ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ವೃಕಾಸುರನ ತಲೆ ಬಿರುಕು ಹೊಡೆದಂತೆ, ಅವನು ಆಕ್ಸು ಹೊಡೆದಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ 'ವಿಜಯ!' 'ನಮನ!' 'ಅಭಿನಂದನೆ!' ಎಂಬ ಘೋಷಣೆಗಳು ಎದ್ದವು. ದುಷ್ಟ ವೃಕಾಸುರನು ಹತವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು ಹಾಗೂ ಗಂಧರ್ವರು ಹರ್ಷದಿಂದ ಹೂಮಳೆಯನ್ನೂ ಸುರಿಸಿದರು; ಶಿವನು ಸಂಕಟದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು. ಅದಾಗ, ಪರಮಾತ್ಮನು ಪರ್ವತಾಧೀಶನಾದ ಶಿವನಿಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು: "ಮಹಾದೇವಾ, ದೇವೇಶಾ, ಈ ದುಷ್ಟನು ತನ್ನ ದುರಾಚಾರದಿಂದಲೇ ನಾಶವಾಗಿದ್ದಾನೆ." "ಪ್ರಭು, ಮಹಾತ್ಮರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪಾಪ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯ? ವಿಶ್ವನಾಥಾ, ವಿಶ್ವಗುರುವಿಗೆ ಅಪಮಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುವುದೇ ಬೇಡ." "ಪರ್ವತಾಧೀಶನನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಹರಿಯು ರಕ್ಷಿಸಿದ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪುನರ್ಜನ್ಮದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಶತ್ರುಗಳು ಕೂಡಾ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ." ಇದಾದ ಬಳಿಕ, ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದರು: "ರಾಜನೇ, ಸರಸ್ವತಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಾರ ಚರ್ಚೆ ಉಂಟಾಯಿತು: 'ಮೂರರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠ?' ಎಂಬದು." ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂದು, ಭೃಗುಮುನಿಯು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನು, ಸತ್ಯವನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಭೆಗೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ, ಭೃಗುಮುನಿಯು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನೂ, ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಇದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು. ಇದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕೋಪಗೊಂಡನು; ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಜ್ವಲಿಸುವಂತಾಯಿತು. ಆದರೂ, ಆತ್ಮನಿಯಂತ್ರಣ ಹೊಂದಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನು, ತನ್ನೊಳಗೆ ಎದ್ದ ಕೋಪವನ್ನು ತಡೆಯಿತು, ಯಥಾ ತನ್ನ ಮೂಲದಿಂದ ನೀರನ್ನು ಬಳಸಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತಡೆಯುವಂತೆ. ಅನಂತರ, ಭೃಗುಮುನಿಯು ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದು, ಅಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಎದ್ದು, ತನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಭೃಗುಮುನಿಯು ಆಲಿಂಗನವನ್ನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅವನು ಅನಾದರದಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಶಿವನು ಭಾವಿಸಿ, ಕೋಪಗೊಂಡು, ತನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಅವನನ್ನು ಹತಮಾಡಲು ಮುಂದಾದನು. ದೇವಿಯು ಶಿವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಮೃದುವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿದಳು. ಆ ಬಳಿಕ, ಭೃಗುಮುನಿಯು ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋದು, ಅಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ಧನ ದೇವರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಭೃಗುಮುನಿಯು ಶ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿದ್ದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೃದಯವನ್ನು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಒತ್ತಿದನು. ಆಗ, ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರ ಆಶ್ರಯವಾದ ದೇವರು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಎದ್ದು, ತನ್ನ ಹಾಸಿಗೆಗಿಂತ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದು, ಭೃಗುಮುನಿಗೆ ತಲೆಯನ್ನೂ ಬಾಗಿಸಿ ಹೇಳಿದರು: "ಸ್ವಾಗತ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ, ಕ್ಷಣಕಾಲ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ಆಗಮನವನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿಯದೆ ಕ್ಷಮಿಸಿ." "ನೀವು ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗಿದ್ದೀರಿ; ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದ ನೀರಿನಿಂದ ನಾನು, ಜಗತ್ತು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸೇವಕರಾದ ಲೋಕಪಾಲರು ಶುದ್ಧರಾಗಲಿ." "ಇಂದು, ಪ್ರಭು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನಾನು ಮಾತ್ರ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ; ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಪಾಪಮುಕ್ತವಾದ ಐಶ್ವರ್ಯ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಲಿದೆ." ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: "ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭೃಗುಮುನಿಯು ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಮೃದುಮಾತುಗಳಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಆಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಂತೃಪ್ತನಾದನು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ಕಣ್ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡನು." ನಂತರ, ಭೃಗುಮುನಿಯು ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಭಕ್ತರಾಗಿರುವ ಋಷಿಗಳ ಸಭೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ತನ್ನ ಅನುಭವವನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವಿವರಿಸಿದನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಋಷಿಗಳು, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ, ವಿಷ್ಣುವಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದರು; ಯಾಕೆಂದರೆ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ಭಯತೆ ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ, ಎಂಟು ವಿಧದ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದ ದೋಷಗಳನ್ನು ತೊಡುವ ಕೀರ್ತಿ—all these arise from Him. Rods down, peaceful, equal-minded, possessionless, virtuous sages declare Him the supreme goal. His beloved form is sattva; the brāhmaṇas are His chosen deities; the peaceful, desireless, wise worship Him without seeking reward. His māಯೆಯಿಂದ, ಗುಣಗಳಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರು, ಅಸುರರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಮೂಡುತ್ತಾರೆ; ಸತ್ವವೇ ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪುವ ಮಾರ್ಗ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಸರಸ್ವತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಜನರ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು, ಪರಮಾತ್ಮನ ಪಾದಸೇವೆಯಿಂದ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದರು. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: "ಯಾರಾದರೂ, ತಮ್ಮ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಪಾತ್ರಗಳಂತೆ ಮಾಡಿ, ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ—ಇದು ಭೃಗುಮುನಿಯ ಪಾದಗಳ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಭವಭಯವನ್ನು ತೊಡೆಯುತ್ತದೆ, ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳುತ್ತದೆ—ಅಂತಹ ಯಾತ್ರಿಕರು ಜೀವನದ ದುರಂತವನ್ನು ತೊರೆಯುತ್ತಾರೆ." ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: "ಒಂದು ವೇಳೆ, ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಪತ್ನಿಯ ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ಮರಣವಾಯಿತು, ಭರತ ವಂಶದವರೇ." ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಮೃತ ಮಗುವನ್ನು ರಾಜನ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ದುಃಖದಿಂದ, ದುಃಖಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಹೀಗೆ lament ಮಾಡಿದನು: "ಬ್ರಾಹ್ಮಣದ್ವೇಷಿ, ವಂಚಕ, ಲೋಭಿ, ಇಂದ್ರಿಯಸುಖಕ್ಕೆ ಆಸಕ್ತ ರಾಜನ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಮಗನು ಮರಣವಾಯಿತು." "ರಾಜನು ಹಿಂಸೆಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ದುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದರೆ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸದೆ, ಪ್ರಜೆಗೆ ದುಃಖ, ಬಡತನ, ನಿರಂತರ ಸಂಕಟ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ." ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ಮಗ ಕೂಡ ಮರಣವಾಯಿತು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅವರನ್ನು ರಾಜನ ದ್ವಾರದ ಬಳಿ ಇಟ್ಟು, ಆ lament ಅನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅರ್ಜುನನು, ಯಾವಾಗೋ ಕೇಶವನ ಸಾನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ, ಅವನ ಒಂಬತ್ತನೇ ಮಗ ಮರಣವಾಯಿತಾಗ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ, ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಏನು ಕೊರತೆ ಇದೆ? ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತರು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ." "ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಧನ, ಪತ್ನಿ, ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ದುಃಖಪಡುತ್ತಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರ guise ನಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವವರು ನಿಜವಾಗಿ impostors, ಅವಮಾನದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ." "ಪ್ರಭು, ನಿಮ್ಮ ದುಃಖಿತ ಮತ್ತು ನಿರಾಶ್ರಿತ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಾನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಪಾಪದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ." ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: "ಸಂಕರ್ಷಣ, ವಾಸುದೇವ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ—ಧನುರ್ಧರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ—ಅನಿರುದ್ಧ, ಅವನ ರಥವನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ—ಅವರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ." "ಇನ್ನು, ಲೋಕಾಧಿಪತಿಗಳಿಗೆ ಸಹ ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಬಾಲಿಶತನ; ನಾವು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ." ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: "ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ, ನಾನು ಸಂಕರ್ಷಣನಲ್ಲ, ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲ, ಕೃಷ್ಣನ ಮಗನಲ್ಲ; ನಾನು ಅರ್ಜುನ, ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸಿನ ಮಾಲಿಕ." "ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೊಡಗಿಸಬೇಡಿ, Tryambaka pleased ಆಗಿರುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮರಣವನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದೇನೆ, ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ತರುತ್ತೇನೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ." ಫಲ್ಗುನಾ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಅರ್ಜುನನಿಂದ ಭರವಸೆ ಪಡೆದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಪಾರ್ಥನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಸಂತೃಪ್ತನಾಗಿ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಪತ್ನಿಗೆ ಬೇಗ ಜನನ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖದಿಂದ, ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾ: "ನನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಮರಣದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸು, ರಕ್ಷಿಸು!" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.