ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು: ಭಕ್ತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶೌನಕಾದಿ ಋಷಿಗಳು ಭಾರೀ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಆಗ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಾತನಾಡಿದರು: "ಶೌನಕ ಮಹರ್ಷೇ, ಇದನ್ನು ಕೂಡ ಕೇಳಿರಿ," ಎಂದರು. ಆಮೇಲೆ ಭಕ್ತಿ ಹೇಳಿದರು: "ದೇವರುಗಳಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಯುವ ಮಹರ್ಷೇ, ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಧನ್ಯರು. ನನ್ನ ಪುಣ್ಯದಿಂದಲೇ ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಜ್ಜನರನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗಳು ಲಭಿಸುತ್ತವೆ." ಆಗ ಭಕ್ತಿ ಜಯಘೋಷ ಮಾಡಿದರು: "ಜಯ! ಜಯ! ಯಾರು ಮಾಯೆಯ ಆಧಾರವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ, ಯಾರು ಒಂದೇ ಮಾತಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ! ಅವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಧ್ರುವನು ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನಾದ ಆ ಶುಭಮಯನಿಗೆ ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ." ಇದಾದಮೇಲೆ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ನಾರದನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು: "ಮಗುವೇ, ನೀನು ಯಾಕೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ದುಃಖಪಡುತ್ತೀಯೆ? ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು; ನಿನ್ನ ದುಃಖವು ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ." "ಅವನೇ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಕೌರವರ ವಿಪತ್ತಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದನು, ಅವನೇ ಗೋಪಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದನು; ಆದರೆ ಈಗ ಆ ಕೃಷ್ಣನು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ?" "ಆದರೆ ಭಕ್ತಿಯೇ, ನೀನು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ನೀನು ಕರೆಯುವಾಗ, ಭಗವಂತನು ಅತೀ ನೀಚರ ಮನೆಯಿಂದಲೂ ಬರುವನು." "ಮೊದಲ ಮೂರು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವೇ ಮೋಕ್ಷದ ಮಾರ್ಗ, ಆದರೆ ಕಳಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಭಕ್ತಿಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಕ್ಕೆ ದಾರಿ." "ಹೀಗಾಗಿ, ಆ ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪನು ನಿನ್ನನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಂತೆ ಪರಮಾನಂದದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ನೀನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ." "ನೀನು ಕೈಮುಗಿದು, 'ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: 'ನನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಪೋಷಿಸು.'" "ನೀನು ಆ ಆದೇಶವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಹರಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು. ಅವನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿನ್ನ ದಾಸಿಯಾಗಿಸಿ ಕೊಟ್ಟನು, ಜೊತೆಗೆ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯನನ್ನು ಕೂಡ." "ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಪೋಷಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು ನೀನು ನಿನ್ನ ಛಾಯಾರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೀಯೆ." "ಮುಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯನೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದೆ ಮತ್ತು ಕೃತಯುಗದಿಂದ ದ್ವಾಪರಯುಗದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಹರ್ಷದಿಂದ ಇದ್ದೆ." "ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ಮುಕ್ತಿಗೆ ನಾಸ್ಟಿಕ್ಯದಿಂದ ತೊಂದರೆ ಉಂಟಾಯಿತು; ನಿನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ ಅವಳು ವೇಗವಾಗಿ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಮರಳಿದಳು." "ನೀನು ನೆನಪಿಸಿದಂತೆ, ಇಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿ ಬರುತ್ತಾಳು ಹೋಗುತ್ತಾಳು; ಜ್ಞಾನ-ವೈರಾಗ್ಯನನ್ನು ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಗರೆಂದು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀಯೆ." "ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ದುರ್ಬಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ವಯಸ್ಸಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಚಿಂತೆ ಮಾಡಬೇಡ—ನಾನು ಒಂದು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ." "ಸುಂದರಿಯೇ, ಕಲಿಯುಗದಂತಹ ಯುಗವೇ ಇಲ್ಲ; ಆ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರತೀ ಮನೆಮಂದಿರದಲ್ಲಿಯೂ, ಪ್ರತೀ ಜನರಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ." "ಬೇರೆ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ಮಹೋತ್ಸವಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ನೀಡುವಾಗ ನಾನು ಹರಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನನ್ನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹರಡುವುದಿಲ್ಲ." "ಈ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಇರುವ ಜೀವಿಗಳು—even if sinful—ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಕೃಷ್ಣನ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ." "ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮರೂಪ ಭಕ್ತಿ ಸದಾ ತುಂಬಿದೆ, ಅವರನ್ನೇನು ಪಾಪಾತ್ಮರು ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಹಾನಿ ಮಾಡಲಾರರು." "ಭೂತ, ಪ್ರೇತ, ಪಿಶಾಚ, ಅಥವಾ ಅಸುರರೂ ಸಹ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದಲೂ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದು." "ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ, ವೇದಗಳಿಂದಲೂ, ಜ್ಞಾನದಿಂದಲೂ ಅಥವಾ ಕರ್ಮಗಳಿಂದಲೂ ಹರಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗದು—ಕೇವಲ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ; ಇದಕ್ಕೆ ಗೋಪಿಯರು ಸಾಕ್ಷಿ." "ಸಾವಿರಾರು ಜನ್ಮಗಳಾದ ಬಳಿಕ ಭಕ್ತಿಯ ಪ್ರೇಮ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಕಲಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಕೃಷ್ಣನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ." "ಭಕ್ತಿಗೆ ವಿರೋಧಿಗಳೆಲ್ಲ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ; ಒಮ್ಮೆ ದುರ್ವಾಸನು ಭಕ್ತನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿದನು." "ವ್ರತ ಸಾಕು, ಯಾತ್ರೆ ಸಾಕು, ಯೋಗ ಸಾಕು, ಯಜ್ಞ ಸಾಕು, ಜ್ಞಾನಚರ್ಚೆ ಸಾಕು—ಭಕ್ತಿಯೇ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ." ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು: ನಾರದನು ಭಕ್ತಿಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದಂತೆ ಕೇಳಿ, ಆ ಶುಭಮಯಿ ಭಕ್ತಿ ನಾರದನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಭಕ್ತಿ ಹೇಳಿದರು: "ನಾರದ ಮಹರ್ಷೇ, ನೀನು ಎಷ್ಟು ಧನ್ಯ! ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ನನಗೆ ಅಚಲವಾಗಿದೆ. ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಸದಾ ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೇನೆ." "ದಯಾಮಯ ಮಹರ್ಷೇ, ನಿನ್ನಿಂದ ನನ್ನ ದುಃಖ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿತು. ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಚೈತನ್ಯವಿಲ್ಲ—ದಯವಿಟ್ಟು ಅವರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸು, ಎಬ್ಬಿಸು." ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು: ಭಕ್ತಿಯ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾರದನಿಗೆ ಕರುಣೆ ತುಂಬಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಬೆರಳಗಳಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಅವರ ಕಿವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಇಟ್ಟು, "ಓ ಜ್ಞಾನ, ಬೇಗ ಎದ್ದೇಳು! ಓ ವೈರಾಗ್ಯ, ಎದ್ದೇಳು!" ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದರು. ಅವರು ಪುನಃ ಪುನಃ ವೇದ, ವೇದಾಂತ, ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಪಠಣದಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಬಹಳ ಶ್ರಮದಿಂದ ಅವರು ಏನೋ ಎದ್ದು ಕುಳಿತರು. ಆದರೆ ಇಬ್ಬರೂ ಕಣ್ಣು ತೆಗೆಯಲಾಗದೆ, ಬಾತುಕೋಳಿಗಳಂತೆ ಹಾಯ್ದು, ಅವರ ದೇಹಗಳು ಬೂದಿಯಂತೆ ಬಾಡಿ, ಒಣ ಮರದಂತೆ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದವು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಹೀನಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನರಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹರ್ಷಿ ಯೋಚನೆಗೆ ಒಳಗಾದರು—ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು. "ಓಹ್, ಇವರಿಗೆ ನಿದ್ರೆ ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತದೆ? ಇಂತಹ ವೃದ್ಧತೆ ಹೇಗೆ ಬಂತು?" ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿ, ಭಾರ್ಗವನು ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶವಾಣಿಯೊಂದು ಕೇಳಿಬಂತು: "ಮಹರ್ಷೇ, ಚಿಂತಿಸಬೇಡ. ನಿನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ." "ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಳಗಿನ ಮಹರ್ಷೇ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡು. ಪುಣ್ಯಶೀಲರೇ ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವರು." "ಆ ಪುಣ್ಯಕರ್ಯ ನಡೆದಾಗ, ಜ್ಞಾನ-ವೈರಾಗ್ಯರಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧತೆ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ದೂರವಾಗುವುದು, ಭಕ್ತಿಯು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡುವುದು." ಆ ಆಕಾಶವಾಣಿಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿದರು. ನಾರದನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, "ನನಗೆ ಇದನ್ನು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ," ಎಂದರು. ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು: "ಈ ಆಕಾಶವಾಣಿಯಿಂದಲೂ ವಿಷಯವು ರಹಸ್ಯವಾಗಿದೆ. ಯಾವುದು ಆ ಉಪಾಯ? ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಇದರಿಂದ ಅವರ ಉದ್ದೇಶ ಪೂರೈಸಲಾಗುತ್ತದೆ?" "ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಅವರು ಉಪಾಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ? ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು, ಆಕಾಶವಾಣಿಯಂತೆ?" ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು: "ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ, ನಾರದ ಮಹರ್ಷಿ ಒಂದು ತೀರ್ಥದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು.