ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಸೂತ ಉವಾಚ - ಇತಿ ನಾರದನಿರ್ಣೀತಂ ಸ್ವಮಾಯಾತ್ಮ್ಯಂ ನಿಶಮ್ಯ ಸಾ । ಸರ್ವಾಙ್ಗಪುಷ್ಟಿಸಂಯುಕ್ತಾ ನಾರದಂ ವಾಕ್ಯಮವ್ರವೀತ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ನಾರದನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಆಕೆ ಕೇಳಿ, ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳಲ್ಲೂ ಪೌಷ್ಟಿಕತೆಯೊಂದಿಗೆ, ನಾರದನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

ಭಕ್ತಿರುವಾಚ - ಅಹೋ ನಾರದ ಧನ್ಯೋಽಸಿ ಪ್ರೀತಿಸ್ತೇ ಮಯಿ ನಿಶ್ಚಲಾ । ನ ಕದಾಚಿದ್ ವಿಮುಞ್ಚಾಮಿ ಚಿತ್ತೇ ಸ್ಥಾಸ್ಯಾಮಿ ಸರ್ವದಾ

ಭಕ್ತಿಯು ಹೇಳಿದಳು: ಓ ನಾರದ, ನೀನು ಎಷ್ಟು ಧನ್ಯನು! ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಚಲವಾಗಿದೆ. ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲ್ಲ, ಸದಾ ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ.

ಕೃಪಾಲುನಾ ತ್ವಯಾ ಸಾಧೋ ಮದ್‌ಬಾಧಾ ಧ್ವಂಸಿತಾ ಕ್ಷಣಾತ್ । ಪುತ್ರಯೋಶ್ಚೇತನಾ ನಾಸ್ತಿ ತತೋ ಬೋಧಯ ಬೋಧಯ

ದಯಾಳುವಾದ ಸಜ್ಜನನೇ, ನೀನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಂಕಟವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದೆ. ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಇಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸು, ಎಚ್ಚರಿಸು.

ಸೂತ ಉವಾಚ - ತಸ್ಯಾ ವಚಃ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಕಾರುಣ್ಯಂ ನಾರದೋ ಗತಃ । ತಯೋರ್ಬೋಧನಮಾರೇಭೇ ಕರಾಗ್ರೇಣ ವಿಮರ್ದಯನ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಆಕೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾರದನಿಗೆ ಕರುಣೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅವನು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಲು ಕೈಗೆಲಸದಿಂದ ಒತ್ತುತ್ತಾ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಮುಖಂ ಸಂಯೋಜ್ಯ ಕರ್ಣಾನ್ತೇ ಶಬ್ದಮುಚ್ಚೈಃ ಸಮುಚ್ಚರನ್ । ಜ್ಞಾನ ಪ್ರಬುಧ್ಯತಾಂ ಶೀಘ್ರಂ ರೇ ವೈರಾಗ್ಯ ಪ್ರಬುಧ್ಯತಾಮ್

ತನ್ನ ಬಾಯನ್ನು ಅವರ ಕಿವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಇಟ್ಟು, ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಜ್ಞಾನ, ಬೇಗ ಎಚ್ಚರೆಯಾಗು! ಓ ವೈರಾಗ್ಯ, ಎಚ್ಚರೆಯಾಗು!

ವೇದವೇದಾನ್ತಘೋಷೈಶ್ಚ ಗೀತಾಪಾಠೈರ್ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ । ಬೋಧ್ಯಮಾನೌ ತದಾ ತೇನ ಕಥಂಚಿತ್ ಚೋತ್ಥಿತೌ ಬಲಾತ್

ವೇದ, ವೇದಾಂತ ಮತ್ತು ಗೀತೆಯ ಪಠಣವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಮಾಡಿ, ಅವನು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅವರು ಹೇಗೋ ಎದ್ದು ಕುಳಿತರು.

ನೇತ್ರೈಃ ಅನವಲೋಕನ್ತೌ ಜೃಮ್ಭನ್ತೌ ಸಾಲಸಾವುಭೌ । ಬಕವತ್ಪಲಿತೌ ಪ್ರಾಯಃ ಶುಷ್ಕಕಾಷ್ಠಸಮಾಙ್‍ಗಕೌ

ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ನೋಡಲಾಗದೆ, ಜಂಭಿಸುತ್ತಾ, ಬಕದಂತೆ ದುರ್ಬಲವಾಗಿ, ಅವರ ದೇಹಗಳು ಒಣಕಟ್ಟೆಯಂತೆ ಬಣ್ಣ ಬದಲಿಸಿ ಒಣಗಿ ಹೋಗಿದ್ದವು.

ಕ್ಷುತ್ಕ್ಷಾಮೌ ತೌ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯೈವ ಪುನಃ ಸ್ವಾಪಪರಾಯಣೌ । ಋಷಿಶ್ಚಿನ್ತಾಪರೋ ಜಾತಃ ಕಿಂ ವಿಧೇಯಂ ಮಯೇತಿ ಚ

ಆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ದುರ್ಬಲರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಮತ್ತೆ ನಿದ್ರೆಗೆ ಒಳಗಾದವರಂತೆ ನೋಡಿದ ಋಷಿ, ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಆಲೋಚನೆಗೆ ಒಳಗಾದರು.

ಅಹೋ ನಿದ್ರಾ ಕಥಂ ಯಾತಿ ವೃದ್ಧತ್ವಂ ಚ ಮಹತ್ತರಮ್ । ಚಿನ್ತಯನ್ ಇತಿ ಗೋವಿನ್ದಂ ಸ್ಮಾರಯಾಮಾಸ ಭಾರ್ಗವ

ಅಯ್ಯೋ, ನಿದ್ರೆ ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತದೆ? ಇಂತಹ ವಯಸ್ಸು ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತದೆ? ಎಂದು ಭಾರ್ಗವನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ವ್ಯೋಮವಾಣೀ ತದೈವಾಭೂತ್ ಮಾ ಋಷೇ ಖಿದ್ಯತಾಮಿತಿ । ಉದ್ಯಮಃ ಸಫಲಸ್ತೇಽಯಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ

ಅದೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಿಂದ ಒಂದು ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಬಂದಿತು: 'ಋಷೇ, ದುಃಖಪಡಬೇಡ. ನಿನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.'

ಏತದರ್ಥಂ ತು ಸತ್ಕರ್ಮ ಸುರರ್ಷೇ ತ್ವಂ ಸಮಾಚರ । ತತ್ತೇ ಕರ್ಮಾಭಿಧಾಸ್ಯನ್ತಿ ಸಾಧವಃ ಸಾಧುಭೂಷಣಾಃ

ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಮಹಾನ್ ಋಷಿಯೇ, ನೀನು ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡು. ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮಹಾತ್ಮರು ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ.

ಸತ್ಕರ್ಮಣಿ ಕೃತೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಸನಿದ್ರಾ ವೃದ್ಧತಾನಯೋಃ । ಗಮಿಷ್ಯತಿ ಕ್ಷಣಾದ್‌ಭಕ್ತಿಃ ಸರ್ವತಃ ಪ್ರಸರಿಷ್ಯತಿ

ಆ ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿ ನಡೆದಾಗ, ಆ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆ ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸು ತಕ್ಷಣ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ; ಭಕ್ತಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡುತ್ತದೆ.

ಇತ್ಯಾಕಾಶವಚಃ ಸ್ಪಷ್ಟಂ ತತ್ಸರ್ವೈರಪಿ ವಿಶ್ರುತಮ್ । ನಾರದೋ ವಿಸ್ಮಯಂ ಲೇಭೇ ನೇದಂ ಜ್ಞಾತಮಿತಿ ಬ್ರುವನ್

ಹೀಗೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಧ್ವನಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿದರು. ನಾರದನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, 'ಇದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ನಾರದ ಉವಾಚ - ಅನಯಾಽಽಕಾಶವಾಣ್ಯಾಪಿ ಗೋಪ್ಯತ್ವೇನ ನಿರೂಪಿತಮ್ । ಕಿಂ ವಾ ತತ್ಸಾಧನಂ ಕಾರ್ಯಂ ಯೇನ ಕಾರ್ಯಂ ಭವೇತ್ ತಯೋಃ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಆಕಾಶವಾಣಿಯಿಂದಲೂ ವಿಷಯವನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿಯೇ ಇಡಲಾಗಿದೆ. ಅವರ ಉದ್ದೇಶ ಪೂರೈಸಲು ಯಾವ ಸಾಧನ ಬೇಕು, ಯಾವ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಇನ್ನೂ ಗೊತ್ತಾಗಿಲ್ಲ.'

ಕ್ವ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಸನ್ತಸ್ತೇ ಕಥಂ ದಾಸ್ಯನ್ತಿ ಸಾಧನಮ್ । ಮಯಾತ್ರ ಕಿಂ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಂ ಯದುಕ್ತಂ ವ್ಯೋಮಭಾಷಯಾ

'ಆ ಸದ್ಗುಣಿಗಳು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಆ ಸಾಧನವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ? ಆಕಾಶವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?'

ಸೂತ ಉವಾಚ - ತತ್ರ ದ್ವೌ ಅಪಿ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ನಿರ್ಗತೋ ನಾರದೋ ಮುನಿಃ । ತೀರ್ಥಂ ತೀರ್ಥಂ ವಿನಿಷ್ಕ್ರಮ್ಯ ಪೃಚ್ಛನ್ ಮಾರ್ಗೇ ಮುನೀಶ್ವರಾನ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: 'ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇರಿಸಿ, ನಾರದಮುನಿ ಹೊರಟು, ತೀರ್ಥದಿಂದ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾ, ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಹೋದನು.'

ವೃತ್ತಾನ್ತಃ ಶ್ರೂಯತೇ ಸರ್ವೈಃ ಕಿಂಚಿತ್ ನಿಶ್ಚಿತ್ಯ ನೋಚ್ಯತೇ । ಅಸಾಧ್ಯಂ ಕೇಚನ ಪ್ರೋಚುಃ ದುರ್ಜ್ಞೇಯಮಿತಿ ಚಾಪರೇ । ಮೂಕೀಭೂತಾಸ್ತಥಾನ್ಯೇ ತು ಕಿಯನ್ತಸ್ತು ಪಲಾಯಿತಾಃ

ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿದರು, ಆದರೆ ಯಾರು ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು 'ಇದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ' ಎಂದರು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು 'ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಷ್ಟ' ಎಂದರು; ಕೆಲವರು ಮೌನವಾಗಿದ್ದು, ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು.

ಹಾಹಾಕಾರೋ ಮಹಾನಾಸೀತ್ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ವಿಸ್ಮಯಾವಹಃ । ವೇದವೇದಾನ್ತಘೋಷೈಶ್ಚ ಗೀತಾಪಾಠೈರ್ವಿಬೋಧಿತಮ್

ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲೂ ಮಹಾ ಗೊಂದಲ ಉಂಟಾಯಿತು, ಎಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು; ವೇದ, ವೇದಾಂತ ಘೋಷಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಗೀತಾ ಪಾಠಗಳಿಂದ ಜನರು ಜಾಗೃತರಾದರು.

ಭಕ್ತಿಜ್ಞಾನವಿರಾಗಾಣಾಂ ನೋದತಿಷ್ಠತ್ ತ್ರಿಕಂ ಯದಾ ಉಪಾಯೋ ನಾಪರೋಽಸ್ತೀತಿ ಕರ್ಣೇ ಕರ್ಣೇಽಜಪಞ್ಜನಾಃ

ಭಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯ ಎಂಬ ಮೂರು ಗುಣಗಳು ಉದಯಿಸದಾಗ, ಜನರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ 'ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಗುಸುಗುಸಿದರು.

ಯೋಗಿನಾ ನಾರದೇನಾಪಿ ಸ್ವಯಂ ನ ಜ್ಞಾಯತೇ ತು ಯತ್ । ತತ್ಕಥಂ ಶಕ್ಯತೇ ವಕ್ತುಂ ಇತರೈರಿಹ ಮಾನುಷೈಃ

ಯೋಗಿಯಾದ ನಾರದನಿಗೂ ಇದು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಇತರ ಮಾನವರಿಂದ ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೇಳಬಹುದು?

ಏವಂ ಋಷಿಗಣೈಃ ಪೃಷ್ಟೈಃ ನಿರ್ಣೀಯೋಕ್ತಂ ದುರಾಸದಮ್

ಹೀಗೆ ಋಷಿಗಳ ಗುಂಪು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅದು ಅಪ್ರಾಪ್ಯವೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು.

ತತಶ್ಚಿನ್ತಾತುರಃ ಸೋಽಥ ಬದರೀವನಮಾಗತಃ । ತಪಶ್ಚರಾಮಿ ಚಾತ್ರೇತಿ ತದರ್ಥಂ ಕೃತನಿಶ್ಚಯಃ

ಆಮೇಲೆ ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟ ನಾರದನು ಬದರಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಆ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು.

ತಾವದ್ ದದರ್ಶ ಪುರತಃ ಸನಕಾದೀನ್ ಮುನೀಶ್ವರಾನ್ । ಕೋಟಿಸೂರ್ಯಸಮಾಭಾಸಾನ್ ಉವಾಚ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ

ಅತ್ತ, ಅವನು ಮುಂದೆ ನೋಡಿದಾಗ, ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಸನಕಾದಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಕಂಡನು; ಆಗ ಆ ಮಹಾ ಋಷಿಯು ಮಾತನಾಡಿದನು.

ನಾರದ ಉವಾಚ - ಇದಾನೀಂ ಭೂರಿಭಾಗ್ಯೇನ ಭವದ್‌ಭಿಃ ಸಂಗಮೋಽಭವತ್ । ಕುಮಾರಾ ಬ್ರುವತಾಂ ಶೀಘ್ರಂ ಕೃಪಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಮಮೋಪರಿ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: 'ಈಗ ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಕುಮಾರರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಬೇಗನೆ ದಯೆ ತೋರಿಸಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿ.'

ಭವನ್ತೋ ಯೋಗಿನಃ ಸರ್ವೇ ಬುದ್ಧಿಮನ್ತೋ ಬಹುಶ್ರುತಾಃ । ಪಞ್ಚಹಾಯನಸಂಯುಕ್ತಾಃ ಪೂರ್ವೇಷಾಮಪಿ ಪೂರ್ವಜಾಃ

ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಯೋಗಿಗಳು, ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಬಹು ಓದಿದವರು, ಐದು ವಿಧದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರು, ಹಳೆಯವರಿಗಿಂತಲೂ ಹಳೆಯವರು.

ಸದಾ ವೈಕುಣ್ಠನಿಲಯಾ ಹರಿಕೀರ್ತನತತ್ಪರಾಃ । ಲೀಲಾಮೃತರಸೋನ್ಮತ್ತಾಃ ಕಥಾಮಾತ್ರೈಕಜೀವಿನಃ

ಯಾರು ಸದಾ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾ, ಹರಿಯ ಪಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವನ ಲೀಲೆಯ ಅಮೃತ ರಸದಲ್ಲಿ ಮದ್ಯಪರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಜೀವನವೇ ಅವನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಎಂಬಂತಿದೆ.

ಹರಿಃ ಶರಣಮೇವ ಹಿ ನಿತ್ಯಂ ಯೇಷಾಂ ಮುಖೇ ವಚಃ । ಅಥ ಕಾಲಸಮಾದಿಷ್ಟಾ ಜರಾ ಯುಷ್ಮಾನ್ನ ಬಾಧತೇ

ಯಾರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಹರಿಯ ಹೆಸರೇ ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿತವಾಗುತ್ತದೋ, ಅವರಿಗೆ ಕಾಲದಿಂದ ವಿಧಿಸಲಾದ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಎಂದರೆ ಯಾವ ತೊಂದರೆಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಯೇಷಾಂ ಭ್ರೂಭಙ್‍ಗಮಾತ್ರೇಣ ದ್ವಾರಪಾಲೌ ಹರೇಃ ಪುರಾ । ಭ್ರೂಮೌ ನಿಪತಿತೌ ಸದ್ಯೋ ಯತ್ಕೃಪಾತಃ ಪುರಂ ಗತೌ

ಹರಿಯ ದ್ವಾರಪಾಲಕರಿಬ್ಬರು, ಅವರ ಕೋಪಭಂಗಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರವೇ ಒಮ್ಮೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದುಬಿಟ್ಟರು; ಅವರ ದಯೆಯಿಂದ ಆ ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ಪುನಃ ನಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

ಅಹೋ ಭಾಗ್ಯಸ್ಯ ಯೋಗೇನ ದರ್ಶನಂ ಭವತಾಮಿಹ । ಅನುಗ್ರಹಸ್ತು ಕರ್ತವ್ಯೋ ಮಯಿ ದೀನೇ ದಯಾಪರೈಃ

ಅಯ್ಯೋ, ಯೋಗದ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ; ದಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ನೀವು, ನನ್ನಂತಹ ಬಡವನ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ತೋರಬೇಕು.