ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅವನೇ ರಾಜರ್ಷಿಗಳ ವಂಶದ ಪ್ರವರ್ತಕನಾಗಿ, ಧರ್ಮದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಗ್ರಹಿಸುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಧರ್ಮದಿಂದ ತಪ್ಪಿದವರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವವನೂ ಹೌದು. ತಕ್ಷಣವೇ, ಮಹರ್ಷಿಯ ಮಗನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲಾದ ತಕ್ಷಕ ಎಂಬ ನಾಗನಿಂದ ತನ್ನ ಅಂತ್ಯ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಹರಿಯ ಸನ್ನಿಧಾನವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತ್ಮದ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ, ಅವನು ವ್ಯಾಸದ ಪುತ್ರನಾದ ಮಹರ್ಷಿಯಿಂದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಗಂಗೆಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಭಯಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಅವನು ಹರಿ ಪರಮಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ರಾಜನೇ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ರಾಜನಿಗೆ ಈ ರೀತಿ ತಿಳಿಸಿ, ಗೌರವದಿಂದ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಮರಳಿದರು. ಅವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಿಕ್ಷಿತ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಯಾಕೆಂದರೆ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕಂಡದ್ದನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ, ಈ ಲೋಕದ ಜನರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ಚಂದ್ರನ ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಹಂತದಂತೆ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು; ತಂದೆಯು ಅವನನ್ನು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಕಟಕಟೆ ಹಚ್ಚಿದಂತೆ ಪೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳ ಮೇಲಾದ ಅಪರಾಧಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಾಗಿ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗವನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕೆಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದನು; ಅದಕ್ಕಾಗಿ ತೆರಿಗೆ ಅಥವಾ ದಂಡವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಬೇರೊಂದು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಅವನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದ ಅವನ ಸಹೋದರರು, ಅಚ್ಯುತನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಅಪಾರವಾದ ಧನವನ್ನು ತಂದರು. ಆ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಧರ್ಮಪುತ್ರನು, ಮೂರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿ, ಭಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು. ರಾಜನ ಆಹ್ವಾನಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿ, ಭಗವಂತನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡ ರಾಜನ ಜೊತೆ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದನು. ನಂತರ, ರಾಜನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಯದುಕುಲದವರೊಂದಿಗೆ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣಮಾಡಿದನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ. ಹರಿಯ ಈ ಬಾಲ್ಯಕೃತ್ಯವನ್ನು—ಅವನ ಭಕ್ತನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ಘಟನೆಯನ್ನು—ವ್ರಜದ ಬಾಲಕರು ತಮ್ಮ ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಪರಮಾತ್ಮನು ಮಾನವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಗೆ ಇಳಿಯುವುದು ಅಚ್ಚರಿಯೇನಲ್ಲ; ಅವನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಪಾಪಿಗಳಾದ ಅಘಾಸುರನಂತವರು ಕೂಡ ಆತ್ಮಸಾಮ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಒಮ್ಮೆ ಭಗವಂತನ ಸ್ಮರಣೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದರೂ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಪಥವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗಿದ್ದಾಗ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಸದಾ ನಿತ್ಯಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನು ಏನು ಪಡೆಯಲಾರನು? ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕೃಷ್ಣನ ಅದ್ಭುತ ಚರಿತ್ರೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅದರಲ್ಲೇ ಲೀನಗೊಳಿಸಿ, ಪುನಃ ಶುಕನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು. ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಹರಿಯ ಬಾಲ್ಯಕೃತ್ಯವನ್ನು ಬಾಲಕರು ತಮ್ಮ ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಹಾಡಿದರು? ಅದು ಬೇರೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದು ಅಲ್ಲವೇ? ಮಹಾಯೋಗೀ, ಪೂಜ್ಯ ಗುರುವೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಪರಮಾಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ; ಇದು ಹರಿಯ ಮಾಯೆಯೇ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲ. ನಾವು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಧನ್ಯರು, ಗುರುವೇ, ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾವು ಕೇವಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದರೂ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಪವಿತ್ರ ಕಥಾಸಾರವನ್ನು ಸದಾ ಪಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಶ್ರೀ ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಬದರಾಯಣ ಪುತ್ರನು, ತನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಅನಂತ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಿ, ಪುನಃ ಹೊರಗಿನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಭಗವತ್ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಜನಿಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. "ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀವು ಕೇಳಿದಂತೆ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಲೀಲಾವತಾರಗಳನ್ನೂ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಬಿದ್ದವನಾದರೂ, ಕುಳಿತವನಾದರೂ, ದುಃಖಿತನಾದರೂ, ಗಾಯಗೊಂಡವನಾದರೂ, ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದವನಾದರೂ, 'ಹರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ' ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೆ, ಅವನ ಪಾಪವೆಲ್ಲವೂ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅನಂತನಾದ ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಅರಿತಾಗ, ಅವನು ಜನರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅವರ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹೇಗೆಂದರೆ, ಬಲವಾದ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನು ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತು ಮೋಡಗಳನ್ನು ತೊಡೆಯುವಂತೆ. ಪರಾತ್ಪರನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿಲ್ಲದ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜನವಾದ ಮಾತುಗಳು, ಸುಳ್ಳು ಕಥೆಗಳು ಹೇಳಬಾರದು; ಭಗವಂತನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ಮಾತು ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯ, ಶುಭ, ಪವಿತ್ರ. ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹಾಡುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದ, ಆಕರ್ಷಣೆ, ನಿತ್ಯ ಹೊಸತನ, ಮಹೋತ್ಸವವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಅದು ಜನರ ದುಃಖಸಾಗರವನ್ನು ಒಣಗಿಸುತ್ತದೆ. ಹರಿಯ ಪಾವನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಮಾತು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅದು ಹಂಸಗಳು ಬರುವುದಿಲ್ಲದ ಕಾಗೆಗಳ ಸ್ನಾನಸ್ಥಳದಂತೆ. ಅಚ್ಯುತನು ಇರುವಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಶುದ್ಧಭಕ್ತರು ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅನಂತನಾದ ಭಗವಂತನ ನಾಮ-ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಮಾತು, ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿದ್ದರೂ, ಪಾಪವನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕುತ್ತದೆ; ಧರ್ಮಾತ್ಮರು ಅದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಚ್ಯುತನೇ, ನಿಷ್ಕಾಮವಾದ ಕ್ರಿಯೆಯೂ, ನಿಷ್ಪಾಪವಾದ ಜ್ಞಾನವೂ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸದಿರುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಾರ್ಯಗಳು ಕೂಡ ಶಾಶ್ವತ ಮಂಗಳವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮ, ವರ್ಣಾಶ್ರಮಧರ್ಮ, ತಪಸ್ಸು, ಅಧ್ಯಯನ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಶ್ರೀಧರನ ಪಾದಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು, ಭಗವಂತನ ಗುಣಗಾನ-ಶ್ರವಣದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಅಮಂಗಲಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ, ಶುಭಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ಪರಮಭಕ್ತಿಯನ್ನು, ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ನೀವು ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಯಾಕೆಂದರೆ ಸದಾ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿ, ದೇವದೇವನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೀರಿ. ನಾನು ಕೂಡಾ, ರಾಜ ಪರಿಕ್ಷಿತ್ ಉಪವಾಸವಿರುವಾಗ, ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಪರಮಮುನಿಗಳಿಂದ ಕೇಳಿದ ಆತ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ಈಗ ಮತ್ತೆ ಸ್ಮರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಹೀಗೆ ನಾನು ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆ, ಅವನ ಮಹಾಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಅವನ ಮಹಿಮೆಯು ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಯಾರು ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ—even ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ—even ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂದಿನ ಚಂದ್ರ ಮಾಸದ ದ್ವಾದಶಿ ಅಥವಾ ಏಕಾದಶಿಯಂದು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಉಪವಾಸದಿಂದ, ನಿಯಮದಿಂದ ಪಠಿಸಿದರೆ ಪಾಪಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಯಾರು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಪುಷ್ಕರ, ಮಥುರಾ ಅಥವಾ ದ್ವಾರಕಾದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಯಾರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಶ್ರವಣ-ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದರೆ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಪಿತೃಗಳು, ಮನುಗಳು, ರಾಜರು ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಹಾಡಿದರೆ ಅಥವಾ ಕೇಳಿದರೆ. ದ್ವಿಜನು ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಜೇನು, ತುಪ್ಪ, ಹಾಲಿನ ನದಿಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತಿದ್ವಿಜನು ಈ ಪುರಾಣಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರೆ, ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದ ಪರಮಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಧ್ಯಯನದಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಸಮುದ್ರಾಧಿಪತ್ಯವನ್ನು, ವೈಶ್ಯನು ಧನಾಧಿಪತ್ಯವನ್ನು, ಶೂದ್ರನು ಪಾಪದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸದಾ ಹಾಡುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅಲ್ಲಿಯ ಪಾಪದ ಗುಚ್ಛವನ್ನು ಹರಿಯು ದಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ, ಅವನ ವಿಸ್ತೃತ ರೂಪವು ಈ ಕಥನಗಳಲ್ಲಿ ಪದ್ಯದ ಮೂಲಕ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕಥನಗಳು ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಹರಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತವೆ.