ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಇದಂ ಮಮಾಚಕ್ಷ್ವ ತವಾಧಿಮೂಲಂ ವಸುನ್ಧರೇ ಯೇನ ವಿಕರ್ಶಿತಾಸಿ । ಕಾಲೇನ ವಾ ತೇ ಬಲಿನಾಂ ಬಲೀಯಸಾ ಸುರಾರ್ಚಿತಂ ಕಿಂ ಹೃತಮಮ್ಬ ಸೌಭಗಮ್

ಓ ಭೂಮಾತೆ, ನಿನ್ನ ದುಃಖದ ಮೂಲವೇನು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು. ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ನೀನು ಹೀಗೆ ಪೀಡಿತಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ? ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸಿದ ನಿನ್ನ ಶುಭಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಕಾಲವೆಂಬ ಬಲಿಷ್ಠನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆಯೆ?

ಧರಣ್ಯುವಾಚ ಭವಾನ್ ಹಿ ವೇದ ತತ್ಸರ್ವಂ ಯನ್ಮಾಂ ಧರ್ಮಾನುಪೃಚ್ಛಸಿ । ಚತುರ್ಭಿರ್ವರ್ತಸೇ ಯೇನ ಪಾದೈರ್ಲೋಕಸುಖಾವಹೈಃ

ಭೂಮಿ ಹೇಳಿದಳು: ನೀನೇನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯೋ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೀನು ತಿಳಿದವನೇ ಧರ್ಮನೇ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೀಯಲ್ಲ.

ಸತ್ಯಂ ಶೌಚಂ ದಯಾ ಕ್ಷಾನ್ತಿಸ್ತ್ಯಾಗಃ ಸನ್ತೋಷ ಆರ್ಜವಮ್ । ಶಮೋ ದಮಸ್ತಪಃ ಸಾಮ್ಯಂ ತಿತಿಕ್ಷೋಪರತಿಃ ಶ್ರುತಮ್

ಸತ್ಯ, ಶುದ್ಧತೆ, ದಯೆ, ಕ್ಷಮೆ, ತ್ಯಾಗ, ಸಂತೋಷ, ಸರಳತೆ, ಮನಶಾಂತಿ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ, ತಪಸ್ಸು, ಸಮತೆ, ಸಹನೆ, ವೈರಾಗ್ಯ, ವಿದ್ಯೆ—

ಜ್ಞಾನಂ ವಿರಕ್ತಿರೈಶ್ವರ್ಯಂ ಶೌರ್ಯಂ ತೇಜೋ ಬಲಂ ಸ್ಮೃತಿಃ । ಸ್ವಾತನ್ತ್ರ್ಯಂ ಕೌಶಲಂ ಕಾನ್ತಿರ್ಧೈರ್ಯಂ ಮಾರ್ದವಮೇವ ಚ

ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಶೌರ್ಯ, ಪ್ರಕಾಶ, ಶಕ್ತಿ, ಸ್ಮರಣೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಕುಶಲತೆ, ಕಾಂತಿ, ಧೈರ್ಯ, ಮೃದುತ್ವ—

ಪ್ರಾಗಲ್ಭ್ಯಂ ಪ್ರಶ್ರಯಃ ಶೀಲಂ ಸಹ ಓಜೋ ಬಲಂ ಭಗಃ । ಗಾಮ್ಭೀರ್ಯಂ ಸ್ಥೈರ್ಯಮಾಸ್ತಿಕ್ಯಂ ಕೀರ್ತಿರ್ಮಾನೋಽನಹಙ್ಕೃತಿಃ

ಧೈರ್ಯ, ವಿನಯ, ಉತ್ತಮ ಸ್ವಭಾವ, ಸಹನೆ, ಶಕ್ತಿಯು, ಬಲ, ಭಾಗ್ಯ, ಗಂಭೀರತೆ, ಸ್ಥೈರ್ಯ, ನಂಬಿಕೆ, ಕೀರ್ತಿ, ಮಾನ, ಅಹಂಕಾರರಹಿತತೆ—

ಏತೇ ಚಾನ್ಯೇ ಚ ಭಗವನ್ನಿತ್ಯಾ ಯತ್ರ ಮಹಾಗುಣಾಃ । ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯಾ ಮಹತ್ತ್ವಮಿಚ್ಛದ್ಭಿರ್ನ ವಿಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ಕರ್ಹಿಚಿತ್

ಈ ಮಹಾಗುಣಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕವುಗಳು ಸದಾ ನಿನ್ನಲ್ಲಿವೆ, ಭಗವಂತನೇ. ಮಹತ್ವವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ; ಅವುಗಳು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ತೇನಾಹಂ ಗುಣಪಾತ್ರೇಣ ಶ್ರೀನಿವಾಸೇನ ಸಾಮ್ಪ್ರತಮ್ । ಶೋಚಾಮಿ ರಹಿತಂ ಲೋಕಂ ಪಾಪ್ಮನಾ ಕಲಿನೇಕ್ಷಿತಮ್

ಆದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಗೂ ಯೋಗ್ಯನಾದ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಪಾಪದಿಂದ ಕಲಿಯುಗದ ಕಣ್ಣಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಬಾಧಿತವಾದ ಲೋಕವನ್ನು ನಾನು ಈಗ ದುಃಖದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಆತ್ಮಾನಂ ಚಾನುಶೋಚಾಮಿ ಭವನ್ತಂ ಚಾಮರೋತ್ತಮಮ್ । ದೇವಾನ್ ಪಿತೄನೃಷೀನ್ ಸಾಧೂನ್ ಸರ್ವಾನ್ ವರ್ಣಾಂಸ್ತಥಾಶ್ರಮಾನ್

ನಾನು ನನ್ನನ್ನೂ, ಭೂಪತಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಿನ್ನನ್ನೂ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಪಿತೃಗಳನ್ನು, ಋಷಿಗಳನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ಸಜ್ಜನರನ್ನು, ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳನ್ನೂ, ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನೂ ನೋವುಪಟ್ಟು ಶೋಕಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಾದಯೋ ಬಹುತಿಥಂ ಯದಪಾಙ್ಗಮೋಕ್ಷ ಕಾಮಾಸ್ತಪಃ ಸಮಚರನ್ ಭಗವತ್ಪ್ರಪನ್ನಾಃ । ಸಾ ಶ್ರೀಃ ಸ್ವವಾಸಮರವಿನ್ದವನಂ ವಿಹಾಯ ಯತ್ಪಾದಸೌಭಗಮಲಂ ಭಜತೇಽನುರಕ್ತಾ

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಕೇವಲ ಅವನ ಒಂದು ಕಣ್ಣುಪಾತಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೂ, ಆ ಶ್ರೀದೇವಿ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕಮಲವನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವನ ಪಾದದ ಧೂಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾಳೆ.

* ತಸ್ಯಾಹಮಬ್ಜಕುಲಿಶಾಙ್ಕುಶಕೇತುಕೇತೈಃ ಶ್ರೀಮತ್ಪದೈರ್ಭಗವತಃ ಸಮಲಙ್ಕೃತಾಙ್ಗೀ । ತ್ರೀನತ್ಯರೋಚ ಉಪಲಭ್ಯ ತತೋ ವಿಭೂತಿಂ ಲೋಕಾನ್ ಸ ಮಾಂ ವ್ಯಸೃಜದುತ್ಸ್ಮಯತೀಂ ತದನ್ತೇ

ನಾನು ಭಗವಂತನ ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಕಮಲ, ವಜ್ರ, ಅಂಕುಶ, ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಇತರ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಆ ಮಹಿಮೆ ದೊರೆತ ಮೇಲೆ ಅವನ ಅನುಗ್ರಹ ನನಗೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ; ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದನು, ಲೋಕಗಳೂ ನನನ್ನು ಅವಮಾನದಿಂದ ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದವು.

* ಯೋ ವೈ ಮಮಾತಿಭರಮಾಸುರವಂಶರಾಜ್ಞಾಮ್ ಅಕ್ಷೌಹಿಣೀಶತಮಪಾನುದದಾತ್ಮತನ್ತ್ರಃ । ತ್ವಾಂ ದುಃಸ್ಥಮೂನಪದಮಾತ್ಮನಿ ಪೌರುಷೇಣ ಸಮ್ಪಾದಯನ್ ಯದುಷು ರಮ್ಯಮಬಿಭ್ರದಙ್ಗಮ್

ಅವನೇ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಅಸಹ್ಯ ಭಾರವಾದ ಅಸುರ ರಾಜರ ನೂರಾರು ಸೇನೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಸ್ಥಿರವಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಯದುಕುಲದವರನ್ನು ಸುಂದರವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.

* ಕಾ ವಾ ಸಹೇತ ವಿರಹಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮಸ್ಯ ಪ್ರೇಮಾವಲೋಕರುಚಿರಸ್ಮಿತವಲ್ಗುಜಲ್ಪೈಃ । ಸ್ಥೈರ್ಯಂ ಸಮಾನಮಹರನ್ಮಧುಮಾನಿನೀನಾಂ ರೋಮೋತ್ಸವೋ ಮಮ ಯದಙ್ಘ್ರಿವಿಟಙ್ಕಿತಾಯಾಃ

ಪರಮಾತ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಯ ನೋಟ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ನಗು, ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳು, ಜೇನುಹುಳಗಳ ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಅವನ ಪಾದದ ಧೂಳಿನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ಕಂಪನೆ ಎದ್ದಾಗ, ಅವನ ವಿಯೋಗವನ್ನು ಯಾರು ಸಹಿಸಬಲ್ಲರು?

* ತಯೋರೇವಂ ಕಥಯತೋಃ ಪೃಥಿವೀಧರ್ಮಯೋಸ್ತದಾ । ಪರೀಕ್ಷಿನ್ನಾಮ ರಾಜರ್ಷಿಃ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಪ್ರಾಚೀಂ ಸರಸ್ವತೀಮ್

ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ ಇಂತಹ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜರ್ಷಿ ಪರೀಕ್ಷಿತನು ಪೂರ್ವದ ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದನು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಭಗವತೇ ಪುರುಷಾಯ ಮಹಾತ್ಮನೇ । ಭೂತಾವಾಸಾಯ ಭೂತಾಯ ಪರಾಯ ಪರಮಾತ್ಮನೇ

ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು, ಭಗವಂತನೆ, ಮಹಾತ್ಮನೆ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನವೆ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಮೂಲವೆ, ಪರಮಾತ್ಮನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಜ್ಞಾನವಿಜ್ಞಾನನಿಧಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಣೇಽನನ್ತಶಕ್ತಯೇ । ಅಗುಣಾಯಾವಿಕಾರಾಯ ನಮಸ್ತೇಽಪ್ರಾಕೃತಾಯ ಚ

ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನಗಳ ಭಂಡಾರವಾದ, ಪರಬ್ರಹ್ಮನಾದ, ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಗುಣಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವ, ಪರಿವರ್ತನೆ ಇಲ್ಲದ, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅತೀತನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಕಾಲಾಯ ಕಾಲನಾಭಾಯ ಕಾಲಾವಯವಸಾಕ್ಷಿಣೇ । ವಿಶ್ವಾಯ ತದುಪದ್ರಷ್ಟ್ರೇ ತತ್ಕರ್ತ್ರೇ ವಿಶ್ವಹೇತವೇ

ಕಾಲನಾದ, ಕಾಲದ ಮೂಲನಾದ, ಕಾಲದ ವಿಭಾಗಗಳ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ, ವಿಶ್ವಸ್ವರೂಪನಾದ, ಎಲ್ಲದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕನಾದ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ, ವಿಶ್ವದ ಕಾರಣನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಭೂತಮಾತ್ರೇನ್ದ್ರಿಯಪ್ರಾಣ ಮನೋಬುದ್ಧ್ಯಾಶಯಾತ್ಮನೇ । ತ್ರಿಗುಣೇನಾಭಿಮಾನೇನ ಗೂಢಸ್ವಾತ್ಮಾನುಭೂತಯೇ

ಭೂತಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಪ್ರಾಣ, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಮತ್ತು ಹೃದಯದ ಆತ್ಮನಾದ, ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಒಳಗೆ ಮರೆಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಸ್ವಯಂ ಅನುಭವವಾಗುವ ಆತ್ಮನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋಽನನ್ತಾಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಯ ಕೂಟಸ್ಥಾಯ ವಿಪಶ್ಚಿತೇ । ನಾನಾವಾದಾನುರೋಧಾಯ ವಾಚ್ಯವಾಚಕ ಶಕ್ತಯೇ

ಅನಂತನಾದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ, ಸ್ಥಿರವಾದ, ಸರ್ವಜ್ಞನಾದ, ಎಲ್ಲ ಮತಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಇರುವ, ಮಾತಿನ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮಃ ಪ್ರಮಾಣಮೂಲಾಯ ಕವಯೇ ಶಾಸ್ತ್ರಯೋನಯೇ । ಪ್ರವೃತ್ತಾಯ ನಿವೃತ್ತಾಯ ನಿಗಮಾಯ ನಮೋ ನಮಃ

ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯದ ಮೂಲನಾದ, ಕವಿಯಾದ, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮೂಲನಾದ, ಪ್ರವರ್ತಿ ಮತ್ತು ನಿವೃತ್ತಿ ಮಾರ್ಗಗಳಾದ, ವೇದಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮಃ ಕೃಷ್ಣಾಯ ರಾಮಾಯ ವಸುದೇವಸುತಾಯ ಚ । ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಾಯಾನಿರುದ್ಧಾಯ ಸಾತ್ವತಾಂ ಪತಯೇ ನಮಃ

ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ರಾಮನಿಗೆ, ವಸುದೇವನ ಮಗನಿಗೆ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನಿಗೆ, ಅನಿರುದ್ಧನಿಗೆ, ಸಾತ್ವತರಾಯನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋ ಗುಣಪ್ರದೀಪಾಯ ಗುಣಾತ್ಮಚ್ಛಾದನಾಯ ಚ । ಗುಣವೃತ್ತ್ಯುಪಲಕ್ಷ್ಯಾಯ ಗುಣದ್ರಷ್ಟೇ ಸ್ವಸಂವಿದೇ

ಗುಣಗಳ ಬೆಳಕಾದ, ಗುಣಗಳಿಂದ ತಾನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವವನಾದ, ಗುಣಗಳ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಡುವವನಾದ, ಗುಣಗಳ ದರ್ಶಕನಾದ, ಸ್ವಸಂವಿದ್ರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಅವ್ಯಾಕೃತವಿಹಾರಾಯ ಸರ್ವವ್ಯಾಕೃತಸಿದ್ಧಯೇ । ಹೃಷೀಕೇಶ ನಮಸ್ತೇಽಸ್ತು ಮುನಯೇ ಮೌನಶೀಲಿನೇ

ಅವ್ಯಕ್ತದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವವನಾದ, ಎಲ್ಲ ವ್ಯಕ್ತ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವವನಾದ, ಹೃಷೀಕೇಶನಾದ, ಮುನಿಯಾದ, ಮೌನಾಶೀಲನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಪರಾವರಗತಿಜ್ಞಾಯ ಸರ್ವಾಧ್ಯಕ್ಷಾಯ ತೇ ನಮಃ । ಅವಿಶ್ವಾಯ ಚ ವಿಶ್ವಾಯ ತದ್ದ್ರಷ್ಟೇಽಸ್ಯ ಚ ಹೇತವೇ

ಪರ ಮತ್ತು ಅಪರಗಳ ಗತಿಯನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವವನಾದ, ಎಲ್ಲದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕನಾದ, ಅವ್ಯಕ್ತ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತರೂಪಗಳಾದ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡುವವನಾದ, ಇದರ ಕಾರಣನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

( ಮಿಶ್ರ ) ತ್ವಂ ಹ್ಯಸ್ಯ ಜನ್ಮಸ್ಥಿತಿಸಂಯಮಾನ್ ಪ್ರಭೋ ಗುಣೈರನೀಹೋಽಕೃತ ಕಾಲಶಕ್ತಿಧೃಕ್ । ತತ್ತತ್ ಸ್ವಭಾವಾನ್ ಪ್ರತಿಬೋಧಯನ್ ಸತಃ ಸಮೀಕ್ಷಯಾಮೋಘವಿಹಾರ ಈಹಸೇ

ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನು ಗುಣಗಳಿಗೆ ಆಸಕ್ತನಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಹುಟ್ಟು, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಕಾಲಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ವಿವಿಧ ಸ್ವಭಾವಗಳನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿ, ನಿನ್ನ ದಯೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅದ್ಭುತ ಲೀಲೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತೀಯೆ.

( ಇಂದ್ರವಂಶಾ ) ತಸ್ಯೈವ ತೇಽಮೂಸ್ತನವಸ್ತ್ರಿಲೋಕ್ಯಾಂ ಶಾನ್ತಾ ಅಶಾನ್ತಾ ಉತ ಮೂಢಯೋನಯಃ । ಶಾನ್ತಾಃ ಪ್ರಿಯಾಸ್ತೇ ಹ್ಯಧುನಾವಿತುಂ ಸತಾಂ ಸ್ಥಾತುಶ್ಚ ತೇ ಧರ್ಮಪರೀಪ್ಸಯೇಹತಃ

ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ನಿನ್ನ ಈ ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳು — ಕೆಲವು ಶಾಂತ, ಕೆಲವು ಅಶಾಂತ, ಕೆಲವು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು — ಇವು ನಿನಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯ. ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವರು ನಿನಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಿಯ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಈಗ ಧರ್ಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಅಪರಾಧಃ ಸಕೃದ್ ಭರ್ತ್ರಾ ಸೋಢವ್ಯಃ ಸ್ವಪ್ರಜಾಕೃತಃ । ಕ್ಷನ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಶಾನ್ತಾತ್ಮಮ್ ಮೂಢಸ್ಯ ತ್ವಾಮಜಾನತಃ

ಒಬ್ಬನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಆತನ ಒಡೆಯನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು; ನೀನು ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು.

ಅನುಗೃಹ್ಣೀಷ್ವ ಭಗವನ್ ಪ್ರಾಣಾಂಸ್ತ್ಯಜತಿ ಪನ್ನಗಃ । ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ನಃ ಸಾಧುಶೋಚ್ಯಾನಾಂ ಪತಿಃ ಪ್ರಾಣಃ ಪ್ರದೀಯತಾಮ್

ಪ್ರಭು, ದಯೆಮಾಡಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನಿರಿಸು; ಆ ಹಾವು ಜೀವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ನಾವು ದುಃಖಿತೆಯಾದ ಹೆಂಗಸರು, ನಮ್ಮ ಜೀವವಾದ ಗಂಡನನ್ನು ಮರಳಿ ನಮಗೆ ಕೊಡು.

ವಿಧೇಹಿ ತೇ ಕಿಙ್‌ಕರೀಣಾಂ ಅನುಷ್ಠೇಯಂ ತವಾಜ್ಞಯಾ । ಯಚ್ಛ್ರದ್ಧಯಾನುತಿಷ್ಠನ್ ವೈ ಮುಚ್ಯತೇ ಸರ್ವತೋ ಭಯಾತ್

ನಾವು ನಿನ್ನ ಸೇವಕಿಯರು, ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸು; ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದವನು ಎಲ್ಲ ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ । ಇತ್ಥಂ ಸ ನಾಗಪತ್‍ನೀಭಿಃ ಭಗವಾನ್ ಸಮಭಿಷ್ಟುತಃ । ಮೂರ್ಚ್ಛಿತಂ ಭಗ್ನಶಿರಸಂ ವಿಸಸರ್ಜಾಙ್‌ಘ್ರಿಕುಟ್ಟನೈಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ನಾಗಪತ್ನಿಯರು ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಭಗವಂತನು ಅಚೇತನವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ, ತಲೆಯು ಮುರಿದಿದ್ದ ಆ ಹಾವನ್ನು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದನು.