ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಆ ನಂತರ, ಒಬ್ಬನು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಹಿಡಿದು, ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಸ್ತುತಿಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು. ಈ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥವಾದ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವೇ ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಭು, ನಾನು ಭವಸಾಗರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಶರಣಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಬಹುದಿನದ ಆಸೆಗಳನ್ನು ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂರೈಸಿದ್ದೀರಿ. ಯಾವುದೇ ವಿಘ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಈ ಕಾರ್ಯ ನೆರವೇರಬೇಕು; ನಾನು ನಿಮ್ಮ ದಾಸನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಕೇಶವನೇ. ಈ ರೀತಿ ವಿನಯಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ ನಂತರ, ಕಥಾನಾಯಕನಿಗೆ ಗೌರವ ಸೂಚಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳನ್ನು ಅಳಂಕಾರವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯ ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಬೇಕು. ಹೇ ಬಾರಹರೂಪಧಾರಿ, ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಬುದ್ಧನಾಗಿರುವವನೇ, ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿರುವವನೇ, ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಬೋಧಿಸಿ, ನನ್ನ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರಮಾಡು. ಇದರ ನಂತರ, ಸ್ವಂತ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಂದು ವ್ರತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಏಳು ರಾತ್ರಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ಕಥೆಯ ನಿರಂತರತೆಗಾಗಿ ಐದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆರಿಸಬೇಕು; ಅವರು ಹರಿ ನಾಮದ ಹನ್ನೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ವೈಷ್ಣವರು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡುವವರಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಬಳಿಕ ತಾನೇ ತನ್ನ ಆಸನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಧನ, ಆಸ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ, ಮನೆ, ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪವಿತ್ರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನನಾದರೆ, ಪರಮ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಭಾತದಿಂದ ಮೂರು ಅರ್ಧ ಘಡಿಯ ಕಾಲ (ಮೂರು ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಪಹರು)ವರೆಗೆ ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನು ಸ್ಥಿರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಥೆಯನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಘಟಿಕೆಯಷ್ಟು ವಿರಾಮ ನೀಡಿ, ನಂತರ ವೈಷ್ಣವರು ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ದೇಹದ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಿತಕರವಾದ ಲಘು ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು; ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಹವಿಸ-ann food ಅನ್ನು ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಆಗಲಿ, ಯಾರು ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರೋ ಅವರು ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು; ಅಥವಾ ತುಪ್ಪ ಅಥವಾ ಹಾಲು ಕುಡಿದು ಸೌಲಭ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳಬಹುದು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಹಣ್ಣು ಸೇವಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಭೋಜನ ಮಾಡುವುದೂ ಸಾದ್ಯವಾದರೆ ಮಾಡಬಹುದು; ಕಥೆ ಕೇಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸುಲಭವಾದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು. ನಾನು ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ಕಥೆ ಕೇಳುವವರಿಗೆ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವುದೇ ಉತ್ತಮ; ಉಪವಾಸದಿಂದ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಯವಾದರೆ ಅದು ಶ್ಲಾಘ್ಯವಲ್ಲ. ಹೇ ನಾರದನೇ, ಈ ಏಳು ದಿನಗಳ ವ್ರತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಕೇಳು; ವಿಷ್ಣುವಿನ ದೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದವರು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಅರ್ಹರಾಗಿಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ, ಎಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿ, ಕಥೆಯ ನಂತರ ಮಾತ್ರ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಬೇಕು—ಇವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು ಪಡದಾಳು, ಜೇನು, ಎಣ್ಣೆ, ಭಾರವಾದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಅಶುದ್ಧ ಅಥವಾ ಹಳೆಯ ಆಹಾರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಮದ, ಅಹಂಕಾರ, ಮತ್ಸರ, ಲೋಭ, ದ್ವೇಷ, ಮೋಹ, ದ್ವೇಷ ಇವುಗಳನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು. ವೇದಪಾಂಡಿತರ, ವೈಷ್ಣವರ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ, ಗುರುಗಳ, ಗೋಪಿಯರ, ವ್ರತಸ್ಥರ, ಸ್ತ್ರೀಯರ, ರಾಜರ, ಮಹಾತ್ಮರ ಬಗ್ಗೆ ದುಷ್ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಬಾರದು. ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮಾಸಿಕ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಚಂಡಾಲರು, ಪರದೇಶಿಗಳು, ಪಾತಕಿಗಳು, ವೇದಪರಂಪರೆ ಹೊರಗಿನವರು, ದ್ವಿಜ ದ್ವೇಷಿಗಳು, ವೇದ ವಿರೋಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮಾಡಬಾರದು. ಸತ್ಯ, ಶುದ್ಧತೆ, ದಯೆ, ಮೌನ, ಸರಳತೆ, ವಿನಯ, ಮನಸ್ಸಿನ ದಾನಶೀಲತೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಸದಾ ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ಬಡವರು, ಕ್ಷೀಣರಾದವರು, ರೋಗಿಗಳು, ದುರ್ಬಾಗ್ಯವಂತರು, ಪಾಪಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದವರು, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು. ಸಂತಾನಹೀನರು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು, ಬಂಜೆಯರು, ಗರ್ಭಪಾತ ಅನುಭವಿಸಿದವರು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕೇಳಬೇಕು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ಅವರು ಅಪಾರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಈ ದೈವಿಕ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಕಥೆ ಲಕ್ಷಯಾಗಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ವ್ರತವನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಆಚರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಜನ್ಮಾಷ್ಟಮಿಯ ವ್ರತದಂತೆ ಸಮಾಪನ ಕ್ರಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಬಡರೂ ಭಕ್ತರೂ ಆದವರಿಗೆ ಸಮಾಪನ ವಿಧಿಯ ಮೇಲಿನ ಬಲವಂತವಿಲ್ಲ; ಅವರಿಗೆ ಕೇಳುವುದರಿಂದಲೇ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ನಿರ್ಲೋಭಿ ವೈಷ್ಣವರು. ಕಥಾ ಯಜ್ಞ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಪಾಠದ ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ಕಥಾನಾಯಕನನ್ನು ಶ್ರದ್ಧಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ, ತುಳಸಿ ಹಾರಗಳನ್ನು ಶ್ರೋತೃಗಳಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಮೃದಂಗ, ಜ್ಞಾಜೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಮಧುರವಾದ ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಜಯಘೋಷ, ಸ್ತುತಿ, ಶಂಖನಾದಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಬೇಕು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಬಡವರಿಗೆ ಧನ ಮತ್ತು ಅನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಶ್ರೋತೃ ನಿರ್ಗ್ರಹಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನ ಹಾಡು ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಬೇಕು; ಗೃಹಸ್ಥನಾದರೆ, ತನ್ನ ಕರ್ಮಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಹವನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೂ ಸೂಕ್ತ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಪಾಯಸ, ಜೇನು, ತುಪ್ಪ, ಎಳ್ಳು ಮುಂತಾದವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಶಮಸ್ಕಂಧಕ್ಕೆ. ಅಥವಾ, ಗಾಯತ್ರೀಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿಹೋಮವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು, ಏಕೆಂದರೆ ಪುರಾಣವು ಪರಮಾತ್ಮನ ತತ್ತ್ವದಂತೆಯೇ ಪರಮವಾಗಿದೆ. ಅಗ್ನಿಹೋಮ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು, ವಿವಿಧ ದೋಷ, ಅಪೂರ್ಣತೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಬಹುದು. ದೋಷಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ, ಭಗವಂತನ ಸಾವಿರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಇಲ್ಲ. ನಂತರ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪಾಯಸ ಮತ್ತು ಜೇನು ನೀಡಬೇಕು, ಗೋವು ಮತ್ತು ಬಂಗಾರವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೆ, ಮೂರು ಪಲ ತೂಕದ ಬಂಗಾರದ ಸಿಂಹವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ಆ ಮೇಲೆ ಸುಂದರ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು. ಆತ್ಮನಿಯಂತ್ರಣ ಹೊಂದಿರುವ, ಪೂಜೆಗೆ ಅರ್ಹನಾದ ಗುರುಗೆ ಆಹ್ವಾನದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಎಲ್ಲ ವಿಧಿ, ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಜ್ಞಾನಿಯೊಬ್ಬನು ಇದನ್ನು ತನ್ನ ಗುರುಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಸಂಸಾರದ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಈ ರೀತಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಮಂಗಳಕರವಾದ ಪುರಾಣವಾದ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವು ಫಲಪ್ರದವಾಗಿದೆ; ಇದು ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷಗಳ ಪ್ರಾಪ್ತಿಗೆ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ.