ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಒಬ್ಬ ಪಾರಿವಾಳನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಂದ ವಿಯೋಗಗೊಂಡು, ಖಾಲಿಯಾದ ಮನೆಗೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದನು. ಅವನ ಮನಸ್ಸು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು—ಈ ದುಃಖಭರಿತ ಜೀವನವನ್ನು ನಾನು ಏಕೆ ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಆತನು ಆಲೋಚಿಸಿದ. ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಸುತ್ತುವರೆದಿದ್ದರೂ, ಮೃತ್ಯುವಿನ ಪಾಶದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ ಅವನು, ಬಾಣಗಳು ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪತನವಾಯಿತು. ಆ ಕ್ರೂರ ಬೇಟಗಾರನು ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ಆ ಪಾರಿವಾಳನನ್ನೂ ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಇಲ್ಲದೆ, ದ್ವಂದ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವ ಗೃಹಸ್ಥನು, ಕುಟುಂಬದ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡು, ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಅವನ ಬದುಕು ಹೀನವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾನವ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತನಾಗಿ, ಮುಕ್ತಿಗೆ ದ್ವಾರ ತೆರೆದಿರುವಾಗಲೂ, ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿರುವವನನ್ನು, ಏರಿ ಬಿದ್ದುಹೋದವನೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ನಡುವೆ, ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳಿಗಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಕೃಷ್ಣಾದೇವಿಯ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಗಂಗೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋದರು. ಅವರು ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪುನಃ ಆಳವಾದ ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಂತೆ ಅಳಿದರು. ನಂತರ, ಅವರು ಹರಿಯ ಪಾದಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಂಡಿರುವ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ, ಮಾಧವನು ಕುರುರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ತನ್ನ ತಮ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅವನ ಪತ್ನಿ ಗಾಂಧಾರಿ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಳು; ಪ್ರಥಾ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಾದೇವಿಯರು ಕೂಡ ಇದ್ದರು. ಭಗವಂತನು, ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು. ಅವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಲಚಕ್ರದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಅಜಾತಶತ್ರುವಿಗೆ, ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಕೊಟ್ಟು, ದುಷ್ಟ ರಾಜರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ತನ್ನ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಆಯೋಜಿತವಾದ ಮೂರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ, ಇಂದ್ರನಂತೆ ತನ್ನ ಶುದ್ಧ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದನು. ಪಾಂಡವರೊಡನೆ, ಸಾತ್ಯಕಿ ಮತ್ತು ಉದ್ಧವನೊಂದಿಗೆ, ವ್ಯಾಸಾದಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿದಾಯ ಪಡೆದು, ತಾನೂ ಅವರಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ನಂತರ, ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಡುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ಹೊರಟಾಗ, ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಬರುತ್ತಿದ್ದ ಉತ್ತರೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದನು. ಉತ್ತರೆಯು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಮೊರೆ ಹಾಕಿದಳು: "ರಕ್ಷಿಸಿ, ರಕ್ಷಿಸಿ ಮಹಾಯೋಗಿನೇ, ದೇವದೇವ, ಜಗದ್ಗುರು! ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಭಯ ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಾನಿನ್ನು ಬೇರೊಬ್ಬ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ." ಅವಳು ಮತ್ತೂ ಹೇಳಿದಳು: "ಪ್ರಭು, ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣವು ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ! ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಲಿ, ಆದರೆ, ಸ್ವಾಮೀ, ನನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ಶಿಶುವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ." ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಕ್ತಪ್ರಿಯನಾದ ಭಗವಂತನು, ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಅಸ್ತ್ರವು ಪಾಂಡವ ವಂಶವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಉದ್ದೇಶಿತವಾಗಿದ್ದುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಆಗ, ಐದು ಪಾಂಡವರು ಆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ತಾವು ಕೂಡಾ ತಮ್ಮ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾದರು. ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರದಿಂದ, ತನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನೇ ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಯೋಗೇಶ್ವರನಾದ ಹರಿಯು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಅಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕುರು ವಂಶದ ಉತ್ತರೆಯ ಗರ್ಭವನ್ನು ಆವರಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮಶಿರಸ್ಸು ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನೂ, ಭಗವಂತನ ವೈಷ್ಣವ ಶಕ್ತಿಯ ಎದುರು ನಿಗ್ರಹಿಸಲಾಯಿತು. ಇದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅಚ್ಯುತನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಅದ್ಭುತಗಳು ತುಂಬಿವೆ; ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿ, ಪಾಲಿಸಿ, ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗಿ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಕುಂತಿಯೂ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, departing Krishnaಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು: "ನೀನು ಮೂಲಪುರುಷನೂ, ಭಗವಂತನೂ, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅತೀತನೂ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೋಚರವಾಗದವನೂ, ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಇರುವವನೂ ಆಗಿದ್ದೀ. ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ನೀನು, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಗೋಚರವಾಗದವನು, ನಟನ ವೇಷದಂತೆ. ಶುದ್ಧಹೃದಯದ ಯತಿಗಳಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ನೀನು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬರುವೆ, ಆದರೆ ನಾವು ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹೇಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬಲ್ಲೆವು? ಕೃಷ್ಣ, ವಾಸುದೇವ, ದೇವಕೀಪುತ್ರ, ನಂದನಂದನ, ಗೋವಿಂದ—ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕಮಲನಾಭ, ಕಮಲಮಾಲಾಧಾರಿ, ಕಮಲನಯನ, ಕಮಲಪಾದ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೃಷೀಕೇಶನು, ದುಷ್ಟನಾದ ಕಂಸನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತಳಾಗಿ ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ದುಃಖಿಸಿದ ದೇವಕಿಯನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದಂತೆ, ನೀನು ನನನ್ನೂ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಅನೇಕ ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀ. ವಿಷದಿಂದ, ಮಹಾಗ್ನಿಯಿಂದ, ಮಾನವಭಕ್ಷಕನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ದುಷ್ಟರ ಸಭೆಯಿಂದ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ, ಅನೇಕ ಬಲಶಾಲಿಗಳೊಡನೆ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ, ದ್ರೌಣನ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ—ಹರಿ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀ. ಪ್ರಪಂಚದ ಗುರು, ಈ ಅಪಾಯಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡು, ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ನೋಡುವೆವು; ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ನೋಡಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಜನ್ಮ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ವಿದ್ಯೆ, ರೂಪ ಇವುಗಳಿಂದ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವವರು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟವರಿಗಷ್ಟೇ ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭ್ಯನಾಗುತ್ತೀ. ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ನೀನು ನಿರ್ಗುಣ, ಸ್ವಯಂಸಂತುಷ್ಟ, ಶಾಂತ, ಮುಕ್ತಿಯಾಧಿಪತಿ, ದೀನರ ಧನ. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಲವೆಂದು, ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ, ಸಮಭಾವದಿಂದ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಚಲಿಸುವವನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಎಲ್ಲರ ನಡುವಿನ ವೈಷಮ್ಯವೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಭು, ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಯಾರೂ ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹಾಸ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ; ನಿನಗೆ ಯಾರ ಮೇಲೂ ಪ್ರೀತಿ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಪಾತವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಲೋಕಾತ್ಮನಾದ ನಿನ್ನ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಗಳು—ಅಜ, ಅಕ್ರಿಯಾತ್ಮನು, ಪಶು, ಮನುಷ್ಯ, ಜಲಚರಗಳಲ್ಲಿ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಪರಮ ಹಾಸ್ಯ. ಗೋಪಿಯು ನಿನ್ನ ಶಿಶುಚಟಾಕಿಗಳಿಗಾಗಿ ಕಟ್ಟು ತರಲು ಬಂದಾಗ, ಭಯದಿಂದ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಹಾಗೂ ಅಂಜನ ತೊಳೆದಿದ್ದವು, ನೀನು ಭಯದಿಂದ ಮುಖವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿದ್ದೆ—ಈದು ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಏಕೆಂದರೆ ಭಯಕರನೂ ನಿನ್ನಿಂದ ಭಯಪಡುವನು. ಕೆಲವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಅಜನು ಯದುಕುಲದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮರ ಖ್ಯಾತಿಗಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು, ಮಲಯಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಚಂದನದಂತೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು—ವಸುದೇವ ಮತ್ತು ದೇವಕಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಾಗಿ, ಲೋಕರಕ್ಷಣೆಗೆ ಮತ್ತು ದೇವದ್ವೇಷಿಗಳ ಸಂಹಾರಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು—ಭೂಮಿಯು ಭಾರದಿಂದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವ ದೋಣಿಯಂತೆ ಆಗಿದ್ದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವನು ಜನ್ಮಗ್ರಹಿಸಿದನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು—ಅಜ್ಞಾನ, ಕಾಮ, ಕರ್ಮದಿಂದ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಡುವ ಲೋಕದವರು ಕೇಳಿ ಸ್ಮರಿಸಬಹುದಾದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯಕರ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ನೀನು ಬಂದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿ, ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆ, ಅವನ ರಕ್ಷಣೆ, ಅವನ ಲೀಲೆಯು ಪಾಂಡವರ ಮತ್ತು ಅವರ ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲೆ ಹರಿದು, ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವು.