ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ನದ್ಯೋ ನದಾಶ್ಚ ಕ್ಷುಭಿತಾಃ ಸರಾಂಸಿ ಚ ಮನಾಂಸಿ ಚ । ನ ಜ್ವಲತ್ಯಗ್ನಿರಾಜ್ಯೇನ ಕಾಲೋಽಯಂ ಕಿಂ ವಿಧಾಸ್ಯತಿ

ನದಿಗಳು, ಹರಿವುಗಳು ತುಂಬಾ ಅಶಾಂತವಾಗಿವೆ; ಸರೋವರಗಳು ಮತ್ತು ಜನರ ಮನಸ್ಸುಗಳೂ ಕೂಡ ತಲ್ಲಣಗೊಂಡಿವೆ. ತುಪ್ಪ ಹಾಕಿದರೂ ಬೆಂಕಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾಲ ನಮ್ಮಿಗೆ ಏನು ತರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ನ ಪಿಬನ್ತಿ ಸ್ತನಂ ವತ್ಸಾ ನ ದುಹ್ಯನ್ತಿ ಚ ಮಾತರಃ । ರುದನ್ತ್ಯಶ್ರುಮುಖಾ ಗಾವೋ ನ ಹೃಷ್ಯನ್ತಿ ಋಷಭಾ ವ್ರಜೇ

ಕರುವೆಗಳು ತಾಯಿಯ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ, ಹಸುಗಳು ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಹಸುಗಳು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಅಳುತ್ತಿವೆ, ಹೋರುಗಳು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಿಲ್ಲ.

ದೈವತಾನಿ ರುದನ್ತೀವ ಸ್ವಿದ್ಯನ್ತಿ ಹ್ಯುಚ್ಚಲನ್ತಿ ಚ । ಇಮೇ ಜನಪದಾ ಗ್ರಾಮಾಃ ಪುರೋದ್ಯಾನಾಕರಾಶ್ರಮಾಃ । ಭ್ರಷ್ಟಶ್ರಿಯೋ ನಿರಾನನ್ದಾಃ ಕಿಮಘಂ ದರ್ಶಯನ್ತಿ ನಃ

ದೇವತೆಗಳು ಅಳುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಬೆವರುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಕಂಪಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ; ಈ ಊರುಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗಳು, ತೋಟಗಳು, ಕೆರೆಗಳು, ಆಶ್ರಮಗಳು—allವು ತಮ್ಮ ಹೊಳಪನ್ನೂ ಸಂತೋಷವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ಯಾವ ದುಃಖವನ್ನು ಇದು ನಮಗೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದೆ?

ಮನ್ಯ ಏತೈರ್ಮಹೋತ್ಪಾತೈಃ ನೂನಂ ಭಗವತಃ ಪದೈಃ । ಅನನ್ಯಪುರುಷಶ್ರೀಭಿಃ ಹೀನಾ ಭೂರ್ಹತಸೌಭಗಾ

ಈ ದೊಡ್ಡ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಭಗವಂತನ ಪಾದಗಳೂ, ಅವನ ಭಾಗ್ಯ ಹೊಂದಿದ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ, ಅದೃಷ್ಟವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತಾಗಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.

ಇತಿ ಚಿನ್ತಯತಸ್ತಸ್ಯ ದೃಷ್ಟಾರಿಷ್ಟೇನ ಚೇತಸಾ । ರಾಜ್ಞಃ ಪ್ರತ್ಯಾಗಮದ್ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಯದುಪುರ್ಯಾಃ ಕಪಿಧ್ವಜಃ

ಈ ರೀತಿ ದುರ್ಘಟನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಮನಸ್ಸು ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ, ಯದುಪುರದಿಂದ ಕಪಿಧ್ವಜನು ಮರಳಿ ಬಂದನು, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ.

ತಂ ಪಾದಯೋಃ ನಿಪತಿತಂ ಅಯಥಾಪೂರ್ವಮಾತುರಮ್ । ಅಧೋವದನಂ ಅಬ್ಬಿನ್ದೂನ್ ಸೃಜನ್ತಂ ನಯನಾಬ್ಜಯೋಃ

ಅವನು ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಅಲ್ಲದೆ ದುಃಖದಿಂದ, ತಲೆ ಕೆಳಗೆ ಬಾಗಿದವನಾಗಿ, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೀರಿನ ಹನಿಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನೋಡಿದನು.

ವಿಲೋಕ್ಯ ಉದ್ವಿಗ್ನಹೃದಯೋ ವಿಚ್ಛಾಯಂ ಅನುಜಂ ನೃಪಃ । ಪೃಚ್ಛತಿ ಸ್ಮ ಸುಹೃತ್ ಮಧ್ಯೇ ಸಂಸ್ಮರನ್ ನಾರದೇರಿತಮ್

ತಮ್ಮ ಸಹೋದರನನ್ನು, ಮನಸ್ಸು ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹೊಳಪಿಲ್ಲದೆ ನೋಡಿದ ರಾಜನು, ಸ್ನೇಹಿತರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ನಾರದನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಉವಾಚ । ಕಚ್ಚಿದಾನರ್ತಪುರ್ಯಾಂ ನಃ ಸ್ವಜನಾಃ ಸುಖಮಾಸತೇ । ಮಧುಭೋಜದಶಾರ್ಹಾರ್ಹ ಸಾತ್ವತಾನ್ಧಕವೃಷ್ಣಯಃ

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು: ಅನರ್ತಪುರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳು—ಮಧುಗಳು, ಭೋಜರು, ದಶಾರ್ಹರು, ಆಹುಕರು, ಸಾತ್ವತರು, ಅಂಧಕರು, ವೃಷ್ಣಿಗಳು—ಎಲ್ಲರೂ ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ?

ಶೂರೋ ಮಾತಾಮಹಃ ಕಚ್ಚಿತ್ ಸ್ವಸ್ತ್ಯಾಸ್ತೇ ವಾಥ ಮಾರಿಷಃ । ಮಾತುಲಃ ಸಾನುಜಃ ಕಚ್ಚಿತ್ ಕುಶಲ್ಯಾನಕದುನ್ದುಭಿಃ

ನಮ್ಮ ತಾತ ಶೂರನು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಾನೆಯೆ? ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಕೂಡ ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾಳೆನಾ? ನಮ್ಮ ಮಾವನು ಮತ್ತು ಅವನ ತಮ್ಮಂದಿರೂ ಕೂಡ, ಅನಕದುಂದುಭಿಯವರು, ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ?

ಸಪ್ತ ಸ್ವಸಾರಸ್ತತ್ಪತ್‍ನ್ಯೋ ಮಾತುಲಾನ್ಯಃ ಸಹಾತ್ಮಜಾಃ । ಆಸತೇ ಸಸ್ನುಷಾಃ ಕ್ಷೇಮಂ ದೇವಕೀಪ್ರಮುಖಾಃ ಸ್ವಯಮ್

ಏಳು ಅಕ್ಕಂದಿರು, ಅವರ ಪತ್ನಿಯರು, ಇತರ ಮಾವಂದಿರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ, ಅವರ ಸೊಸೆಯಂದಿರು, ದೇವಕಿಯವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ?

ಕಚ್ಚಿತ್ ರಾಜಾಽಽಹುಕೋ ಜೀವತಿ ಅಸತ್ಪುತ್ರೋಽಸ್ಯ ಚಾನುಜಃ । ಹೃದೀಕಃ ಸಸುತೋಽಕ್ರೂರೋ ಜಯನ್ತಗದಸಾರಣಾಃ

ರಾಜಾ ಆಹುಕನು ಜೀವಂತನಿದ್ದಾನೆಯೆ? ಅವನ ದುಷ್ಟ ಮಗ ಮತ್ತು ತಮ್ಮನು ಹೇಗಿದ್ದಾರೆ? ಹೃದಿಕನು ತನ್ನ ಮಗನೊಡನೆ, ಅಕ್ರೂರ, ಜಯಂತ, ಗದ, ಸಾರಣ—ಇವರು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ?

ಆಸತೇ ಕುಶಲಂ ಕಚ್ಚಿತ್ ಯೇ ಚ ಶತ್ರುಜಿದಾದಯಃ । ಕಚ್ಚಿದಾಸ್ತೇ ಸುಖಂ ರಾಮೋ ಭಗವಾನ್ ಸಾತ್ವತಾಂ ಪ್ರಭುಃ

ಶತ್ರುಜಿತ್ ಮತ್ತು ಇತರರು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ? ಸಾತ್ವತರ ರಾಜ ರಾಮನು ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾನೆಯೆ?

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಃ ಸರ್ವವೃಷ್ಣೀನಾಂ ಸುಖಮಾಸ್ತೇ ಮಹಾರಥಃ । ಗಮ್ಭೀರರಯೋಽನಿರುದ್ಧೋ ವರ್ಧತೇ ಭಗವಾನುತ

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು, ಎಲ್ಲ ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಮಹಾರಥಿ, ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾನೆಯೆ? ಆನಿರುದ್ಧನು, ಆಳವಾದ ಮನಸ್ಸಿನವನು, ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೆ? ಅವನು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯೇ?

ಸುಷೇಣಶ್ಚಾರುದೇಷ್ಣಶ್ಚ ಸಾಮ್ಬೋ ಜಾಮ್ಬವತೀಸುತಃ । ಅನ್ಯೇ ಚ ಕಾರ್ಷ್ಣಿಪ್ರವರಾಃ ಸಪುತ್ರಾ ಋಷಭಾದಯಃ

ಸುಷೇಣ, ಚಾರುದೇಶ್ನ, ಜಾಂಬವತಿಯ ಮಗ ಸಾಂಬ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರ್ಷ್ಣಿಯ ಪ್ರಮುಖರು, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ, ಋಷಭ ಮೊದಲಾದವರು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ?

ತಥೈವಾನುಚರಾಃ ಶೌರೇಃ ಶ್ರುತದೇವೋದ್ಧವಾದಯಃ । ಸುನನ್ದನನ್ದಶೀರ್ಷಣ್ಯಾ ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ಸಾತ್ವತರ್ಷಭಾಃ

ಅದೇ ರೀತಿ ಶೌರಿಯ ಅನುಯಾಯಿಗಳು—ಶ್ರುತದೇವ, ಉದ್ಧವ, ಸುನಂದ, ನಂದ, ಶೀರ್ಷಣ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಾತ್ವತರ ಪ್ರಮುಖರು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ?

ಅಪಿ ಸ್ವಸ್ತ್ಯಾಸತೇ ಸರ್ವೇ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಭುಜಾಶ್ರಯಾಃ । ಅಪಿ ಸ್ಮರನ್ತಿ ಕುಶಲಂ ಅಸ್ಮಾಕಂ ಬದ್ಧಸೌಹೃದಾಃ

ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಭುಜಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರು ಎಲ್ಲರೂ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ? ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಬಂಧಿತರಾದವರು ನಮ್ಮ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಯೆ?

ಭಗವಾನಪಿ ಗೋವಿನ್ದೋ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯೋ ಭಕ್ತವತ್ಸಲಃ । ಕಚ್ಚಿತ್ಪುರೇ ಸುಧರ್ಮಾಯಾಂ ಸುಖಮಾಸ್ತೇ ಸುಹೃದ್‌ವೃತಃ

ಭಗವಂತನಾದ ಗೋವಿಂದನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವನು, ಸುಧರ್ಮಾ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರ ನಡುವೆ ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾನೆಯೆ?

ಮಙ್‌ಗಲಾಯ ಚ ಲೋಕಾನಾಂ ಕ್ಷೇಮಾಯ ಚ ಭವಾಯ ಚ । ಆಸ್ತೇ ಯದುಕುಲಾಮ್ಭೋಧೌ ಆದ್ಯೋಽನನ್ತಸಖಃ ಪುಮಾನ್

ಲೋಕಗಳ ಮಂಗಳಕ್ಕಾಗಿ, ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ, ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಯದುಕುಲದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಆದಿಯೂ ಅನಂತನೂ ಆದ ಸ್ನೇಹಿತನು ಉಳಿದಿದ್ದಾನೆಯೆ?

ಯದ್‍ಬಾಹುದಣ್ಡಗುಪ್ತಾಯಾಂ ಸ್ವಪುರ್ಯಾಂ ಯದವೋಽರ್ಚಿತಾಃ । ಕ್ರೀಡನ್ತಿ ಪರಮಾನನ್ದಂ ಮಹಾಪೌರುಷಿಕಾ ಇವ

ಯದುವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾಗಿ, ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇದ್ದಾಗ, ಅವರು ಪರಮ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ವೀರರಂತೆ ಆಡುವರು.

ಯತ್ ಪಾದಶುಶ್ರೂಷಣಮುಖ್ಯ ಕರ್ಮಣಾ ಸತ್ಯಾದಯೋ ದ್ವ್ಯಷ್ಟಸಹಸ್ರಯೋಷಿತಃ । ನಿರ್ಜಿತ್ಯ ಸಙ್‌ಖ್ಯೇ ತ್ರಿದಶಾಂಸ್ತದಾಶಿಷೋ ಹರನ್ತಿ ವಜ್ರಾಯುಧವಲ್ಲಭೋಚಿತಾಃ

ಪಾದಸೇವೆಯೇ ಮುಖ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದು ಸತ್ಯಾ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಮಹಿಳೆಯರು, ದೇವತೆ ಮಹಿಳೆಯರಿಗಿಂತಲೂ ಸುಂದರರಾಗಿದ್ದು, ಇಂದ್ರನ ಪ್ರಿಯರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಯದ್‍ಬಾಹುದಣ್ಡಾಭ್ಯುದಯಾನುಜೀವಿನೋ ಯದುಪ್ರವೀರಾ ಹ್ಯಕುತೋಭಯಾ ಮುಹುಃ । ಅಧಿಕ್ರಮನ್ತ್ಯಙ್‌ಘ್ರಿಭಿರಾಹೃತಾಂ ಬಲಾತ್ ಸಭಾಂ ಸುಧರ್ಮಾಂ ಸುರಸತ್ತಮೋಚಿತಾಮ್

ಯದುವರ ಪ್ರಮುಖರು ತಮ್ಮ ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಸುಧರ್ಮಾ ಸಭಾಭವನವನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸಭೆಯಾಗಿದೆ.

ಕಚ್ಚಿತ್ತೇಽನಾಮಯಂ ತಾತ ಭ್ರಷ್ಟತೇಜಾ ವಿಭಾಸಿ ಮೇ । ಅಲಬ್ಧಮಾನೋಽವಜ್ಞಾತಃ ಕಿಂ ವಾ ತಾತ ಚಿರೋಷಿತಃ

ಪ್ರಿಯನೇ, ನಿನಗೆ ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಏನೂ ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲವಲ್ಲವೇ? ನನಗೆ ನೀನು ಪ್ರಕಾಶಹೀನನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೀಯೆ. ನೀನು ಏನನ್ನಾದರೂ ಪಡೆಯಲು ವಿಫಲವಾದೆಯೋ, ಅವಮಾನ ಅನುಭವಿಸಿದೆಯೋ, ಅಥವಾ ಬಹುಕಾಲ ದೂರವಿದ್ದೆಯೋ?

ಕಚ್ಚಿತ್ ನಾಭಿಹತೋಽಭಾವೈಃ ಶಬ್ದಾದಿಭಿರಮಙ್‌ಗಲೈಃ । ನ ದತ್ತಮುಕ್ತಮರ್ಥಿಭ್ಯ ಆಶಯಾ ಯತ್ಪ್ರತಿಶ್ರುತಮ್

ನಿನ್ನಿಗೆ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಇತರ ಅಶುಭ ಸೂಚನೆಗಳಿಂದ ತೊಂದರೆ ಆಗಿಲ್ಲವಲ್ಲವೇ? ಬೇಡಿಕೆದಾರರಿಗೆ ನಿನಗೆ ಕೊಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿ ಕೊಡುವುದನ್ನು ವಿಳಂಬ ಮಾಡಿಲ್ಲವಲ್ಲ?

ಕಚ್ಚಿತ್ತ್ವಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಬಾಲಂ ಗಾಂ ವೃದ್ಧಂ ರೋಗಿಣಂ ಸ್ತ್ರಿಯಮ್ । ಶರಣೋಪಸೃತಂ ಸತ್ತ್ವಂ ನಾತ್ಯಾಕ್ಷೀಃ ಶರಣಪ್ರದಃ

ನಿನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಮಗು, ಹಸು, ವೃದ್ಧ, ರೋಗಿ, ಮಹಿಳೆ ಅಥವಾ ಯಾವುದಾದರೂ ಜೀವಿಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿಲ್ಲವಲ್ಲ, ನೀನು ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವವನಾಗಿದ್ದರೂ?

ಕಚ್ಚಿತ್ತ್ವಂ ನಾಗಮೋಽಗಮ್ಯಾಂ ಗಮ್ಯಾಂ ವಾಸತ್ಕೃತಾಂ ಸ್ತ್ರಿಯಮ್ । ಪರಾಜಿತೋ ವಾಥ ಭವಾನ್ ನೋತ್ತಮೈರ್ನಾಸಮೈಃ ಪಥಿ

ನೀನು ಹೋಗಬಾರದ ಮಹಿಳೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿಲ್ಲವಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಹೋಗಬಹುದಾದವಳ ಬಳಿಗೆ, ಅಥವಾ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಮಹಿಳೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿಲ್ಲವಲ್ಲ? ಅಥವಾ ನೀನು ಉತ್ತಮ ಅಥವಾ ಹೀನ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸೋತಿಲ್ಲವಲ್ಲ?

ಅಪಿ ಸ್ವಿತ್ಪರ್ಯಭುಙ್‌ಕ್ಥಾಸ್ತ್ವಂ ಸಮ್ಭೋಜ್ಯಾನ್ ವೃದ್ಧಬಾಲಕಾನ್ । ಜುಗುಪ್ಸಿತಂ ಕರ್ಮ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಕೃತವಾನ್ನ ಯದಕ್ಷಮಮ್

ನೀನು ವೃದ್ಧರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿಂದೆಯೋ? ಅಥವಾ ನಿನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಅವಮಾನಕರವಾದ ಕೆಲಸವನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಿದ್ದೀಯೋ?

ಕಚ್ಚಿತ್ಪ್ರೇಷ್ಠತಮೇನಾಥ ಹೃದಯೇನಾತ್ಮಬನ್ಧುನಾ । ಶೂನ್ಯೋಽಸ್ಮಿ ರಹಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ಮನ್ಯಸೇ ತೇಽನ್ಯಥಾ ನ ರುಕ್

ಪ್ರಿಯನೇ, ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದೀಯೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೀಯೆ? ಅಥವಾ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅನಿಸುತ್ತದೆ? ಹೀಗಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿನಗೆ ದುಃಖವೇ ಇಲ್ಲ.

ಊಚುಶ್ಚ ಸುಹೃದಃ ಕೃಷ್ಣಂ ಸ್ವಾಗತಂ ತೇಽತಿರಂಹಸಾ । ನೈಕೋಽಪ್ಯಭೋಜಿ ಕವಲ ಏಹೀತಃ ಸಾಧು ಭುಜ್ಯತಾಮ್

ಮಿತ್ರರು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಸ್ವಾಗತ, ನೀನು ತುಂಬಾ ಬೇಗ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ! ಯಾರೂ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ತುಂಡು ಆಹಾರವನ್ನೂ ತಿಂದಿಲ್ಲ; ಬಾ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡು.'

ತತೋ ಹಸನ್ ಹೃಷೀಕೇಶೋಽಭ್ಯವಹೃತ್ಯ ಸಹಾರ್ಭಕೈಃ । ದರ್ಶಯಂಶ್ಚರ್ಮಾಜಗರಂ ನ್ಯವರ್ತತ ವನಾದ್ ವ್ರಜಮ್

ಆಮೇಲೆ ಹರ್ಷಿಕೇಶನು ನಗುತ್ತಾ, ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಊಟ ಮಾಡಿ, ಅವರಿಗೆ ಅಜಗಣ ಚರ್ಮವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.