ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಧರ್ಮಮಹಾಶಯರಾದ ಸೌತನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ—ಒಂದು ದಿನ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕೆಂದು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ಹೊರಡುವಾಗ, ಉತ್ತರಾ ಎಂಬ ರಾಜಕುಮಾರ್ತಿ ಆತಂಕದಿಂದ ಓಡಿಬಂದು ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಳು. ಭಯದಿಂದ ಆಕೆಯ ಮುಖ ಕಳವಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಅವಳು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಮೊರೆಹಾಕಿ, "ರಕ್ಷಿಸಿ! ರಕ್ಷಿಸಿ! ಮಹಾಯೋಗೀಶ್ವರ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವತೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಭು, ಸರ್ವತ್ರ ಮರಣದ ಭಯ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು. ಆಕೆ ಮತ್ತೆ, "ಪ್ರಭು, ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣ ನನಗೆ ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತಿದೆ! ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಸುಟ್ಟರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನ ಇನ್ನೂ ಹುಟ್ಟದ ಮಗುವನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ರಕ್ಷಿಸು," ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಳು. ಉತ್ತರಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ತನ್ನ ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿದ್ದವನು, ಈ ಅಪಾಯ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಪಾಂಡವ ವಂಶವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಉದ್ದೇಶಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರು ಐವರು ಕೂಡಾ ಆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾದರು. ಆದರೆ, ತಮ್ಮನ್ನು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಪಾಂಡವರು ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆಯುಧವಾದ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಬಳಸಿ ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಯೋಗಾಧೀಶ್ವರನಾದ ಹರಿಯು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮರೂಪವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು, ತನ್ನ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕುರು ವಂಶದ ಉತ್ತರಾದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿ, ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮಶಿರಸ್ಸು ಎಂಬ ಅಪರಾಜಿತ, ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಲಾರದ ಅಸ್ತ್ರವೂ ಕೂಡ, ಭಗವಂತನ ವೈಷ್ಣವಶಕ್ತಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ಶಮನಗೊಂಡಿತು. ಇದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನು ಇಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅಚ್ಯುತನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಅದ್ಭುತಗಳು ನೆಲೆಸಿವೆ; ಅವನು ಅವ್ಯಯ, ಅವನ ಮಾಯೆಯಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಪಾಲಿಸಿ, ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾದ ಉತ್ತರಾ ಮತ್ತು ಅವಳ ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ, ಪೃಥಾ (ಕುಂತಿ) ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ಅವನು ಹೊರಡುವ ಮುನ್ನ, ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು: "ನಾನು ನಿನ್ನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ, ಆದಿಪುರುಷ, ಜಗದೀಶ್ವರ, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅತೀತ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಲೌಕಿಕ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಇರುವವನು ನೀನೆ." "ಮಾಯೆಯ ಪರದೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು, ಅಜಯ, ನಿರ್ವಿಕಾರಿ, ಮೋಹಿತರಾದವರು ಕಾಣಲಾಗದು. ಕಲಾವೇಷದಲ್ಲಿ ನಟನನ್ನು ಹೇಗೆ ಗುರುತಿಸಲಾರೋ ಹಾಗೆ. ಶುದ್ಧಹೃದಯರಾದ ಪರಮ ವೈರಾಗ್ಯಶೀಲರು ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅವತರಿಸುವ ನೀನನ್ನು, ನಾವು ಮಹಿಳೆಯರು ಹೇಗೆ ಗ್ರಹಿಸಬಲ್ಲೆವು?" "ಕೃಷ್ಣ, ವಾಸುದೇವ, ದೇವಕೀ ಪುತ್ರ, ನಂದನಂದನ, ಗೋವಿಂದ, ನಾನು ಪುನಃ ಪುನಃ ನಿನ್ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕಮಲನಾಭ, ಕಮಲಮಾಲಾಧರ, ಕಮಲನಯನ, ಕಮಲಪಾದ, ನಿನ್ನಿಗೆ ವಂದನೆ." "ಹೃಷೀಕೇಶ, ಕೆಟ್ಟ ಕಂಸನಿಂದ ಬಂಧಿತಳಾಗಿ ಬಹುಕಾಲ ದುಃಖಪಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ದೇವಕಿಯನ್ನು ನೀನು ಹೇಗೆ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನನ್ನೂ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಅನೇಕ ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀಯ." "ವಿಷದಿಂದ, ಭಯಾನಕ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ಮಾನವಖಾದಕನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ದುಷ್ಟರ ಸಭೆಯಿಂದ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸಿದ ಕಠಿಣ ಸಂಕಷ್ಟಗಳಿಂದ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳ ಜೊತೆ ನಡೆದ ಅನೇಕ ಯುದ್ಧಗಳಿಂದ, ಹಾಗೂ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ—ಹರೀ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀಯ." "ಈ ರೀತಿ ಅಪಾಯಗಳು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡು, ಜಗದ್ಗುರು, ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ದರ್ಶನ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಆಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮಭಯವಿಲ್ಲ." "ಹುಟ್ಟಿದ ಹೆಮ್ಮೆ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ವಿದ್ಯೆ, ರೂಪ—ಇವುಗಳಿಂದ ಗರ್ವಗೊಂಡವರು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲಾರರು, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವವನು." "ನಿನ್ನಿಗೆ ವಂದನೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದವರ ಧನ, ಗುಣಾತೀತ ಚೇತನ, ಸ್ವಯಂಸಂತುಷ್ಟ, ಶಾಂತ, ಮೋಕ್ಷದಾತ, ಯೋಗೇಶ್ವರ." "ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಕಾಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆದಿ-ಅಂತವಿಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವ, ಎಲ್ಲರ ವೈಷಮ್ಯಕ್ಕೂ ಕಾರಣನಾದ ನಿಯಂತ." "ಪ್ರಭು, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಯಾರೂ ತಿಳಿಯಲಾಗದು; ನಿನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮಾನವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದ ಆಟದಂತಿವೆ; ನೀನು ಯಾರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸಲೂ, ದ್ವೇಷಿಸಲೂ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ಜನರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಪಾತವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ." "ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮನಾದ, ಅಜ, ಅಕ್ರಿಯಾತ್ಮನಾದ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟು, ಲೀಲೆಗಳು—ಮೃಗ, ಮಾನವ, ಜಲಚರ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಪರಮವೈಚಿತ್ರ್ಯ." "ಯಾವಾಗ ಗೋಪಿಯೊಬ್ಬಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಟ್ಟುಹಾಕಲು ಹಗ್ಗ ತಾಳಿದಳು, ಭಯದಿಂದ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು, ಅಂಜನ ಸವರಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು, ನೀನು ಮುಖವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿದೆಯೆಂಬುದು ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ; ಏಕೆಂದರೆ ಭಯಕರನಿಗೂ ಭಯವು ನೀನು." "ಕೆಲವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಯದುವಂಶದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಶೀಲರ ಖ್ಯಾತಿಗಾಗಿ, ಮಲಯಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಚಂದನವೃಕ್ಷ ಬೆಳೆಯುವಂತೆ, ಅಜನು ಹುಟ್ಟಿದನು." "ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ದೇವಕಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ದೇವದ್ವೇಷಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಲೋಕವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು, ಅಜನು ಅವತರಿಸಿದ್ದೆನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ." "ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಭೂಮಿ ಭಾರದಿಂದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವಳ ಭಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ನೀನು ಬಂದೆನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ." "ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು, ಅಜನು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನ, ಕಾಮ, ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದವರಿಗೆ ಕೇಳಲು, ಸ್ಮರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಲೀಲೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಬಂದೆನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ." "ಯಾರು ಸದಾ ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತನ, ಶ್ರವಣ, ಸ್ಮರಣ, ಪಾಠ, ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಲೀಲೆಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಕಮಲಪಾದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಸಂಸಾರದ ನದಿಯನ್ನು ಕಡಿದು ಮುಕ್ತಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತದೆ." "ಪ್ರಭು, ಈಗ ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು, ನಿನ್ನ ಪಾದಾರವಿಂದವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿರುವೆಯಾ? ನಾವು ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಬಂಧಿತರಾದರೂ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲ." "ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಯಾದವರು ಯಾರು? ನಿನ್ನ ದರ್ಶನವಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಹೆಸರಿನ ರೂಪ ಮಾತ್ರವೇ. ಭಗವಂತ, ನಿನ್ನ ಚಿಹ್ನೆಯುಳ್ಳ ಪಾದಗಳಿಂದ ಈ ಭೂಮಿ ಈಗ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವುದು; ನೀನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ಹಾಗೆ ಇರದು." "ಈ ಭೂಮಿಯು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಔಷಧಿಗಳು, ಗಿಡಮರಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿವೆ; ಕಾಡು, ಪರ್ವತ, ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು—all ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪುಷ್ಠಿಯಾಗಿವೆ." "ಆದುದರಿಂದ, ಜಗದಾತ್ಮಾ, ಜಗದ್ರೂಪಾ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಬಂಧನವನ್ನು ನೀನು ಕಡಿದುಹಾಕು." "ಮಧುಸೂದನ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ಹರಿದು ಹೋಗಲಿ; ಗಂಗೆಯು ಸಾಗರವನ್ನು ತಲುಪುವಂತೆ, ನಿರಂತರ ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಹೋಗಲಿ." "ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ನೇಹಿತ, ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಮುಖ್ಯ, ಅಧರ್ಮಿಗಳ ನಾಶಕ, ರಾಜವಂಶಗಳ ನಡುವೆ ಅಗ್ನಿಹಾಗಿರುವವನು, ಮೋಕ್ಷದಾತ, ಗೋವಿಂದ, ಗೋ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಂಕಷ್ಟ ನಿವಾರಕ, ಯೋಗೇಶ್ವರ, ಜಗದಾಚಾರ್ಯ, ನಿನ್ನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ." ಸೌತನು ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾನೆ—ಈ ರೀತಿ ಪೃಥೆಯು ಮಧುರವಾದ ಶ್ಲೋಕಗಳಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ವೈಕುಂಠನಾಥನು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದಂತೆ ಕಂಡನು. ನಂತರ, ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪೃಥೆಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಆದರೆ, ಅವನು ತನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮುಂದಾದನು. ವ್ಯಾಸ ಹಾಗೂ ಇತರ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಅದ್ಭುತ ಲೀಲಾಧಾರಿ ಕೃಷ್ಣನು, ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳ ಮೂಲಕ ಬಹುಪಾಲು ಬೋಧಿಸಿದರೂ, ಧರ್ಮಪುತ್ರನು ದುಃಖದಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು; ಆತನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ವಧೆಯನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಂತೆ ಮೋಹದಿಂದ, ಬಂಧದಿಂದ ಸಂಕಟಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.