ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ವ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಕೃಷ್ಣನು ಕೂಡ ರಾಜನಿಗೆ ಹಲವು ಕಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ಧರ್ಮದ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಆದರೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದರೂ, ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ದುಃಖದಿಂದ ಆವರ್ತನಗೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ಅವನು ಈ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನುGraಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಾ, ರಾಜನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಮೋಹ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಾಧಿತನಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು. "ಅಯ್ಯೋ! ನನ್ನ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದು ನನ್ನ ದುಷ್ಟ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಗಾಢವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ದೇಹದ خاطر innumerable ಸೇನೆಗಳ ನಾಶವನ್ನು ನಾನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳು ನರಕದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡರೂ, ನಾನು ಮಕ್ಕಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬಂಧುಗಳು, ತಂದೆ, ಸಹೋದರರು, ಗುರುಗಳು ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸಿದ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ರಾಜನು ಪಾಪ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೂ, ಈ ಶಬ್ದಗಳು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆGraಹವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಗೃಹಸ್ಥರ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಂಬಂಧಿಕರನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದ ಶತ್ರುತ್ವವನ್ನು ನಾನು ನಿವಾರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಹತ್ತಿದ ಮಣ್ಣು ಮಣ್ಣಿನ ನೀರನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲಾರದು, ಮದ್ಯ ಮದ್ಯದ ಕಲಂಕವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾರದು, ಹಾಗೆಯೇ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವನ್ನು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲಾಗದು." "ಇದೀಗ, ರಾಜಕುಮಾರನೇ, ಪರಮ ರಹಸ್ಯ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕೇಳು. ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು. 'ಓಂ, ಭಗವಂತ ವಾಸುದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.' ಈ ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಭಗವಂತನನ್ನು ಶುದ್ಧ ನೀರು, ಹೂವು, ಕಾಡಿನ ಬೇರು, ಹಣ್ಣು, ಹಸಿರು ಮೊಟ್ಟೆ, ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತುಳಸಿಯ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕಾಲವನ್ನು ತಿಳಿದು ಪೂಜಿಸುವರು." "ಭಗವಂತನ ಪೂಜೆಗೆ ಪಾರ್ಥಿವ, ಜಲ, ಅಥವಾ ಇತರ ತತ್ವಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯುತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅತಿಯಾದ ಮಾತು ಮತ್ತು ಆಹಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಭಗವಂತನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶ್ಲೋಕಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ತನ್ನ ಅಚಿಂತ್ಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಸೇವೆಯನ್ನು ಈಗ ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಭಗವಂತನ ರೂಪಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಿ. ಹೀಗೆ, ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು, ವಾಕ್ಕು ಮತ್ತು ಹೃದಯದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸಿದಾಗ, ಭಗವಂತನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ." "ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರು, ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಭಗವಂತನು ಅವರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಅವರು ಬಯಸಿದ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಿಂದ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳಿಂದ ವೈರಾಗ್ಯ ಹೊಂದಿದವರು, ನಿರಂತರ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ." ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಉಪದೇಶ ಪಡೆದ ರಾಜಕುಮಾರನು, ಪೂಜಾರ್ಚನೆ ಮಾಡಿ, ಶ್ರೀಮದ್ ಮಧುವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಅಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಂಡಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಾಸವನ್ನಿಟ್ಟನು. ಅವನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದ ನಂತರ, ಮಹರ್ಷಿಯು ಆಂತರಿಕ ಕುಟೀರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ರಾಜನಿಂದ ಯಥೋಚಿತ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತನು ಮತ್ತು ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ನಾರದನು ಕೇಳಿದನು: "ಓ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಯಾಕೆ ದುಃಖದಿಂದ ಮುಖವು ಒಣಗಿದಂತೆ, ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿರುವೆ? ಇಚ್ಛೆ ಅಥವಾ ಕರ್ತವ್ಯವು, ಧನದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?" ರಾಜನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನನ್ನ ಮಗ, ಐದು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಬಾಲಕ, ಕ್ರೂರ ಹೃದಯದ ಮಹಿಳೆಯ ಮೂಲಕ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಮಹಾತ್ಮನು. ಅವನು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರಾಶ್ರಯವಾಗಿದ್ದರೂ, ಎಂದುಕೊಂಡು, ಹಸಿವಿನಿಂದ, ಶ್ರಮದಿಂದ ಬಿದ್ದಿರುವಾಗ, ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು ಮೃಗಗಳು ಹಾನಿಗೊಳಿಸಬಾರದು ಎಂದು ನಾನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ದುರ್ಬಲತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾನು ಆ ನಿರಪರಾಧಿಯನ್ನು ಸ्नेಹದಿಂದ ನನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಏರಲು ಬಯಸಿದ್ದಾಗ ಸ್ವಾಗತಿಸದೆ, ಮಹಿಳೆಯಿಗೆ ಸೋತಿದ್ದೇನೆ; ನಾನು ಎಷ್ಟು ಅಧಮ!" ನಾರದನು ಹಿತವಚನ ನೀಡಿದನು: "ಓ ಜನರ ರಕ್ಷಕನೇ, ನೀನು ಮಗನಿಗಾಗಿ ದುಃಖಪಡಬೇಡ; ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ನೀನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಶೋಕಿಸುತ್ತಿರುವೆ; ಅವನ ಖ್ಯಾತಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಲಿದೆ. ಲೋಕಪಾಲರೂ ಕೂಡ ಕಷ್ಟಪಡುವಂತಹ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅವನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಶೀಘ್ರವೇ ನಿನಗೆ ಅಪಾರ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ತರುತ್ತಾನೆ." ಮೈತ್ರೇಯನು ಹೇಳಿದನು: "ಈ ದಿವ್ಯ ಮಹರ್ಷಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭೂಪತಿ, ರಾಜಸಂಪತ್ತಿಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ತನ್ನ ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದನು." ಅಲ್ಲಿ, ಯಥೋಚಿತ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮತ್ತು ಅಭಿಷೇಕದ ನಂತರ, ಅವನು ರಾತ್ರಿ ಪರವಸದಿಂದ ಕಳೆಯುತ್ತಾ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಉಪದೇಶದಂತೆ ಸೇವಿಸಿದನು. ಪ್ರತೀ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಬಿಲ್ವ ಮತ್ತು ಬದರಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದಂತೆ, ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು. ಎರಡನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರತೀ ಆರನೇ ದಿನ, ಬಿದ್ದ ಎಲೆ, ಹುಲ್ಲು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಆಹಾರ ತಯಾರಿಸಿ, ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು. ಮೂರನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರತೀ ಒಂಬತ್ತನೇ ದಿನ, ನೀರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಿ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿ, ಶ್ರೀಮಂತ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು. ನಾಲ್ಕನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರತೀ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ, ವಾಯುವನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಶ್ವಾಸವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಭಗವಂತನ ಮೇಲೆ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಮುಂದುವರೆದನು. ಐದನೇ ತಿಂಗಳು ಬಂದಾಗ, ರಾಜಕುಮಾರನು ಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಒಂದು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಅಚಲವಾಗಿ, ಸ್ಥಂಭದಂತೆ ಪರಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವ ಭಗವಂತನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಜಗತ್ತಿನ ಆಧಾರವಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಕಂಪಿಸಿದವು. ಅವನು ಒಂದು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭೂಮಿ ಅವನ ದೊಡ್ಡ ಅಂಗುಲಿಯಿಂದ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಂತೆ, ಅವನು ನಿಂತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಆನೆ ಹತ್ತಿದ ವೇದಿಕೆಯಂತೆ ವಕ್ರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವಾಗ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ನಿರಂತರ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ, ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ರಕ್ಷಕರು, ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿ, ಹರಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು: "ಓ ಭಗವಂತನೇ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ, ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ, ಇಂತಹ ಶ್ವಾಸನಿಗ್ರಹವನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿಲ್ಲ; ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆಶ್ರಯ. ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಸಂಕಟದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ." ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: "ಭಯಪಡಬೇಡಿ. ನಾನು ಆ ಬಾಲಕನ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವೆ. ನಿಮ್ಮ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ. ಅವನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವ ಹೊಂದಿದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿದೆ, ಓ ಉತ್ತಾನಪಾದರ ಪುತ್ರರೆ." ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: "ಹೀಗೆ, ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸುವ ಭಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸಿದ ರಾಜನು, ದೇವವ್ರತನು ಶಯನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರರು, ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಹೋದರು; ವ್ಯಾಸ, ಧೌಮ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕೂಡ ಹೋದರು. ಶ್ರೀಮಂತ ಭಗವಂತನು ಕೂಡ, ಧನಂಜಯನೊಂದಿಗೆ, ರಥದಲ್ಲಿ ಹೋದನು; ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜನು ಯಕ್ಷರಲ್ಲಿ ಕುಬೇರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದನು.