ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕ್ರೂರವಾದ ಬೇಟೆಗಾರನು ತನ್ನ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾನೆಂದು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ಆ ಪಾರಿವಾಳವನ್ನು, ಅವನ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಮರಿಗಳನ್ನು—all of whom were householders—ಅವನ ಮನೆಯತ್ತ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಇಲ್ಲದ, ದ್ವಂದ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವ, ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಗೃಹಸ್ಥನು, ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಬಂಧನಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಮಾನವನ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದವನು, ಮುಕ್ತಿಗೆ ದಾರಿ ತೆರೆದಿರುವಾಗಲೂ, ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದಲ್ಲೇ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ ಉಳಿಯುವವನನ್ನು, ಹತ್ತಿ ಏರಿ ಮತ್ತೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದವನಂತೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸುತನು ಹೇಳಿದನು: ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರಿಗಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದ ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಕೃಷ್ಣಾಳ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯತ್ತ ಹೋದರು. ಅವರು ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆಳವಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ, ಹರಿಯ ಮತ್ತು ಅಜ್ಜನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಂಡ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ, ಮಾಧವನು ಕುರುರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ತನ್ನ ತಮ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅವನೊಂದಿಗೆ ಗಾಂಧಾರಿ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ದುಃಖಪಟ್ಟು, ಪೃಥಾ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಾ ಇದ್ದರು. ಭಗವಂತನು ಮುಂತಾದ ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದವರನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಸಲಾಗದ ಕಾಲಚಕ್ರದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು. ಅಜಾತಶತ್ರುವಿಗೆ, ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ, ದುಷ್ಟ ರಾಜರನ್ನು ಕೊಂದು, ತನ್ನ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶುದ್ಧ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಡಿದನು, ಇಂದ್ರನಂತೆ. ಪಾಂಡವರೆಂಬ ತಮ್ಮಗಳನ್ನು ವಿದಾಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಸಾತ್ಯಕಿ ಮತ್ತು ಉದ್ಧವನು ಜೊತೆಗೆ, ವ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಇತರ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಗೌರವಪಟ್ಟು, ಅವನೂ ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ರಥಾರೂಢನಾದಾಗ, ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಬರುತ್ತಿದ್ದ ಉತ್ತರೆಯನ್ನು ಕಂಡನು. ಉತ್ತರೆಯು ಭಗವಂತನ ಬಳಿಗೆ ಧಾವಿಸಿ: “ರಕ್ಷಿಸು, ರಕ್ಷಿಸು, ಮಹಾಯೋಗಿನೇ, ದೇವದೇವನೇ, ವಿಶ್ವನಾಥನೇ! ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದಲೂ ಮರಣದ ಭಯ ಎದುರಾಗಿದೆ; ನಿನಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಕೋರಿದಳು. “ಪ್ರಭು, ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ! ಅದು ನನಗೆ ಹಾನಿಯಾದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ಶಿಶುವಿಗೆ ಏನೂ ಆಗದಂತೆ ಕಾಪಾಡು.” ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಕ್ತಪ್ರಿಯನಾದ ಭಗವಂತನು, ದ್ರೋಣಪుత್ರನ ಶಸ್ತ್ರವು ಪಾಂಡವ ವಂಶವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಉದ್ದೇಶಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡನು. ಆಗ, ಐದು ಪಾಂಡವರು ಉರಿಯುವ ಬಾಣಗಳು ತಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ತಮ್ಮ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾದರು. ಆದರೆ, ಭಗವಂತನು, ಅವನ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸು ಇಟ್ಟಿದ್ದವರನ್ನು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಂಡು, ತನ್ನ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರದಿಂದ ತನ್ನವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಯೋಗೇಶ್ವರನಾದ ಹರಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮರೂಪವಾಗಿ ವಾಸಿಸುವವನು, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉತ್ತರೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಶಿಶುವನ್ನು ಆವರಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮಶಿರಸ್ಸು ಎಂಬ ಶಸ್ತ್ರವು ಅಪ್ರತಿಹತವಾದರೂ, ಭೃಗುश्रेष्ठನೇ, ಅದು ನಿನ್ನ ವೈಷ್ಣವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಶಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅಚ್ಯುತನಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲ ಅದ್ಭುತಗಳು ಇರುವವನು; ಅವ್ಯಕ್ತನಾದವನು ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಉಳಿಸಿ, ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ ಪೃಥಾ ಮತ್ತು ಅವಳ ಮಕ್ಕಳು, ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ, ಅವನಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಲು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ಕುಂತಿಯು ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು: “ನಾನು ನಿನ್ನಿಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ, ಆದಿ ಪುರುಷನಾದ, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅತೀತನಾದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೋಚರವಾಗದ, ಆದರೆ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಇರುವ ಪ್ರಭುವೇ! ಮಾಯೆಯ ಆವರಣದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಮೋಹಿತರಾದವರು ಕಾಣಲಾಗದು; ನಟನನ್ನು ವೇಷದಿಂದ ಗುರುತಿಸಲಾಗದಂತೆ. ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯದ ಪರಮ ವೈರಾಗ್ಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ನೀನು ಇಂತಹ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಾವು ಸ್ತ್ರೀಯರು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಅರಿಯಬಲ್ಲೆವು? ಕೃಷ್ಣ, ವಾಸುದೇವ, ದೇವಕೀಪುತ್ರ, ನಂದನಂದನ, ಗೋವಿಂದ—ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕಮಲನಾಭ, ಕಮಲಮಾಲಾ, ಕಮಲನಯನ, ಕಮಲಪಾದನಾದ ನಿನಗೆ ವಂದನೆಗಳು. ಹೃಷೀಕೇಶನು, ದುಷ್ಟನಾದ ಕಂಸನಿಂದ ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದ ದೇವಕಿಯನ್ನು ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದಂತೆ, ಪ್ರಭು, ನೀನು ನನ್ನನ್ನೂ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಅನೇಕ ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀಯೆ. ವಿಷದಿಂದ, ಮಹಾಗ್ನಿಯಿಂದ, ಮಾನವಭಕ್ಷಕನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ದುಷ್ಟರ ಸಭೆಯಿಂದ, ಅರಣ್ಯದ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ, ಅನೇಕ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಡೆದ ಯುದ್ಧಗಳಿಂದ, ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ—ಹರೀ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀಯೆ. ಈ ಅಪಾಯಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡು, ಲೋಕಗುರುವೇ! ಯಾಕೆಂದರೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡಲು ನಮಗೆ ಅವಕಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ನೋಡಬೇಕಾಗಲ್ಲ. ಜನ್ಮ, ಸಂಪತ್ತು, ವಿದ್ಯೆ, ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಗರ್ವಗೊಂಡವನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವರಿಗೂ ಮಾತ್ರ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವವನು. ನಿನ್ನಿಗೆ ವಂದನೆಗಳು—ನಿರ್ಗುಣ ಕ್ರಿಯೆಗೊಳಗಾಗದ, ಸ್ವಯಂಆನಂದಿಯಾದ, ಶಾಂತಸ್ವರೂಪನಾದ, ಮೋಕ್ಷದಾತನಾದ ನಿನ್ನಿಗೆ. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಲವೆಂದು, ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಭಾವದಿಂದಿರುವ, ಅವರ ಪರಸ್ಪರ ವೈಷಮ್ಯವೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸುವವನಾಗಿ ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಭು, ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಯಾರೂ ಅರಿಯಲಾಗದು; ನಿನ್ನ ಲೀಲೆಗಳು ಮಾನವರಿಗೊಂದು ಪರಿಹಾಸವಾಗಿದೆ; ನಿನ್ನಿಗೆ ಯಾರ ಮೇಲೂ ಪ್ರೀತಿ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಜನರು ಮಾತ್ರ ಪಕ್ಷಪಾತವನ್ನು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ, ಅಜ, ಅಕ್ರಿಯನಾದ ನಿನ್ನ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಗಳು—ಪಶು, ಮಾನವ, ಜಲಚರಗಳಲ್ಲಿ—even these are the highest wonder. ಗೋಪಿಯು ನಿನ್ನನ್ನು ದುಷ್ಟತನಕ್ಕಾಗಿ ಕಟ್ಟಲು ಹಗ್ಗ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಭಯದಿಂದ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು, ಅಂಜನವಿತ್ತು, ಮುಖವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ—ಇದು ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೂ ಅತೀತ, ಏಕೆಂದರೆ ಭಯಕರನನ್ನೂ ಭಯಪಡುವವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಭಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಅಜನು ಯದುವಂಶದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗೆ ಜನಿಸಿದನು, ಮಾಲಯಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಚಂದನದಂತೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು, ವಸುದೇವ ಮತ್ತು ದೇವಕಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ, ಲೋಕರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ, ದೇವದ್ವೇಷಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ನೀನು ಜನಿಸಿದ್ದೀಯೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರು, ಭೂಮಿ ಭಾರದಿಂದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯವಾಗಿ ನೀನು ಅವತರಿಸಿದ್ದೀಯೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು, ಅಜ್ಞಾನ, ಕಾಮ, ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಜನರಿಗೆ ಕೇಳಲು ಮತ್ತು ನೆನಪಿಡಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ನೀನು ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ನಿನ್ನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಸದಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಕಮಲಪಾದಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಸಂಸಾರಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಲು ಸಹಾಯಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರಭು, ನೀನು ಈಗ ನಮ್ಮನ್ನು—ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು, ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದವರನ್ನು—ತ್ಯಜಿಸಬೇಕೆ? ರಾಜಸಿಂಹಾಸನ ಮತ್ತು ಅದರ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಬಂಧಿತರಾದರೂ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಪಾದಾಶ್ರಯವನ್ನೇ ಬೇಡುವೆವು.