ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಯುಧಿಷ್ಠಿರಸ್ತತ್ಪರ್ಸರ್ಪಣಂ ಬುಧಃ ಪುರೇ ಚ ರಾಷ್ಟ್ರೇ ಚ ಗೃಹೇ ತಥಾಽಽತ್ಮನಿ । ವಿಭಗ್ಯ ಲೋಭಾನೃತಜಿಹ್ನಾಹಿಂಸನಾ ದ್ಯಧರ್ಮಚಕ್ರಂ ಗಮನಾಯ ಪರ್ಯಧಾತ

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಜಾಣನಾಗಿ, ನಗರದಲ್ಲಿ, ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮನೆಮಂದಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ತನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಕಲಿ ಯುಗದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು—ಲೋಭ, ಸುಳ್ಳು, ಹಿಂಸೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ—ಗಮನಿಸಿ, ಲೋಕವನ್ನು ತೊಡುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

ಸ್ವರಾಟ ಪೌತ್ರಂ ವಿನಯಿನಮಾತ್ಮನಃ ಸುಸಮಂ ಗುಣೈಃ । ತೋಯನೀವ್ಯಾಃ ಪತಿಂ ಭೂಮೇರಭ್ಯಷಿಚಂದ ಗಜಾಹೃಯೇ

ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಜನು ತನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನನ್ನು, ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಸಮನಾಗಿದ್ದವನನ್ನು, ಗಂಗೆಯ ದಂಡೆಯ ಹಸ್ತಿನಾಪುರದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು.

ಮಥೂರಾಯಾಂ ತಥಾ ವಜ್ರಂ ಶುರಸೇನಪತಿಂ ತತಃ । ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯಾಂ ನಿರುಪ್ಯೋಷ್ಟಿಮಗ್ನೀನಪಿಬದೀಶ್ವರಃ

ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ವಜ್ರನನ್ನು ಶೂರಸೇನರ ನಾಯಕನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಿಧಿಯಾಗಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಭಗವಂತನು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪಾನ ಮಾಡಿದನು.

ವಿಸೃಜ್ಯ ತತ್ರ ತತ ಸರ್ವ ದುಕುನಲವಲಯಾದಿಕಮ । ನಿರ್ಮಮೋ ನಿರಹಂಕಾರಃ ಸಂಛಿನ್ನಾಶೇಷಬನ್ಧನಃ

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧುಗಳು, ಆಪ್ತರು, ಆಸ್ತಿ-ಪಾಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು.

ವಾಚಂ ಜುಹಾವ ಮನಸಿ ತತ್ಪ್ರಾಣ ಇತರೇ ಚ ತಮ । ಮೃತ್ಯಾವಪಾನಂ ಸೋತ್ಸರ್ಗಂ ತಂ ಪಂಚತ್ವೇ ಹ್ಯಾಜೋಹವೀತ

ತನು ಮಾತನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಲೀನಮಾಡಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಾಣದಲ್ಲಿ, ಇತರ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ, ಉಸಿರನ್ನು ಮರಣದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪಾಂಚಭೌತಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ತ್ರೇತ್ವೇ ಹುತ್ವಾಥ ಪಂಚತ್ವಂ ತಚ್ಚೇಕತ್ವೇಽಜುಹೋನ್ಮುನಿಃ । ಸರ್ವಮಾತ್ಮನ್ಯಜುಹವೀದ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಾತ್ಮಾನಮವ್ಯಯೇ

ಅವನು ಐದು ಭೂತಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರದಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಒಂದರಲ್ಲಿ ಲೀನಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಿದನು.

ಚೀರವಾಸಾ ನಿರಾಹಾರೋ ಬದ್ಧವಡ ಮುಕ್ತಮೂರ್ಧಜಃ । ದರ್ಶಯನ್ನಾತ್ಮನೋ ರುಪಂ ಜಡೋನ್ಮತ್ತಪಿಶಾಚವತ

ಚೀರವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಉಪವಾಸದಿಂದ, ಜಟೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ತಲೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿಟ್ಟು, ಜಡ, ಭ್ರಮಿತ ಅಥವಾ ಪಿಶಾಚದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಅನಪೇಕ್ಷಮಾಣೋ ನಿರಗಾದಶ್ರೃಣ್ವನ್ಬಧಿರೋ ಯಥಾ । ಉದೀಚೀಂ ಪ್ರವಿವೇಶಾಂಶಂ ಗತಪುರ್ವಾ ಮಹಾತ್ಮಭಿಃ । ಹೃದಿ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪರಂ ಧ್ಯಾಯಾನ್ನವರ್ತೇತ ಯತೋ ಗತಃ

ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಕಿವಿಗೆ ಕೇಳದವನು ಹೇಗಿರುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ, ಉತ್ತರದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊರಟನು. ಮಹಾತ್ಮರು ಹೋದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪರಬ್ರಹ್ಮನ ಧ್ಯಾನಮಾಡುತ್ತಾ, ಹಿಂದಿರುಗದೆ ಹೋದನು.

ಸರ್ವ ತಮನು ನಿರ್ಜಗ್ಮುರ್ಭ್ರಾತರಃ ಕೃತನಿಶ್ಚಯಾಃ । ಕಲಿನಾಧರ್ಮಮಿತ್ರೇಣ ದೃಷ್ಟಾ ಸ್ಪೃಷ್ಟಾಃ ಪ್ರಜಾ ಭುವಿ

ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರರೂ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೊರಟರು. ಏಕೆಂದರೆ, ಭೂಮಿಯ ಜನರು ಕಲಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ದುಃಖಿತರಾಗಿದ್ದರು.

ತೇ ಸಾಧುಕೃತಸರ್ವಾರ್ಥಾ ಜ್ಞಾತ್ವಽಽತ್ಯನ್ತಿಕಮಾತಮನಃ । ಮನಸಾ ಧಾರಯಾಮಾಸುರ್ವೈಕುಠಚರಣಾಮ್ಬುಜಮ

ಅವರು ಎಲ್ಲ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಸದುಪಾಯದಿಂದ ಪೂರೈಸಿ, ಆತ್ಮನ ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯನ್ನು ಅರಿತು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ವೈಕುಂಠನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದರು.

ತದ್ಧನೋದ್ರಿಕ್ಯಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿಶುದ್ಧಧಿಷಣಾಃ ಪರೇ । ತಸ್ಮಿನ ನಾರಾಯಣಪದೇ ಏಕಾನ್ತಮತಯೋ ಗತಿಮ

ಅವರು ಗಾಢ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ತಮ್ಮ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆ ಪರಮ ನಾರಾಯಣನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆಟ್ಟರು.

ಅವಾಪುರ್ದುರವಾಪಾಂ ತೇ ಅಸದ್ಭಿರ್ವಿಷಯಾತ್ಮಭಿಃ । ವಿಹುತಕಲ್ಮಷಾಸ್ಥಾನೇ ವಿರಜೇನಾತ್ಮನೈವ ಹಿ

ಅವರು ಆ ಅತ್ಯಂತ ಅಪರೂಪದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದರು; ಇಂದ್ರಿಯಾಸಕ್ತರು ಮತ್ತು ಅಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಿಗೆ ಅದು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ಶುದ್ಧ ಆತ್ಮನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ವಿದುರೋಽಪಿ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಪ್ರಭಾಸೇ ದೇಹಮಾತ್ಮವಾನ । ಕೃಷ್ಣಾವೇಶೇನ ತಚ್ಚಿತ್ತಃ ಪಿತೃಭಿಃ ಸ್ವಕ್ಷಯಂ ಯಯೌ

ವಿದುರನು ಕೂಡ ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟವನಾಗಿ, ತನ್ನ ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿದನು.

ದ್ರೌಪದೀ ಚ ತದಾಽಽಜ್ಞಾಯ ಪತೀನಾಮನಪೇಕ್ಷತಾಮ । ವಾಸುದೇವೇ ಭಗವತಿ ಹ್ಯೋಕಾನ್ತಮತಿರಾಪ ತಮ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದ್ರೌಪದಿಯೂ ತನ್ನ ಪತಿಗಳ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು, ಭಗವಂತನಾದ ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆಟ್ಟಳು ಮತ್ತು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದರು.

ಯಃ ಶ್ರದ್ಧಯೈತದ ಭಗವತ್ಪ್ರಿಯಾಣಾಂ ಪಾಣ್ಡೋಃ ಸುತಾನಾಮಿತೀ ಸಮ್ಪ್ರಯಾಣಮ । ಶ್ರುಣೋತ್ಯಲಂ ಸ್ವತ್ಯಯನಂ ಪವಿತ್ರಂ ಲಬ್ಧ್ಯಾ ಹರೌ ಭಕ್ತಿಮುಪೈತಿ ಸಿದ್ಧಿಮ

ಯಾರು ಪಾಂಡುಪುತ್ರರ ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಶುಭಕರವಾದ ಪ್ರಯಾಣದ ಕಥೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಹರಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ ತತಃ ಪರೀಕ್ಷಿದ್ದ್ವಿಜವರ್ಯಶಿಕ್ಷಯಾ ಮಹೀಂ ಮಹಾಭಾಗವತಃ ಶಶಾಸ ಹ । ಯಥಾ ಹಿ ಸೂತ್ಯಾಮಭಿಜಾತಕೋವಿದಾಃ ಸಮಾದಿಶನ್ ವಿಪ್ರ ಮಹದ್ಗುಣಸ್ತಥಾ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ನಂತರ ಪರೀಕ್ಷಿತ್ ಮಹಾಭಕ್ತನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಉಪದೇಶದಂತೆ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿದನು; ಹೇಗೆ ಜಾಣರು ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಮಗುವಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ.

ಸ ಉತ್ತರಸ್ಯ ತನಯಾಮುಪಯೇಮ ಇರಾವತೀಮ್ । ಜನಮೇಜಯಾದೀಂಶ್ಚತುರಸ್ತಸ್ಯಾಮುತ್ಪಾದಯತ್ಸುತಾನ್

ಅವನು ಉತ್ತರನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಇರಾವತಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವಳಿಂದ ಜನಮೇಜಯ ಮೊದಲಾದ ನಾಲ್ಕು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಆಜಹಾರಾಶ್ವಮೇಧಾಂಸ್ತ್ರೀನ್ ಗಙ್ಗಾಯಾಂ ಭೂರಿದಕ್ಷಿಣಾನ್ । ಶಾರದ್ವತಂ ಗುರುಂ ಕೃತ್ವಾ ದೇವಾ ಯತ್ರಾಕ್ಷಿಗೋಚರಾಃ

ಅವನು ಗಂಗೆಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನು ಬಹಳ ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸಿದನು; ಶಾರದ್ವತನು ಅವನ ಗುರುವಾಗಿದ್ದನು, ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.

ನಿಜಗ್ರಾಹೌಜಸಾ ವೀರಃ ಕಲಿಂ ದಿಗ್ವಿಜಯೇ ಕ್ವಚಿತ್ । ನೃಪಲಿಙ್ಗಧರಂ ಶೂದ್ರಂ ಘ್ನನ್ತಂ ಗೋಮಿಥುನಂ ಪದಾ

ಒಂದು ಬಾರಿ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವಾಗ, ಶೂರನಾದ ರಾಜನು, ರಾಜನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದರೂ ಶೂದ್ರನಾಗಿದ್ದ ಕಲಿಯನ್ನು, ಅವನು ಹಸುವು ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆಯನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹಿಡಿದನು.

ಶೌನಕ ಉವಾಚ ಕಸ್ಯ ಹೇತೋರ್ನಿಜಗ್ರಾಹ ಕಲಿಂ ದಿಗ್ವಿಜಯೇ ನೃಪಃ । ನೃದೇವಚಿಹ್ನಧೃಕ್ಶೂದ್ರ ಕೋಽಸೌ ಗಾಂ ಯಃ ಪದಾಹನತ್ । ತತ್ಕಥ್ಯತಾಂ ಮಹಾಭಾಗ ಯದಿ ಕೃಷ್ಣಕಥಾಶ್ರಯಮ್

ಶೌನಕನು ಕೇಳಿದನು: ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜನು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವಾಗ ಕಲಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು? ರಾಜಚಿಹ್ನೆ ಧರಿಸಿದ್ದ ಆ ಶೂದ್ರನು ಯಾರು? ಅವನು ಹಸುವನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸು, ಮಹಾಭಾಗನೆ, ಇದು ಕೃಷ್ಣನ ಕಥೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಿದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳು.

ಅಥವಾಸ್ಯ ಪದಾಮ್ಭೋಜ ಮಕರನ್ದಲಿಹಾಂ ಸತಾಮ್ । ಕಿಮನ್ಯೈರಸದಾಲಾಪೈರಾಯುಷೋ ಯದಸದ್ವ್ಯಯಃ

ಅಥವಾ, ಭಗವಂತನ ಪಾದಪದ್ಮದ ಅಮೃತವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವ ಸಜ್ಜನರಿಗೆ, ಇತರ ವ್ಯರ್ಥವಾದ ಮಾತುಗಳು ಏನು ಉಪಯೋಗ? ಅವು ಜೀವಿತವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸುವುದಷ್ಟೆ.

ಕ್ಷುದ್ರಾಯುಷಾಂ ನೃಣಾಮಙ್ಗ ಮರ್ತ್ಯಾನಾಮೃತಮಿಚ್ಛತಾಮ್ । ಇಹೋಪಹೂತೋ ಭಗವಾನ್ಮೃತ್ಯುಃ ಶಾಮಿತ್ರಕರ್ಮಣಿ

ಓ ಮೃದುಸ್ವಭಾವಿಯೇ, ಈ ಕ್ಷುದ್ರ ಆಯಸ್ಸಿನ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಬಯಸುವವರಾದರೆ, ಭಗವಂತನು ಮರಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಋಷಿ ಶಾಮಿಕನಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

ನ ಕಶ್ಚಿನ್ಮ್ರಿಯತೇ ತಾವದ್ಯಾವದಾಸ್ತ ಇಹಾನ್ತಕಃ । ಏತದರ್ಥಂ ಹಿ ಭಗವಾನಾಹೂತಃ ಪರಮರ್ಷಿಭಿಃ । ಅಹೋ ನೃಲೋಕೇ ಪೀಯೇತ ಹರಿಲೀಲಾಮೃತಂ ವಚಃ

ಇಲ್ಲಿ ಅಂತಕನು ಇರುವವರೆಗೆ ಯಾರೂ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಭಗವಂತನನ್ನು ಕರೆಯಿದರು. ಅಯ್ಯೋ, ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ಲೀಲೆಯ ಅಮೃತವಚನವನ್ನು ಕುಡಿಯಲಿ!

ಮನ್ದಸ್ಯ ಮನ್ದಪ್ರಜ್ಞಸ್ಯ ವಯೋ ಮನ್ದಾಯುಷಶ್ಚ ವೈ । ನಿದ್ರಯಾ ಹ್ರಿಯತೇ ನಕ್ತಂ ದಿವಾ ಚ ವ್ಯರ್ಥಕರ್ಮಭಿಃ

ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜನರು ಮಂದಬುದ್ಧಿಯವರೂ, ಕಡಿಮೆ ಆಯಸ್ಸಿನವರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ, ಹಗಲು ಅನರ್ಥಕ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ ಯದಾ ಪರೀಕ್ಷಿತ್ಕುರುಜಾಙ್ಗಲೇಽವಸತ್ಕಲಿಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಂ ನಿಜಚಕ್ರವರ್ತಿತೇ । ನಿಶಮ್ಯ ವಾರ್ತಾಮನತಿಪ್ರಿಯಾಂ ತತಃ ಶರಾಸನಂ ಸಂಯುಗಶೌಣ್ಡಿರಾದದೇ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಪರೀಕ್ಷಿತನು ಕುರುಜಾಂಗಲದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತನ್ನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಕಲಿಯು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ದುಃಖದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, ಯುದ್ಧಶೂರನಾದ ಅವನು ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದನು.

ಸ್ವಲಙ್ಕೃತಂ ಶ್ಯಾಮತುರಙ್ಗಯೋಜಿತಂ ರಥಂ ಮೃಗೇನ್ದ್ರಧ್ವಜಮಾಶ್ರಿತಃ ಪುರಾತ್ । ವೃತೋ ರಥಾಶ್ವದ್ವಿಪಪತ್ತಿಯುಕ್ತಯಾ ಸ್ವಸೇನಯಾ ದಿಗ್ವಿಜಯಾಯ ನಿರ್ಗತಃ

ಅವನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಕಪ್ಪು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದ, ಸಿಂಹದ ಧ್ವಜವಿರುವ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ತನ್ನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಹೊರಟನು.

ಭದ್ರಾಶ್ವಂ ಕೇತುಮಾಲಂ ಚ ಭಾರತಂ ಚೋತ್ತರಾನ್ ಕುರೂನ್ । ಕಿಮ್ಪುರುಷಾದೀನಿ ವರ್ಷಾಣಿ ವಿಜಿತ್ಯ ಜಗೃಹೇ ಬಲಿಮ್

ಅವನು ಭದ್ರಾಶ್ವ, ಕೇತುಮಾಲ, ಭಾರತ, ಉತ್ತರ ಕುರು, ಕಿಂಪುರುಷ ಮತ್ತು ಇತರೆ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಅವುಗಳಿಂದ ಬಲಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದನು.

ನಗರಾಂಶ್ಚ ವನಾಂಶ್ಚೈವ ನದೀಶ್ಚ ವಿಮಲೋದಕಾಃ । ಪುರುಷಾನ್ ದೇವಕಲ್ಪಾಂಶ್ಚ ನಾರೀಶ್ಚ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಾಃ

ಅವನು ನಗರಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ಸ್ವಚ್ಛ ನೀರಿನ ನದಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಇರುವ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಅದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಾನ್ ಸುಭಗಾನ್ ಸ ದದರ್ಶ ಧನಞ್ಜಯಃ । ಸದನಾನಿ ಚ ಶುಭ್ರಾಣಿ ನಾರೀಶ್ಚಾಪ್ಸರಸಾಂ ನಿಭಾಃ

ಧನಂಜಯನು ಎಂದಿಗೂ ನೋಡದ ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು, ಹೊಳೆಯುವ ಮನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಂತಿರುವ ಸುಂದರಿಯರನ್ನು ನೋಡಿದನು.