ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕಾಲಿಯ ಉವಾಚ । ವಯಂ ಖಲಾಃ ಸಹೋತ್ಪತ್ತ್ಯಾ ತಮಸಾ ದೀರ್ಘಮನ್ಯವಃ । ಸ್ವಭಾವೋ ದುಸ್ತ್ಯಜೋ ನಾಥ ಲೋಕಾನಾಂ ಯದಸದ್‍ಗ್ರಹಃ

ಕಾಲಿಯನು ಹೇಳಿದನು: ನಾವು ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ದುಷ್ಟರು, ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವರು, ಹಳೆಯ ಕೋಪದಿಂದ ಕೂಡಿರುವವರು. ಪ್ರಭು, ಈ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ತಪ್ಪು ಹಿಡಿಕೆಯಾಗಿವೆ.

ತ್ವಯಾ ಸೃಷ್ಟಮಿದಂ ವಿಶ್ವಂ ಧಾತರ್ಗುಣವಿಸರ್ಜನಮ್ । ನಾನಾಸ್ವಭಾವವೀರ್ಯೌಜೋ ಯೋನಿಬೀಜಾಶಯಾಕೃತಿ

ನೀನೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಂಚಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದೀಯ; ವಿವಿಧ ಸ್ವಭಾವ, ಶಕ್ತಿ, ಬಲ, ರೂಪ, ಬೀಜ, ಮನಸ್ಸು ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ.

ವಯಂ ಚ ತತ್ರ ಭಗವನ್ ಸರ್ಪಾ ಜಾತ್ಯುರುಮನ್ಯವಃ । ಕಥಂ ತ್ಯಜಾಮಸ್ತ್ವನ್ಮಾಯಾಂ ದುಸ್ತ್ಯಜಾಂ ಮೋಹಿತಾಃ ಸ್ವಯಮ್

ಪ್ರಭು, ನಾವು ಹಾವುಗಳು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಕೋಪದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದೇವೆ; ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಾವು ತೋರ್ಪಡಿದ್ದೇವೆ, ಅದನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬಹುದು?

ಭವಾನ್ ಹಿ ಕಾರಣಂ ತತ್ರ ಸರ್ವಜ್ಞೋ ಜಗದೀಶ್ವರಃ । ಅನುಗ್ರಹಂ ನಿಗ್ರಹಂ ವಾ ಮನ್ಯಸೇ ತದ್ ವಿಧೇಹಿ ನಃ

ಈ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನೀನೇ ಕಾರಣ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವವನು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು; ದಯೆ ಅಥವಾ ಶಿಕ್ಷೆ ಯಾವುದು ಬೇಕೆಂದು ನೀನು ತೀರ್ಮಾನಿಸು, ನಾವು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ । ಇತ್ಯಾಕರ್ಣ್ಯ ವಚಃ ಪ್ರಾಹ ಭಗವಾನ್ ಕಾರ್ಯಮಾನುಷಃ । ನಾತ್ರ ಸ್ಥೇಯಂ ತ್ವಯಾ ಸರ್ಪ ಸಮುದ್ರಂ ಯಾಹಿ ಮಾ ಚಿರಮ್ । ಸ್ವಜ್ಞಾತ್ಯಪತ್ಯದಾರಾಢ್ಯೋ ಗೋನೃಭಿರ್ಭುಜ್ಯತಾಂ ನದೀ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಾನವನಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: 'ಹಾವು, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಬಾರದು; ತಡಮಾಡದೆ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ಈ ನದಿಯನ್ನು ಹಸುಗಳು, ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರು ಬಳಸಲಿ.'

ಯ ಏತತ್ ಸಂಸ್ಮರೇನ್ ಮರ್ತ್ಯಃ ತುಭ್ಯಂ ಮದನುಶಾಸನಮ್ । ಕೀರ್ತಯನ್ ಉಭಯೋಃ ಸನ್ಧ್ಯೋಃ ನ ಯುಷ್ಮದ್ ಭಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್

ಯಾರು ನನ್ನ ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಪ್ರಭಾತ ಮತ್ತು ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇರದು.

ಯೋಽಸ್ಮಿನ್ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಮದಾಕ್ರೀಡೇ ದೇವಾದೀನ್ ತರ್ಪಯೇಜ್ಜಲೈಃ । ಉಪೋಷ್ಯ ಮಾಂ ಸ್ಮರನ್ನರ್ಚೇತ್ ಸರ್ವಪಾಪೈಃ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ

ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ, ನಾನು ಆಟವಾಡಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಉಪವಾಸದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನೆನೆಸಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ದ್ವೀಪಂ ರಮಣಕಂ ಹಿತ್ವಾ ಹ್ರದಮೇತಮುಪಾಶ್ರಿತಃ । ಯದ್ ಭಯಾತ್ಸ ಸುಪರ್ಣಸ್ತ್ವಾಂ ನಾದ್ಯಾನ್ಮತ್ಪಾದ ಲಾಞ್ಛಿತಮ್

ರಾಮಣಕ ದ್ವೀಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನೀನು ಈ ಸರೋವರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದೆ; ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆ ಇರುವುದರಿಂದ, ಸುಪರ್ಣನು ಭಯದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ತಿನ್ನಲಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಋಷಿರುವಾಚ । ಏವಮುಕ್ತೋ ಭಗವತಾ ಕೃಷ್ಣೇನಾದ್‌ಭುತಕರ್ಮಣಾ । ತಂ ಪೂಜಯಾಮಾಸ ಮುದಾ ನಾಗಪತ್‍ನ್ಯಶ್ಚ ಸಾದರಮ್

ಮಹರ್ಷಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಅದ್ಭುತ ಕರ್ಮಗಳ ಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ನಾಗಪತ್ನಿಯರು ಆತನನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರು.

ದಿವ್ಯಾಮ್ಬರಸ್ರಙ್‌ ಮಣಿಭಿಃ ಪರಾರ್ಧ್ಯೈರಪಿ ಭೂಷಣೈಃ । ದಿವ್ಯಗನ್ಧಾನುಲೇಪೈಶ್ಚ ಮಹತ್ಯೋತ್ಪಲಮಾಲಯಾ

ಅವರು ದೇವಮನೆಯ ಬಟ್ಟೆ, ಹಾರಗಳು, ಅಮೂಲ್ಯ ಮಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು, ಸುಗಂಧದ ಲೇಪನಗಳು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಕಮಲ ಹಾರದಿಂದ ಆತನನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸಿದರು.

ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಜಗನ್ನಾಥಂ ಪ್ರಸಾದ್ಯ ಗರುಡಧ್ವಜಮ್ । ತತಃ ಪ್ರೀತೋಽಭ್ಯನುಜ್ಞಾತಃ ಪರಿಕ್ರಮ್ಯಾಭಿವನ್ದ್ಯ ತಮ್

ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಗರುಡಧ್ವಜ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಅವರು ಆತನನ್ನು ಸುತ್ತಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂದಿಸಿದರು.

ಸಕಲತ್ರಸುಹೃತ್ಪುತ್ರೋ ದ್ವೀಪಮಬ್ಧೇರ್ಜಗಾಮ ಹ । ತದೈವ ಸಾಮೃತಜಲಾ ಯಮುನಾ ನಿರ್ವಿಷಾಭವತ್ । ಅನುಗ್ರಹಾದ್ ಭಗವತಃ ಕ್ರೀಡಾಮಾನುಷರೂಪಿಣಃ

ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಹೆಂಡತಿಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ, ಅವನು ಸಮುದ್ರದ ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಮಾನವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಿದ ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಯಮುನೆಯು ವಿಷಮುಕ್ತವಾಯಿತು.

  ಗನ್ಧಧೂಪಾದಿಭಿಶ್ಚಾರ್ಚೇದ್ ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರವಿದ್ಯಯಾ

ಅವನು ಧೂಪ, ಪರಿಮಳ ಮತ್ತು ಇತರ ಅರ್ಪಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹನ್ನೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದನು.

ಸೂತ ಉವಾಚ ತತ್ರ ಗೋಮಿಥುನಂ ರಾಜಾ ಹನ್ಯಮಾನಮನಾಥವತ್ । ದಣ್ಡಹಸ್ತಂ ಚ ವೃಷಲಂ ದದೃಶೇ ನೃಪಲಾಞ್ಛನಮ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಅಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆನ್ನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ದಂಡ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಕೆಳಜನ್ಮದವನು, ರಾಜವಂಶಕ್ಕೆ ಅಪಮಾನವಾಗಿದ್ದನು.

ವೃಷಂ ಮೃಣಾಲಧವಲಂ ಮೇಹನ್ತಮಿವ ಬಿಭ್ಯತಮ್ । ವೇಪಮಾನಂ ಪದೈಕೇನ ಸೀದನ್ತಂ ಶೂದ್ರತಾಡಿತಮ್

ಅವನು ಎಮ್ಮೆ, ಕಮಲದ ದಂಡದಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ಭಯದಿಂದ ಮೂತ್ರವಿಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಒಂದು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾ, ಶೂದ್ರನ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಗಾಂ ಚ ಘರ್ಮದುಘಾಂ ದೀನಾಂ ಭೃಶಂ ಶೂದ್ರಪದಾಹತಾಮ್ । ವಿವತ್ಸಾಮಾಶ್ರುವದನಾಂ ಕ್ಷಾಮಾಂ ಯವಸಮಿಚ್ಛತೀಮ್

ಹಸುವು, ಹಿಂದೆ ಬಿಸಿ ಹಾಲು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಳು, ಈಗ ದುಃಖದಿಂದ, ಶೂದ್ರನ ಕಾಲಿನಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟಳು, ಕಂದೆಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಳು, ಕಣ್ಣೀರು ಹಾರಿಸುತ್ತಾ, ದುರ್ಬಲವಾಗಿ, ಹುಲ್ಲಿಗಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಪಪ್ರಚ್ಛ ರಥಮಾರೂಢಃ ಕಾರ್ತಸ್ವರಪರಿಚ್ಛದಮ್ । ಮೇಘಗಮ್ಭೀರಯಾ ವಾಚಾ ಸಮಾರೋಪಿತಕಾರ್ಮುಕಃ

ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿ, ಗಂಭೀರವಾದ ಮೇಘದಂತೆ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅವನು ಅವರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಕಸ್ತ್ವಂ ಮಚ್ಛರಣೇ ಲೋಕೇ ಬಲಾದ್ಧಂಸ್ಯಬಲಾನ್ ಬಲೀ । ನರದೇವೋಽಸಿ ವೇಷೇಣ ನಟವತ್ಕರ್ಮಣಾದ್ವಿಜಃ

ನೀನು ಯಾರು? ನನ್ನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಲವಂತವಾಗಿ ದುರ್ಬಲರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವವನು ಯಾರು? ನೀನು ರಾಜನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ನಡೆ ನಟನಂತೆ, ದ್ವಿಜನಂತೆ ಅಲ್ಲ.

ಯಸ್ತ್ವಂ ಕೃಷ್ಣೇ ಗತೇ ದೂರಂ ಸಹಗಾಣ್ಡೀವಧನ್ವನಾ । ಶೋಚ್ಯೋಽಸ್ಯಶೋಚ್ಯಾನ್ ರಹಸಿ ಪ್ರಹರನ್ ವಧಮರ್ಹಸಿ

ನೀನು, ಕೃಷ್ಣನು ಗಾಂಡೀವಧಾರಿ ಸಹೋದರನೊಂದಿಗೆ ದೂರ ಹೋಗಿರುವಾಗ, ನಿರಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಹಿಂಸಿಸುವವನು, ನಿನಗೆ ಮರಣ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ.

ತ್ವಂ ವಾ ಮೃಣಾಲಧವಲಃ ಪಾದೈರ್ನ್ಯೂನಃ ಪದಾ ಚರನ್ । ವೃಷರೂಪೇಣ ಕಿಂ ಕಶ್ಚಿದ್ದೇವೋ ನಃ ಪರಿಖೇದಯನ್

ಅಥವಾ, ನೀನು ಕಮಲದ ದಂಡದಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ಕಡಿಮೆ ಕಾಲುಗಳಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಎಮ್ಮೆ ರೂಪದ ದೇವರೇನು? ನಮ್ಮನ್ನು ದುಃಖಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?

ನ ಜಾತು ಕೌರವೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ದೋರ್ದಣ್ಡಪರಿರಮ್ಭಿತೇ । ಭೂತಲೇಽನುಪತನ್ತ್ಯಸ್ಮಿನ್ ವಿನಾ ತೇ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಶುಚಃ

ಕೌರವರ ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಗ, ನಿನ್ನಿಂದ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ದುಃಖ ಸಂಭವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.

ಮಾ ಸೌರಭೇಯಾತ್ರ ಶುಚೋ ವ್ಯೇತು ತೇ ವೃಷಲಾದ್ಭಯಮ್ । ಮಾ ರೋದೀರಮ್ಬ ಭದ್ರಂ ತೇ ಖಲಾನಾಂ ಮಯಿ ಶಾಸ್ತರಿ

ಸೌರಭಿಯ ಪುತ್ರಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ದುಃಖಪಡಬೇಡ; ಕೆಳಜನ್ಮದವನಿಂದ ನಿನಗೆ ಭಯ ಬೇಡ. ಅಮ್ಮ, ಅಳಬೇಡ; ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ದುಷ್ಟರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವವನು ನಾನು.

ಯಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರೇ ಪ್ರಜಾಃ ಸರ್ವಾಸ್ತ್ರಸ್ಯನ್ತೇ ಸಾಧ್ವ್ಯಸಾಧುಭಿಃ । ತಸ್ಯ ಮತ್ತಸ್ಯ ನಶ್ಯನ್ತಿ ಕೀರ್ತಿರಾಯುರ್ಭಗೋ ಗತಿಃ

ಯಾವ ರಾಜನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಜ್ಜನರು ಮತ್ತು ದುರ್ಜನರು ಎಲ್ಲರೂ ಹಿಂಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ, ಆ ಮದದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಕೀರ್ತಿ, ಆಯುಷ್ಯ, ಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಏಷ ರಾಜ್ಞಾಂ ಪರೋ ಧರ್ಮೋ ಹ್ಯಾರ್ತಾನಾಮಾರ್ತಿನಿಗ್ರಹಃ । ಅತ ಏನಂ ವಧಿಷ್ಯಾಮಿ ಭೂತದ್ರುಹಮಸತ್ತಮಮ್

ರಾಜರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ, ಪೀಡಿತರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವವರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಶತ್ರುವಾದ ದುಷ್ಟನನ್ನು ನಾನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು.

ಕೋಽವೃಶ್ಚತ್ತವ ಪಾದಾಂಸ್ತ್ರೀನ್ ಸೌರಭೇಯ ಚತುಷ್ಪದ । ಮಾ ಭೂವಂಸ್ತ್ವಾದೃಶಾ ರಾಷ್ಟ್ರೇ ರಾಜ್ಞಾಂ ಕೃಷ್ಣಾನುವರ್ತಿನಾಮ್

ಸೌರಭಿಯ ಪುತ್ರಿಯೇ, ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ನೀನು, ನಿನ್ನ ಮೂರು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಯಾರು ಕಡಿದುಹಾಕಿದರು? ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ರಾಜರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಂತಹವರು ಎಂದಿಗೂ ಇರಬಾರದು.

ಆಖ್ಯಾಹಿ ವೃಷ ಭದ್ರಂ ವಃ ಸಾಧೂನಾಮಕೃತಾಗಸಾಮ್ । ಆತ್ಮವೈರೂಪ್ಯಕರ್ತಾರಂ ಪಾರ್ಥಾನಾಂ ಕೀರ್ತಿದೂಷಣಮ್

ಎಮ್ಮೆಯೇ, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ಪಾಪವಿಲ್ಲದ ಸಜ್ಜನರನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸಿದವನು, ಪಾರ್ಥರ ಕೀರ್ತಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತಂದವನು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.

ಜನೇಽನಾಗಸ್ಯಘಂ ಯುಞ್ಜನ್ ಸರ್ವತೋಽಸ್ಯ ಚ ಮದ್ಭಯಮ್ । ಸಾಧೂನಾಂ ಭದ್ರಮೇವ ಸ್ಯಾದಸಾಧುದಮನೇ ಕೃತೇ

ಯಾರು ನಿರಪರಾಧಿಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಯವನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ದುಷ್ಟರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಶುಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅನಾಗಃಸ್ವಿಹ ಭೂತೇಷು ಯ ಆಗಸ್ಕೃನ್ನಿರಙ್ಕುಶಃ । ಆಹರ್ತಾಸ್ಮಿ ಭುಜಂ ಸಾಕ್ಷಾದಮರ್ತ್ಯಸ್ಯಾಪಿ ಸಾಙ್ಗದಮ್

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿರಪರಾಧಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ, ಯಾರು ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ಪಾಪಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಮರಣಶೀಲನಾಗಿದ್ದರೂ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಂಗಣವಿದ್ದರೂ, ನಾನು ಅವನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಶಿಕ್ಷಿಸುವೆನು.

ರಾಜ್ಞೋ ಹಿ ಪರಮೋ ಧರ್ಮಃ ಸ್ವಧರ್ಮಸ್ಥಾನುಪಾಲನಮ್ । ಶಾಸತೋಽನ್ಯಾನ್ ಯಥಾಶಾಸ್ತ್ರಮನಾಪದ್ಯುತ್ಪಥಾನಿಹ

ರಾಜನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ, ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಇತರರನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ನಡೆಸುವುದು; ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ದಾರಿಯಿಂದ ತಪ್ಪದೆ ನಡೆಯುವುದು.