ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಹರಿಯ ಪಾದಪದ್ಮಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಅಜ ಜನಕ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಪಾವನಗೊಂಡಿರುವ ನದಿಯಲ್ಲಿ, ಅವರು ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆಳವಾದ ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ, ಮಾಧವನು ಕುರು ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ತನ್ನ ಸಹೋದರನೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಾರಿ, ತನ್ನ ಪುತ್ರರಿಗಾಗಿ ದುಃಖದಿಂದ ನಲುಗಿದ ಪೃಥಾ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಾ ಕೂಡ ಇದ್ದರು. ಆಗ, ಕೃಷ್ಣನು ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ದುಃಖದಿಂದ ಮುಳುಗಿದ್ದವರನ್ನು ಸಾಂತ್ವನಪಡಿಸಿದನು. ಅವನು ಅವಶ್ಯವಾಗಿಯೇ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆಯೂ ನಡೆಯುವ ಕಾಲಚಕ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಿದನು. ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಅಜಾತಶತ್ರುವಿಗೆ ಆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿ, ದುಷ್ಟ ರಾಜರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದನು. ಅವನಿಂದ ಪಾಂಡವರು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಆಯೋಜಿಸಿದ ಮೂರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ಅವನ ಪರಿಶುದ್ಧ ಕೀರ್ತಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹರಡಿತು, ಇಂದ್ರನಂತೆ. ಬಳಿಕ, ಕೃಷ್ಣನು ಪಾಂಡವರಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಸಾತ್ಯಕಿ ಮತ್ತು ಉದ್ಧವನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು; ವ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಇತರ ಋಷಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು, ಅವನು ಕೂಡ ಅವರಿಗೆ ಗೌರವ ನೀಡಿದನು. ಹೀಗೆ, ಕೃಷ್ಣನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಡುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿದಾಗ, ಭಯದಿಂದ ನಲುಗಿದ ಉತ್ತರಾ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಓಡುತ್ತಾ ಬಂದಳು. ಅವಳು ಆತುರದಿಂದ, "ರಕ್ಷಿಸು, ರಕ್ಷಿಸು, ಮಹಾಯೋಗಿನೇ, ದೇವದೇವ, ವಿಶ್ವನಾಥನೇ! ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮರಣದ ಭಯ ಇದೆ; ನಾನಿನ್ನು ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಮೊರೆ ಇಟ್ಟಳು. "ಪ್ರಭು, ಒಂದು ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ! ಅದು ನನಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಿದರೂ ಸರಿ, ಆದರೆ ದೇವಾ, ನನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ಶಿಶುವಿಗೆ ಏನೂ ಆಗದಿರಲಿ," ಎಂದು ಅವಳು ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು. ಸೂತನು ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ಭಕ್ತನಿಗೆ ಸದಾ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳವನು, ದ್ರೋಣ ಪುತ್ರನ ಅಸ್ತ್ರವು ಪಾಂಡವ ವಂಶವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಉದ್ದೇಶಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬಾಣಗಳು ತಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಐದು ಪಾಂಡವರು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾದರು. ಆಗ, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದವರ ಮೇಲೆ ಆಪತ್ತು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಸ್ವಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮುಂದಾದನು. ಯೋಗಾಧಿಪತಿ, ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿ ಇರುವ ಹರಿಯು, ತನ್ನ ಮಾಯಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕುರು ವಂಶದ ಉತ್ತರಾಳ ಗರ್ಭವನ್ನು ಆವರಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮಶಿರಾ ಅಸ್ತ್ರವು ಅಪ್ರತಿಹತವಾದದ್ದು, ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ವೈಷ್ಣವ ಶಕ್ತಿಯ ಎದುರು ಅದು ಶಮನಗೊಂಡಿತು. ಇದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅಚ್ಯುತನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಿಸ್ಮಯಗಳೂ ತುಂಬಿವೆ; ಅವನು ಅವ್ಯಯನು, ಅವನ ಮಾಯೆಯಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗಿ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಕುಂತಿ ದೇವಿಯು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು: "ನಾನು ನಿನ್ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಆದಿ ಪುರುಷ, ಪ್ರಭು, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅತೀತನು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಲಕ್ಷ್ಯನಾದವನು, ಆದರೆ ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಇರುವವನು. ಮಾಯೆಯ پردೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿರುವ, ಅಜ್ಞೇಯನಾದ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಮೋಹಿತರಾದವರು ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಹೇಗೆಂದರೆ ನಟನು ತನ್ನ ವೇಷದಿಂದ ಮರೆತುಹೋಗಿರುವಂತೆ. ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯದ ತ್ಯಾಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೆ. ನಾವು ಮಹಿಳೆಯರು ಹೇಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬಲ್ಲೆವು? ಪುನಃ ಪುನಃ ಕೃಷ್ಣ, ವಾಸುದೇವ, ದೇವಕಿಪುತ್ರ, ನಂದನಂದನ, ಗೋವಿಂದ—ನಿನ್ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು. ಪದ್ಮನಾಭ, ಪದ್ಮಮಾಲಾಧರ, ಪದ್ಮನಯನ, ಪದ್ಮಪಾದನಾದ ನಿನ್ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇಗೆಂದರೆ, ಹೃಷೀಕೇಶನು ದುಷ್ಟ ಕಂಸನಿಂದ ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದ ದೇವಕಿಯನ್ನು ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದಂತೆ, ಪ್ರಭು, ನೀನು ನನ್ನನ್ನೂ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಅನೇಕ ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀಯೆ. ಮರಣಕರ ವಿಷ, ಮಹಾವನ್ದಿ, ರಾಕ್ಷಸನ ದೃಷ್ಟಿ, ದುಷ್ಟರ ಸಭೆ, ಅರಣ್ಯದ ಸಂಕಷ್ಟ, ಅನೇಕ ಮಹಾಸಮರಗಳು, ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಅಸ್ತ್ರ—ಹರಿ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀಯೆ. ಈ ರೀತಿಯ ವಿಪತ್ತುಗಳು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡು, ಲೋಕಗುರು, ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನೇ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಜನ್ಮ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ವಿದ್ಯೆ, ರೂಪದಿಂದ ಗರ್ವಪಡುವವರು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಪತ್ತಿಲ್ಲದವರು ಮಾತ್ರ ಪೂಜಿಸಬಹುದು. ಸಂಪತ್ತಿಲ್ಲದವರ ಸಂಪತ್ತು, ಗುಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದವನು, ಸ್ವಯಂನಂದನಾದವನು, ಶಾಂತನಾದವನು, ಮೋಕ್ಷನಾಥನಾದ ನಿನ್ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ—ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಸಮನಾಗಿ ಚಲಿಸುವ, ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧವೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮನುಷ್ಯರಿಗಾಗಿ ನಾಟಕವಂತೆ; ನಿನ್ನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ-ದ್ವೇಷಗಳಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಪಾತವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ, ಅಜ, ಅಕರ್ತೃನಾದ ನಿನ್ನ ಜನನ-ಕರ್ಮಗಳು ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ, ಜಲಚರಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಲೀಲೆಯಾಗಿದೆ. ಗೋಪಿಯರು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಟ್ಟುಹಾಕಲು ಹಗ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಭಯದಿಂದ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿ, ಕಜ್ಜಲ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಮುಖವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿದ ದೃಶ್ಯ—ಇದು ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಭಯಪಡಿಸುವವರಿಗೂ ನೀನು ಭಯದಾಯಕನು. ಕೆಲವರು, ಯದು ವಂಶದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮರ ಕೀರ್ತಿಗಾಗಿ ಅಜನು ಜನಿಸಿದನು, ಮಲಯ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಚಂದನದಂತಹನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು, ವಸುದೇವ-ದೇವಕಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಾಗಿ, ದೇವದ್ವೇಷಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಮತ್ತು ಲೋಕರಕ್ಷಿಸಲು ನೀನು ಅವತರಿಸಿದ್ದೀ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರು, ಭಾರದಿಂದ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಾಗಿ ನೀನು ಅವತರಿಸಿದ್ದೀ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು, ಅಜ್ಞಾನ, ಕಾಮ, ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರಿಗಾಗಿ ಶ್ರವಣ-ಸ್ಮರಣೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಲೀಲೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು ನೀನು ಬಂದಿದ್ದೀ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ನಿನ್ನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನು ಕಂಡು, ಸಂಸಾರಸಾಗರದಿಂದ ಪಾರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಭು, ಈಗ ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು—ನಿನ್ನ ಭಕ್ತ ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ, ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದವರನ್ನು—ವಿಡಿದುಹೋಗುವೆಯೆ? ಪಾಂಡವರು, ಯದುವು, ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ದರ್ಶನವಿಲ್ಲದೆ ಶೂನ್ಯವಾಗಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಗದಾಧರ, ನಿನ್ನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿರುವ ಈ ಭೂಮಿ ಈಗಿರುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಈ ದೇಶಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು, ಅರಣ್ಯಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ನದಿಗಳು, ಸಾಗರಗಳು—all flourishing. ಆದರಿಂದ, ವಿಶ್ವನಾಥ, ವಿಶ್ವಾತ್ಮ, ವಿಶ್ವರೂಪ, ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಗಾಢವಾದ ಬಂಧವನ್ನು ನೀನು ಕಡಿದುಹಾಕು.