ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಹರಿಯ ಶರಣಾಗತಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ಈ ಕಥನದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನ ನಾಮವನ್ನು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೆ—even if one is fallen, stumbling, distressed, cut, or helpless—ಹರಿಯ ನಾಮ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಡಿದಾಗ, ಆ ಶಕ್ತಿ ಕೇಳುವ ಮೂಲಕ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಭಗವಂತನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ದುಃಖದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನೂ ಮೋಡಗಳನ್ನೂ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಬಲವಾದ ಗಾಳಿ ಹೇಗೆ ಹಟವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿ ನಿವಾರಿಸುವುದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭಗವಂತನ ಅಪಾರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸದ, ಅಸತ್ಯವಾದ, ಖಾಲಿ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಕತೆಗಳು ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ಭಗವಂತನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯ, ಶುಭ, ಪವಿತ್ರ. ಭಗವಂತನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಡುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಬ್ಬವಾಗುತ್ತದೆ, ಸದಾ ಹೊಸದಾಗಿ, ಆನಂದವಾಗಿ, ಮೋಹಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಜನರ ದುಃಖ ಸಾಗರವನ್ನು ಒಣಗಿಸುತ್ತದೆ. ಹರಿಯ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಘೋಷಿಸುವ ಮಾತುಗಳು, ಹೇಗೆ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ ಹರಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೇಳದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅದು ಹಂಸಗಳು ಬರುವುದಿಲ್ಲದ ಕಾಗೆಗಳ ಸ್ನಾನಸ್ಥಳದಂತೆ. ಅಚ್ಯುತನಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತರು ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅನಂತ ಭಗವಂತನ ನಾಮ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮಾತುಗಳು—even if imperfect in meter—ಜನರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ತೊಡೆಯುತ್ತವೆ; ಧರ್ಮವಂತರು ಅದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಚ್ಯುತನೇ, ನಿರ್ಲೋಭ ಕಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನವೂ ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಇನ್ನು, ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡದೆ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಾರ್ಯಗಳೂ ಶಾಶ್ವತ ಶುಭವನ್ನು ತರಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ವರ್ಣಾಶ್ರಮಧರ್ಮ, ತಪಸ್ಸು, ಅಧ್ಯಯನ—ಇವುಗಳಿಂದ ಯಶಸ್ಸು, ಪುನೀತಿಯು ದೊರೆಯುವುದು, ಶ್ರೀಧರನ ಪಾದಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಹರಿಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹಾಡುವ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ. ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಸ್ಮರಣೆಯು ಎಲ್ಲ ಅಶುಭವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಶುಭವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ಪರಮ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಅನುಭವ ಹಾಗೂ ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಸದಾ ಪೂಜಿಸುವ ದ್ವಿಜರು ಅತ್ಯಂತ ಧನ್ಯರು. ನಾನು ಕೂಡ, ರಾಜ ಪಾರಿಕ್ಷಿತ್ ಉಪವಾಸ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಸಾನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪರಮ ಋಷಿಯ ಬಾಯಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದ ಆತ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪುನಃ ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಭಗವಂತನ ಮಹಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು, ಅವನ ಮಹಿಮೆಯು ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧಾ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇದನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸು ಉನ್ನತವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಚಂದ್ರ ಮಾಸದ ದ್ವಾದಶಿ ಅಥವಾ ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಉಪವಾಸದಿಂದ, ಆತ್ಮ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ ಪಠಿಸಿದರೆ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಪುಷ್ಕರ, ಮಥುರಾ, ದ್ವಾರಕಾದಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ, ಆತ್ಮ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ ಪಠಿಸಿದರೆ ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹರಿಯ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಡುವ ಮತ್ತು ಕೇಳುವ ಮೂಲಕ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಪಿತೃಗಳು, ಮನುವರು, ರಾಜರು—ಇವರು ಇಚ್ಛಿತ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ದ್ವಿಜರು ಜೇನು, ತುಪ್ಪ, ಹಾಲು ನದಿಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಈ ಪುರಾಣವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ದ್ವಿಜನು ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದ ಪರಮ ಧಾಮವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ. ಅಧ್ಯಯನದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಸಾಗರದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು, ವೈಶ್ಯನು ಧನಾಧಿಪತ್ಯವನ್ನು, ಶೂದ್ರನು ಪಾಪದಿಂದ ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ, ಹರಿಯು, ಸಮಸ್ತ ಜನರ ಪ್ರಭು, ಕಲಿ ಕಾಲದ ಪಾಪವನ್ನು ದಹಿಸುವವನು, ಅವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನ ಸರ್ವಾಂಗೀಣ ರೂಪವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕಥನದ ಮೂಲಕ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಜ, ಅನಂತ, ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿಮಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ನಿಮ್ಮ ಪPraise grasping is difficult even for Brahma, Indra, Shiva and others—O infallible One. ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ಚಲಿಸುವ ಲೋಕಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತವೆ; ನಿಮ್ಮ ಧಾಮವನ್ನು ಭಾಗ್ಯವಂತರು ಮಾತ್ರ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು. ವ್ಯಾಸ ಪುತ್ರನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವನು ತನ್ನ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಜೇಯನಾದ ಭಗವಂತನ ಲೀಲೆಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ, ದಯೆಯಿಂದ ಈ ಪುರಾಣವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು—ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಸತ್ಯದ ದೀಪ. ಈಗ, ಸೂತನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ವಿದ್ಯುರನು, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮೈತ್ರೇಯರಿಂದ ಆತ್ಮದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿದು, ತನ್ನ ಜ್ಞಾನ ತೃಪ್ತಿ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು. ವಿದ್ಯುರನು ಕೌಶಾರವ ಮಹರ್ಷಿಯ ಬಳಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಗೋವಿಂದನಲ್ಲಿ ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು, ನಂತರ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ವಿದ್ಯುರನನ್ನು ಮರಳಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಧರ್ಮಪತ್ರ (ಯುಧಿಷ್ಠಿರ) ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹೋದರರು, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ, ಯುಯುತ್ಸು, ಸೂತ, ಕೃಪ, ಪೃಥಾ, ಗಾಂಧಾರಿ, ದ್ರೌಪದಿ, ಸುಭದ್ರಾ, ಉತ್ತರಾ, ಕೃಪೀ ಮತ್ತು ಪಾಂಡುವಿನ ಇತರ ಪತ್ನಿಗಳು, ಅವರ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀ ಬಂಧುಗಳು—all rose up happily, as though life itself had returned to their bodies, and, approaching him, greeted him with embraces and salutations. ವಿಡ್ಯುರನನ್ನು ಕಂಡು, ವियोगದಿಂದ ಉಂಟಾದ longing overcame them; streams of tears of love flowed. ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಆಸನವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ವಿದ್ಯುರನು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ, ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮಾಡಿ, ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಾಗ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ವಿನಯದಿಂದ ನಮಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದರು: "ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಾ? ನಿಮ್ಮ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸುಖವಾಗಿ ಬದುಕಿದ್ದೆವು; ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಜೊತೆ ಹಲವು ಅಪಾಯಗಳಿಂದ—ವಿಷ, ಬೆಂಕಿ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ—ನಾವು ಉಳಿದಿದ್ದೆವು. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ನೀವು ಹೇಗೆ ಬದುಕಿದ್ದೀರಿ? ಪ್ರಮುಖ ತೀರ್ಥಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ್ದೀರಾ?" "ಭಕ್ತರು ತಾನೇ ತೀರ್ಥಸ್ಥಾನ; ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತೀರ್ಥಗಳನ್ನೂ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬಂಧುಗಳು, ಕೃಷ್ಣ ಭಕ್ತರು—ನೀವು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀರಾ ಅಥವಾ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದೀರಾ? ಯಾದವರು ತಮ್ಮ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾರಾ?" ಧರ್ಮರಾಜನು ಈ ರೀತಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ವಿದ್ಯುರನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಯದು ವಂಶದ ನಾಶವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ; ದುಃಖವನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ದಯೆಯಿಂದ ಅದು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ವಿಡ್ಯುರನು ಕೆಲವು ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದು, ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಗೌರವ ಪಡೆದ, ತಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಸಹೋದರರಿಗೆ ಶುಭವನ್ನು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತಂದರು. ಆರ್ಯಮನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರನ್ನು ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಯಮನು ಶಾಪದಿಂದ ಶೂದ್ರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೂರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇದ್ದನು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪುನಃ ಪಡೆದು, ತನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನು ವಂಶದ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ, ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕರಂತೆ, ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿದರು. ಈ ರೀತಿ, ಮನೆಯ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಜಗತ್ತಿನ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ತೊಡಗಿದವರಿಗೆ, ಜಯಿಸಲು ಬಹುಶಕ್ತಿಯಾದ ಕಾಲವು ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ, ಗಮನಿಸದೆ, ಹಾದು ಹೋಗಿತು.