ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಒಂದು ದಿನ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾದಂತೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಂಪತ್ತಿನ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ನಿರಾಶನಾಗಿದ್ದನು, ತನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ವಿಫಲವಾಗಿದ್ದಾಗ, ನನ್ನ ಭಕ್ತರೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬೆಸಿದುಕೊಂಡನು. ಆಗ ನಾನು ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಆ ಪರಮ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು—ಅದು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯ, ಶಾಶ್ವತ, ಅನಂತ—ತಮ್ಮ ಆತ್ಮವೆಂದು ಅರಿಯುವಾಗ, ಅವರು ಸಂಸಾರದ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವೆಂದು ಕಂಡು, ಬೇರೆ ದೇವರುಗಳಿಗೆ ಮೊರೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಬೇಗನೆ ದೊರಕುವ ವರಗಳಿಂದ—ರಾಜ್ಯಗಳು, ಐಶ್ವರ್ಯ—ಮತ್ತೆ ಗರ್ವಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಉದ್ದಂಡರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ವರಗಳಿಗಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ವರ ಮತ್ತು ಶಾಪಗಳ ಒಡೆಯರಾದ ಬ್ರಹ್ಮಾ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವರುಗಳಲ್ಲಿ, ಶಿವನು ಬಹಳ ಬೇಗನೆ ವರ ಅಥವಾ ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಬ್ರಹ್ಮಾ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತನು ಎಂದಿಗೂ ಕೂಡ ತಕ್ಷಣ ವರ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುರಾತನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಶಿವನು ವೃಕಾಸುರನಿಗೆ ವರ ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಪರ್ವತದ ದೇವರು ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದನು. ಶಕುನಿಯ ಮಗ ವೃಕ ಎಂಬ ಅಸುರನು, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಾರದರನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವನು ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮೂರು ದೇವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಬೇಗನೆ ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಾರದರನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ನಾರದರು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನೀವು ಗಿರೀಶನನ್ನು ಬೇಗನೆ ಪೂಜಿಸಿರಿ, ನೀನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತೀ. ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳುವ ಅಥವಾ ಕೋಪಗೊಂಡುವನು, ಅತಿ ಸಣ್ಣ ಪಾಪ ಅಥವಾ ಪುಣ್ಯದಿಂದ." ರಾವಣ ಮತ್ತು ಬಾಣನನ್ನು ಹೊಗಳಿದಂತೆ, ಶಿವನು ಅವರಿಗೆ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು, ಆದರೆ ನಂತರ ಅವರು ಭಾರೀ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದರು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಉಪದೇಶ ಪಡೆದ ವೃಕ ಅಸುರನು, ಶಿವನಿಗೆ ದೌಡ್ಯಮಾಡಿ, ತನ್ನದೇ ಶರೀರದಿಂದ ಮಾಂಸವನ್ನು ಹರೆಯಾಗಿ ಹರದನು, ಹರನಿಗೆ—ಅಗ್ನಿಗೆ—ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದನು. ಏಳನೇ ದಿನ, ದೇವರನ್ನು ಕಾಣಲು ವಿಫಲವಾದಾಗ, ನಿರಾಶೆಯಿಂದ, ಅವನು ತೀವ್ರವಾದ ತಲ್ವಾರುದಿಂದ ತನ್ನ ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿದನು, ತನ್ನ ಕೂದಲು ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಳಗಿತು. ಅದನ್ನು ಕಂಡ ಧುರ್ಜಟಿ—ಶಿವನು—ಅತಿದಯೆಯಿಂದ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಹೊಗೆಯು ಹುಟ್ಟುವಂತೆ, ತನ್ನ ಭುಜಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ತಡೆದು, ಅವನಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡದೆ, ಅವನ ರೂಪವನ್ನು ಪುನಃ ಸುಂದರವಾಗಿ ಪುನರುಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಶಿವನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಸಾಕು, ಅಂಗಲ! ನೀನು ಬಯಸಿದಂತೆ ಒಂದು ವರವನ್ನು ಕೇಳು; ನಾನು ನೀನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನೀರನ್ನು ಕೂಡ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ನೀನು ಅತಿಯಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀ." ಆ ದುಷ್ಟನು ದೇವರನ್ನು ಭಯಾನಕ ವರವನ್ನು ಕೇಳಿದನು: "ಯಾರ ತಲೆಗೆ ನಾನು ಕೈಯನ್ನು ಹಾಕಿದರೂ ಅವರು ಸತ್ತಹೋಗಲಿ." ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರುದ್ರನು, ಅಸಹ್ಯಗೊಂಡರೂ, ನಗುತ್ತಾ, 'ಓಂ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಅದು ಹಸಿವಾದ ಹಸುವಿಗೆ ಅಮೃತ ನೀಡಿದಂತೆ. ಆ ವರವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು, ವೃಕಾಸುರನು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಶಿವನ ತಲೆಗೆ ಹಾಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು; ಶಿವನು ತನ್ನ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸದಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟು, ಹಿಂದೆ ಸರಿದನು. ಅವನನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ, ಭಯದಿಂದ ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ಶಿವನು ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಅಂಚುಗಳವರೆಗೆ, ದಿಕ್ಕುಗಳ ಗಡಿಗಳವರೆಗೆ, ನೀರಿನೊಳಗೆ ಓಡಿದನು. ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯರು, ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ, ಮೌನವಾಗಿದ್ದರು; ಆಗ ಶಿವನು ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ, ಅಂಧಕಾರದ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನು ಸ್ವಯಂ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ, ತ್ಯಾಗಿಗಳ ಪರಮ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನ, ಶಾಂತರು ತಮ್ಮ ದಂಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿರುವ ಸ್ಥಳ, ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದವರು ಮರಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಶಿವನು ಸಂಕಟದಿಂದ ಓಡುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು, ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಪರಮಾತ್ಮನು ದೂರದಿಂದ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು ಬಂದನು. ಅವನು ಬೆಲ್ಟ್, ಮೃಗ ಚರ್ಮ, ದಂಡ ಧರಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಕುಶವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ವಿನಯದಿಂದ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವೃಕಾಸುರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಆ ಪರಮಾತ್ಮನು ಹೇಳಿದರು: "ಶಕುನಿಯ ಮಗನೆ, ನೀನು ಬೊದ್ಕೊಂಡಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀ—ದೂರದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೀಯಾ? ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮಾಡು, ಈ ಆತ್ಮವು ಎಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವದು." "ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವು ನಮಗೆ ಬಹಳ ಗುಪ್ತವಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳು; ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಜನರು ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಇತರರ ಮೂಲಕ ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ." ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಪರಮಾತ್ಮನು ಈ ರೀತಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವನ ಮಾತುಗಳು ಅಮೃತದಂತೆ ಸುರಿಯುತ್ತಾ, ವೃಕಾಸುರನಿಗೆ ಶ್ರಮ ಹೋಗಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಹೇಗೆ ನಡೆದಿತ್ತೆಂದು ವಿವರಿಸಿದನು. ಪರಮಾತ್ಮನು ಹೇಳಿದರು: "ಇದಾದರೆ, ನಾವು ದಕ್ಷಿಣನ ಶಾಪದಿಂದ ಭೂತಗಳ ಮತ್ತು ಪ್ರೇತಗಳ ಒಡೆಯನಾದವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ." "ನೀನು ನಿಜವಾಗಿ ವಿಶ್ವಗುರುವಿನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ದಾನವಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ಬೇಗನೆ ನಿನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ನಿನ್ನ ತಲೆಗೆ ಹಾಕು, ಸತ್ಯತೆ ಸಾಬೀತು ಮಾಡು." "ಶಂಭುನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಸುಳ್ಳಾಗಿದ್ದರೆ, ದಾನವಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನನ್ನು ಸುಳ್ಳುಗೋಯುವವನಂತೆ ತೊರೆಯು, ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅನುಸರಿಸಬಾರದು." ಈ ರೀತಿ ಪರಮಾತ್ಮನು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ವೃಕಾಸುರನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿದರು; ಅಜ್ಞಾನದಂತೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ತನ್ನ ತಲೆಗೆ ಹಾಕಿದನು. ಅಂದಿಗೆ, ಅವನ ತಲೆ ಚೀರಿಕೊಂಡು, ಅವನು ಎತ್ತು ಬಿದ್ದಂತೆ ಬಿದ್ದನು; ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ "ಜಯ!", "ನಮನ!", "ಅದ್ಭುತ!" ಎಂಬ ಕೂಗುಗಳು ಕೇಳಿಬಂದವು. ಪೂಷ್ಪಗಳ ಸುರಿಯುವಿಕೆ, ದುಷ್ಟ ವೃಕಾಸುರನು ಹತರಾದಾಗ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು—all ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು; ಶಿವನು ಸಂಕಟದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು. ಪರಮಾತ್ಮನು ಮುಕ್ತನಾದ ಪರ್ವತದ ದೇವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು: "ಮಹಾದೇವಾ, ದೇವಾ, ಈ ದುಷ್ಟನು ತನ್ನ ದುಷ್ಟದಿಂದಲೇ ನಾಶವಾಗಿದೆ." "ಮಹಾತ್ಮರಲ್ಲಿ, ಪಾಪ ಮಾಡಿದವರು ಯಾರಾದರೂ ಉಳಿಯಬಹುದೇ? ವಿಶ್ವದ ಒಡೆಯನೇ, ವಿಶ್ವಗುರುವಿಗೆ ದೋಷ ಮಾಡಿದರೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಕು?" "ಈ ಪರ್ವತದ ದೇವರ ಉದ್ಧಾರವನ್ನು, ಪರಮಾತ್ಮ ಹರಿಯು ನೇರವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುವ ಅಥವಾ ಕೇಳುವವರು, ಅವರ ಶತ್ರುಗಳು ಕೂಡ, ಜನ್ಮಮರಣದ ಚಕ್ರದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ." *** ಶುಕನು ಮುಂದುವರೆಸಿದನು: ಸರಸ್ವತಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಋಷಿಗಳು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚರ್ಚೆ ಉದ್ಭವಿಸಿತು: "ಮೂರು ದೇವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠ?" ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು, ರಾಜನೇ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗ ಭೃಗುನು ಹೋದನು; ಮೊದಲು ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಭೆಗೆ ಹೋದನು. ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಅಥವಾ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಅವನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು; ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡನು. ಆದರೂ, ಆತ್ಮನಿಯಂತ್ರಣ ಹೊಂದಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನು, ತನ್ನೊಳಗೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಕೋಪವನ್ನು ತಡೆದು, ತನ್ನ ಮೂಲದಿಂದ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದು ಬೆಂಕೆಯನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯುವಂತೆ ತಡೆಯುತ್ತಾ, ಶಾಂತನಾಗಿದ್ದನು. ನಂತರ ಭೃಗುನು ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಅಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಆದರೆ ಭೃಗುನು ಆ ಅಪ್ಪಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಲಿಲ್ಲ, ಅವನನ್ನು ಅವಮಾನಿತನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು; ಶಿವನು ಕೋಪದಿಂದ, ತನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಭೃಗುನು ಶಿವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಮೃದು ಮಾತುಗಳಿಂದ ಶಮನ ಮಾಡಿದಳು; ನಂತರ ಅವನು ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಅಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ಧನನು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿರುವ ಪರಮಾತ್ಮನು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ, ಭೃಗುನು ಅವನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕಾಲನ್ನು ಹಾಕಿದನು; ಆಗ ಪರಮಾತ್ಮನು, ಸಜ್ಜನರ ಆಶ್ರಯವಾದವರು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಎದ್ದು ನಿಂತನು. *** ಈ ರೀತಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ವಿವರಣೆಯಾದ ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳು, ದೇವರುಗಳ ಪರಾಕ್ರಮ, ಭಕ್ತಿಯ ಮಹತ್ವ, ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನ ದಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಗಟಿಸುತ್ತವೆ.