ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಒಂದು ದಿನ, ಭಕ್ತಿಯೆಂಬ ಒಬ್ಬ ಯುವತಿ, ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯನೊಂದಿಗೆ, ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮುದುಕರಾಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು, “ನಾನು ಭಕ್ತಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಇವರು ನನ್ನ ಪುತ್ರರು—ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯ. ಈಗ ಅವರು ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಬಲಹೀನರಾಗಿದ್ದಾರೆ.” ಅವಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಗಂಗೆಯ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳು ಅವಳ ಸೇವೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದರೂ, ದೇವತೆಗಳು ಸಹ ಅವಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ, ಅವಳಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಹಿತ ದೊರಕಲಿಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ಭಕ್ತಿ ವಿಷಾದದಿಂದ ಹೇಳಿದಳು. “ಋಷಿಯೇ, ನನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳಿ. ಇದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದರೂ, ಕೇಳಿದರೆ ನಿಮಗೆ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ,” ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳಿದರು. ಭಕ್ತಿ ತನ್ನ ಮೂಲವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದಳು: “ನಾನು ದ್ರಾವಿಡದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವಳು, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವಳು, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವೆಡೆ ಮುದುಕಳಾಗಿ ಬಿಟ್ಟೆ. ಅಲ್ಲಿಯೆ, ಭಯಾನಕ ಕಾಲಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ನಾಸ್ತಿಕರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು; ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪುತ್ರರು ಬಹುಕಾಲ ಬಲಹೀನರಾಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದೆವು.” “ಆದರೆ, ವೃಂದಾವನವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ನಾನು ಪುನಃ ಯುವತಿಯಾಗಿದ್ದೆ, ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಶ್ರಮದಿಂದ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನೊಂದು ಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ಪುತ್ರರು ಮುದುಕರಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನನಗೆ ದುಃಖವಾಗಿದೆ; ನಾನು ಯುವತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗೆ ಬಂದಿದೆ?” ಭಕ್ತಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೇಳಿದಳು, “ನಾವು ಮೂವರು ಸದಾ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದರೂ, ಈ ಪರಮಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿರುವುದು ಹೇಗೆ? ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಾಯಿ ಮುದುಕಳಾಗಬೇಕು, ಮಕ್ಕಳು ಯುವಕರಾಗಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಚಿಂತೆ ಮತ್ತು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಯೋಗರತ್ನ, ಜ್ಞಾನವಂತ, ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ.” ನಾರದರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: “ಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಾನು ಇದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆ, ಪಾಪರಹಿತೆ. ನೀನು ಚಿಂತೆ ಮಾಡಬೇಡ; ಹರಿ ನಿನ್ನಿಗೆ ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.” ಸುತರು ಹೇಳಿದರು, “ನಾರದರು ಆ ಮಾತನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಾತನಾಡಿದರು.” ನಾರದರು ವಿವರಿಸಿದರು: “ಕಾಲಿಯ ಪ್ರಭಾವ ಮತ್ತು ಯೋಗದ ಕ್ಷೀಣತೆಯಿಂದ, ಉತ್ತಮ ನಡವಳಿಕೆ, ಯೋಗಮಾರ್ಗ, ತಪಸ್ಸುಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗಿವೆ. ಜನರು ಅಘಾಸುರನಂತೆ, ಮೋಸ ಮತ್ತು ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ; ಧರ್ಮವಂತರಿಗೆ ದುಃಖ, ಅಧರ್ಮವಂತರಿಗೆ ಆನಂದ. ಆದರೂ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಇರುವ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಿಜವಾದ ಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ಪಂಡಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.” “ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರನ್ನು ನೋಡಿ, ಭೂಮಿ ಭಾರವಹಿಸುವವಳಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ; ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಶುಭ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈಗ ಯಾರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ಮೋಹದಿಂದ ಅಂಧರಾಗಿರುವವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ನೀವು ಬಲಹೀನರಾಗಿದ್ದೀರಿ. ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರುವುದರಿಂದ ನೀನು ಪುನಃ ಯುವತಿಯಾಗಿದ್ದೆ; ವೃಂದಾವನ ಧನ್ಯವಾದುದು, ಇಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯು ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.” “ಇಲ್ಲಿ, ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರ ಕೊರತೆಯಿಂದ, ವೃದ್ಧತೆ ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರರನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಸ್ವಲ್ಪ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಅವರು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.” ಭಕ್ತಿ ಪುನಃ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು: “ಪರೀಕ್ಷಿತ್ ರಾಜನು ಕಾಲಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು? ಕಾಲಿಯ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಸಾರ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದದು? ಹರಿ ದಯಾಮಯರಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಧರ್ಮ ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ? ನನ್ನ ಸಂಶಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸು.” ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು: “ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ, ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಕೇಳು. ಮುಕುಂದನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತೊರೆದು ಸ್ವಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗಿನಿಂದ ಕಾಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು, ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗಗಳು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ರಾಜನು ದಿಕ್ಕುಗಳ ವಿಜಯದ ವೇಳೆ ಕಾಲಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಅವನು ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಬೇಡಿದನು; ಅವನನ್ನು ಹನಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವವನಂತೆ ಬಿಡಲಾಯಿತು.” “ತಪಸ್ಸು, ಯೋಗ, ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಸಿಗದ ಫಲ, ಕಾಲಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಶವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಕಾಲಿಯನ್ನು ಶೂನ್ಯ, ಸಾರರಹಿತ ಎಂದು ನೋಡಿ, ವಿಷ್ಣುರಾತನು ಅವನನ್ನು ಕಾಲಿಯ ಜನರಿಗೆ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.” “ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಾರವು ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಸ್ತುಗಳು ಬಿತ್ತನೆ ಇಲ್ಲದ ಗಾಳಿಗಳಂತೆ ಉಳಿದಿವೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಭಾಗವತ ಧರ್ಮವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿಸಿದರು, ಆದರೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯ ಆಸೆಯಿಂದ ಕಥೆಗಳ ಸಾರವು ನಾಶವಾಗಿದೆ.” “ಅತಿದಾರೂಣ ಮತ್ತು ಅಪಾರ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಮಾಡುವ ನಾಸ್ತಿಕರು, ನರಕದ ಜನರು—even ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಪವಿತ್ರತೆಯ ಸಾರವು ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಮಹಾ ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ತೃಷೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಚಲಿಸಿದವರೂ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ತಪಸ್ಸಿನ ನಿಜವಾದ ಸಾರವು ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ.” “ಮನಸ್ಸಿನ ಸೋಲು, ಲೋಭ, ಪೈಪಾಶಿಕತೆ, ನಾಸ್ತಿಕತೆಯಿಂದ, ಮತ್ತು ಗ್ರಂಥಗಳ ಅಧ್ಯಯನದಿಂದ ಕೂಡ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದ ಫಲವು ನಾಶವಾಗಿದೆ. ಪಂಡಿತರು ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ ಜಾನುವಾರುಗಳಂತೆ ಸಂತಾನ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಕುಶಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಅಸಮರ್ಥರು.” “ವೈಷ್ಣವತ್ವ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ—even ಪರಂಪರೆಗಳ ನಾಯಕರಲ್ಲಿ; ನಿಜವಾದ ಪರಮಾರ್ಥ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಾಶವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇದು ಕಾಲಿಯ ಸ್ವಭಾವ; ಯಾರನ್ನು ದೋಷಪಡಿಸಬೇಕು? ಆದುದರಿಂದ, ಕಮಲನೇತ್ರನಾದ ಭಗವಂತನು ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ.” ಸುತರು ಹೇಳಿದರು: “ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದರು: ‘ಶೌನಕ, ಇದನ್ನು ಸಹ ಕೇಳು.’ ಭಕ್ತಿ ಹೇಳಿದರು: “ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಋಷಿಯಾದ ನೀನು ಧನ್ಯನು, ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀನು. ಧರ್ಮವಂತರನ್ನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಪೂರ್ಣತೆ ದೊರಕುತ್ತದೆ.” “ವಿಜಯ, ವಿಜಯ illusionಗೆ ಆಧಾರವಾದ ಅವನಿಗೆ, ಒಂದು ಮಾತಿನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನಿಗೆ! ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಧ್ರುವನು ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನಾದ ನಾರದರಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ಶುಭದ ಪಾತ್ರೆಗೆ, ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.” ಇದಾದ ನಂತರ, ಭಾಗವತ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ನಾರದರು ಭಕ್ತಿಯ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು: “ಮಗಳೆ, ನೀನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಚಿಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿರುವೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕಮಲಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು—ನಿನ್ನ ದುಃಖವು ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.” “ಅವನೇ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಕೌರವರ ವಿಪತ್ತಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದನು, ಗೋಪಿಯರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು; ಆ ಕೃಷ್ಣ ಈಗ ಎಲ್ಲಿದೆ?” “ಆದರೂ, ಭಕ್ತಿ, ನೀನು ಅವನಿಗೆ ಜೀವಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯಳಾಗಿದ್ದೆ. ನೀನು ಕರೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಭಗವಂತನು ಅತಿ ನೀಚರ ಮನೆಗೂ ಬರುತ್ತಾರೆ.” “ಮೊದಲ ಮೂರು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯ—ಮೋಕ್ಷದ ಸಾಧನಗಳು; ಆದರೆ ಕಾಲಿಯಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತಿಯೇ ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗಿನ ಏಕತೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.” ಇಂತು, ಭಗವದ್ಭಕ್ತಿಯ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯನ ದುಃಖದ, ಕಾಲಿಯ ಪ್ರಭಾವದ, ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹದ ಕಥೆ, ನಾರದರು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿ ಅವರ ಸಂಭಾಷಣೆಯಿಂದ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.