ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ದೇವತೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಶಾಶ್ವತ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು. ಅವನ ಸ್ವಶಕ್ತಿಯು, ಹೊಸದಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹವಾದುದರಿಂದ, ಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ಚಲಿಸುವ ಜಗತ್ತುಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ; ಅವನ ನಿವಾಸವನ್ನು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು. ವ್ಯಾಸದ ಪುತ್ರನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಬಯಸಿದುದನ್ನು ತೊರೆದಿದ್ದನು; ಜಯಿಸಲಾಗದ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಲೀಲೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿ, ತನ್ನ ದಯೆಯಿಂದ ಈ ಪುರಾಣವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು—ಅದು ಸತ್ಯದ ದೀಪ, ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವುದು. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ವಿದುರನು, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮೈತ್ರೇಯರಿಂದ ಆತ್ಮದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಜ್ಞಾನಾಭಿಲಾಷೆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡು ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು. ವಿದುರನು ಕೌಶಾರವ ಮುನಿಯ ಮುಂದೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅವನು ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದನು; ನಂತರ ಅವನು ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು. ತಮ್ಮ ಬಂಧುವನ್ನು ಮರಳಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಧರ್ಮಪುತ್ರನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ, ಯುಯುತ್ಸು, ಸೂತ, ಕೃಷ, ಮತ್ತು ಪೃಥಾ, ಗಾಂಧಾರಿ, ದ್ರೌಪದಿ, ಸುಭದ್ರಾ, ಉತ್ತರಾ, ಕೃಪಿ ಮತ್ತು ಪಾಂಡುಪತ್ನಿಯರು, ಅವರ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳಾ ಬಂಧುವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ಎದ್ದು, ಜೀವವೇ ಮತ್ತೆ ದೇಹಕ್ಕೆ ಬಂದಂತೆ, ವಿದುರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಸರಿಯಾಗಿ ಆಲಿಂಗನ, ನಮಸ್ಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ವಿರಹದಿಂದ ಉಂಟಾದ longing ಗೆಲ್ಲಲಾಗದೆ, ಅವರು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಹರಿಸಿದರು; ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ಗೌರವ ನೀಡಿ, ಆಸನವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಅವನಿಗೆ ಆಹಾರ, ವಿಶ್ರಾಂತಿ, ಮತ್ತು ಆರಾಮವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ, ರಾಜನು ವಿನಯದಿಂದ ನಮಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕೇಳಿದನು: ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯಾ? ನಾವು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದ್ದೆವು; ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಸಹಿತ ಹಲವು ಅಪಾಯಗಳಿಂದ, ವಿಷ, ಬೆಂಕಿ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೆವು. ನೀನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಜೀವಿಸಿದ್ದೆ? ಮುಖ್ಯ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದೀಯಾ? ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತರು, ನೀವೆ ತೀರ್ಥಗಳು; ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವುದರಿಂದ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬಂಧುಗಳು, ಕೃಷ್ಣಾರಾಧಕರು, ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಕಂಡಿದ್ದೀಯಾ ಅಥವಾ ಕೇಳಿದ್ದೀಯಾ? ಯಾದವರು ತಮ್ಮ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಇದ್ದಾರಾ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಧರ್ಮರಾಜನು ಕೇಳಿದಂತೆ, ವಿದುರನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಯದು ವಂಶದ ನಾಶವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಅನಿಷ್ಟ, ಸಹಿಸಲಾಗದ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಿದ್ದರೂ, ಅವನು ದಯೆಯಿಂದ, ಇತರರ ದುಃಖವನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಅದನ್ನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಕಾಲದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಗೌರವದಿಂದ, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನಿಗೆ ಹಿತವನ್ನು, ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ಉಳಿದನು. ಅರ್ಯಮನು ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಯಮನು ಶಾಪದಿಂದ ಶೂದ್ರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೂರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪುನಃ ಪಡೆದು, ತನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನು ವಂಶದ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ, ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕರಂತೆ, ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು. ಹೀಗೆ, ಮನೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ, ಅನಾಸಕ್ತರಾಗಿ, ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರಲ್ಲಿ, ಜಯಿಸಲಾಗದ ಕಾಲವು ಗಮನಿಸದೆ ಹಾದುಹೋಯಿತು. ವಿದುರನು ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ರಾಜಾ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊರಡಬೇಕು; ಅಪಾಯವು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ." "ಇಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಂದರೂ, ಯಾವಾಗಲೂ ಪರಿಹಾರವಿಲ್ಲ; ಇದು ಪರಮ ಕಾಲ, ಪರಮಾತ್ಮನು, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ." "ಅವನಿಂದ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯರು, ಜೀವಗಳು ಕೂಡ, ಹಿಡಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಜನರು ಹಠಾತ್ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನಿತರರು, ಧನ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕೇ?" "ತಂದೆ, ಸಹೋದರ, ಸ್ನೇಹಿತ, ಪುತ್ರರು—ಎಲ್ಲರೂ ಹತನಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಯುವಸ್ಥಿತಿ ಹೋದಿದೆ; ನೀನು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವೆ." "ಅಹ್, ಜೀವದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವ ಆಸೆಯೆಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದು! ನೀನು, ಪೋಷಕನಂತೆ, ಭೀಮನು ಉಳಿಸಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ." "ಅಗ್ನಿ ಹಚ್ಚಲಾಗಿದೆ, ದಾನಗಳು ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ವಿಷ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಹೆಂಡತಿಯರು ಅವಮಾನಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಧನ ಕದಿಯಲಾಗಿದೆ—ಅವರಿಗಾಗಿ ಜೀವವನ್ನು ಕೊಟ್ಟವರು ಏನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ?" "ನಿನ್ನ ದೇಹವೂ, ಜೀವಿಸಲು ಬಯಸಿದರೂ, ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಹಾಳಾಗಿರುವುದು, ಹಾಳಾದ ಬಟ್ಟೆಯಂತೆ ತೊರೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ." "ಈ ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ನಿರ್ಲಿಪ್ತನಾಗಿ, ದೇಹವನ್ನು ತೊರೆದು ಹೋಗುವವನು ಜ್ಞಾನಿ." "ತಾನೇ ಅಥವಾ ಇತರರಿಂದ ನಿರಾಶನಾಗಿ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಹೊಂದಿದವನು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಮನೆ ತೊರೆದು ಹೋಗುವವನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು." "ಆದರಿಂದ, ಉತ್ತರದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡು; ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಇತರರು ತಿಳಿಯಬಾರದು; ಇಲ್ಲಿ ಕಾಲವು ಗುಣಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಜನರನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತದೆ." ಹೀಗೆ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು, ವಿದುರನ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಜಾಗೃತನಾಗಿ, ತನ್ನ ಜನರ ಮೇಲಿನ ಬಲವಾದ ಬಂಧನವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮನ ಸೂಚಿಸಿದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟನು. ಸುಬಲ ಪುತ್ರಿ, ಪತಿಗೆ ನಿಷ್ಠಾವಂತಳಾಗಿ, ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರದ ದಂಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪತಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೋದೆ; ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ತೊರೆದುಹೋಗುವಂತೆ. ಅಜಾತಶತ್ರು, ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಮಾಡಿ, ಅಗ್ನಿಯಾಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಎಳ್ಳು, ಹಸುಗಳು, ಭೂಮಿ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಗೌರವಿಸಿ, ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಆದರೆ ತನ್ನ ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಸುಬಲ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ, ಸಂಜಯನು ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಆತಂಕದಿಂದ ಕೇಳಿದನು: "ಗವಲ್ಗಣಾ, ನಮ್ಮ ವೃದ್ಧ ತಂದೆ, ಈಗ ದೃಷ್ಟಿಹೀನನಾದವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ?" "ಮಾತೆ, ತನ್ನ ಹತನಾದ ಪುತ್ರರಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿರುವವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ನಮ್ಮ ಮಾವ, ಸ್ನೇಹಿತ, ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಬಹುಶಃ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲ ಎಂದು, ಬಂಧುಗಳಿಲ್ಲ ಎಂದು, ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಹೋದಿರಬಹುದು, ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಲು," ಎಂದು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು. "ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಪಾಂಡು ಹೋದ ನಂತರ, ನಮ್ಮ ಮಾವರು ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಮಕ್ಕಳು, ಎಲ್ಲರನ್ನು ವಿಪತ್ತುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದರು. ಈಗ ಆ ರಕ್ಷಕರು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ?" ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ದಯೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ವಿರಹದ ನೋವಿನಿಂದ, ಸೂತನು ಅತಿಯಾಗಿ ದುಃಖದಿಂದ, ತನ್ನೊಳಗೆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣಲಾಗದೆ, ಉತ್ತರ ನೀಡಲಾಗದೆ, ಆಪಾದಿತನಾಗಿದ್ದನು. ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಒರೆದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಸಂಜಯನು ಅಜಾತಶತ್ರುವಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು, ಭಗವಂತನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ. ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು: "ನಿನ್ನ ವಂಶದ ಆಭರಣ, ನಿನ್ನ ಪೋಷಕರು ಅಥವಾ ಗಾಂಧಾರಿಯ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು, ಬಲವಂತದವನೇ; ಈ ಮಹಾತ್ಮರು ನನ್ನನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ." ಅದಾದ ನಂತರ, venerable ನಾರದ ಮುನಿ ತುಂಬೂರಿನೊಂದಿಗೆ ಬಂದರು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಮತ್ತು ಅಣ್ಣಂದಿರೆದ್ದು, ಅವರಿಗೆ ಗೌರವ ನೀಡಿ, ಪೂಜಿಸಿದರು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕೇಳಿದನು: "ಪೂಜ್ಯವರೆ, ನನ್ನ ಪೋಷಕರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು; ನನ್ನ ತಾಯಿ, ಹತನಾದ ಪುತ್ರರಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತಾ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು.