ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕುಮಾರರು ಹೇಳಿದರು: ನಾವು ನಿಮಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀರಿ? ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವೇ ಭೋಗವನ್ನೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಆ ಮಹಾತ್ಮರು, ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಹಾಗೂ ಭೋಗಮೋಕ್ಷಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವ ಭಾಗವತ ಕಥೆಯನ್ನು ಪಠಿಸಿದರು. ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದರು. ನಂತರ ಅವರು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಆ ಕಥಾ ಶ್ರವಣದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯ ಶಕ್ತಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಹೊಸ ಯುವೋತ್ಸಾಹವು ಮೂಡಿತು. ನಾರದನು ತನ್ನ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ಪರಮಾನಂದದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು; ಅವನ ದೇಹದೊಳಗಿಂದ ಆನಂದದ ರೋಮಾಂಚನವು ಉಂಟಾಯಿತು. ಆಗ, ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದ ನಾರದನು, ಭಗವಂತನ ಪ್ರಿಯನು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಗದ್ದುಗೆಯಾದ ಸ್ವರದಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು: "ನಾನು ಧನ್ಯನು, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಅನಂತ ದಯೆಗೆ ಪಾತ್ರನು. ಇಂದು ನಾನು ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಹರಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ. ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರವಣವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಯಾಕೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಕೇಳುವುದರಿಂದಲೇ ವೈಕುಂಠನಿವಾಸಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು." ಸೂತನು ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾನೆ: ನಾರದನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಯೋಗಿಗಳಾದ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಶುಕನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದನು. ಅವನು ವ್ಯಾಸನ ಮಗ, ಹದಿನಾರು ವರ್ಷದ ಚಂದ್ರನಂತೆ, ಜ್ಞಾನಸಾಗರಕ್ಕೆ ಚಂದ್ರನಾದವನು. ಭಾಗವತ ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ಪ್ರೇಮಪೂರ್ಣವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಭಾಗವತವನ್ನು ಪಠಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಅವನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಸಭೆಯಲ್ಲಿರುವವರು ಅವನ ಪರಮ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಅರಿತು, ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಅವನಿಗೆ ಮಹಾಸನವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಋಷಿಯಾದವನು ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿದನು. ಕುಳಿತ ಮೇಲೆ, ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: "ನನ್ನ ಶುದ್ಧವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರಿ." ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: "ಭಾಗವತವೇ ವೇದಗಳ ಕಾಮಧೇನು ಮರದ ಪಕ್ವವಾದ ಹಣ್ಣು, ಶುಕನ ಬಾಯಿಂದ ಹರಿದು ಬರುವ ಅಮೃತದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಭೂಮಿಯ ರಸಿಕರು, ಸಂವೇದನಾಶೀಲರು, ಭಾಗವತ ರಸವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಕುಡಿಯಿರಿ. ಈ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ, ಮಹರ್ಷಿಯು ರಚಿಸಿದ ಈ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ವಂಚಕ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಲಾಗಿದೆ. ಇದು ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದ, ಶುದ್ಧಹೃದಯರಿಗಾಗಿ. ಇಲ್ಲಿ ಪರಮ ಹಿತವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದು ತ್ರಿವಿಧ ತಾಪಗಳನ್ನು ಮೂಲದಿಂದಲೇ ಕಿತ್ತುಹಾಕುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಬೇರೆ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳುವವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣ ಬಂಧಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ." "ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವು ಪುರಾಣಗಳ ಶಿರೋಮಣಿಯಾಗಿದೆ, ವೈಷ್ಣವರ ಆಭರಣವಾಗಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಪರಮಹಂಸರ ಪರಮ, ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಾಡಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯಾರಹಿತ ಜ್ಞಾನ, ವಿವೇಕ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿ—all ಒಂದಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ಇದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿ, ಪಠಿಸಿ, ಮನನ ಮಾಡಿ, ವ್ಯಕ್ತಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ." "ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲೋ, ಕೈಲಾಸದಲ್ಲೋ, ವೈಕುಂಠದಲ್ಲೋ ಈ ರಸ ಸಿಗದು; ಆದ್ದರಿಂದ, ಧನ್ಯರೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಇದನ್ನು ಕುಡಿಯಿರಿ—ಬಿಡಬೇಡಿ." ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಬಾದರಾಯಣನು (ವ್ಯಾಸನು) ಹೀಗೆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹರಿಯು ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ಬಲಿ, ಉದ್ಧವ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಋಷಿಯಾದ ನಾರದನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು. ಹರಿಯನ್ನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ಉನ್ನತ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಸಭೆಯವರು ಅವನ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಆಗ ಶಿವನು ಪಾರ್ವತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಕಮಲಾಸನದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು; ಅವರು ಆ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ನೋಡಲು ಆಗಮಿಸಿದರು. ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ತಾಳಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು, ಉದ್ಧವನು ಚಪಲವಾಗಿ ಘಂಟೆಯನ್ನು ಬಾರಿಸಿದನು, ನಾರದನು ಸಪ್ತಸ್ವರಗಳಲ್ಲಿ ವೀಣಾವಾದನ ಮಾಡಿದನು, ಅರ್ಜುನನು ಗಾಯನದ ನಾಯಕನಾದನು. ಇಂದ್ರನು ಮೃದಂಗವನ್ನು ಬಾರಿಸಿ, "ಜಯ! ಜಯ! ಕುಮಾರರೇ, ನೀವು ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ!" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಮುಂದೆ ವ್ಯಾಸನ ಪುತ್ರ ಶುಕನು ಸುಗಮವಾದ ಪದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪಠಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿರುವ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಹರಿ, ಶಿವ, ಬ್ರಹ್ಮ—ಈ ಮೂವರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು; ಅವರು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ನಟರಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಅದ್ಭುತ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡರೂ, ಹರಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಭಕ್ತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನನ್ನಿಂದ ವರವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಕಥನ ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ." ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪ್ರೇಮಭಾವದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು: "ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ನಾಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಎಲ್ಲಾ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿಯೂ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕೆಂದು ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆ. ಇದು ಪೂರೈಸಬೇಕು." "ತದಸ್ತು," ಎಂದು ಅಚ್ಯುತನು ಅಂತರಧಾನವಾದನು. ನಂತರ ನಾರದನು ಅವನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ವಂದಿಸಿ, ಶುಕ ಮತ್ತು ಇತರ ಋಷಿಗಳೂ ವಂದಿಸಿದರು. ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಮೋಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲರೂ ದೇವಕಥಾರಸವನ್ನು ಕುಡಿದು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತೆರಳಿದರು. ಆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು, ತನ್ನ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ, ಶುಕನು ತನ್ನ ಸ್ವಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿಯೂ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡನು. ಹೀಗಾಗಿ, ಭಾಗವತ ಸೇವೆಯಿಂದ ವೈಷ್ಣವರ ಮನಸ್ಸು ಹರಿಯಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಡತನ, ದುಃಖ, ಜ್ವರದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ, ಅಜ್ಞಾನರೂಪೀ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಸಂಸಾರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಭಾಗವತ ಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ. ಶೌನಕನು ಕೇಳಿದನು: ಶುಕನು ಯಾವಾಗ ರಾಜನಿಗೆ ಭಾಗವತವನ್ನು ಹೇಳಿದನು? ಗೋಕರ್ನನು ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗ ಹೇಳಿದನು? ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಋಷಿಯು ಯಾವಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು? ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸು. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣನು ಪೃಥ್ವಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಮೂವತ್ತೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಒಂಬತ್ತನೇ ದಿನ, ಶುಕನು ಭಾಗವತವನ್ನು ಪಠಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಪరిక್ಷಿತನು ಭಾಗವತವನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ಕಲಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ, ಶುಚಿಯಾದ ಶುಕ್ಲ ನವಮಿಯಲ್ಲಿ, ಗೋಕರ್ನನು, ಹಸುವಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು, ಭಾಗವತವನ್ನು ಪಠಿಸಿದನು. ನಂತರ, ಕಲಿ ಯುಗವು ಇನ್ನೂ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷ ಮುಂದುವರೆದಾಗ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ನವಮಿಯಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರರು ಭಾಗವತವನ್ನು ಪಠಿಸಿದರು. ಹೀಗಾಗಿ, ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ನೀನು ಕೇಳಿದ ಭಾಗವತ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಇದು ಸಂಸಾರರೋಗವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಕಥನವು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದು, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ, ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ಏಕಮಾತ್ರ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ, ಭಕ್ತಿಯ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮಾತ್ಮರು ಇದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾನ ಮಾಡಲಿ—ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾತ್ರೆ ಅಥವಾ ವಿಧಿಸೇವೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಏನು? ಯಮನು ತನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ದೂತನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: "ಭಗವಂತನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾದವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ನಾನು ಇತರರ ಕೋಪದ ಒಡೆಯ, ಆದರೆ ವೈಷ್ಣವರಲ್ಲ." ಈ ಅನಿತ್ಯ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳ ವಿಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಪೀಡಿತರಾಗಿರುವಾಗ, ಕನಿಷ್ಠ ಅರ್ಧ ಕ್ಷಣವಾದರೂ ಶುಕನ ಅಮೃತಮಯ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕುಡಿಯಿರಿ. ತಪ್ಪುಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಹೀನಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುವುದೇಕೆ? ಪరిక್ಷಿತನೇ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಶುಕನು ಹೇಳಿದ ಭಾಗವತ ಕಥೆಯ ರಸಧಾರೆ ಪಠಿಸುವವನನ್ನು ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ—ಅವನೇ ವೈಕುಂಠನಾಥನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ತತ್ತ್ವಗಳಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಹೇಳಿದೆನು; ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರೂ, ಈ ಭಾಗವತಕಥೆಯಂತೆ ಶುದ್ಧವಾದುದು ಇಲ್ಲ. ಪರಮ ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸ್ಕಂಧಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಕುಡಿಯಿರಿ. ಯಾರು ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಯಾರು ಶುದ್ಧ ವೈಷ್ಣವರ ಮುಂದೆ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ—ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಗೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ. ಶೌನಕನು ಕೇಳಿದನು: ಸೂತನೇ, ನಾರದನು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಮಹಾನಾದ ಬಾದರಾಯಣನು, ಅವನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತು, ನಂತರ ಏನು ಮಾಡಿದನು? ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ದೈವೀ ಸರಸ್ವತಿಯ ಪಶ್ಚಿಮ ತೀರದಲ್ಲಿ ಶಮ್ಯಾಪ್ರಾಸ ಎಂಬ ಆಶ್ರಮವಿದೆ; ಅದು ಋಷಿಗಳ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳ. ಆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಬದರಿ ಮರಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ವ್ಯಾಸನು ಕುಳಿತು, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿದನು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅವನು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅವನಿಗೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವ ಮಾಯೆಯನ್ನೂ ಕಂಡನು. ಆ ಮಾಯೆಯಿಂದ, ಪರಮಾತ್ಮರೂಪಿಯಾದ ಜೀವನು ಮೋಹಿತನಾಗಿ, ತಾನು ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ದುಃಖವನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅವಳ ಕಾರಣವಾದುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ದುಃಖಗಳ ನಿವೃತ್ತಿಗಾಗಿ, ಆ ಜ್ಞಾನಿ, ಜನರಿಗೆ ನೇರ ಭಗವದ್ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೋಧಿಸುವ ಸಾತ್ವತ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ರಚಿಸಿದನು—ಅದು ಅಜ್ಞಾನಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ.