ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಜನ್ಮದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಎಂದು ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು. austerity (ತಪಸ್ಸು), ಜ್ಞಾನ, ತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ನನ್ನ ಈ ಚತುರ್ಭುಜ ರೂಪವು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳ ರೂಪವನು, ನಾನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ರೂಪವನು. ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯದ, ಅಸೂಯೆಪಡುವ ಮತ್ತು ಗೌರವವಿಲ್ಲದ ಜನರು, ಗುರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂನನ್ನು ಪೂಜೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ವಿಗ್ರಹಗಳಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಚಲಿಸುವದಾಗಲಿ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ, ಈ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ರೂಪವೆಂದು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಟ್ಟು ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮುನಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸು. ನೀನು ಈ ರೀತಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅಪಾರ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದಲೂ ನನಗೆ ಪೂಜೆ ಆಗದು. ಈ ರೀತಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಪಡೆದ ಮಿಥಿಲೆಯ ರಾಜನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ರೂಪವಾಗಿ ಕಂಡು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೆಡೆಸಿದನು. ಭಕ್ತನಿಗೆ ಹಾಗೂ ಭಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿರುವ ಭಗವಂತನು, ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದು ಧರ್ಮೋಪದೇಶ ನೀಡಿ, ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಮರಳಿದನು. ಇಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಎರಡನೇ ಭಾಗದ ಎಪ್ಪತ್ತಾರುನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವಾದ "ಶೃತದೇವನಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ" ಎಂಬ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಕ್ತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಶ್ರೀಪಾರೀಕ್ಷಿತನು ಶುಕಮುನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು: "ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಿರೂಪ್ಯವಾದ, ಗುಣಾತೀತವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಗುಣಾಧಾರವಾದ ವೇದಗಳು ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ? ಅದು ಸತ್ತಿಲ್ಲ, ಅಸತ್ತಿಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿದೆ." ಶುಕಮುನಿಯವರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: ಭಗವಂತನು, ಭೌತಿಕ ವಿಷಯಗಳಿಗಾಗಿ, ಲೋಕದ ಉಪಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ, ಆತ್ಮನಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಅನಾಸಕ್ತಿಗಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಬುದ್ಧಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು, ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಇದು ಪುರಾತನ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಬಂದ ಬ್ರಹ್ಮೋಪನಿಷತ್ತು; ಯಾರು ಇದನ್ನು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಏನೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ನಾನು ನಾರಾಯಣನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಶ್ಲೋಕವನ್ನೂ, ನಾರದ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣಮುನಿಯರ ಸಂವಾದವನ್ನೂ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಒಮ್ಮೆ, ಭಗವಂತನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ನಾರದನು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ನಾರಾಯಣಮುನಿಯ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಆ ನಾರಾಯಣಮುನಿ, ಭಾರತಖಂಡದಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಧರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯುಳ್ಳ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಯುಗಾದಿಯಿಂದಲೇ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಲ್ಲಿ, ಕಲಾಪ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಋಷಿಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ನಾರದನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಆಗ, ಆ ಭಗವಂತನು, ಋಷಿಗಳು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಜನಲೋಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಪುರಾತನ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ಒಂದು ವೇಳೆ, ಜನಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನುವರ ವಂಶಜರು ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಋಷಿಗಳು ಇದ್ದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನೀನು ಶ್ವೇತದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ವೇದಗಳು ನೆಲೆಸಿರುವ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯ ಕುರಿತು ಆಳವಾದ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯಿತು. ನೀನು ಈಗ ನನಗೆ ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಉದಯವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿದ್ದವರು ಜ್ಞಾನ, ತಪಸ್ಸು, ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದರು; ಅವರ ಸ್ತಿತಿಯೂ, ಶತ್ರುಮಿತ್ರರ ವಿಷಯವೂ ಒಂದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಕೆಲವರು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇತರರು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಸನಂದನನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಪರಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಿದ್ದಾಗ, ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವೇದಗಳು ಅವನ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದವು. ಹೇಗೆಂದರೆ, ಗಾನಗೋಕರಗಳು ನಿದ್ರಿಸುತಿರುವ ರಾಜನನ್ನು ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ಅವನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಹಾಡಿ ಎಚ್ಚರಿಸುವಂತೆ, ವೇದಗಳು ಭಗವಂತನನ್ನು ಗಾನದಿಂದ ಎಚ್ಚರಿಸಿದವು. ಅಲ್ಲಿ ವೇದಗಳು ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದವು: "ಜಯ! ಜಯ! ಹೇ ಅಜ, ಹೇ ಅಜಿತ, ಗುಣಗಳಿಂದ ಬಂದ ದೋಷಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು! ನೀನೇ ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇರುವ ಸ್ವರೂಪ. ಅವ್ಯಕ್ತ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತ ಪ್ರಪಂಚದ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳ ಉದಯವೆ ನೀನು. ವೇದಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ನೀನು ಸ್ವಯಂಮಾಯೆಯಿಂದ ಚಲಿಸುವಾಗ, ಅವು ನಿನ್ನನ್ನು ತಲುಪಲಾಗದು." "ಈ ವಿಶಾಲ ಜಗತ್ತು, ಇದ್ದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದಾದರೂ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅದನ್ನು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಸಾರವೆಂದು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಣ್ಣಿನ ರೂಪಾಂತರಗಳು ಹೇಗೆ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿಯೇ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮನಸ್ಸು, ವಚನ, ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಮನುಷ್ಯನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳೂ ಅನಿತ್ಯವೆಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ಅಚ್ಚರಿಯೇನು?" "ಹೇ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಾಧಿಪ, ನಿನ್ನ ಕಥೆಗಳ ಅಮೃತ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಮ್ಮ ತಪಸ್ಸನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಕಾಲ, ಕಾಮನೆಗಳೆಲ್ಲ ತ್ಯಜಿಸಿ ನಿನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವರು ಹೇಗೆ ಇರುವರು?" "ಹೆಚ್ಚುಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಾಣಗಳು ಶರೀರವನ್ನು ಧಾರಣೆ ಮಾಡುವಂತೆ ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಪಂಚಭೂತಗಳು, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವು. ಅನ್ನದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಕ್ರಮ ನಿನ್ನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ರೂಪವೇ, ಆದರೆ ನೀನು ಸತ್ಯ-ಅಸತ್ಯಗಳಿಗೂ ಪಾರಾಗಿರುವವನು; ಉಳಿದುದೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಅಮೃತ ಸ್ವರೂಪ." "ಯಾರು ಅಲ್ಪದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರು, ಅವರು ಹೃದಯವನ್ನು ಪಥವಾಗಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಕಾಶವನ್ನು ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ, ಹೇ ಅನಂತ, ನಿನ್ನ ಪರಮಧಾಮ ತಲೆಮೇಲೆ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ತಲುಪಿದವರು ಮತ್ತೆ ಮರಣದ ಬಾಯಿಗೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ." "ನೀನು ವಿವಿಧ ಅದ್ಭುತ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರಣವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೀಯೆ. ನಿನ್ನ ಪ್ರಕಾಶವು, ಅಗ್ನಿಯು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಅಹಂಕಾರರಹಿತರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪರಮಧಾಮ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತದೆ; ಶುದ್ಧಚಿತ್ತರು ನಿನ್ನ ಒಂದೇ ರುಚಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ವೈವಿಧ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ." "ಈ ಒಳಹೊರಗಿನ ದೇಹಗಳು ನಿನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಪುರುಷನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳ ಧಾರಕನಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗದಲ್ಲೂ ಇರುವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮನುಷ್ಯರ ಮಾರ್ಗವೂ, ವೇದಗಳ ಅಂತ್ಯವೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಿನ್ನ ಭೂಮಿಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ." "ಆತ್ಮನ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುವ ಕೆಲವರು, ನಿನ್ನ ಅಮೃತಮಯ ಲೀಲಾ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಶ್ರಮಿಸಿ, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಕೂಡ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹಂಸಸಜ್ಜನರ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪಾದಾರವಿಂದವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ." "ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, embodied beings (ದೇಹಧಾರಿಗಳು) ಬಂಧುಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಪ್ರಿಯರು ಎಂಬ ಭಾವದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ನಿನ್ನ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದಾಗ, ನಿಜವಾದ ಹಿತೈಷಿ ಮತ್ತು ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಭ್ರಾಂತಿಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರು, ಸ್ವಯಂನಷ್ಟಪಡುತ್ತಾ, ಭಾರವಾದ ದೇಹದಿಂದ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾರೆ." "ಯಾರು ಪ್ರಾಣ, ಮನಸ್ಸು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ದೃಢವಾದ ಯೋಗದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಶತ್ರುಗಳೂ ಕೂಡ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಣೆಮೂಲಕ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ನಾಗರಾಜನ ಅಲಿಂಗನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ತೊಡಗಿದ ಮಹಿಳೆಯರೂ, ನಾವುಗಳೂ ನಿನ್ನ ಪಾದಾರವಿಂದ ಅಮೃತವನ್ನು ರುಚಿಸಿ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದೇವೆ." "ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ನಿನ್ನ ಮೂಲ, ಅಂತ್ಯ ಅಥವಾ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ? ಯಾರು ನಿನ್ನಿಂದ ಋಷಿಗಳು ಉದಯಿಸಿದರು, ಅವರ ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀನು ಸತ್ತಲ್ಲ, ಅಸತ್ತಲ್ಲ, ಎರಡೂ ಅಲ್ಲ; ಕಾಲಕ್ಕೂ ಒಳಪಡದವನು. ನೀನು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಾಗ, ಯಾವ ಶಾಸ್ತ್ರವೂ ನಿನ್ನನ್ನು ತಲುಪಲಾಗದು." "ಯಾರು ಆತ್ಮ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಸತ್ತುತ್ತದೆ, ದೇಹದಿಂದ ಭಿನ್ನ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಪುರುಷನು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನೆಂಬ ಭಾವನೆ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ; ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಪಾರಾಗಿಯೂ, ಇಂತಹ ಭೇದಗಳು ಜ್ಞಾನಾನುಭವದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ." "ಹೆಬ್ಬಂಗಾರದಂತೆ, ಅದು ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಅದರ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಅದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆತ್ಮವೆಂದು ನೋಡಿ, ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಿಂದ ಆವರಿಸಿದೆ." "ಯಾರು ನಿನ್ನ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ನಿವಾಸವಾಗಿ, ಅವರು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಮರಣದ ತಲೆಮೇಲೆ ನಡೆದುಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ನೀನು ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಹಿಂಡುಹಾಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತೀಯೆ; ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿದವರು ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಮುಖವೊಡ್ಡಿದವರು ಅಲ್ಲ." "ನೀನು ಕ್ರಿಯಾರಹಿತ, ಸ್ವತಂತ್ರ, ಸೃಷ್ಟಿಶಕ್ತಿಗಳ ಧಾರಕ. ದೇವತೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ ನಿನಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ, ಅಂಗಗಳು ರಾಜನಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವಂತೆ. ಲೋಕಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರು ನಿನ್ನ ಭಯದಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ." "ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಚಲಿಸದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕಾರಣಗಳ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾತನ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ; ಅವು ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಅದರಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದಾಗ, ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಎರಡನೆಯದ್ದೂ ಇಲ್ಲ; ಹೇಗೆ ಆಕಾಶವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೊತ್ತು, ತಾನೇ ಶೂನ್ಯವಾಗಿ ಇರುವುದೋ ಹಾಗೆ." "ದೇಹಧಾರಿಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅನಂತರೂಪಿಗಳಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಅಧಿಕಾರವೂ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ—ಆದರೆ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಹುಟ್ಟಿದವು ಅಜ್ಞಾತದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದರೆ, ಅದನ್ನು ಬಿಡದೆ ನಿಯಂತ್ರಕನು ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಮಾನವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೂ, ಈ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ತಪ್ಪು." "ಪ್ರಕೃತಿಯೂ ಪುರುಷನಿಗೂ ನಿಜವಾದ ಮೂಲವಿರಲಾರದು, ಎರಡೂ ಅಜನುಗಳು. ಅವುಗಳ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಬಂದದ್ದು ಸ್ಥಿರವಲ್ಲ, ನೀರಿನ ಮೇಲಿನ ಬುದ್ಬುದಗಳಂತೆ. ಹೇ ಪರಮಾತ್ಮನೆ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಎಲ್ಲ ವಿಭಿನ್ನ ಹೆಸರುಗಳು, ಗುಣಗಳು ಕರಗುತ್ತವೆ, ಹೇಗೆ ನದಿಗಳು ತಮ್ಮ ರುಚಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ." "ಮಾನವರಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯ ತೀವ್ರ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ಯಾರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಆಳವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಭಯಭಕ್ತರು ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿ ಶರಣಾಗೊಳ್ಳುವಾಗ, ನಿನ್ನ ಕೋಪದ ಕಣಿಸುವುದರಿಂದಲೂ ಅವರಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರಿಗೆ ಸಂಸಾರದ ಭಯ ಹೇಗೆ ಉಳಿಯಬಹುದು?" ಈ ರೀತಿ ವೇದಗಳು ಭಗವಂತನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಅವನ ಪರಮಾತ್ಮತ್ವವನ್ನು, ಜಗತ್ತಿನ ಅಸಾರತ್ವವನ್ನು, ಭಕ್ತಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಾಗೂ ನಿತ್ಯ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದವು.