ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕಾಲಾಪ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ವಲಯದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ನಾರದನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು, ಹೇ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೆ. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭಗವಂತನು ನಾರದನಿಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು—ಅದು ಜನಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಾಚೀನ ಮಹಾತ್ಮರು ಪಾಲಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ. ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: ಒಮ್ಮೆ ಜನಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನುವಂಶಜರು ಬ್ರಹ್ಮಯಾಗವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅಲ್ಲಿಯ ಮನಸ್ಪುತ್ರರಾದ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು—all of whom were lifelong brahmacharis—ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿದ್ದರು. ನೀನು ಶ್ವೇತದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿನ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ವೇದಗಳು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವ ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿದರು. ನಿನ್ನಿಂದ ಈಗ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಉದಯವಾಯಿತು. ಅವರು ಜ್ಞಾನ, ತಪಸ್ಸು, ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದರು; ಅವರ ಆಸ್ತಿ, ಶತ್ರು, ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಸಹ ಸಮಾನವಾಗಿದ್ದರು. ಕೆಲವರು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಸನಂದನನು ಹೇಳಿದರು: ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕಾಲಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವೇದಗಳು ತಮ್ಮ ಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದವು—ಹಾಗೆಂದರೆ, ರಾಜನನ್ನು ಪ್ರಭಾತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಹಾಡುವ ಭಟ್ಟರು ಎಬ್ಬಿಸುವಂತೆ. ವೇದಗಳು ಜಯಘೋಷ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು: ಜಯ! ಜಯ! ಜನ್ಮರಹಿತನೇ, ಜಯಶೀಲನೇ, ಗುಣಗಳಿಂದ ದೊರಕಿದ ದೋಷಗಳನ್ನು ನೀನು ತೊಡೆದುಹಾಕು! ನಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿವೆ. ಅವ್ಯಕ್ತ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ ನೀನು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವೇದಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ನೀನು ಸ್ವಯಂಮಾಯೆಯಿಂದ ಚಲಿಸುವಾಗ ಅವು ನಿನ್ನನ್ನು ತಲುಪಲಾರವು. ಈ ವಿಶಾಲ ಜಗತ್ತು ಇರುವಂತಿದೆ ಎಂದು ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದನ್ನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲದಂತೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ—ಹಾಗೆಂದರೆ, ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ರೂಪಾಂತರಗಳು ಉದಯಿಸುತೆ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಮಿಸುತೆ, ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಮಣ್ಣಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು, ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳೂ ಅಸತ್ಯವೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಹೀಗಾಗಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಭಗವಂತನೇ, ನಿನ್ನ ಕಥೆಗಳ ಅಮೃತಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಮ್ಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕೂಡ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಕಾಲ ಮತ್ತು ಕಾಮನೆಗಳ ಎಲ್ಲ ಮಲಿನತೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರು, ನಿನ್ನ ಪರಮಧಾಮದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವರು ಹೇಗಿರಬಹುದು? ಹೆಮ್ಮೆಯುಳ್ಳ ಪಂಚಭೂತಗಳು—ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ—ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವು, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಾಣಗಳು ದೇಹವನ್ನು ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ. ಅನ್ನದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಕ್ರಮವೂ ನಿನ್ನ ಅವತರಣೆಯಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ನೀನು ಸತ್ಯ-ಅಸತ್ಯಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಪರ, ಉಳಿದುದೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ಅಮೃತಸ್ವರೂಪವೇ. ಯಾರು ಸಣ್ಣ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರು, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಅನಂತನೇ, ನಿನ್ನ ಪರಮಧಾಮವು ತಲೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ತಲುಪಿದವರು ಮತ್ತೆ ಮರಣದ ಬಾಯಿಗೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ವಿವಿಧ ಅದ್ಭುತ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರಣವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ನಾನಾ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀ—ಅಗ್ನಿಯು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ, ಕರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ. ಆದರೆ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದವರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪರಮಧಾಮವು ಸಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರು ನಾನಾತ್ವವನ್ನು ತೊರೆದು, ನಿನ್ನ ಒಂದು ರಸವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ದೇಹಗಳು ನಿನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ—ಅಂತರಂಗ ಮತ್ತು ಬಹಿರಂಗ—ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ಪುರುಷನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳ ಧಾರಕನಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗದಲ್ಲೂ ಇರುವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಾನವನ ಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ವೇದಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವರೂಪದ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುವ ಕೆಲವರು—ಅದು ಗ್ರಹಿಸಲು ದುಸ್ತರ—ನಿನ್ನ ಅಮೃತಮಯ ಲೀಲಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಕೂಡ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಹಂಸರೂಪಿಯ ಭಕ್ತರ ಸಂಗದಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಪದ್ಮಪಾದಗಳ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ, ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ಬಯಸದೆ. ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಈ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗುಂಪು, ತಮ್ಮ ಬಂಧು, ಸ್ನೇಹಿತ, ಪ್ರಿಯಜನೆಂದೆ ತೋರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದಾಗ, ನಿಜವಾದ ಹಿತೈಷಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಮಿಥ್ಯಾರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ಸ್ವಂತ ದೇಹದ ಭಾರದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ಪ್ರಾಣ, ಮನಸ್ಸು, ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ದೃಢವಾದ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅವರ ಶತ್ರುಗಳೂ ಕೂಡ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಾಗರಾಜನ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡ ಮಹಿಳೆಯರೂ, ನಾವು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಪದ್ಮಪಾದಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ರುಚಿಸಿ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮೂಲ, ಅಂತ್ಯ, ಅಥವಾ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ? ಅವರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಉದಯಿಸಿದನು; ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವನು ಸತ್ಪದಾರ್ಥವೂ ಅಲ್ಲ, ಅಸತ್ಪದಾರ್ಥವೂ ಅಲ್ಲ, ಎರಡೂ ಅಲ್ಲ; ಅವನು ಕಾಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪರ. ಅವನು ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೊಳ್ಳುವಾಗ, ಯಾವ ಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಅವನನ್ನು ತಲುಪಲಾರದು. ಯಾರು ಆತ್ಮನು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ, ಸತ್ತಾನೆ, ಅಥವಾ ದೇಹದಿಂದ ಭಿನ್ನನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥೈಸುತ್ತಾರೆ. ಪುರುಷನು ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದನೆಂಬ ಭಾವನೆಯೂ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಿನ್ನಿಂದ ಹೊರಗಿದ್ದರೂ, ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ವಿಭಿನ್ನತೆಗಳಿಗೇ ಸ್ಥಳವಿಲ್ಲ. ಹೆಬ್ಬಂಗಾರದ ಹಲವು ರೂಪಗಳು ಇದ್ದರೂ, ಅದರ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಅದನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆತ್ಮವೆಂದು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ, ಪರಿವರ್ತನೆಗಳನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ. ನಿನ್ನ ಸಂಗಡಿಗಳಾಗಿ ನಡೆಯುವವರು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರುವವರು, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಮರಣದ ತಲೆಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ನೀನು ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಹಿಂಡಿನಂತೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆ; ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಪಡೆದವರು ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ದೂರವಾಗಿರುವವರು ಅಲ್ಲ. ನೀನು ನಿರಾಕಾರ, ಸ್ವಯಂಪ್ರಭು, ಎಲ್ಲ ಸೃಜನಶಕ್ತಿಗಳ ಧಾರಕ. ದೇವತೆಗಳು ಸದಾ ಜಾಗೃತರಾಗಿದ್ದು, ನಿನ್ನನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ—ಹಾಗೆಂದರೆ, ಕೈಗಳು ಸಾಮ್ರಾಟ್‌ನನ್ನು ಸೇವಿಸುವಂತೆ. ಲೋಕಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಭಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಚರಾಚರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಅಜ್ಜಾತದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಅವು ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಆ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದಾಗ, ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಎರಡನೆಯದೇ ಇಲ್ಲ—ಹಾಗೆಂದರೆ, ಆಕಾಶವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಖಾಲಿಯೂ ಸಮಾನವಾಗಿರುವಂತೆ. ಯಾವುದೇ ದೇಹಧಾರಿಗಳು ಅನಂತರೂ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವರೂ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಅಧಿಕಾರವೂ ಇರಲಾರದು—ಆದರೆ ಅದು ಸತ್ಯವಲ್ಲ. ಹುಟ್ಟಿದವು ಅಜ್ಜಾತದಿಂದ ಉಂಟಾದರೆ, ಅದನ್ನು ಬಿಡದೆ ನಿಯಂತ್ರಕನು ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಈ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ತಪ್ಪು. ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪುರುಷ ಎರಡೂ ಅಜ್ಜಾತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅವುಗಳಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಆರಂಭವಿಲ್ಲ; ಅವುಗಳ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವುದು ಅಸ್ಥಿರ, ನೀರಿನ ಮೇಲಿನ ಬುಬ್ಬುಳಿಗಳಂತೆ. ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಿಭಿನ್ನ ಹೆಸರು, ಗುಣಗಳು ಕರಗುತ್ತವೆ—ಹಾಗೆ, ನಾನಾ ರುಚಿಯ ನದಿಗಳು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಸೇರುವಂತೆ. ಮಾನವರಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಭಾರಿ ಮೋಹವನ್ನು ಅರಿತು, ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವವರು, ಸದಾ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರಿಗೆ ಲೋಕಭಯ ಹೇಗೆ ಉಳಿಯಬಹುದು? ಏಕೆಂದರೆ, ನಿನ್ನ ಕೋಪದ ತುಸು ತೋರಿಕೆಯೇ ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುವವರಲ್ಲಿ ಭಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸನ್ನು, ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣದ ಬಲದಿಂದ ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಗುರುಪಾದಾರವಿಂದವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಅನೇಕ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಹಾಗೆ, ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ನಾವಿಕನು ದಿಕ್ಕು ತೋರಿಸುವವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದಂತೆ. ನೀನು ಇರುವಾಗ, ಜನರಿಗೆ ಬಂಧು, ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ, ಸ್ವಯಂ, ಪತ್ನಿ, ಧನ, ಮನೆ, ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನ? ಯಾರು ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ಭೋಗದ ಆಸೆಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಪಾಲು ಕಳೆದುಹೋದಾಗ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ? ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು, ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ, ನಿನ್ನ ಪದ್ಮಪಾದಗಳ ಜಲದಿಂದ ಹೃದಯವನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಒಂದು ಸಲವಾದರೂ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಪುನಃ ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಕಸಿಯುವವರ ಮನೆಗಳನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. 'ಇದು ಸತ್ಪದಾರ್ಥದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಆ ತರ್ಕ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಸತ್ಯವೂ ಆಗಬಹುದು. ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನತೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅವು ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಬಂದವು, ಮತ್ತು ಭಾಷೆ ತನ್ನ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯದಿಂದ ಮೂರ್ಖರನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವುದು ಮೊದಲು ಇರಲಿಲ್ಲ, ನಂತರ ಲಯವಾದರೂ ಇರದು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಅದು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ರಸದ ಮಿಥ್ಯಾ ರೂಪವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅದನ್ನು ವರ್ಣ, ಜಾತಿಯ ಭೇದಗಳಂತೆ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿನ ಆಟವು ಮಿಥ್ಯೆ, ಅದರ ಅಮೃತವೂ ಮಿಥ್ಯೆ ಎಂದು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಆತ್ಮನು ಅಜ್ಜಾತನ ಜೊತೆ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ, ಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತದೆ. ನೀನು ಕೂಡ ಆ ರೂಪವನ್ನು ತೊರೆದು, ಹಾವು ಚರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಂತೆ, ನಿನ್ನ ಪರಮ, ಅಳವಡಿಸಲಾಗದ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಟುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪರಮಾತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾಗಿರುವೆ. ಯೋಗಿಗಳು ಹೃದಯದ ಕಾಮನೆಗಳ ಗುಡ್ಡನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಿತ್ತುಹಾಕದೆ ಇದ್ದರೆ, ನೀನು ಅರ್ಹರಲ್ಲದವರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ; ನೀನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮರೆತುಹೋದ ಹಾರದ ಮಣಿಯಂತೆ ಉಳಿಯುತ್ತೀ. ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿಯಾಗದವರಿಗೆ, ಎರಡೂ ಕಡೆ ದುಃಖವಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ನಿನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು, ಮೃತ್ಯುವಿನಾಚೆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿಲ್ಲ. ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಶುಭ-ಅಶುಭಗಳ ಮೂಲವೆಂದು ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅವರು ನಿನ್ನಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಗುಣ-ದೋಷಗಳನ್ನೂ, embodied beings’ ಮಾತನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಲಾರರು. ಆದರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲೂ, ಗುಣವಂತನಾದ ನೀನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಾಡಲ್ಪಡುತ್ತೀ; ನಿನ್ನ ಕುರಿತು ಕೇಳುವವರು, ಮಾನವರಿಂದ ಮೋಕ್ಷದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವರ್ಗದ ಅಧಿಪತಿಗಳೂ ನಿನ್ನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಲಿಲ್ಲ, ಅನಂತನೇ; ನಿನ್ನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅನೇಕ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳೂ ಅಲ್ಲದೆ. ಹಗುರವಾದ ಧೂಳಿನ ಕಣಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಗೆ ಅನುಸರಿಸಿ ತೇಲುವಂತೆ, ವೇದಗಳೂ ಕಾಲದೊಂದಿಗೆ ಅಸ್ತಂಗತವಾಗುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಅವು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಫಲವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತವೆ, ನಿಜವಲ್ಲದುದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: ಹೀಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರರಾದ ಸಿದ್ಧರು, ಆತ್ಮಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿದ ಸನಂದನನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ, ವೇದ, ಪುರಾಣ, ಉಪನಿಷತ್ತಿನ ಸಾರವನ್ನು, ಹಿಂದಿನ ಮಹಾತ್ಮರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ವಂಶಜನೇ, ಈ ಆತ್ಮೋಪದೇಶವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಧರಿಸಿ, ನೀನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡು, ಜನರ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ದಹಿಸಿ. ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: ಹೀಗೆ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಯಿಂದ ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಪಡೆದ ವೀರವ್ರತ ಮುನಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು, ಮಾತನಾಡಿದನು. ಶ್ರೀ ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು: ನಿರ್ಮಲ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಎಲ್ಲ ಸೃಷ್ಟಿ-ಲಯಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.