ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಭೃಗು ವಂಶದ ಮಹಾನಿಯತ ಮಹಿಳೆಯರು, ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಪತಿಯನ್ನಾಳಿದಂತೆ ಆಂತರಿಕ ಹಾತೊರೆಯೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿ, ಲಜ್ಜೆಯ ಭಾವದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗದೆ ಹರಿದುಬಿಟ್ಟರು. ಆತನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಖಾಸಗಿಯಾಗಿ ಇದ್ದರೂ, ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ಆತನ ಪಾದಗಳು ಅವರಿಗೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಯಾವ ಮಹಿಳೆ ಆ ಪಾದಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗಬಹುದು? ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿಯೂ ಕೂಡ ಆ ಪಾದಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಭೂಭಾರವಾಗಿ ಜನಿಸಿದ ರಾಜರುಗಳ ನಡುವೆ ಶತ್ರುತ್ವವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಅವರ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಎದುರಿಸಿ, ವಾಯುವು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದಂತೆ, ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ನಾಶವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಸ್ವತಃ ಶಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ದೂರ ನಿಂತನು. ಈ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಸ್ವಯಂಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಆನಂದಿಸಿದನು. ಮಹಿಳೆಯರ ಲಜ್ಜೆಯ ನಗಲು, ಕಣ್ಣಿನ ಬಿಳುಪಿನ ದೃಷ್ಟಿ, ಕಾಮನ ಕುರುಡನು ಕೂಡ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿ ತೋರುವಂತೆ ಮಾಡಿತು; ಆದರೂ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಆತನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಾಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಇಲ್ಲ. ಜನರು, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಆತನನ್ನು ಆಸಕ್ತನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಆತನು ಅನಾಸಕ್ತನು, ಅವರೇ ತಮ್ಮ ಮಾನದಂಡದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅಂದಾಜಿಸುವರು. ಇದು ಭಗವಂತನ ವೈಭವ: ಆತನು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಗುಣಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿರುವವರ ಬುದ್ಧಿಯೂ ಕೂಡ ಆ ಗುಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಜ್ಞಾನ ಮಹಿಳೆಯರು, ತಮ್ಮ ಪತಿಯನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತವನಂತೆ ಭಾವಿಸಿದರು; ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಭಗವಂತನನ್ನು ಸೀಮಿತನಂತೆ ಭಾವಿಸುವಂತೆ. ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮ, ಎತ್ತುಗಳು ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಗೂಳಿನಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಣೆಗಳನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವಿಗಳಂತೆ ಆಟವಾಡಿದರು. ಒಂದು ದಿನ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮ ತಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಯಮುನಾ ದಡದಲ್ಲಿ ಕರುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ದಾನವ, ಕರು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಾ, ಹಿಂಡುಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು. ಹರಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ನಿರಪರಾಧಿಯಂತೆ ಬಲರಾಮನಿಗೆ ಆ ದಾನವನನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ನಂತರ, ಅಚ್ಯುತನು ಆ ದಾನವನನ್ನು ಹಿಂಡುಗೊಳಿಸಿದಂತೆ ಹಿಡಿದು, ಹಿಂಬದಿಯ ಕಾಲಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು, ತಿರುಗಿಸಿ, ಕಪಿತ್ತ ಮರದ ಮೇಲೆಗೆ ಎಸೆದನು; ಆ ದಾನವ, ಮರದ ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಬಿದ್ದು, ಮೃತನಾದನು. ಈ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಾಲಕರು "ಅದ್ಭುತ! ಅದ್ಭುತ!" ಎಂದು ಕೂಗಿ, ದೇವತೆಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ಹೂಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು. ಆ ಇಬ್ಬರೂ, ವಿಶ್ವದ ರಕ್ಷಕರು, ತಮ್ಮನ್ನು ಗೋಪ ಬಾಲಕರಂತೆ ತೋರಿಸಿಕೊಂಡು, ಕರುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸಿ, ಸದಾ ನಿತ್ಯದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರು. ಒಂದು ದಿನ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಬಾಲಕನು ತನ್ನ ಗುಂಪಿನ ಕರುಗಳನ್ನು ನೀರಿನ ದಡಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕರುಗಳಿಗೆ ನೀರು ಕುಡಿಸಿ, ತಾನೂ ನೀರು ಕುಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ, ಬಾಲಕರು ಒಂದು ಮಹಾಕಾಯವನ್ನು ನೋಡಿದರು; ಅದು ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆದ ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಬಕಾಸುರ, ದೊಡ್ಡ ಕ್ರೇನ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ದಾನವ; ಆತನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಚಂಚಿನಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು. ಕೃಷ್ಣನು ಬಕಾಸುರನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ನುಂಗಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಬಾಲಕರು ಜೀವವಿಲ್ಲದ ಸಂವೇದನೆಗಳಂತೆ ಅಚೇತನರಾದರು. ಆದರೂ, ಗೋಪರ ಪುತ್ರ, ಲೋಕಗುರು, ಬಕಾಸುರನ ಪಾಳುಮೂಲವನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಸುಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು; ನೋವಿನಿಂದ ಬಕಾಸುರ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹೊರಗೆ ಬಿಸುಟು, ಕೋಪದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಚಂಚಿನಿಂದ ಹಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು. ಬಕಾಸುರ ದೌಡ್ಯಮಾಡಿದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ಅವನ ಚಂಚಿಯನ್ನು ಕೈಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಬಾಲಕರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹರಿದುಬಿಟ್ಟನು; ದೇವತೆಗಳು ಹೂ, ಶಬ್ದ, ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಹರ್ಷಿಸಿದರು. ಕೃಷ್ಣನು ಬಕಾಸುರನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಾಗ, ಬಾಲಕರು ಬಲರಾಮನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಜೀವ ಸಂವೇದನೆಗಳು ಮರಳಿ ಬಂದಂತೆ ಅನುಭವಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಕರುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು. ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಗೋಪರು ಮತ್ತು ಅವರ ಪತ್ನಿಯರು, ವಿಸ್ಮಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಜೀವಂತನಾಗಿ ಮರಳಿದಂತೆ ಕಣ್ಣಿನ ಹಸಿವಿನಿಂದ ನೋಡಿದರು. "ಅಯ್ಯೋ, ಈ ಬಾಲಕ ಎಷ್ಟು ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ್ದಾನೆ! ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಪಾಪವೇ ಈ ಭಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು," ಎಂದು ಗೋಪರು ಚಿಂತಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಆ ಭಯಾನಕ ದಾನವರು ಅವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅವರು ಹಲ್ಲಲು ಬಂದರೂ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಳುಗಳು ಹಾರಿ ಹೋದಂತೆ, ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞರು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಎಂದಿಗೂ ತಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ; ಗರ್ಗ ಮುನಿಯು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಎಲ್ಲವೂ ನಡೆದಿತು. ನಂದ ಮತ್ತು ಗೋಪರು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿ, ಲೋಕದ ದುಃಖವನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆಯಿದರು. ಈ ರೀತಿ, ಮಕ್ಕಳ ಆಟ—ಅಡಗಾಟ, ತಡೆಗೋಡೆ ನಿರ್ಮಾಣ, ಕಪಿಹಾಲಾಟ—ಇವೆಲ್ಲಾ ಆ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಶೌನಕನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು: "ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಬ್ರಹ್ಮಶಿರ್ಷಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಉತ್ತರಾಳಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಗನು ಹಾನಿಗೊಳಗಾದರೂ, ಭಗವಂತನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಜೀವಿತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಜನ್ಮ, ಮಹಾತ್ಮತ್ವ, ಅವನು ಹೇಗೆ ಮುಕ್ತನಾದನು, ಅವನ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳು." "ನೀನು ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳು; ನಾವು ಶ್ರುತಿ ನೀಡಿದ ಶೂಕಮುನಿಯಿಂದ ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದ ಉತ್ಸುಕ ಶ್ರೋತಾಗಳು." ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಯುದಿಷ್ಠಿರನು ಪಿತೃತ್ವದಿಂದ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ್ದನು; ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಸೇವೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳಿಂದ ಅನಾಸಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಸಂಪತ್ತು, ಯಜ್ಞ, ರಾಜ್ಯ, ರಾಣಿಗಳು, ಸಹೋದರರು, ಜಂಬುದ್ವೀಪದ ಆಳ್ವಿಕೆ, ಆಕಾಶವರೆಗೆ ಹರಡಿದ ಕೀರ್ತಿ—all ಇದ್ದವು. "ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ದೇವತೆಗಳು ಆಸೆಪಡುವ ಭೋಗಗಳು, ಮುಕುಂದನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವವರಿಗೆ ಯಾವ ಉಪಯೋಗ? ಹಸಿವಾಗಿರುವ ರಾಜನಿಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಸ್ತುಗಳು ಸಂತೋಷ ನೀಡುವಂತೆ, ಅವನಿಗೆ ಆ ಭೋಗಗಳು ಸಂತೋಷ ನೀಡಿದವು." ಭೃಗು ವಂಶದವರು, ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಆ ಶೂರಪುತ್ರನು, ಯುದ್ಧಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಸುಡುವಾಗ, thumb ಗಾತ್ರದ, ನಿಷ್ಕಳಂಕ, ಚಿನ್ನದ ಮುಕುಟ, ನಿಲುವು, ಪೀತವಸ್ತ್ರ, ಚತುರ್ಭುಜ, ಹೊಳಪು, ರಕ್ತವರ್ಣದ ಕಣ್ಣು, ಗದಾಧಾರಿ, ಆ ವಿಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಆ ಭಗವಂತನು ಗದೆಯಿಂದ ಆಸ್ತ್ರದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹಟವಾಗಿ ತೊಡೆಯಿತು; ಹಸುಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಮಂಜನ್ನು ಹರಡುವಂತೆ. ಬಾಲಕನು "ಇವನು ಯಾರು?" ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಪಾಯವನ್ನು ತೊಡೆಯುವ ಭಗವಂತನು, ಧರ್ಮದ ರಕ್ಷಕ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು, ದಶಮಾಸದ ನಂತರ, ಆ ಬಾಲಕನ ದೃಷ್ಟಿಯ ಮುಂದೆ ಕಾಣೆಯಾದನು. ನಂತರ, ಎಲ್ಲ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು ಅನುಕೂಲವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಪಾಂಡು ವಂಶದ ಧಾರಕನು ಪುನಃ ಜನ್ಮ ಪಡೆದನು; ಪಾಂಡುವಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು.