ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಅಜಾತಶತ್ರು ಎಂಬ ಮಹಾನ್ ರಾಜನು, ಮಧು ಎಂಬ ಶತ್ರುವಿನ ಸುರಕ್ಷತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ, ತನ್ನ ನಾಲ್ಕು ಶಕ್ತಿಯ ಸೇನೆವನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದನು. ಈ ಕಾರ್ಯವು ಶತ್ರುವಿನ ಸುರಕ್ಷತೆಗೆ ತಕ್ಷಣದ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಶೌರಿಯು ದೂರದಿಂದ ಬಂದ ಕೌರವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಬೇರ್ಪಟ್ಟಾಗ ನೋವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಲು ಮನವಿ ಮಾಡಿದನು. ನಂತರ, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯರೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಹರಿಯು ಕುರುಗಳು, ಜಾಂಗಲ, ಪಾಂಚಾಲ, ಶೂರಸೆನ, ಯಮುನಾ, ಬ್ರಹ್ಮಾವರ್ತ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ, ಮತ್ಸ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾರಸ್ವತದ ನೆಲಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾ ಸಾಗಿದನು. ಮಾರುದನ್ವ ಎಂಬ ಶೋಷಣೆಯ ಮರವನ್ನು ದಾಟಿ, ಸೌವೀರ ಮತ್ತು ಆಭೀರ ದೇಶಗಳನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಭಾರ್ಗವನೊಂದಿಗೆ, ತನ್ನ ಕುದುರೆಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಳಪೆಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಆತನು ಆನಾರ್ತಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಪ್ರತಿ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ಜನರು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು; ಸಂಜೆ, ಆತ ಪಶುಗಳ ಹುಲ್ಲು ತಲುಪುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು. “ಓ ಪರಮೇಶ್ವರ, ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕರಾಗಿರುವ ನಾವು ಹೊರಡುವ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿ; ಋಷಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ನಾವು ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ,” ಎಂದು ಅವರು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. “ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳು ನಿಮ್ಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು, ನಮ್ಮ ಕಿವಿಗಳು ನಿಮ್ಮ ಕಥೆಗಳು ಕೇಳಲು, ನಮ್ಮ ಕೈಗಳು ನಿಮ್ಮ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳಿಗೆ, ನಮ್ಮ ತಲೆಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೆನೆಸಲು, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಟರನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಬಳಸಲಿ.” ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಶೂಕನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: “ಹೀಗೆ, ಇಬ್ಬರು ಹರಿಯನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗೋಕುಲದ ಸ್ವಾಮಿ, ಮುಟ್ಟುವ ಬಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಗ, ಹರ್ಷದಿಂದ ನಗುತ್ತಾ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.” “ಇದು ನನ್ನಿಗೆ ತಿಳಿದದ್ದೇನಂದರೆ, ದಯಾಳು ಋಷಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ನೀವು ಸಂಪತ್ತಿನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿದ್ದೀರಿ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀರಿ,” ಎಂದು ಆಶೀರ್ವಾದಿತ ದೇವರು ಹೇಳಿದರು. “ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಧರ್ಮ, ಸಮತೋಲಿತ, ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರಾಗಿರುವವರಿಗೆ, ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಬಂಧನವಿಲ್ಲ, ಹೀಗಾಗಿ ಸೂರ್ಯನು ಮಾನವನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ.” “ಈಗ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಓ ನಲಕುಬರ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಬಯಸಿದ ಪರಮ ಭಕ್ತಿ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉದಯವಾಗಿದೆ.” ಹೀಗೆ, ಅವರು ಆತನನ್ನು ಪರಿಕ್ರಮಿಸುತ್ತಾ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ, ಬಂಧಿತ ಬಂಡಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿದಾಯವಾದರು ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊರಟರು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರकटಿಸಲಾಯಿತು; ಇಂತಹ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳೂ ಸಹ ಅವನನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹರಿಯು ತನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳು, ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳನ್ನು ಇತರರ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಒಳಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇವುಗಳನ್ನು ಮಾಯಾ ಮಾತ್ರ ಅವನಿಗೆ ಹಾಸ್ಯವಾಡುವಂತೆ ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನನ್ನು ಏನಾದರೂ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಿರಾಕರಿಸಲು. ಇದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಯ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಲ್ಪ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇದು ವಿಭಜನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. “ನಾನು ಕಾಲದ ಅಳತೆ, ಕಾಲ್ಪನಿಕ ರೂಪವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಈಗ ಕೇಳಿ,” ಎಂದು ಶೌನಕನು ಹೇಳಿದರು. “ಓ ಸೂತ, ನೀವು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದೀರಿ, ವಿದ್ಯುರನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಕ್ತನನ್ನು, ತನ್ನ ಅಗಾಧ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಭೂಮಿಯ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.” “ವಿದ್ಯುರ ಮತ್ತು ಋಷಿ ಕೌಶಾರವರ ನಡುವಿನ ಸಂವಾದವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿಚಾರಣೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯಿತು; ಅಥವಾ, ಆ ಮಹಾನ್ ಆತ್ಮ, ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದರು.” “ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ಮೃದುವಾದವನೇ, ವಿದ್ಯುರನು ಏನು ಮಾಡಿದನು, ಮತ್ತು ಏಕೆ ಅವನು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಪುನಃ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.” “ಸುತನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ರಾಜ ಪರಿಕ್ಷಿತನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಮಹಾನ್ ಋಷಿಯ ಉತ್ತರವನ್ನು ನಾನು ಈಗ ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಅವನ ಖ್ಯಾತಿ ಏನಾದರೂ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು.” “ಶ್ರೀ ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು: ದೇಗುಲಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿದ್ದಾಗ, ದಾನವನು ಸೋಲಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ಮಾಯೆಗೆ ಆಶ್ರಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋದರು.” “ಆ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ಮೂರು ನಗರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು—ಸೋನ, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಕಂಚಿನ—ಅವುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾಗುವಂತೆ, ಸೂಕ್ಷ್ಮದಾರೆಯ ಮೂಲಕ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನೆಯ ಮೀರಿಸುವ ಅಡಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಟಪಡಿಸಿದ್ದನು.” “ಆ ನಗರಗಳೊಂದಿಗೆ, ದಾನವರ ಸೇನೆಗಳು, ಅವರ ಪ್ರಭುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹಳೆಯ ಶತ್ರುತ್ವವನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದವು, ಓ ರಾಜ.” “ಆಗ, ಲೋಕಗಳ rulers, ತಮ್ಮ ಪ್ರಭುಗಳೊಂದಿಗೆ, ದೇವರಿಗೆ ಹೋದರು, ನಮಸ್ಕಾರ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಹೇಳಿದರು: 'ನಾವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಓ ದೇವಾ! ನಾವು ತ್ರಿಪುರದ ನಿವಾಸಿಗಳಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.'” “ಆಗ ದೇವರು, ಅವರಿಗೆ ಕೃಪೆ ತೋರಿಸಿ, 'ಭಯಪಡಬೇಡಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು, ಮತ್ತು ತನ್ನ ಬಾಣವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ, ನಗರಗಳ ಮೇಲೆ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು.” “ಆಗ, ಸೂರ್ಯನ ಚಕ್ರದಿಂದ ಉರಿಯುವ ಬಾಣಗಳು ಏರುತ್ತವೆ; ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳಂತೆ, ಅವು ನಗರಗಳನ್ನು ತಲುಪುವಾಗ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.” “ಈ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಎಲ್ಲಾ ನಿವಾಸಿಗಳು ಜೀವಿತವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಬಿದ್ದು ಹೋದರು; ಮಹಾನ್ ಯೋಗಿ ಮಾಯಾ ಅವರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ಅಮೃತದ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದನು.” “ಅಮೃತದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ಅವರು ಬಾರೀ ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ, ಬಿರುಗಾಳಿಯಂತೆ, ಮೋಡಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸುತ್ತಾ ಏರುತ್ತಾರೆ.” “ಅವನ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಮುರಿದು, ವೃಷಧ್ವಜನ ಮನಸ್ಸು ನಷ್ಟಗೊಂಡಾಗ, ದೇವರು ಮತ್ತೊಂದು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು.” “ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಹುಲಿಯಂತೆ, ವಿಷ್ಣು ಸ್ವಯಂ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ, ತ್ರಿಪುರದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಕೊಳದಿಂದ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾನೆ.” “ದಾನವರು ಇದನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ಅವರು ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ, ಮೋಹಿತರಾಗಿದ್ದರು; ಇದನ್ನು ಅರಿತ ಮೇಲೆ, ಮಹಾನ್ ಯೋಗಿ ಮಾಯಾ ಅಮೃತದ ರಕ್ಷಕರಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.” “ನಗುತ್ತಾ ಮತ್ತು ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ, ಅವರು ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಧಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿದರು; ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು, ದಾನವ, ಮಾನವ ಅಥವಾ ಇತರ ಯಾರಾದರೂ—ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಸ್ವಾಯತ್ತವಲ್ಲ.” “ಯಾರಿಗೂ ವಿಧಿಯು ಏನಾದರೂ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರೆ, ಅದು ತಪ್ಪಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಹೀಗಾಗಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳ ಮೂಲಕ, ಶಿವನ ಮುಖ್ಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದನು.” “ಧರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ, ವಿಯೋಗ, ಸಮೃದ್ಧಿ, ತಪಸ್ಸು, ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆ ಮೂಲಕ, ಅವರು ಚಾರಣ, ಚಾರಣಕ, ಧ್ವಜ, ಕುದುರೆ, ಹಾರ, ಬಾಣ, ಶ್ರೇಣೀ ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.” “ಪೂರ್ಣ ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜಿತವಾಗಿ, ಚಾರಣವನ್ನು ಏರಿದನು, ಬಾಣ ಮತ್ತು ಬಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು; ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ವಿಜಯನಾಯಕನು ತನ್ನನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದನು.” “ಆ ಬಾಣದಿಂದ, ಓ ರಾಜ, ಹರನು ಮೂರು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ನಗರಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟನು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತಾಳುಗಳು ಘೋಷಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಆಕಾಶವು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾಹನಗಳೊಂದಿಗೆ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ.” “ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಹೂವುಗಳನ್ನು ಸುರಿಯುತ್ತಾ, ವಿಜಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅಪ್ಸರಾಗಳ ಸೇನೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.” “ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಮೂರು ನಗರಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟ ನಂತರ, ನಗರಗಳ ನಾಶಕರ ದೇವನು, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರರಿಂದ ಶ್ಲಾಘಿತನಾಗಿ, ತನ್ನ ಸ್ವಗೃಹಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.” “ಹೀಗೆ, ಹರಿಯು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ, ಮಾನವರಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಿ ಆಟವಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಇವುಗಳನ್ನು ಋಷಿಗಳು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಾನು ಇನ್ನೇನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇವು ಜಗತ್ತನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.