ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ರಥದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಧನುರನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ಅವನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಶೂರ ಯೋಧರನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ತನ್ನ ಸ್ವಜನರನ್ನು ಸಿಂಹವು ಹರಣಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸುವಂತೆ ಚದುರಿಸಿದನು. ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಮನು, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾಸಮುದ್ರದಂತೆ ಅಶಾಂತನಾಗಿದ್ದನು; ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಜೊತೆಗೆ, ರಾಮನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವನನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿದನು. ವಿವಾಹದ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಬಲರಾಮನು ಬಹುಮಾನವಾಗಿ ಹಸ್ತಿಗಳು, ರಥಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಧನಿಕ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಒದಗಿಸಿದನು. ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣನ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಶ್ರುತದೇವ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಇದ್ದನು; ಅವನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅಪಾರ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಎಲ್ಲ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ, ಶಾಂತ, ಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ವಾಸನಾತೀತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಮಿಥಿಲಾದ ವಿದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಗೃಹಸ್ಥನಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಬಂದುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ತಾನು ಮಾಡುವ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಪೂರೈಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಯಾತ್ರೆಗಾಗಿ ಬಂದುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಅಗತ್ಯವಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅದೇ ರೀತಿ ಆ ದೇಶದ ರಾಜನು ಬಹುಲಾಶ್ವ ಎಂಬ ಮೈಥಿಲನು, ವಿನಯಶೀಲನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು; ಇಬ್ಬರೂ ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ ಬಹು ಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಿಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಸಂತೃಪ್ತನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನು, ದಾರುಕನು ತಂದ ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿ, ಋಷಿಗಳು ಜೊತೆಗೆ ವಿದೇಹದ ಭೂಮಿಗೆ ಹೊರಡಿದನು. ನಾರದ, ವಾಮದೇವ, ಅತ್ರಿ, ಕೃಷ್ಣ, ರಾಮ, ಅಸಿತ, ಅರುಣಿ, ನಾನು (ಶುಕ), ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಕಣ್ವ, ಮೈತ್ರೇಯ, ಚ್ಯವನ ಮತ್ತು ಇತರರು—all ಆ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು. ರಾಜನೇ, ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೋದಾಗ, ನಾಗರಿಕರು ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಗ್ರಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಉದಯಿಸುವಂತೆ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಭೇದಗಳನ್ನಿಟ್ಟು, ಪೂಜಿಸುವಂತೆ ಎದುರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅನಾರ್ತ, ಧನ್ವ, ಕುರು, ಜಾಂಗಲ, ಕಂಕ, ಮತ್ಸ್ಯ, ಪಂಚಾಲ, ಕುಂತಿ, ಮಧು, ಕೇಕಯ, ಕೋಶಲ, ಅರ್ಣ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಜನರು, ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು, ಅವನ ಪಾದಪಂಕಜದಂತೆ ಮುಖವನ್ನು, ದಯೆಯುಳ್ಳ ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಿದರು. ಅವನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಂಧಕಾರವು ದೂರವಾದವರಿಗೆ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಗುರು, ಭಯವನ್ನು ತೆಗೆದು, ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಕಾಣುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ದೇವರು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾಡಿದ ಶ್ಲಾಘನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ, ಆ ಶ್ಲಾಘನೆಗಳು ಆಕಾಶದಂತೆ ಶ್ವೇತವಾಗಿದ್ದವು, ದುಃಖವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು; ಅವನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ವಿದೇಹಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಅಚ್ಯುತನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆಂದು ಕೇಳಿದ ಮಿಥಿಲಾದ ನಾಗರಿಕರು ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಗಳು, ರಾಜನೇ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಭೇದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು. ಮಹಿಮಾವಂತನನ್ನು ಕಂಡು, ಅವರ ಮುಖಗಳು ಹೂವಿನಂತೆ ಅರಳಿದವು; ಅವರು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು, ಋಷಿಗಳು ಕೂಡ, ಯಾರನ್ನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ್ದರೂ, ಈಗ ನೋಡಿದರು. ಲೋಕಗುರು ತಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಮಿಥಿಲಾದ ರಾಜ ಮತ್ತು ಶ್ರುತದೇವ ಇಬ್ಬರೂ ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದರು. ಇಬ್ಬರೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ದಾಶಾರ್ಹನನ್ನು ಹಾಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಆತಿಥ್ಯಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು. ಪರಮಾತ್ಮನು ಅವರ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಬೇಕೆಂದು, ಯಾವುದೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಅವರ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಜನಕ, ಮಹಾಮನಸ್ಸಿನವನು, ದೂರದಿಂದ ಬಂದವರನ್ನೂ—even ಸದುಪಚಾರವಿಲ್ಲದವರನ್ನೂ—ತಾನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದು, ಉತ್ತಮ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಿದನು. ಭಕ್ತಿಯು ಗಾಢವಾಗಿದ್ದ ಜನಕನು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷದಿಂದ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಿನಿಂದ, ಅವರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದನು, ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಿತು, ಆ ನೀರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು—ಅದು ಲೋಕವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ನೀರು. ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ, ಆ ನೀರನ್ನು ತಲೆಗೆ ಧರಿಸಿ, ಪರಮಾತ್ಮರನ್ನು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳನ್ನು ಸುಗಂಧ, ಹಾರ, ವಸ್ತ್ರ, ಧೂಪ, ದೀಪ, ಭೇದ, ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಎತ್ತುಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂಜಿಸಿದನು. ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸಂತೃಪ್ತಗೊಳಿಸಿ, ಅವರು ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೃಪ್ತರಾಗಿರದಂತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ಜನಕನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಮೈಥಿಲ ರಾಜ ಬಹುಲಾಶ್ವನು ಹೇಳಿದನು: ನೀವೇ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಸಾಕ್ಷಿ, ದೃಷ್ಟಿ; ಈಗ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಪಂಕಜವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ನಮ್ಮಂತೆ ಭಕ್ತರಿಗೆ, ನೀವೇ ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿದ್ದೀರಿ; ಏಕೆಂದರೆ, ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ—ನಿಮ್ಮ ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತರು, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗಿಂತಲೂ ನಿಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯರು. ಯಾರು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಪಂಕಜವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವರು, ಆತ್ಮವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವ, ಶಾಂತ, ನಿರ್ಲೋಭಿ ಋಷಿಗಳಿಗೆ? ಯದುವಂಶದಲ್ಲಿ ಮಾನವರ ನಡುವೆ ಅವತರಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಡಿದ್ದು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿಮಗೆ, ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣ, ಅಮೋಘ ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳ ನಾರಾಯಣ, ಶಾಂತ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ಋಷಿಗೆ. ಸ್ವಾಮಿಯೇ, ನೀವು ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ವಾಸ ಮಾಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಧೂಳಿಯಿಂದ ನಿಮಿಯ ವಂಶವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ. ರಾಜನ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಲೋಕಗಳ ನಿರ್ಮಾತಾ ಪರಮಾತ್ಮನು, ಮಿಥಿಲಾದ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಮಾಡಿದನು. ಶ್ರುತದೇವನು ಹರ್ಷದಿಂದ, ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಜನಕನಂತೆ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ನಡುಗಿಸುತ್ತಾ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದನು. ಗಿಡದ ಚೌಕ ಮತ್ತು ಎತ್ತುಗಳ ಚರ್ಮವನ್ನು ಹಾಸಿ, ಆತ ಮತ್ತು ಅವನ ಪತ್ನಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಿದರು, ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಆ ನೀರನ್ನು, ಧನ್ಯನಾದ ರಾಜನೇ, ಅವನು, ಅವನ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಮನೆಯವರು, ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸುರಿದು, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಪೂರೈಸಿದಂತೆ ಹರ್ಷಗೊಂಡರು. ಅವನು, ಹಣ್ಣುಗಳು, ಸುಗಂಧದ ಬೇರುಗಳು, ಶುದ್ಧ ನೀರು, ಮಣ್ಣಿನ ವಸ್ತುಗಳು, ಹಸು ಉತ್ಪನ್ನಗಳು, ತುಳಸಿ, ಕುಶ, ಹೂಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ, ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು. 'ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನದ ಅಂಧಕೂಪದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ನಾನು, ಹೇಗೆ ಈ ಮಹಾಸಂಗಮವನ್ನು—ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು, ಅವನ ಪಾದಧೂಳಿ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳ ಆಶ್ರಯ, ಮತ್ತು ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು, ಅವನ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿರುವವರನ್ನು—ಪಡೆದೆ?' ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು. ಅತಿಥಿಗಳು ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ಗೌರವವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಶ್ರುತದೇವನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು. ಶ್ರುತದೇವನು ಹೇಳಿದನು: ಇಂದು, ಪರಮಾತ್ಮನು, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವವನು, ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯನು ಹಾಸಿಗೆ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕನಸು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಪರಮಾತ್ಮನು. ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಸತ್ಯವಾಗಿ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೀವೇ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶವಾಗುತ್ತೀರಿ. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವರೂ, ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾಗಿರುವವರಿಗೆ ದೂರವಾಗಿದ್ದೀರಿ; ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಬಲದಿಂದ ಅಪರೂಪವಾಗಿದ್ದರೂ, ಭೌತಿಕ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾದವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿಮಗೆ, ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ಒಳಗಿನ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಆತ್ಮದ ಅತೀತನಾದವನು, ಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವವನು, ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಅಕಾರಣ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವನು, ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿರುವವನು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸ್ವಾಮಿಯೇ, ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕರಾದ ನಮಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡಿ—ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಏಕೆಂದರೆ, ಜನರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವದು, ನೀವು ಅವರ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಅಪ್ರಾಪ್ಯವಾಗಿರುವುದು.