ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಭಗವಂತನಿಗೆ, "ಪ್ರಭು, ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವರು ದುಃಖಿತರೂ, ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದವರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ನನ್ನ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಪೂರೈಸದೆ ಹೋದರೆ, ಪಾಪದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: "ಶಂಕರ್ಷಣ, ವಾಸುದೇವ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧನುರ್ಧಾರಿ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ಅಜೇಯ ರಥದ ಅನಿರುದ್ಧರೂ ಕೂಡ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೀನು, ಬಾಲಿಶತೆಯಿಂದ, ಸಾಧಿಸಲು ಹೊರಟಿದ್ದೀಯೆಂದರೆ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಲಾರೆವು." ಅರ್ಜುನನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಾನು ಶಂಕರ್ಷಣನೂ ಅಲ್ಲ, ಕೃಷ್ಣನೂ ಅಲ್ಲ, ಕೃಷ್ಣನ ಮಗನೂ ಅಲ್ಲ. ನನ್ನ ಹೆಸರು ಅರ್ಜುನ, ನನ್ನ ಧನುಸ್ಸು ಗಾಂಡೀವ. ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬೇಡ, Tryambaka ದೇವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮರಣವನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮರಳಿ ತರುತ್ತೇನೆ." ಫಲ್ಗುನು (ಅರ್ಜುನ)ನ ಭರವಸೆಯಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಪಾರ್ಥನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ತೃಪ್ತನಾಗಿ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಪತ್ನಿಗೆ ಪ್ರಸವ ಕಾಲ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆತಂಕದಿಂದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾ, "ನನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಮರಣದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸು, ರಕ್ಷಿಸು!" ಎಂದು ಕೂಗಿದನು. ಅರ್ಜುನನು ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಗಾಂಡೀವವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಅವನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಸವಕೋಣವನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದನು, ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ—ಕೆಳ, ಮೆಲುಕು, ಮೇಲ—all directions—ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬಲವಾದ ಜಾಲವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಆಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಪತ್ನಿಗೆ ಮಗುವು ಜನಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಆ ಮಗು ಅಳುತ್ತಾ, ಶರೀರ ಸಮೇತ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಕಾಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಕಂಡು, ಕೃಷ್ಣನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಗದರಿಸಿದನು: "ನಾನು ಅವನ ಹೆಮ್ಮೆಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಂಬಿದೇನು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮೂರ್ಖತನ. ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಅನಿರುದ್ಧ, ರಾಮ, ಕೇಶವ—ಯಾರು ಕೂಡ ನನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿಲ್ಲ; ಇತರರು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?" "ಅರ್ಜುನನ ಸುಳ್ಳು ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಶಾಪ, ಅವನ ಸ್ವಯಂಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಶಾಪ, ಅವನ ಬಾಣಕ್ಕೂ ಶಾಪ! ಅವನು ವಿಧಿಯ ನಿಯಮವನ್ನು ತಿದ್ದಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾನೆ." ಈ ರೀತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಋಷಿಯಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅರ್ಜುನನು, ತನ್ನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಧರಿಸಿಕೊಂಡು, ವೇಗವಾಗಿ ಯಮಧರ್ಮರಾಜನ ಸಮ್ಯಮನಿ ನಗರದತ್ತ ಹೊರಟನು. ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಗುವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲಾಗದೆ, ಇಂದ್ರನ ನಗರ, ಅಗ್ನಿ, ನಿರೃತಿ, ಸೋಮ, ವಾಯು, ವರुण—ಈ ದೇವತೆಗಳ ನಗರಗಳಿಗೂ ಹೋದನು. ಅವನು ರಸಾತಲ, ಸ್ವರ್ಗ, ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ನಿವಾಸ—ಎಲ್ಲೆಡೆ ತನ್ನ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹುಡುಕಿದನು. ಆದರೆ ಮಗುವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲಾಗದೆ, ವಾಗ್ದಾನ ಪೂರೈಸಲಾಗದೆ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನು ಅವನನ್ನು ತಡೆಯನು. ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು: "ನಾನು ನಿನಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಿನ್ನನ್ನು ತಳಹದಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಬೇಡ. ನಮ್ಮ ಶುದ್ಧ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವರು ಧನ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನೊಂದಿಗೆ ದಿವ್ಯರಥದಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮದತ್ತ ಹೊರಟರು. ಅವರು ಏಳೂ ದ್ವೀಪ, ಏಳೂ ಸಾಗರ, ಏಳೂ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಲೋಕಾಲೋಕವನ್ನು ದಾಟಿ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ, ಶೈಬ್ಯ, ಸುಗ್ರೀವ, ಮೇಘಪುಷ್ಪ, ಬಲಾಹಕ ಎಂಬ ಕುದುರೆಗಳು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ, ಆಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದವು. ಅದನ್ನು ಕಂಡು, ಮಹಾಯೋಗೀಶ್ವರ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಮುಂದು ಕಳಿಸಿದನು. ಆ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವು ಮನಸ್ಸಿನ ವೇಗದಂತೆ ಆ ಭಯಾನಕ, ಘನವಾದ ಆಂಧಕಾರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ತನ್ನ ತೀವ್ರ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅದನ್ನು ಚಿದ್ರ ಮಾಡಿದಂತೆ, ರಾಮನ ಬಾಣವು ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ತೊಡೆದುಹೋದಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಆ ಚಕ್ರದಿಂದ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನು ಆ ಪರಮ, ಅನಂತ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಕಂಡನು. ಅದರ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವು. ಅವನು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಭಾರೀ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ, ಸಾವಿರಾರು ಮಣಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಅದ್ಭುತವಾದ ಮಹಾ ಪ್ರಾಸಾದವನ್ನು ಕಂಡನು. ಅದರೊಳಗೆ, ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳಿರುವ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಮಣಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ದಂತಪಂಕ್ತಿಗಳಂತೆ ಬಿಳಿಯಾದ, ಕಡು ನೀಲಿ ನಾಲಿಗೆಯುಳ್ಳ, ಭಯಂಕರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಅದ್ಭುತ ಅನಂತ ಮಹಾಸರ್ಪನನ್ನು ಕಂಡನು. ಆ ಸರ್ಪನ ಸುಖಾಸನದ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ, ಪರಮ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ, ಗಂಭೀರವಾದ ಕಪ್ಪು ಮೋಡದಂತೆ ವರ್ಣವಿರುವ, ಪೀತಾಂಬರ ಧರಿಸಿದ, ಸುಂದರ ಮುಖ, ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮಹಾಮಣಿಗಳ ಕಿರೀಟ, ಕಾಂತಿವಂತ ಕಿವೊಲೆಗಳು, ಸಾವಿರ ಸುಂದರ ಜಟೆಗಳು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ವಲಯದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಎಂಟು ಉದ್ದವಾದ, ಸುಂದರ ಕೈಗಳು, ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿ, ಶ್ರೀವತ್ಸ ಚಿಹ್ನೆ, ಹೂವಿನ ಹಾರ—all adorned the Lord. ಅಚ್ಯುತನು ಆ ಅನಂತಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಅರ್ಜುನನು ಭಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನಂತೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಆಗ ಆ ಮಹಾದೇವತೆ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ನಗುತ್ತಾ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದನು: "ನನ್ನನ್ನು ಕಾಣಲು ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಬರುವಂತೆ ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದೆ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು, ನೀವು ನನ್ನ ಅಂಶಾವತಾರರಾಗಿದ್ದೀರಿ. ಭೂಭಾರವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಬೇಗ ಮರಳಿ ಹೋಗಿ." "ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಪೂರೈಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ—ನರ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣ—ಲೋಕಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಸದಾ ಧರ್ಮಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರಿ." ಹೀಗೆ ಪರಮಾತ್ಮನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರು 'ಓಂ' ಎಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಮಹಾಪ್ರಭುವಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು. ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅವನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅವರ ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ರೂಪಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮರಳಿ ನೀಡಿದರು. ಆ ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪಾರ್ಥನು ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದನು. ಮಾನವರಿಗೆ ಇರುವ ಶಕ್ತಿ ಎಲ್ಲವೂ ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಮನಗಂಡನು. ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ, ಲೋಕಸೌಖ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಅರ್ಜುನನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ವರಗಳನ್ನು, ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಇಂದ್ರನು ಮಳೆ ಸುರಿಸುವಂತೆ, ದಯೆಯಿಂದ ನೀಡಿದನು. ಅವನು ಅಧರ್ಮಿ ರಾಜರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಇತರರ ಮೂಲಕ ಅವರ ನಾಶವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿ, ಧರ್ಮಪುತ್ರರ ಮೂಲಕ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಶ್ರೀಮಂತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಸುಖಪೂರ್ಣ ದ್ವಾರಕಾನಗರದಲ್ಲಿ, ಯಾದವಶ್ರೇಷ್ಠರು ಸುತ್ತಲಿರುವ ಶ್ರೀಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯು ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಲ್ಲಿ, ಸೊಬಗಿನ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿದ, ಯೌವನದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ಮಹಿಳೆಯರು, ಅರಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಚೆಂಡಾಟ ಮತ್ತು ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಗರದ ಬೀದಿಗಳು ಸದಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು; ಅಲ್ಲಿ ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದ ಆನೆಗಳು, ಯೋಧರು, ಕುದುರೆಗಳು, ಬಂಗಾರದ ರಥಗಳು—all were splendidly decorated and bustling everywhere.