ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಗಂಗೆಯವರನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ನೇತೃತ್ವ ನೀಡಿದವರಾದ ಇವರು, ನನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ನನ್ನ ಸೇವೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ದೇವತೆಗಳೇ ನನ್ನನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ, ನನಗೆ ನಿಜವಾದ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ದೊರಕಿಲ್ಲ. ಈಗ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳಿರಿ; ಈ ಕಥೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಿಚಿತವಾದರೂ, ಕೇಳಿದರೆ ನಿಮಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಾನು ದ್ರಾವಿಡದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮವನ್ನ ಪಡೆದೆ, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದೆ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಗುಜರಾತಿನ ಕೆಲವೆಡೆ ವೃದ್ಧಳಾದೆ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ, ಭಯಾನಕ ಕಲಿ ಯುಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ನಾಸ್ತಿಕರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ, ನಾನು ದುರ್ಬಲಳಾದೆ; ಬಹು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ದುರ್ಬಲವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದೆ. ಮತ್ತೆ ವೃಂದಾವನವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ನಾನು ಪುನಃ ಯೌವನವನ್ನೂ, ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದೆ; ನಾನು ಈಗ ಪರಿಪೂರ್ಣ ರೂಪದ ಯುವತಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಶ್ರಮದಿಂದ ಕುಸಿದಿದ್ದಾರರು; ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಇನ್ನೊಂದು ಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಅವರು ವೃದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಇದರಿಂದ ನನಗೆ ದುಃಖವಾಗಿದೆ; ನಾನು ಯುವತಿಯಾದರೂ, ನನ್ನ ಪುತ್ರರು ವೃದ್ಧರಾಗಿರುವುದೇಕೆ? ನಾವು ಮೂವರು ಸದಾ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದರೂ, ಈ ಬದಲಾಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿದೆ? ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಾಯಿ ವೃದ್ಧಳಾಗಿ, ಪುತ್ರರು ಯುವಕರಾಗಿರಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ದುಃಖಪಡುತ್ತೇನೆ, ಮನಸ್ಸು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ; ಯೋಗದ ಖಜಾನೆಯಾದ ಜ್ಞಾನಿಯೇ, ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು. ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಪಾಪರಹಿತೆಯಾದವಳೇ, ಬುದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ನಾನು ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಂತರಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ದುಃಖಪಡಬೇಡ, ಹರಿ ನಿನ್ನಿಗೆ ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತಾನೆ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಮಾತನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡ ಮಹರ್ಷಿಯು ಮಾತನಾಡಿದನು. ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಮಗುವೇ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳು; ಈ ಯೋಗ ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ಕಲಿ ಯುಗವು ಶಿಷ್ಟಾಚಾರ, ಯೋಗ ಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿವೆ. ಜನರು ಅಗಾಸುರನಂತೆ, ಮೋಸ ಮತ್ತು ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ; ಶಿಷ್ಟರು ದುಃಖಪಡುತ್ತಾರೆ, ದುರಾತ್ಮರು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡ ಜ್ಞಾನಿಯೇ ನಿಜವಾದ ಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾವಂತ. ಈ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರನ್ನು ನೋಡಿ, ಭೂಮಿ ಭಾರವಹಿಸುವವಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ, ಶುಭವು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗ, ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಯಾರೂ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬಂಧನದಿಂದ ಅಂಧರಾದವರು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ನೀನು ವೃದ್ಧಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ವೃಂದಾವನದ ಸಂಯೋಗದಿಂದ, ನೀನು ಪುನಃ ಯುವತಿಯಾಗಿ, ಹಸಿರಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ವೃಂದಾವನ ಧನ್ಯ, ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಕೂಡಾ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ, ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರ ಕೊರತೆಯಿಂದ, ವೃದ್ಧತ್ವ ಈ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಸ್ವಲ್ಪ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ, ಅವರು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭಕ್ತಿಯು ಕೇಳಿದಳು: ರಾಜ ಪರಿಕ್ಷಿತನು ಕಲಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು? ಕಲಿಯುಗ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮದ ಸಾರ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಯಿತು? ದಯಾಳು ಹರಿಯು ಇದ್ದರೂ, ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಬಹುದು? ನನ್ನ ಸಂಶಯವನ್ನು ನೀನು ನಿವಾರಿಸು, ನಾನು ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತೇನೆ. ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ, ಮಗುವೇ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೇಳು; ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಧನ್ಯಳಾದವಳೇ, ನಿನ್ನ ಗೊಂದಲವು ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಕುಂದನು, ಭಗವಂತನು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಸ್ವಧಾಮವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಆ ದಿನದಿಂದ ಕಲಿಯುಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿತು. ರಾಜನು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವಾಗ ಕಲಿಯು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ದುಃಖದಿಂದ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಬೇಡಿದನು; ನಾನು ಅವನನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಜೇನುಸೇಕು ಹನಿ ಬಿಡುವಂತೆ. ತಪಸ್ಸು, ಯೋಗ, ಧ್ಯಾನದಿಂದ ದೊರಕದ ಫಲವು, ಕಲಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಶವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಕಲಿಯನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ, ಸಾರ ಮತ್ತು ವಸ್ತುವಿಲ್ಲದೆ ಕಂಡ ವಿಷ್ಣುರಾತನು, ಕಲಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಾರವು ಈಗ ಹೋದಿದೆ; ವಸ್ತುಗಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಜವಿಲ್ಲದ ಹೊಳಪಿನಂತೆ ಉಳಿದಿವೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಭಾಗವತ ಧರ್ಮವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು, ಆದರೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯ ಆಸೆಯಿಂದ ಕಥೆಗಳ ಸಾರವು ಹೋದಿದೆ. ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ಮತ್ತು ಅಪಾರ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ, ನಾಸ್ತಿಕರು, ನರಕಿಯರು—even ಅವರು ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿದರೂ, ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳ ಸಾರವು ಹೋದಿದೆ. ಮಹಾ ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ತೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡವರು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದರಿಂದ, ತಪಸ್ಸಿನ ನಿಜವಾದ ಸಾರವು ಹೋದಿದೆ. ಮನಸ್ಸಿನ ಸೋಲು, ಲೋಭ, ಪಾಕಂಡ, ನಾಸ್ತಿಕತೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುವುದರಿಂದ, ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅಧ್ಯಯನದಿಂದಲೂ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದ ಫಲವು ಹೋದಿದೆ. ಪಂಡಿತರು ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಮ್ಮೆಗಳಂತೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ, ಪುತ್ರರನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪಟು, ಆದರೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅಸಮರ್ಥ. ಸತ್ಯವಾದ ವೈಷ್ಣವ ಧರ್ಮ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಪರಂಪರೆಯ ನಾಯಕರಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ; ಹೀಗಾಗಿ, ನಿಜವಾದ ತತ್ತ್ವದ ಸಾರವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಾಶವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇದು ಯುಗದ ಸ್ವಭಾವ; ಯಾರನ್ನು दोषಿಸಬಹುದು? ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ಕಮಲನಯನ ಭಗವಂತನು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಸಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಎಲ್ಲರೂ ದೊಡ್ಡ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದರು, “ಇದನ್ನು ಕೂಡಾ ಶೌನಕ, ನೀನು ಕೇಳು.” ಭಕ್ತಿ ಹೇಳಿದರು: ದೇವತೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ತಪಸ್ವಿಯಾದ ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಧನ್ಯ; ನನ್ನ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ. ಶಿಷ್ಟರ ದರ್ಶನ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಜಯ, ಜಯ illusionsಗೆ ಆಧಾರವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನಿಗೆ; ಒಂದು ಮಾತಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನಿಗೆ! ಅವನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಧ್ರುವನು ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನಾದ, ಎಲ್ಲ ಶುಭದ ಪಾತ್ರೆಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ – ಅಧ್ಯಾಯ ಎರಡು. ಭಕ್ತಿಯ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ನಾರದನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು: ಮಗುವೇ, ನೀನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ದುಃಖಪಡುತ್ತೀರ, ಆತಂಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದೀಯೆ; ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕಮಲಪಾದಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸು—ನಿನ್ನ ದುಃಖವು ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನೇ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಕೌರವರ ವಿಪತ್ತಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದನು, ಗೋಕುಲದ ಗೋಪಿಯರನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದನು; ಆ ಕೃಷ್ಣನು ಈಗ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು? ಆದರೆ ನೀನು, ಭಕ್ತಿ, ಅವನಿಗೆ ಜೀವಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯವಾದವಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ನೀನು ಕರೆಯುವಾಗ, ಭಗವಂತನು ಕುಲಹೀನರ ಮನೆಗೂ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲ ಮೂರು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯವು ಮೋಕ್ಷದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದ್ದವು; ಆದರೆ ಕಲಿಯಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತಿ ಮಾತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಚೇತನಾತ್ಮನು, ನಿನ್ನನ್ನು ಅವನ ಸ್ವರೂಪದಂತೆ, ಸುಂದರವಾದ ಪರಮಾನಂದದ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಿಯವಾದವಳಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.