ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅರ್ಜುನನು ಎದುರಾಳಿಗಳ ಸೇನೆ ನೋಡಿದಾಗ, ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ತಪ್ಪಿನ ಭಾವದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದ್ದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನು ಅವನ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ಮೂಲಕ ಅವನ ಗೊಂದಲವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದನು. ಆ ಭಗವಂತನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳಿಗೆ ನಾನು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ನನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ಭಗವಂತನು ರಥದಿಂದ ಹಾರಿದನು; ಅವನ ಮೇಲಂಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು, ಚುಕ್ಕಿಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಆತನ ಧಾವನ ಹರಿ ಗಜವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಹೋಗುವಂತೆ ಎದುರಿಗೆ ಓಡಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ದನುಸ್ಸು ಮುರಿದು, ದಾರಾಳವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಾನು ಗಾಯಗೊಂಡು, ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಯ್ದಿದ್ದೆ. ಶತ್ರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದೌಡಾಯಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಂದಾಗ, ಆ ಮುಕುಂದನೇ ನನ್ನ ಆಶ್ರಯವಾಗಲಿ ಎಂದು ನಾನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದೆ. ಮೃತ್ಯುವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಆ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ನಾನು ಆಶಿಸಿದೆ. ಅವನು ಅರ್ಜುನನ ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಚುಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಚುಕ್ಕಿಯ ದಂಡ ಹಿಡಿದು, ತನ್ನ ಸುಂದರ ರೂಪವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದನು. ಇಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತವಾದವರು ಆತನನ್ನು ನೋಡಿ ತಮ್ಮ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಗೋಕುಲದ ಗೋಪಿಯರು, ಅವರ ನಡಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಲಾಲಿತ್ಯ, ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ಮಧುರತೆ, ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಕಪಟ ರೋಷದಿಂದ, ಆತನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಆತನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿಯೇ ಲೀನರಾಗಿದ್ದರು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗದ ಮಹಾಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದಾಗ, ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನಾದವನು ನನ್ನ ಕಣ್ಗಳಿಗೆ ಗೋಚರಿಸಿದನು; ಆತನೇ ನನಗೆ ತನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿದನು. ಈಗ ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ—ಅಜನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರುವವನು, ಪ್ರತಿ ಜೀವಿಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರಕಾರ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಭಾವಿಸಲ್ಪಡುವವನು, ಹೇಗೆ ಒಂದು ಸೂರ್ಯನು ಅನೇಕ ಪ್ರತಿಫಲನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೋ ಹಾಗೆ; ನನ್ನ ಭೇದಭ್ರಮೆ ಇಲ್ಲವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು: ಈ ರೀತಿ ಭೀಷ್ಮನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು, ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಿ, ಉಸಿರನ್ನು ಒಳಗೆಳೆದು ಸ್ಥಿರನಾದನು. ಭೀಷ್ಮನು ಅವಿಭಕ್ತ ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತು, ಅಲ್ಲಿ ಹಾಜರಿದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರು, ದಿನಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮೌನವಾಗುವಂತೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರು ಮೃದಂಗ, ಡೋಲುಗಳನ್ನು ಬಾರಿಸಿದರು; ಧರ್ಮಪರರು ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು, ಆಕಾಶದಿಂದ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಸುರಿಯಿತು. ಭೀಷ್ಮನು ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸಿದ ನಂತರ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಭೃಗುಕುಲಜನನನಾದ ಪಿತೃಪಕ್ಷದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಆದರೂ, ಅವನು ಕೆಲ ಕಾಲ ಆಳವಾದ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದನು. ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಗುಪ್ತನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಸ್ವಸ್ವ ಆಶ್ರಮಗಳಿಗೆ ಮರಳಿದರು. ನಂತರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಗಜಾಹ್ವಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಪಸ್ವಿನಿ ಗಾಂಧಾರಿಯನ್ನು ಸಂತೈಸಿದನು. ತಂದೆಯ ಅನುಮತಿ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಂದ, ಪುಷ್ಕಳ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾತನಿಂದ ಬಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಧರ್ಮಪಾಲನೆಯಿಂದ ಆಡಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವೀರಪುತ್ರನ ತಾಯಿಯು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದಭಾವದಿಂದ, ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಹಾಲನ್ನು ಹಾಲಿನಂತೆ ಹರಿಸಿ, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಶುಭಾಶ್ರುಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದಳು. ಜನರು ಆ ರಾಣಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಭಾಗ್ಯವಶಾತ್, ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರನು, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು, ದೀರ್ಘಕಾಲದ ನಂತರ ಮರಳಿದ್ದಾನೆ; ಇನ್ನು ಭೂಮಂಡಲವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ." "ನೀವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ್ದೀರಿ, ಯಾಕೆಂದರೆ ಆತನನ್ನು ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತದಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸುವವರು, ಮೃತ್ಯುವನ್ನೂ ಜಯಿಸುತ್ತಾರೆ." ಜನರು ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹೋದರರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪಾಲಿಸಿದರು. ಆನಂದಭರಿತ ರಾಜನು ಗಜದ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಎಲ್ಲರ ಸ್ತುತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಗರ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ನಗರದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿಯೂ ಮಕರತೋರಣಗಳು, ಬಾಳೆಕಂಬಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳು, ಹಣ್ಣಿನ ರಾಶಿಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಾಗಿಲುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಕಳಶಗಳು, ದೀಪಗಳು, ಮಾವಿನ ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳ ಹಾರಗಳು, ಹವಳದ ಹಾರಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ನಗರವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ, ಬಂಗಾರದ ಗೋಪುರಗಳಿಂದ, ಸುಂದರವಾದ ಮನೆಗಳಿಂದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮಂದಿರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಮನೆಗಳ ಮುಂಭಾಗ, ಬೀದಿಗಳು, ಚೌಕಗಳು—all sandalwood paste was sprinkled—ಅಲ್ಲಿ ಲಾಯಿತಾದ ಅಕ್ಕಿ, ಪುಷ್ಪ, ಹಣ್ಣು, ಅಕ್ಕಿ, ಹೂವುಗಳ ಸಮರ್ಪಣೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ರಾಜನು ರಸ್ತೆ ಮೂಲಕ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ಶುಭದ್ರವ್ಯಗಳು—ಅಕ್ಕಿ, ದಧಿ, ನೀರು, ದರ್ಭೆ, ಹೂವು, ಹಣ್ಣು—ಅನುಕೂಲವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು. ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಮಮಕಾರದಿಂದ, ಸತ್ಶೀಲ ಮಹಿಳೆಯರು, ರಾಜನು ತಂದೆಯ ಅರಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ, ಮಕ್ಕಳಾದರೋ ಹರ್ಷಭರಿತ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ಆ ಭವ್ಯ ಅರಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ರಾಜನು, ಹಿರಿಮಣಿಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ತಂದೆಯಿಂದ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ದೇವತೆಗಳಂತೆ ವಾಸವನ್ನಾಡಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಹಾಸಿಗೆಗಳು ಹಾಲಿನ ನುರಿಗೆಯಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿದ್ದವು; ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರವಿದ್ದವು; ಆಸನಗಳು ಅಮೂಲ್ಯವಾದವು; ಎಲ್ಲಾ ಉಪಕರಣಗಳು ಬಂಗಾರದವೆಯೆಂದಿದ್ದವು. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ಟಲ್ ಗೋಡೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಪಚ್ಚೆಮಣಿಗಳು, ಮಹಿಳೆಯರ ಆಭರಣಗಳ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೀಪಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿ ಆನಂದಕರವಾದ ತೋಟಗಳು, ಅದ್ಭುತವಾದ ದೇವವೃಕ್ಷಗಳು, ಜೋಡಿಗಳಾಗಿ ಕೂಗುವ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದ ಜೇನುಕಳ್ಳುಗಳು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಲಪಿಸ್ ಲಾಜುಲಿ ಕಲ್ಲಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಿರುವ ಕೆರೆಗಳು, ಕಮಲ, ಕುವಲಯ, ಕುಮುದ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು; ಅಲ್ಲಿ ಹಂಸ, ಬಕ, ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ರಾಜರ್ಷಿ ಉತ್ತಾನಪಾದನು ತನ್ನ ಮಗನ ಅದ್ಭುತ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೇಳಿ, ಪರಮ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದನು. ಅವನ ಮಗನು ಬೆಳೆದಿರುವುದು, ಜನಪ್ರಿಯನಾಗಿರುವುದು, ಸಚಿವರಿಂದ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ಧ್ರುವನನ್ನು ಭೂಮಂಡಲದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದನು. ತನ್ನ ವಯಸ್ಸು ಮುಗಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತು, ರಾಜನು ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಚಿಂತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶೌನಕನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು: "ಧರ್ಮಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ, ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಂತರ ಏನು ಮಾಡಿದನು?" ಸೂತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಹರಿ, ಲೋಕದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಕುರುವಂಶವನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸಂತತಿಯೇ ಹಾಳುಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಿಜಜ್ಞಾನದಿಂದ ಗೊಂದಲ ನಿವಾರಣೆಯಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಸೋಲಿಸಲಾಗದ ಸಹೋದರರ ಸಹಾಯದಿಂದ, ಇಂದ್ರನಂತೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿದನು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮೋಡಗಳು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಮಳೆ ಸುರಿದವು, ಭೂಮಿ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲಾ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡಿತು, ಹಸುಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ಹಾಲನ್ನು ಸುರಿದವು. ನದಿಗಳು, ಸಾಗರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಅರಣ್ಯಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು—all yielded their products as desired. ಆ ರಾಜನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ, ಯಾವ ರೀತಿಯ ಅಡಚಣೆ, ರೋಗ, ದುರ್ಗತಿ—ಭವ, ಪರ, ಸ್ವ—ಯಾವುದೂ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಲಿಲ್ಲ. ಹರಿ, ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಹಸ್ತಿನಾಪುರದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಇದ್ದನು. ನಂತರ, ಎಲ್ಲರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಅವರನ್ನು ಅಲಿಂಗನ ಮಾಡಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಕೆಲವರು ಆತನನ್ನು ಅಲಿಂಗಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿದರು.