ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅದೊಂದು ಅದ್ಭುತ ನಗರದಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರವೇಶದ ದ್ವಾರದ ಬಳಿ ಮಕರದ ಅಚ್ಚುಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಭವ್ಯ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಬಾಳೆಹಣ್ಣಿನ ದಂಡಗಳು ಮತ್ತು ವೀಳ್ಯದ ಕೊಂಬೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದ್ದವು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದ್ವಾರವು ನೀರಿನ ಕುಂಭಗಳು, ದೀಪಗಳು, ಮಾವಿನ ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳ ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಮುತ್ತಿನ ಸರಗಳುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಆ ನಗರವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೋಟೆಗೋಡೆಗಳು, ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಮನೆಗಳು ಮತ್ತು ಚಮತ್ಕಾರಿಕ ಗೋಲ್ಡನ್ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ, ಹಾಗೂ ಗೃಹಗಳ ಹೊಳೆಯುವ ಗೋಪುರಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜುಗೊಂಡಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ, ಆಂಗಣಗಳು, ಬೀದಿಗಳು ಮತ್ತು ತಿರುವುಗಳು ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು, ಚಂದನದ ನೀರಿನಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಹುರಿದ ಅಕ್ಕಿ, ಮುರಿಯದ ಧಾನ್ಯಗಳು, ಹೂಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಅನ್ನದ ಸಮರ್ಪಣೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ರಾಜನು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಗರ ಮಹಿಳೆಯರು ವಿವಿಧ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಶುಭದ ವಸ್ತುಗಳು—ಅಕ್ಕಿ, ಮುರಿಯದ ಧಾನ್ಯ, ಮೊಸರು, ನೀರು, ದರ್ಭೆ, ಹೂಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು—ತಂದು ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು. ಆ ಸತ್ಕಾರಮಯ ಮಹಿಳೆಯರು, ರಾಜನು ತಂದೆಯ ಅರಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಮಮತೆಯಿಂದ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿದರು; ಅವರ ಮಧುರ, ಬಾಲ್ಯ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ರಾಜನು ಆನಂದದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಭವ್ಯ ಅರಮನೆ, ಮಹಾ ರತ್ನಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ರಾಜನಿಗೆ ತಂದೆಯು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದನು; ರಾಜನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿನ ದೇವತೆಯಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಅರಮನೆದಲ್ಲಿ ಹಾಸಿಗೆಗಳು ಹಾಲಿನ ಫೋಂನಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿದ್ದವು, ಗೋಲ್ಡನ್ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಿತವಾಗಿದ್ದವು; ಆಸನಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಅಮೂಲ್ಯವಾಗಿದ್ದವು, ಗೃಹೋಪಕರಣಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಬಂಗಾರದಾಗಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿ, ಸ್ಫಟಿಕ ಗೋಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾ ಪನ್ನಾಗಳ ಮೇಲೆ, ಮಹಿಳೆಯರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರತ್ನದ ದೀಪಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿ, ಆನಂದಕರ ತೋಟಗಳು, ಅದ್ಭುತ ದಿವ್ಯ ವೃಕ್ಷಗಳು, ಜೋಡಿಗಳಾಗಿ ಕೂಗುವ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಧುರ ಗಾನ ಮಾಡುವ ಮದ್ಯಪ ಹಣ್ಣುಗೂಬಿಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು. ನೀಲಮಣಿಯ ಸ್ತಂಭಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಹೊಂಡಗಳಲ್ಲಿ, ಕಮಲ, ನೀರಾಳ, ಕುಮುದ ಹೂಗಳು ಅರಳಿದ್ದವು; ಹಂಸ, ಕೊಕ್ಕರೆಗಳು ಮತ್ತು ಚಕ್ರವಾಕ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ರಾಜಮುನಿ ಉತ್ತಾನಪಾದನು, ತನ್ನ ಮಗನ ಅದ್ಭುತ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಮತ್ತು ಕೇಳಿ, ಪರಮ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದನು. ಜನರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸಚಿವರ ಅನುಮೋದನೆ ಹೊಂದಿದ ಧ್ರುವನನ್ನು, ರಾಜನು ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದನು. ಸ್ವಂತ ವಯಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಿದುದನ್ನು ಅರಿತು, ಮಾನವರ ನಾಯಕನು ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ, ಆತ್ಮದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಶೌನಕನು ಕೇಳಿದನು: "ಧರ್ಮಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೋರಿದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ಸುಗಮವಾಗಿ ನಡೆಸಿದ ನಂತರ, ಅವನು ಏನು ಮಾಡಿದನು? ಹೇಗೆ ಮುಂದುವರೆದನು?" ಸೂತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಹರಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಕುರು ವಂಶವನ್ನು, ತನ್ನ ವಂಶಜರೇ ಉಂಟು ಮಾಡಿದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ನಾಶವಾದ ವಂಶವನ್ನು ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು." ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ಸತ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಂಶಯಗಳು ದೂರವಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ, ಇಂದ್ರನಂತೆ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮೋಡಗಳು ಮನಸಿನಂತೆ ಮಳೆಯಿಟ್ಟವು, ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡಿತು, ಹಸುಗಳು ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹಾಲು ಸುರಿದವು. ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಗಳು—ಎಲ್ಲಾ ಔಷಧಿಗಳು—ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗಾಗಿ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡಿದವು. ಆ ರಾಜನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ, ಯಾವುದೇ ರೋಗ, ದುಃಖ, ತೊಂದರೆ—ದೈವ, ಪರ, ಸ್ವಯಂ—ಯಾವುದೂ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹರಿ, ಹಸ್ತಿನಾಪುರದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳು ತಂಗಿ, ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡಲು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು ಸಂತೃಪ್ತಗೊಳಿಸಲು ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದನು. ವಿದಾಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ನಂತರ, embracing ಮತ್ತು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು; ಕೆಲವರು ಅವನನ್ನು ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿ ಗೌರವಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ, ಸುಭದ್ರಾ, ದ್ರೌಪದಿ, ಕುಂತಿ, ವಿರಾಟನ ಪುತ್ರಿ, ಗಾಂಧಾರಿ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ, ಯುಯುತ್ಸು, ಕೃಪಾಚಾರ್ಯ, ನಕುಲ ಮತ್ತು ಸಹದೇವ ಇದ್ದರು. ವೃಕೋದರ, ಧೌಮ್ಯ, ಮತ್ತು ಮತ್ತಿತರ ಮಹಿಳೆಯರು, ಮತ್ಸ್ಯರಾಜನ ಪುತ್ರಿ ಸೇರಿ, ಶಾರಂಗಧಾರಿ ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ವಿಯೋಗವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದೆ, ತೊಂದರೆಗೊಂಡಿದ್ದರು. ದೋಷಸಂಗದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಸಂಗದಿಂದ, ಒಮ್ಮೆ ಅವನ ಮಧುರ ಕೀರ್ತಿ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅದನ್ನು ಬಿಡಲಾಗದು. ಪೃಥಾಪುತ್ರರು, ಮನಸ್ಸು ಅವನಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದವರು, ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಸಂಭಾಷಿಸಿ, ಜೊತೆಗೆ ಮಲಗಿದ್ದು, ಕುಳಿತು, ಭೋಜನ ಮಾಡಿ, ವಿಯೋಗವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದೆ, ಹೃದಯದಿಂದ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೋದರು. ಅವರ ಹೃದಯಗಳು ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿ, ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮಿಟಿಮಿಟಿಸದೆ, ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು. ಕುರು ವಂಶದ ಮಹಿಳೆಯರು, ದೇವಕೀಪುತ್ರನಿಗಾಗಿ ತೀರಾ ಹಂಬಲದಿಂದ, ಅಶ್ರುಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, "ಅವನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವಾಗ ಯಾವುದೇ ಅಶುಭ ಸಂಭವಿಸದಿರಲಿ" ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. ಮೃದುಂಗ, ಶಂಖ, ಭೇರಿ, ವೀಣಾ, ಪಣವ, ಗೋಮುಖ, ಧುಂಧುರಿ, ಆನಕ, ಗಂಟೆಗಳು ಮತ್ತು ದುಂದುಭಿಗಳು ಘೋಷಿಸಿದ್ದವು. ಕುರು ವಂಶದ ಸತ್ಕಾರ್ಯ ಮಹಿಳೆಯರು, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಲು ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ, ಅರಮನೆಗಳ ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಹೂವಿನ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನಿಟ್ಟರು; ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಮುಗ್ಧವಾಗಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಗುಡಾಕೇಶನು, ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗಾಗಿ, ಮುತ್ತಿನ ಸರ ಮತ್ತು ರತ್ನದ ಹ್ಯಾಂಡಲ್‌ನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಶ್ವೇತ ಛತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದನು. ಉದ್ಧವ ಮತ್ತು ಸಾತ್ಯಕಿ, ಅದ್ಭುತ ಚಾಮರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮಾಧುಪತಿಯನ್ನು ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಸುರಿಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಹಾರೈಸಿದರು. ಎಲ್ಲೆಡೆ, ದ್ವಿಜರು, ಅವನಿಗೆ ಸತ್ಯವಾದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು; ಕೆಲವು ಯೋಗ್ಯವಾದವು, ಕೆಲವು ಅಲ್ಲ; ಅವನು ಗುಣಗಳಿಂದ ಅತೀತ, ಆದರೆ ಗುಣಗಳೇ ಅವನ ಸ್ವರೂಪ. ಕುರುರಾಜನ ನಗರ ಮಹಿಳೆಯರು, ಪರಸ್ಪರ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಸಿದರು, ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದವರು ಮೋಹಿತರಾಗಿದರು; ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಶ್ರೀಮಂತನಲ್ಲೇ ಲೀನವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಮಾತನಾಡಿದರು: "ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಆ ಆದಿ ಸತ್ತ್ವ, ಗುಣಗಳಿಗಿಂತ ಮುಂಚೆ, ಸ್ವಯಂ ಅವಿಭಕ್ತ, ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧಿಪತಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಲಯದ ರಾತ್ರಿ ಅವ್ಯಕ್ತವಾಗಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು." ಮತ್ತೆ, "ಅವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಸ್ವಯಂ ಚೇತನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ತೊಡಗಿದನು; ಆಕಾರ ಮತ್ತು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ರೂಪರಹಿತ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ನೀಡಲು, ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು." "ಆ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ, ಪ್ರಾಣವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಋಷಿಗಳು, ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಜೀವಿತವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲು ಯೋಗ್ಯನು." "ಅವನ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವನ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ತಿಳಿದವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವನೇ ಜಗತ್ತಿನ sole Lord, ಆತ್ಮ, ಅವನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಂಟು ಇಲ್ಲ." "ಯಾವಾಗ ರಾಜರು, ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸುಗಳಿಂದ, ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆಗ ಸಾತ್ವತ ವಂಶದಿಂದ, ಅವನು ಯುಗಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ, ಸತ್ಯ, ದಯೆ, ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅವತಾರವನ್ನು ತಾಳುತ್ತಾನೆ." "ಅಹ್! ಯದು ವಂಶ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಶಂಸನೀಯ! ಮಧುವನ ಎಷ್ಟು ಪವಿತ್ರ! ಇಲ್ಲಿ ಈ ಪುರುಷೋತ್ತಮ, ಶ್ರೀನಾಥನು, ತನ್ನ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಸಂಚರಣೆಗಳಿಂದ ದೈವಿಕ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ." ಹೀಗೆ, ಆ ಭವ್ಯ ನಗರ, ಆ ದೇವತೆಗಳ ರಾಜ, ಆ ಪವಿತ್ರ ಕುಟುಂಬ, ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಜಕೀಯ—all grandeur, affection, and divine presence—ಅವನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಗೌರವದಿಂದ, ಹೃದಯದಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು; ಅವನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಧರ್ಮ, ಶಾಂತಿ, ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ, ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗಿದನು.