ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ನಿಮ್ಮ ತಾತ, ರಾಜನು, ಭಗವಂತನ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರು. ಯದು ವಂಶದಲ್ಲಿ ಅವತಾರ ಪಡೆದ ಭಗವಂತನು, ರಾಜನ ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಸೇವೆಯಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ, ಮಾನವರ ಪರಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡಿದರು. ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: "ನಾನು ಯಾರಿಗಾದರೂ ವಿಶೇಷ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ತೋರಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ಧನವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತೇನೆ; ನಂತರ ಅವನ ಬಂಧುಗಳು ಅವನನ್ನು ತೊರೆದು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ಅವನು ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಸಂಪತ್ತಿನ ಸಾಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಫಲನಾಗಿ ನಿರಾಶನಾಗಿದ್ದಾಗ, ನನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಆಗ ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಕೃಪೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ಆ ಪರಮ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮವು, ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಶಾಶ್ವತ ಮತ್ತು ಅನಂತ; ಅದನ್ನು ಆತ್ಮವೆಂದು ತಿಳಿದ ಜ್ಞಾನಿಯು ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ." "ಆದ್ದರಿಂದ, ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವೆಂದು ಕಂಡು, ಇತರ ದೇವರನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ದೊರಕುವ ವರಗಳಿಂದ—ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯ—ಮತ್ತೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ, ಮತ್ತಷ್ಟು ವರಗಳನ್ನು ಬಯಸಿ ನನ್ನನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ." ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: "ಬ್ರಹ್ಮಾ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವ ಮತ್ತು ಇತರರು—ಇವರು ವರ ಅಥವಾ ಶಾಪ ನೀಡುವ ದೇವರುಗಳು; ಶಿವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ವರ ಅಥವಾ ಶಾಪ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಬ್ರಹ್ಮಾ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅಚ್ಯುತನು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ." "ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುರಾತನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಶಿವನು ವೃಕಾಸುರನಿಗೆ ವರ ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಆತನು ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು. ವೃಕ ಎಂಬ ಅಸುರನು, ಶಕುನಿಯ ಮಗ, ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಾರದನನ್ನು ನೋಡಿ, ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮೂರು ದೇವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶೀಘ್ರ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ನಾರದನು ಅವನಿಗೆ, 'ನೀವು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತೀರಿ; ಗಿರೀಶನು ಅತಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗುತ್ತಾನೆ ಅಥವಾ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು." "ರಾವಣ ಮತ್ತು ಬಾಣನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಶಿವನು ಅವರಿಗೆ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದರೂ, ಅವರು ಮಹಾ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು. ಈ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಂತೆ, ವೃಕಾಸುರನು ಶಿವನಿಗೆ ಹುರಿದುಂಬಾಗಿ, ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಮಾಂಸವನ್ನು ಹರನ ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ಏಳು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ದೇವರ ದರ್ಶನ ದೊರೆಯದೆ, ನಿರಾಶೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ತೀವ್ರವಾದ ಹಸ್ತದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು." "ಅನಂತರ, ಮಹಾ ದಯಾಮಯ ಧೂರ್ಜಟಿ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಜ್ವಾಲೆ ಹೊರಡುವಂತೆ, ಅವನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾ, ಅವನ ರೂಪವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಭವ್ಯವಾಗಿ ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಿದರು. ಶಿವನು ಹೇಳಿದರು: 'ಸಾಕು, ಅಂಗಲ! ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಒಂದು ವರವನ್ನು ಆರಿಸು; ನಾನು ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದವರಿಗೂ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ನೀನು ಅತಿಯಾಗಿ, ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ತೊಂದರೆ ಪಡಿಸಿದ್ದೀ.'" "ಆ ದುಷ್ಟನು, ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಭಯವನ್ನು ತರಲು, 'ನಾನು ಯಾರ ತಲೆಗೆ ಕೈ ಇಡುತ್ತೇನೆ, ಅವನು ಸಾಯಲಿ' ಎಂದು ವರವನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಈ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ರುದ್ರನು ಅಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದರೂ, ನಗುತ್ತಾ, 'ಓಂ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದರು—ಹೆಬ್ಬಾವುಗೆ ಅಮೃತ ನೀಡಿದಂತೆ." "ಅನಂತರ, ವರವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು, ವೃಕಾಸುರನು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಶಿವನ ತಲೆಗೆ ಇಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು; ಶಿವನು, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ವರದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು, ಹಿಂದೆ ಸರಿದರು. ವೃಕಾಸುರನು ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ, ಶಿವನು ಭಯದಿಂದ ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ಸ್ವರ್ಗಭೂಮಿಯ ಅಂಚು, ದಿಕ್ಕುಗಳ ಗಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಓಡಿದರು." "ದೇವತೆಗಳು ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳದೆ, ಮೌನವಾಗಿದ್ದರು; ನಂತರ, ಶಿವನು ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ, ಅಂಧಕಾರದ ಪಾರಿನ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದರು. ಅಲ್ಲಿ, ನಾರಾಯಣನು ಸ್ವತಃ ಇದ್ದಾನೆ—ವೈರಾಗ್ಯಿಗಳ, ಶಾಂತರಾದವರು ದಂಡವನ್ನು ತೊರೆದು, ಮರಳದ ಪರಮ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನ." "ಶಿವನು ಸಂಕಟದಿಂದ ಇದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಗವಂತನು ದೂರದಿಂದ ಯುವ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಂದರು. ಅವರು ಕಚ್ಚು, ಮೃಗಚರ್ಮ, ದಂಡ ಧರಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಕುಶವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವಿನಯದಿಂದ ವೃಕಾಸುರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು." "ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: 'ಶಕುನಿಯ ಮಗ, ನೀನು ದಣಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೀ; ದೂರದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೀಯಾ? ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮಾಡು, ಈ ಆತ್ಮವು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ.'" "ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶ ನಮ್ಮಿಗೆ ಹೇಳಲು ಅತಿ ಗುಪ್ತವಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಹೇಳು; ಯಾಕೆಂದರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜನರು ತಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ಇತರರ ಮೂಲಕ ಸಾಧಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ." "ಭಗವಂತನು ಈ ರೀತಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವರ ಅಮೃತದಂತೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ವೃಕಾಸುರನ ದಣಿವೂ ದೂರವಾಯಿತು; ಅವನು ಆಗ ನಡೆದದ್ದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು." "ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: 'ಇದು ಹೌದು ಎಂದಾದರೆ, ನಾವು ಡಕ್ಷನ ಶಾಪದಿಂದ ಭೂತಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನ ಮಾತನ್ನು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ.'" "ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ವಿಶ್ವಗುರುವಿನ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇದ್ದರೆ, ದಾನವಾಧಿಪತಿ, ತಕ್ಷಣ ನಿನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ತಲೆಗೆ ಇಡು, ಸತ್ಯವೆಂದು ತೋರಿಸು. ಶಂಭುವಿನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಅಸತ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಅವನನ್ನು ತೊರೆಯು; ಅಸತ್ಯವಾಡುವವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅನುಸರಿಸಬಾರದು.'" "ಈ ರೀತಿ ಭಗವಂತನ ಚಾತುರ್ಯಯುತ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ವೃಕಾಸುರನ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿತು; ಆತನು ತನ್ನನ್ನು ಮರೆತು, ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ತನ್ನ ತಲೆಗೆ ಇಡಿದನು." "ಅವನ ತಲೆ ಚ裂ನಾಗಿ, ಅವನು ಬಿದ್ದನು, ಹೋತ ಹಸು ಬರುವಂತೆ; ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ 'ಜಯ!', 'ನಮನ!', 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ!' ಎಂಬ ಕೂಗುಗಳು ಕೇಳಿಬಂದವು. ಪುಷ್ಪಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು, ದುಷ್ಟ ವೃಕಾಸುರನು ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು, ಶಿವನು ಸಂಕಟದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು." "ಪರಮಾತ್ಮನು ಮುಕ್ತನಾದ ಗಿರಿಶನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಮಹಾದೇವ, ದಿವ್ಯವೊಂದೆ, ಈ ದುಷ್ಟನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪಾಪದಿಂದ ನಾಶವಾಗಿದೆ.'" "ಮಹಾತ್ಮರಲ್ಲಿ, ಪಾಪ ಮಾಡಿದವರು ಯಾರೂ ಉಳಿಯಲಾರರು; ವಿಶ್ವಗುರುವಿಗೆ ಅಪಮಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಏನು ಹೇಳಬೇಕು, ಓ ವಿಶ್ವನಾಥ?" "ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ—ಪರಮಾತ್ಮ ಹರಿಯು, ಅವನ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಗಿರಿಶನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ಕಥೆ—ಅವರು ಮತ್ತು ಅವರ ಶತ್ರುಗಳು ಕೂಡ, ಜನ್ಮಮರಣದ ಚಕ್ರದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ." ಇದಾದ ನಂತರ, ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: "ಸರಸ್ವತಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಋಷಿಗಳು ಯಜ್ಞ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, 'ಮೂರು ದೇವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠ?' ಎಂಬ ವಿಚಾರ ಉಂಟಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು, ರಾಜನೇ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗ ಭೃಗುನುನ್ನು ಹಿಂಡಿದರು; ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಭೆಗೆ ಹೋದನು." "ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಅಥವಾ ಸ್ತೋತ್ರ ಮಾಡದೆ, ಅವನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಹೋದನು; ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡನು. ಆದರೆ ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಒಡೆಯನು, ತನ್ನೊಳಗೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಕೋಪವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಂಡನು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ತನ್ನ ಮೂಲದಿಂದ ನೀರಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತಡೆಯುವಂತೆ." "ನಂತರ, ಭೃಗುನು ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಅಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಎದ್ದು, ತಮ್ಮ ಸಹೋದರನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.