ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಭಗವತ್ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವವರಲ್ಲಿ ವೈರಾಗ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನ ಸಂಗೀತ ಹಾಗೂ ವಾದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಕ್ತಿಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡಬೇಕು. ಗೃಹಸ್ಥನಾದರೆ, ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅಗ್ನಿಹೋಮವನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೂ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಪಾಯಸ, ಜೇನು, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಶ್ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಶೇಷತೆ ನೀಡಬೇಕು. ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಗಾಯತ್ರೀಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಅಗ್ನಿಹೋಮವನ್ನು ನಡೆಸಬಹುದು, ಏಕೆಂದರೆ ಪುರಾಣವು ಪರಮಾತ್ಮನ ತತ್ವವನ್ನೇ ಹೊಂದಿದೆ. ಅಗ್ನಿಹೋಮ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಜ್ಞಾನಿಯೊಬ್ಬನು ಅದರ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು; ಇದರಿಂದ ವಿವಿಧ ವಿಘ್ನಗಳು, ಕೊರತೆಗಳು ಅಥವಾ ಅತಿರೇಕಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ. ಯಾವುದೇ ದೋಷಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು, ಭಗವಂತನ ಸಹಸ್ರನಾಮವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಇಲ್ಲ. ನಂತರ ಹನ್ನೆರಡು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪಾಯಸ ಮತ್ತು ಜೇನು ನೀಡಿ, ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಮೂರು ಪಳಗಳ ತೂಕದ ಬಂಗಾರದ ಸಿಂಹವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಭಗವತ್ಕಥಾ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು. ಆ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಅರ್ಹ ಹಾಗೂ ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಹೊಂದಿದ ಗುರುಪಾತ್ರರಿಗೆ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆಹ್ವಾನದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಿ-ವಿಧಾನಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬಟ್ಟೆ, ಆಭರಣ, ಸುಗಂಧಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಜ್ಞಾನಿಯೊಬ್ಬನು ಇದನ್ನು ತನ್ನ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಸಂಸಾರದ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಈ ರೀತಿ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಶುಭಕರವಾದ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಪುರಾಣವು ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಕುಮಾರರು ಹೇಳಿದರು: ಇಂತಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ? ಏಕೆಂದರೆ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವೇ ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ ಎರಡನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಮಹಾತ್ಮರು ಪಾಪವಿಮೋಚಕ, ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ, ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ ನೀಡುವ ಭಾಗವತ ಕಥೆಯನ್ನು ಪಠಿಸಿದರು. ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ, ಎಲ್ಲರೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರವಾಗಿ ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು; ನಂತರ ಅವರು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಅದರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯ ಶಕ್ತಿ ಪರಮಾವಧಿಗೆ ತಲುಪಿತು; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಯುವೋತ್ಸಾಹವುಂಟಾಯಿತು. ನಾರದನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಂಡು ಪರಮಾನಂದದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು, ಅವನ ದೇಹವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆನಂದದ ರೋಮಾಂಚನ ಆವರಿಸಿತು. ಈ ರೀತಿ ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದ ನಾರದನು, ಭಗವಂತನ ಪ್ರಿಯನಾದ ಅವನು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಕಂಠವು ನಡುಗುತ್ತಾ ಅವರೊಡನೆ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು: "ನಾನು ಧನ್ಯನು, ನಿಮ್ಮ ಅನಂತದಯೆಯಿಂದ ನಾನು ಭಾಗ್ಯವಂತನು; ಇಂದು ನಾನು ಪಾಪವಿಮೋಚಕನಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ. ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರವಣವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ, ಯೋಗಿಗಳೇ, ಏಕೆಂದರೆ ಶ್ರವಣದಿಂದಲೇ ವೈಕುಂಠನಿವಾಸಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು." ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ನಾರದನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶುಕಮುನಿಯು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಸಾಗರವಾದ ವ್ಯಾಸನ ಶೋಧನ ಚಂದ್ರನಾದ ಹದಿನಾರು ವರ್ಷದ ಯುವಕ ಶುಕನು, ತನ್ನ ಸಾಧನೆಯ ಪೂರಣೆಯೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಭಾಗವತವನ್ನು ಪಠಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಅವನನ್ನು ಕಂಡು, ಸಭೆಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲರೂ ಅವನ ಪರಮತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಅರಿತು, ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನಿಗೆ ಮಹಾಸನವನ್ನು ನೀಡಿದರು; ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಾರದನು ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದನು. ಶುಕನು ಸುಖಾಸೀನನಾಗಿ, "ನನ್ನ ಶುದ್ಧವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರಿ" ಎಂದು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: "ಭಾಗವತವೇ ವೇದಗಳ ಕಾಮಧೇನು ಮರದ ಪಕ್ವವಾದ ಹಣ್ಣು, ಅದು ಶುಕನ ಬಾಯಿಂದ ಹರಿದು ಬರುವ ಅಮೃತದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ; ಭೂಮಿಯ ರಸಿಕರೆ, ಭಕ್ತರೆ, ಈ ಭಾಗವತದ ರಸವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಕುಡಿಯಿರಿ. ಇಲ್ಲಿ, ಮಹಾಮುನಿಗಳಾದ ವ್ಯಾಸರಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ವಂಚಕ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಲಾಗಿದೆ; ಇದು ನಿರ್ದೋಷಿಗಳಿಗಾಗಿ, ದ್ವೇಷರಹಿತರಿಗಾಗಿ. ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವಾದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ, ಅದು ಮೂರು ವಿಧದ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಮೂಲದಿಂದಲೇ ಕಿತ್ತುಹಾಕುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೇನು ಬೇರೆ ಗ್ರಂಥಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆ? ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧಯುತ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಿಗೆ ಭಗವಂತನು ತಕ್ಷಣವೇ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವು ಪುರಾಣಗಳ ಶಿರೋಮಣಿಯಾಗಿದ್ದು, ವೈಷ್ಣವರ ಧನವಷ್ಟೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಪರಮಹಂಸರ ಶುದ್ಧ, ನಿರ್ದೋಷ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಗಾನ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಕರ್ಮ ಜ್ಞಾನ, ವಿವೇಕ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿ—all ಬಹಿರಂಗವಾಗಿವೆ; ಇದನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಿ, ಪಠಿಸಿ, ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ರಸ ದೊರೆಯದು; ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳೇ, ಸದಾ ಇದನ್ನು ಕುಡಿಯಿರಿ—ಬಿಡಬೇಡಿ." ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಬಾದರಾಯಣ ವ್ಯಾಸನು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹರಿಯು ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ಬಲಿ, ಉದ್ಧವ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು; ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಾರದನು ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು. ಹರಿಯನ್ನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ಉನ್ನತ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಭೆಯವರು ಅವನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ನಂತರ ಶಿವನು ಪಾರ್ವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನು ಕಮಲಾಸನದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಆ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ತಾಳಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು, ಉದ್ಧವನು ಚಪ್ಪಾಳಿಗಳನ್ನು ಚುರುಕಾಗಿ ನಾದಿಸಿದನು, ನಾರದನು ತನ್ನ ವೀಣೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸುಗಮವಾಗಿ ಹಾಡಿದನು, ಅರ್ಜುನನು ಗಾಯನಕ್ಕೆ ನಾಯಕನಾದನು; ಇಂದ್ರನು ಮೃದಂಗವನ್ನು ಬಾರಿಸಿ, "ಜಯ! ಜಯ! ಕುಮಾರರೆ, ನೀವು ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ!" ಎಂದು ಕೊಂಡಾಡಿದನು. ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ವ್ಯಾಸನ ಪುತ್ರ ಶುಕನು ಸುಂದರವಾದ ಪದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಹರಿ, ಶಿವ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ—ಈ ಮೂವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿ, ಪರಮಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ನಟರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಅದ್ಭುತ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಹರಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಭಕ್ತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನನಗೊಂದು ವರವನ್ನು ಕೇಳಿ; ನಿಮ್ಮ ಪಾಠ ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಗೆ ನಾನು ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ." ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು: "ಪರ್ವತಗಳು, ನಾಗಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಭಕ್ತರು ಹಾಡುವಾಗ, ನೀನು ಸದಾ ಸ್ಮರಣೆಯಾಗು—ಇದು ನಮ್ಮ ಆಶಯ." "ಅಂತು ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಅಚ್ಯುತನು ಹೇಳಿ ಅಂತರಧಾನವಾದನು. ನಂತರ ನಾರದನು ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ವಂದನೆ ಮಾಡಿದನು; ಶುಕನು ಮತ್ತು ಇತರ ಯತಿಗಳು ಕೂಡ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಆ ದಿವ್ಯಕಥಾ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿದು, ಮೋಹವಿಲ್ಲದೆ ಹರ್ಷದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು. ಆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಶುಕನು ತನ್ನ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿಯೂ ಸಂರಕ್ಷಿಸಿಕೊಂಡನು. ಈ ರೀತಿ ಭಾಗವತ ಸೇವೆಯಿಂದ ವೈಷ್ಣವರ ಮನಸ್ಸು ಹರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ದುಃಖ, ದಾರಿದ್ರ್ಯ, ಜ್ವರಗಳಿಂದ ಬಳಲಿದವರು, ಮಾಯೆಯ ದೆಮೋನಿಂದ ಕಚಗುಳಿಯಾಗಿರುವವರು, ಸಂಸಾರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವರಿಗೆ ಭಾಗವತದ ಧ್ವನಿ ಹಿತಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಶೌನಕನು ಕೇಳಿದನು: "ಯಾವಾಗ ಶುಕನು ರಾಜನಿಗೆ ಪಠಿಸಿದನು? ಯಾವಾಗ ಗೋಕರ್ಣನು ಮತ್ತೆ ಪಠಿಸಿದನು? ಯಾವಾಗ ದೇವಮುನಿಯು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪಠಿಸಿದನು? ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸು." ಸೂತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಕೃಷ್ಣನು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಹೊರಟ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಕಲಿ ಯುಗವು ಮುಂದುವರಿದಾಗ, ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಒಂಬತ್ತನೇ ದಿನ ಶುಕನು ಭಾಗವತವನ್ನು ಪಠಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಪರೀಕ್ಷಿತನ ಶ್ರವಣದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕಲಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಶುಭಕರವಾದ ಒಂಬತ್ತನೇ ದಿನ ಗೋಕರ್ಣನು ಕಥೆಯನ್ನು ಪಠಿಸಿದನು. ನಂತರ, ಕಲಿ ಯುಗವು ಇನ್ನೂ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಮುಂದುವರಿದಾಗ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಒಂಬತ್ತನೇ ದಿನ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರರು ಭಾಗವತವನ್ನು ಪಠಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ, ಪಾಪರಹಿತನೇ, ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ, ನಾನು ಭಾಗವತ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದೆ—ಇದು ಕಲಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರದ ರೋಗವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಕಥನವು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದದು, ಪಾಪವಿಮೋಚಕ, ಮೋಕ್ಷದ ಏಕಮಾತ್ರ ಕಾರಣ, ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯ ಆಟವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವದು. ಸದ್ಗುಣಿಗಳೆ, ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕುಡಿಯಿರಿ—ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಅಥವಾ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ.