ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಪರಮಾತ್ಮನು, ಅವಿಭಕ್ತನಾಗಿರುವ, ದುಃಖ, ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದೆ ಅನುಭವಿಸುವ, ಆದರೆ ತನ್ನ ಜೀವಶಕ್ತಿಯಂತಹ ಸ್ವಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿರುವ, ಅವನನ್ನು ಜನರು ಮೋಡ, ಮುಸುಕಿನ ಅಥವಾ ಗ್ರಹಣದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದು. ಅನಕದುಂಡುಭಿ Vasudeva ಅವರ ಬಳಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಸಂಯೋಜಿತ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತ ವಂಶದವರ ಮುಂದೆ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಕರ್ಮವನ್ನು ಕಾರ್ಯದಿಂದ ನಾಶಮಾಡುವುದು ಈ ರೀತಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ: ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳ ಅಧಿಪತಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿಯನ್ನು, ಪಂಡಿತರು ಶಾಸ್ತ್ರದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಯೋಗದ ಮಾರ್ಗ ಸುಲಭ ಹಾಗೂ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ದುಗುನ ಹುಟ್ಟಿದ ಗೃಹಸ್ಥನಿಗೆ ಇದು ಶುಭಕರ ಮಾರ್ಗ; ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಶುದ್ಧ ಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತಿನ ಪ್ರಕಾರ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಾನದಿಂದ ಸಂಪತ್ತಿನ ಹುಡುಕುವುದನ್ನು, ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಹುಡುಕುವುದನ್ನು, ಮತ್ತು ಆತ್ಮದ ಹುಡುಕುವುದನ್ನು ಯಥಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಹುಡುಕುವುದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವರು, ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತಪಸ್ಸಿನ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ದುಗುನ ಹುಟ್ಟಿದವನು ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮೂರು ಋಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಯಜ್ಞ, ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ತೀರಿಸಬಹುದು; ಅವುಗಳನ್ನು ತೀರಿಸದೆ ಹೋದರೆ ಅವನು ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಇಂದು ನೀನು ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಎರಡು ಋಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದೀ, ದೇವತೆಗಳ ಋಣವನ್ನು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ತೀರಿಸಿ, ಋಣಮುಕ್ತನಾಗಿ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದವನಾಗು. ವಸುದೇವ, ನೀನು ವಿಶ್ವಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಹರಿಯನ್ನು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದ್ದೀ, ಅವನು ನಿನ್ನ ಮಗನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಸುದೇವ, ಮಹಾಮನಸ್ಸುಳ್ಳ, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಕಾರರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದರು. ಅವನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ಋಷಿಗಳು, ಧರ್ಮದಂತೆ, ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ವಿಧಿಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರು. ಯಜ್ಞದ ಅಭಿಷೇಕ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ವೃಷ್ಣಿಗಳು, ತಮಗೆ ತಮಗೆ ಕಮಲ ಹಾರಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉಡಿದು, ರಾಜರು ಕೂಡ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ರಾಣಿಗಳು, ಹರ್ಷದಿಂದ, ಹಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಅನುಪಾನ ಮತ್ತು ಭಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಯಜ್ಞಶಾಲೆಗೆ ಬಂದರು. ತಾಳಗಳು, ಮೃದಂಗಗಳು, ಡೋಲುಗಳು, ಶಂಖಗಳು, ತ್ರುಂಪೆಟ್ಟುಗಳು ಹಾಗೂ ಅನೇಕ ವಾದ್ಯಗಳು ಗುಂಜಿಸಿದವು; ನೃತ್ಯಗಾರರು ಮತ್ತು ಕಲಾವಿದರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು; ಗಾಥಾಕರು ಮತ್ತು ವಂಶಾವಳಿ ಹೇಳುವವರು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದರು; ಗಂಧರ್ವ ಸ್ತ್ರೀಯರು ತಮ್ಮ ಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಧುರ ಗಾನ ಮಾಡಿದರು. ಯಜ್ಞಕಾರರು, ವಿಧಿಯಂತೆ, ಈಗಾಗಲೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಲೇಪಿತನಾಗಿದ್ದ ವಸುದೇವನನ್ನು ಅವನ ಎಂಟು妻ಗಳ ಜೊತೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು, ಚಂದ್ರನನ್ನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಅಭಿಷೇಕಿಸುವಂತೆ. ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ರೇಷಮ ವಸ್ತ್ರ, ಹಾರ, ಕಡಗ, ಪಾದರಕ್ಷೆ, ಕಿವಿಯೋಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ವಸುದೇವನು ಯಜ್ಞವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದ. ಅವನ ಯಜ್ಞಕಾರರು, ರೇಷಮ ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದವರು, ಸಮಿತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಇಂದ್ರನು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಂತೆ, ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು. ನಂತರ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ, ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು. ವಸುದೇವನು, ವಿಧಿಯಂತೆ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ, ಯಜ್ಞದ ಅಧಿಪತಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯದ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು. ನಂತರ, ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯಜ್ಞಕಾರರಿಗೆ ನಿಗದಿತ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಹಾರ, ರತ್ನ, ಗೋವು, ಭೂಮಿ, ಪುತ್ರಿಯರು ಮತ್ತು ಮಹಾಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದ ಯಜ್ಞಕಾರರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಿದನು. ಪತ್ನಿಯರಿಗಾಗಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅಂತ್ಯ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಯಜ್ಞಕಾರರು ಮತ್ತು ಯಜ್ಞದ ನಾಯಕರು, ರಾಮ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು. ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ವಸುದೇವನು ತನ್ನ ಆಭರಣ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಗಾಥಾಕರು ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ನೀಡಿದನು; ನಂತರ, ತಾನೇ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಯಜ್ಞಕಾರರು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಭೋಜನ ನೀಡಿದನು. ವಸುದೇವನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳು, ಅವರ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು ವಿದರ್ಭ, ಕೋಸಲ, ಕುರು, ಕಾಶಿ, ಕೇಕಯ, ಸೃಂಜಯ ಜನರಿಗೂ ಗೌರವದಿಂದ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡಿದನು. ಸಮಿತಿಯ ಸದಸ್ಯರು, ಯಜ್ಞಕಾರರು, ಋಷಿಗಳು, ರಾಜರು, ಭೂತಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೌರವ ನೀಡಿ, ದೇವಾಲಯವನ್ನು ತೊರೆದು, ಶುಭಾಶಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ, ಅವನ ತಮ್ಮ, ಪೃಥಾ ಪುತ್ರರು, ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಪೃಥಾ, ಯಮಾ ಪುತ್ರರು, ನಾರದ, ದೈವೀ ವ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬಂಧುಗಳು—ಯದುಗಳು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮೃದುಗೊಂಡು, ತಮ್ಮವರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ದೇಶಗಳಿಗೆ, ವियोगದ ನೋವನ್ನು ಭರಿಸಿ, ಹೊರಟರು. ನಂದನು, ಗೋಪಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕೃಷ್ಣ, ರಾಮ, ಉಗ್ರಸೇನ ಮತ್ತು ಇತರರಿಂದ ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದನು. ವಸುದೇವನು, ತನ್ನ ಬಯಕೆಗಳ ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಿದಂತೆ, ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ, ಸಂತೋಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ನಂದನನ್ನು ಕೈಹಿಡಿದು ಮಾತನಾಡಿದರು. ವಸುದೇವನು ಹೇಳಿದರು: ಸಹೋದರಾ, ಜನರಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಬಂಧವನ್ನು, ನಾನು ಪ್ರೀತಿಯೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ; ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದು ವೀರರು ಮತ್ತು ಯೋಗಿಗಳುಗೂ ಕಷ್ಟ. ಈ ಸ್ನೇಹ, ಮಹಾತ್ಮರು ತಮ್ಮ ದಯೆಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡದವರಿಗೂ ಬೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ; ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು. ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಸಹೋದರರು, ನಾವು ಪರಸ್ಪರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಈಗ, ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ, ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನಿಂತವರನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಗೌರವದಾತಾ, ಸಿಂಹಾಸನದ ಐಶ್ವರ್ಯವು ನಿಜವಾದ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಬರಬಾರದು; ಅದರಿಂದ, ಅವನು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು, ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕಾಣದೆ, ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕುರುಡಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: ಹೀಗೆ, ಹೃದಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮೃದುವಾಗಿ, ಅನಕದುಂಡುಭಿ (ವಸುದೇವ), ಸ್ನೇಹವನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಅಳಿದರು. ನಂದನು, ಯದುಗಳಿಂದ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಗೋವಿಂದ ಮತ್ತು ರಾಮನಿಗೆ ತೋರಿದ ಪ್ರೀತಿಗೆ, 'ಇಂದು, ನಾಳೆ' ಎಂದು ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಅಲ್ಲಿದ್ದನು. ನಂತರ, ನಂದನು, ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ವ್ರಜದ ಜನರೊಂದಿಗೆ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಭರಣ, ರೇಷಮ ಮತ್ತು ಅಮೂಲ್ಯ ದಾನಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ವಸುದೇವ, ಉಗ್ರಸೇನ, ಕೃಷ್ಣ, ಉದ್ಧವ, ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಇತರರಿಂದ ಬಹುಮಾನಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ನಂದನು ಯದುಗಳೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟರು. ನಂದ, ಗೋಪಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಪಿಯರು, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಗೋವಿಂದನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಅವನ್ನು ಬಿಡಲಾಗದೆ, ಮಥುರೆಗೆ ಹೊರಟರು. ಬಂಧುಗಳು ಹೊರಟ ನಂತರ, ವೃಷ್ಣಿಗಳು, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ದೇವರಾಗಿಸಿಕೊಂಡವರು, ವರುಷಾ ಕಾಲ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಮತ್ತೆ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಅವರು ಜನರಿಗೆ ಯದು ದೇವರ ಮಹಾ ಉತ್ಸವವನ್ನು, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸ್ನೇಹದ ಭೇಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಈ ರೀತಿ, ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಎರಡನೇ ಭಾಗದ ಎಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯ 'ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ವರ್ಣನೆ' ಭಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಪರಮ ತ್ಯಾಗಿಗಳಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಾಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡಿತು.