ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ನನ್ನನ್ನು ತನ್ನ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿರಿಸಿ, ನಾಲ್ಕು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನಾಲ್ಕು ಭುಜಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತನು. ದಾರುಕನು ಆ ರಥವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಆ ರಥವು ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ರಾಜರು ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದರು—ಹಾಗೆ, ಸಿಂಹದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಬಲಿಯನ್ನು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮುಂದೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ. ಕೆಲವರು ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎಳೆದು, ಹಳ್ಳಿಯ ಸಿಂಹಗಳು ಹರಿಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಂತೆ ಆತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಶಾರಂಗದಿಂದ ಬರುವ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜರ ಕೈ, ಕಾಲು, ಕುತ್ತಿಗೆಗಳು ಕಡಿದು ಬಿದ್ದವು—ಕೆಲವರು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಹೋದರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದರು. ನಂತರ ಯದುರಾಜನು ಸೂರ್ಯ ಛಾಯೆ, ಧ್ವಜಗಳು, ಚಿತ್ರಿತ ಬಾಗಿಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು—ಹಾಗೆ, ಹಡಗು ತನ್ನ ಸ್ವಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದಂತೆ. ನನ್ನ ತಂದೆ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬಂಧುಗಳು, ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದವರಿಗೆ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಹಾಸಿಗೆ, ಆಸನ ಹಾಗೂ ಇತರೆ ಬಹುಮಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿದನು. ದಾಸಿಯರು, ವಿವಿಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ಸೇನೆ, ರಥಗಳು, ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದಾನಮಾಡಿದನು. ನಾವು, ಆತನ ಮನೆಯ ದಾಸಿಯರು, ನಿಜವಾದ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹಾಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ, ಆತ್ಮತೃಪ್ತನಾದ ಆತನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ. ರಾಜಕುಮಾರ್ತಿಯರಾಗಿ ಬಾಹುಮಾಸುರನಿಂದ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ನಾವು, ಅವನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಆತನ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಇಟ್ಟು, ಆತನು ನಮ್ಮನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು—ಇದು ಲೋಕಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದ ಮಹಾ ಅನುಗ್ರಹ. ನಾವು ರಾಜ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಅಧಿಕಾರ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಾನ, ಅಥವಾ ಅನಂತ ಹರಿಧಾಮವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಧರಿಸುವ ಗದೆಯುಳ್ಳ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಪಾದಧೂಳಿಯನ್ನು, ಅವನ ಪತ್ನಿಯ ಕುಂಕುಮದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಪರಿಮಳಿಸಿರುವುದನ್ನು, ನಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸುವುದನ್ನೇ ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ವ್ರಜದ ಗೋಪಿಕೆಯರು, ಪುಲಿಂದಸ್ತ್ರೀಯರು, ಹುಲ್ಲು, ಔಷಧಿಗಳು, ಹಸುಗಳು, ಗೋಪಬಾಲಕರು—ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುವಾಗ ಅವನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಶುಕಮುನಿ ಹೇಳಿದರು: ಕುಂತಿ, ಸುಭದ್ರಾ, ದ್ರೌಪದಿ, ಮಾಧವಿ, ರಾಜಮಹಿಷಿಯರು ಮತ್ತು ಅವರ ಗೋಪಿಕೆಯರು—all heard of the deep affection Krishna, the Supreme Soul, had for them, and were all amazed, their eyes brimming with tears. ಮಹಿಳೆಯರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಪುರುಷರು ಪುರುಷರೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಲು ಅಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದರು. ವ್ಯಾಸ, ನಾರದ, ಚ್ಯವನ, ದೇವಲ, ಅಸಿತ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ಶತಾನಂದ, ಭರದ್ವಾಜ, ಗೌತಮರು ಬಂದರು. ರಾಮನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ, ವಸಿಷ್ಠ, ಗಾಲವ, ಭೃಗು, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಕಶ್ಯಪ, ಅತ್ರಿ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ—ಇವರೂ ಆಗಮಿಸಿದರು. ದ್ವಿತ, ತೃತ, ಏಕತ, ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರರು, ಅಂಗಿರಸ, ಅಗಸ್ತ್ಯ, ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯ, ವಾಮದೇವ ಮತ್ತು ಇತರರು ಕೂಡ ಬಂದರು. ಅವರನ್ನು ಕಂಡು, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹಾಜರಾಗಿದ್ದ ರಾಜರು, ಪಾಂಡವರು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮರು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು ನಿಂತು, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ನಮನ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಪೂಜಿಸಿದರು; ರಾಮ ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತರೂ ಕೂಡ ಆತಿಥ್ಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಆಸನ, ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಲನ, ಅರ್ಘ್ಯ, ಹಾರ, ಧೂಪ, ಉಂಗುರಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಗೌರವಿಸಿದರು. ಯಜಮಾನನು, ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ಎಲ್ಲರೂ ಆರಾಮವಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ, ಸಾಂತವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಆ ಮಹಾಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮೌನವಾಗಿ ಆತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಿದರು. ಆಗ ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: “ಅಯ್ಯೋ! ನಾವು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರಾಗಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಪರೂಪವಾದ ಮಹಾ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ—ಅದು ಯೋಗೇಶ್ವರರ ದರ್ಶನ. ದೇವತೆಗಳ ಅರಾಧನೆಯಲ್ಲಿಯೂ, ಕಡಿಮೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ಪುರುಷರು ಕೂಡ, ಇಂತಹ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ದರ್ಶನ, ಸ್ಪರ್ಶ, ಪ್ರಶ್ನೆ, ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಅಪೂರ್ವ. ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ತರುವುದರಲ್ಲಿ, ತೀರ್ಥಗಳು ಅಥವಾ ಮಣ್ಣು, ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತ, ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೂ ಸಾಕು—ಅವರು ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಭೂಮಿ, ಜಲ, ಆಕಾಶ, ವಾಯು, ವಾಣಿ, ಮನಸ್ಸು—ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೂ ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲಾರವು; ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಸೇವೆಯಿಂದ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ಪಾಪವಿನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವನು ತಾನು ಈ ಮೂರು ದೇಹದಿಂದ (ಅಸ್ಥಿ, ಮಾಂಸ, ರಕ್ತ) ಕೂಡಿದ ದೇಹವೇ ಆತ್ಮ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೋ, ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳನ್ನು ತನ್ನವರೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೋ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ದೇವತೆ ಎಂದು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಜಲವೆಂದು ಮಾತ್ರ ನೋಡುತ್ತಾನೋ, ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲವೋ—ಅವನು ಎತ್ತು ಅಥವಾ ಗೋದಿನಂತೆ. ಶುಕಮುನಿ ಹೇಳಿದರು: ಕೃಷ್ಣನ ಈ ಗಂಭೀರ ಜ್ಞಾನಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮೌನವಾಗಿದ್ದರು; ಅವರು ಆತನ ಮಾತಿನ ಆಳವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬಹುಕಾಲ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಅವರು ಸ್ಮಿತಮುಗ್ದರಾಗಿ ಜಗದೀಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆತನ ರಾಜಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಜನರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: “ನೀನು ಪರಮಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತವನು, ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯ ಮೂಲಕ ನಾವು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರೂ ಕೂಡ ಮರುಳುಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ನಿನ್ನದೇ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿರುವುದು—ಭಗವಂತನ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ವಿಸ್ಮಯಕಾರಿಯಾಗಿದೆ! ನೀನು ನಿರ್ಲಿಪ್ತನಾದರೂ, ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯ ಮಾಡುತ್ತಾ, ನಾನಾ ರೂಪ, ನಾಮಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಹೇಗೆ ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ಬದಲಾಗದೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆ, ನೀನು ಬದಲಾಗದೆ ಇರುವೆ. ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಅದ್ಭುತ, ಗೂಢವಾಗಿದೆ! ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ನಿನ್ನ ಜನರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟರ ನಿಯಮನೆಗಾಗಿ ನೀನು ಸತ್ವಗುಣವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ವೇದಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆ. ನೀನು ವರ್ಣಾಶ್ರಮಧರ್ಮದ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿ, ಪರಮಪುರುಷ. ಓ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ನಿನ್ನ ಹೃದಯವು ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ—ತಪಸ್ಸು, ಅಧ್ಯಯನ, ದಮನದಿಂದ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತ, ಅವ್ಯಕ್ತ, ಮತ್ತು ಎರಡಕ್ಕೂ ಅತೀತವಾದ tattva ಅರಿತಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸಮುದಾಯವನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೀಯೆ—ಅದು ವೇದಗಳ ಮೂಲ, ನಿನ್ನ ಮೂಲವೂ ಹೌದು; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿರುವೆ. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಜನ್ಮ, ವಿದ್ಯೆ, ತಪಸ್ಸು, ದೃಷ್ಟಿ—all have borne fruit, for by meeting you, the supreme goal, we have attained the highest good. ಅಪ್ರಮೇಯ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ, ತನ್ನ ಯೋಗಮಾಯೆಯಿಂದ ಮಹಿಮೆ ಮರೆಯಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಪರಮಾತ್ಮ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಈ ರಾಜರು, ವೃಷ್ಣಿಕುಲದವರು—even they do not know you truly, for you are ಕಾಲಸ್ವರೂಪಿ, ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿ, ಮಾಯೆಯ ಪರ್ದೆಯ ಹಿಂದೆ ಮರೆಯಾಗಿರುವೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಮನುಷ್ಯನು ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಪಂಚಭೂತ, ಗುಣಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದರೂ, ತನ್ನ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಯಲಾರದು; ಹೆಸರು, ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮೋಹಿತವಾದಾಗ, ನೀನು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪು ತಪ್ಪುತ್ತದೆ. ಇಂದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಪಾದವನ್ನು ಕಂಡೆವು—ಅದು ಪಾಪಪಂಜರವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ, ತೀರ್ಥಗಳ ಸ್ವರೂಪ, ಯೋಗಸಿದ್ಧ ಪುರುಷರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರು, ಭಾವಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಂತರಂಗಿಕ ಆವರಣವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ನೀನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ಮಾಡು. ಶುಕಮುನಿ ಹೇಳಿದರು: ಹೀಗೆ, ದಾಶಾರ್ಹ (ಕೃಷ್ಣ), ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮುಂತಾದವರನ್ನು ವಿದಾಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಮಗಳಿಗೆ ಮರಳಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು. ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಸುದೇವನು ಅವರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮ್ಮಾನಿಸಿ, ಸಂಯಮಿತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.