ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಕೇಸರಿಯ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಲೇಪಿಸಲಾದ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಆಟದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವನ ಕೂದಲುಗಳು ಸಡಿಲವಾಗಿದ್ದವು. ಆ ಯುವತಿಯರು ಅವನ ಮೇಲೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನೀರನ್ನು ಸಿಂಪಡಿಸುತ್ತಾ, ಆನಂದದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದಿದ್ದರು—ಹಗುರವಾಗಿ ಆನೆಯೊಂದನ್ನು ಆನೆಯಣಿಯರು ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ನೃತ್ಯಗಾರ್ತಿ, ಗಾಯನಕಾರ್ತಿ, ವಾದ್ಯಗಾರ್ತಿ ಹಾಗೂ ಇತರ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಆಟದ ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಅವನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಗುತ್ತಾ, ಕಣ್ಣು ಕುಣಿಸುತ್ತಾ, ಹಾಸ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ, ಅಪ್ಪುಗೈಯುತ್ತಾ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಈ ಆಟ, ನಗು, ದೃಷ್ಟಿ—all women’s minds were completely captivated. ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಮುಕುಂದನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದವು. ಅವರು ಮಾತನಾಡಿದಾಗ, ಅವರ ಮಾತುಗಳು ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದವರಂತೆ ಅಥವಾ ಮೌಢ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುವವರಂತೆ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವರು ಸದಾ ಕಮಲನಯನನನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು. ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಕುರರಿ, ನೀನು ನಿದ್ರಿಸದೆ, ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಇಲ್ಲದೆ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತೀಯ್ಯ. ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ವಾಮಿ ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರ, ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಕರುಣೆಯ ನೋಟ ಮತ್ತು ನಗುವಿನಿಂದ ನಮ್ಮ ಹೃದಯವು ಬಿಗಿದಿರುವಂತೆ, ನೀನೂ ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಸ್ನೇಹಿತಿಯೆ?" "ನೀನು ರಾತ್ರಿ ನಿನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯ ಗಮನಕ್ಕಾಗದೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಅಳುತ್ತೀಯ್ಯ, ಓ ಚಕ್ರವಾಕಿ. ನಾವು ಕೂಡ ಅಚ್ಯುತನ ಪಾದಸೇವೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಅಥವಾ ನೀನು ನಿನ್ನ ಕೂದಲಿಗೆ ಹಾರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯಾ?" "ನೀನು ಸದಾ ನೀರಿನ ಬಳಿ ನರಳುತ್ತಾ, ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರಿಸದೆ ಜಾಗೃತೆಯಲ್ಲಿರುವೆ. ಮುಕುಂದನು ನಿನ್ನ ಆತ್ಮದ ಗುರುತು ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ನೀನೂ ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವೆಯೆ?" "ಓ ಚಂದ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ಬೆಳಕು ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತಿದೆ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುವೆ. ನಾವು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿರುವಂತೆ, ನೀನೂ ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಅವನನ್ನು ಮರೆತೆಯೆ? ಹೀಗಾಗಿ ನೀನು ಮೌನವಾಗಿರುವೆಯೆ?" "ಮಲಯ ಪರ್ವತದಿಂದ ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಯೇ, ನಾವು ನಿನಗೆ ಏನಾದರೂ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆಯೆ? ಗೋವಿಂದನ ಪಾರ್ಶ್ವದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ longing ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತೀಯಲ್ಲ." "ಓ ಮেঘದೇವತೆ, ನೀನು ಯದುಕುಲದ ಮುಖ್ಯನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನಾಗಿರುವೆ. ನಾವು ಅವನನ್ನು ಸದಾ ಚಿಂತಿಸುವಂತೆ, ನೀನೂ ಶ್ರೀವತ್ಸದಾರಿಯನ್ನು ಸದಾ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ಅವನನ್ನು ನೆನೆದು, ನಿನ್ನ ಹೃದಯವೂ ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಕಲುಷಿತವಾಗಿ, ನೀನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಿರುವೆ." "ಕೋಗಿಲೆ, ನಿನ್ನ ಕಂಪಿತ ಕಂಠದಿಂದ ಹೊರಡುವ ನಾದಗಳು ಮೃತರನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುವಷ್ಟು ಸಿಹಿಯಾಗಿವೆ. ಇಂದು ನಾನಿನ್ನಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿ? ನೀನು ಪ್ರಿಯನ ಹೆಸರನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿರುವೆ ಎಂಬಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ." "ಪರ್ವತದೇವತೆ, ನೀನು ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ನೀನು ಮಹತ್ತರವಾದ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿದ್ದೀಯೆ. ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ನೀನು ವಸುದೇವನ ಮಗನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ." "ಸಾಗರದ ಪತ್ನಿಯರು, ಅವರ ಸರೋವರಗಳು ಒಣಗಿಹೋಗಿವೆ, ಕೈಗಳು ಬತ್ತಿಹೋಗಿವೆ, ಅವರ ಕಮಲಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗಿವೆ, ಪ್ರಿಯನಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಕೂಡ ಪ್ರಿಯನ ಪ್ರೇಮದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಲ್ಲದೆ ದುಃಖಪಡುವೆವು." "ಹಂಸ, ಬಾ, ನೀರು ಕುಡಿ. ಶೌರಿಯ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹೇಳು. ಅವನು ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾನೆಯಾ? ಅವನ ಪ್ರೀತಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆಯೆ? ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಮರೆತರೆ ನಾವು ಅವನನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದೇಕೆ? ಅವನ ಅನುಗ್ರಹವಿಲ್ಲದೆ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲ." ಈ ರೀತಿ, ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಹೃದಯವನ್ನು ನೆಡಿಸಿ, ಮಾಧವನ ಮಹಿಳೆಯರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು ಎಂದು ಶುಕಮುನಿಯವರು ವಿವರಿಸಿದರು. ಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಕೇಳಿದರೂ ಮಹಿಳೆಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಅವನಿಗಿದೆ. ನೇರವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಕಂಡವರಿಗೆ ಅದು ಹೇಗಿರಬಹುದು? ಜಗದೀಶ್ವರನನ್ನು ಪತಿಯಂತೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪಾದಮಸಾಜ್ ಮುಂತಾದ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದ ಆ ಮಹಿಳೆಯರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ. ವೈದಿಕ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಗೃಹಸ್ಥರಿಗೆ ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮಗಳ ಆದರ್ಶವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಅವನು ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪರಮಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರದ ನೂರೊಂದು ಹೆಂಡತಿಯರು ಇದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಎಂಟು ಜನರು ಅತ್ಯುತ್ತಮರು; ಅವರ ಪುತ್ರರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಹೆಂಡತಿಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣನು ಹತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆದನು. ಅವರಲ್ಲಿ, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಗಳಾದ ಎಂಟುಹತ್ತಿಯೆಂಟು ಮಹಾರಥಿಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು: ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಅನಿರುದ್ಧ, ದೀಪ್ತಿಮಾನ್, ಭಾನು, ಸಾಮ್ಬ, ಮಧು, ಬೃಹದ್ಭಾನು, ಚಿತ್ರಭಾನು, ವೃಕ, ಅರುಣ, ಪುಷ್ಕರ, ವೇದಬಾಹು, ಶ್ರುತದೇವ, ಸುನಂದನ, ಚಿತ್ರಬಾಹು, ವಿರೂಪ, ಕವಿ, ನ್ಯಗ್ರೋಧ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರರಲ್ಲಿ, ಮಧುವೈರಿಯ ಪುತ್ರನಾಗಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಮಗ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಅತ್ಯುತ್ತಮನು, ತನ್ನ ತಂದೆಯಂತೆಯೇ. ಆ ಮಹಾಬಲನು ರುಕ್ಮಿಯ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಪಡೆದನು, ಅವರಿಂದ ಅನಿರುದ್ಧನು ಜನಿಸಿದನು, ಅವನಿಗೆ ಸಾವಿರ ಆನೆಗಳ ಬಲವಿತ್ತು. ಅನಿರುದ್ಧನು ರುಕ್ಮಿಯ ಮೊಮ್ಮಗಿಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಪಡೆದನು, ಅವರಿಂದ ವಜ್ರನು ಜನಿಸಿದನು, ಯದುಗಳ ವಂಶವಿನಾಶದ ನಂತರ ಉಳಿದವನು. ಅವನಿಂದ ಪ್ರತಿಬಾಹು, ಅವನಿಂದ ಸುಬಾಹು, ಅವನಿಂದ ಶಾಂತಸೇನ, ಅವನಿಗೆ ಶತಸೇನ ಎಂಬ ಮಗ. ಈ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ದರಿದ್ರ, ಸಂತಾನಹೀನ, ಅಲ್ಪಾಯುಷ್ಕ, ದುರ್ಬಲ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರು ಜನಿಸಲಿಲ್ಲ. ರಾಜನೇ, ಯದು ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಪುರುಷರನ್ನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷವೂ ಎಣಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯದು ವಂಶದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಕೋಟಿ ಎಂಟು ಲಕ್ಷ ರಾಜಕುಮಾರರು ಕುಲಗುರುಗಳಿಂದ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದರು ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ. ಯದವರೆ ಎಣಿಸಲು ಯಾರು ಸಾಧ್ಯ? ಅವರಲ್ಲಿ ಅಹುಕನು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರಿಂದ ಸುತ್ತುವರೆದಿದ್ದನು. ದೈತ್ಯರು, ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ವಧೆಯಾದವರು, ಮಾನವರಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಗರ್ವದಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿದರು. ಅವರನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು, ಹರಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಯದು ವಂಶದಲ್ಲಿ ಶತಕ್ಕೂ ಒಂದೂ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಅವರಲ್ಲಿ, ಹರಿಯು ತನ್ನ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯಿಂದ ಅತ್ಯುತ್ತಮನಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು; ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಯದವರು ವೃದ್ಧಿಗೊಂಡರು. ಕೃಷ್ಣನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮುಗ್ಧರಾದ ವೃಷ್ಣಿಗಳು, ಮಲಗುವಾಗ, ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ನಡೆಯುವಾಗ, ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಆಟವಾಡುವಾಗ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ—ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಯದುವಂಶದಲ್ಲಿ ಅವನು ಜನಿಸಿದಾಗ ಭೂಮಿ ಪಾವನವಾಗಿತ್ತಾದರೆ, ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದ ಗಂಗೆಯೂ ಪವಿತ್ರವಾಯಿತು. ಅವನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಿದವರೂ ಪ್ರೀತಿಸಿದವರೂ ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಅವನ ದಿವ್ಯನಾಮವು ಅಮಂಗಳವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಕುಲವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿತು. ಕಾಲಚಕ್ರದ ಚಕ್ರಧಾರಿ ಕೃಷ್ಣನು ಭೂಭಾರವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದನು ಎಂಬುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲ. ಸರ್ವಜೀವಿಗಳ ಆಶ್ರಯಸ್ಥಾನನಾದ, ದೇವಕಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ, ಯದುವರ್ಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರೆದ, ತನ್ನ ಭುಜಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಧರ್ಮವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಿದ, ಸುಂದರ ನಗುವಿನಿಂದ ಜಂಗಮ-ಅಜಂಗಮಗಳ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದ, ವ್ರಜ ಹಾಗೂ ನಗರದಲ್ಲಿ ಕಾಮದೇವನನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ ಆ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ. ಇಂತಹ ಯದುಕುಲಶ್ರೇಷ್ಠನ ಲೀಲಾಮಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು, ಅವನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕೆಂದವರಿಗೆ ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಕರ್ತವ್ಯಬಂಧನವು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಕುಂದನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೇಳುವುದು, ಪಠಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಚಿಂತಿಸುವುದರಿಂದ—even a mortal—ಪರಮಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಯಮನು ಕೂಡ ಹತ್ತಿರ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗಾಗಿ ರಾಜರು ಕೂಡ ಮನೆ ತ್ಯಜಿಸಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದರು. ಇಂತೆಯೇ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪವಿತ್ರ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಯು ಭಕ್ತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.