ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅರ್ಜುನನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೀನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ಗಮನपूर्वಕವಾಗಿ ನೋಡಿ, ಅದರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತು, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಬಾಣವನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು. ಆ ಬಾಣ ಗುರಿಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸದೆ, ಮುಟ್ಟುವಷ್ಟೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿತು. ರಾಜರು ತಮ್ಮ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿದಾಗ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಎತ್ತಿ, ಅದನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು. ಅವನು ಗುರಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಮೀನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಬಾಣದಿಂದ ಅದನ್ನು ಕಡಿದು ಬಿದ್ದಿಸಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಅಭಿಜಿತ್ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಆಗ ನಾನು—ದ್ರೌಪದಿಯು—ಹೊಸ ರೇಷ್ಮೆ ಉಡುಗೆಯಲ್ಲಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುವ ಹಿರಣ್ಮಯ ಹಾರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮುಗುಳ್ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಹೂವಿನ ಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕೇಶವಿನೊಂದಿಗೆ, ಮೃದು ನಾದದ ಪಾದಸರಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ. ನಾನು ಮುಖವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ದೊಡ್ಡ ಕುಂಡಲಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಕೆನ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಸೌಮ್ಯ ನಗೆಯ ನೋಟಗಳನ್ನು ರಾಜರ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಸುತ್ತಾ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮುರಾರಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೆನೆಸಿ, ಆ ಹಾರವನ್ನು ಅವನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟೆ. ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿ ವಾದ್ಯಗಳು, ಮೃದಂಗ, ಶಂಖ, ಭೇರಿ, ಇತರ ವಾದ್ಯಗಳ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ, ನೃತ್ಯಗಾರರು ಕುಣಿದು, ಗಾಯಕರು ಹಾಡಿದರು. ನಾನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಮಾನವಲ್ಲದ chiefs of men, ದ್ರೌಪದಿಯ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ, ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದರು. ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳು ಜೋಡಿಸಲಾದ ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ, ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತನು. ದಾರುಕನು ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿರುವ ರಥವನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು; ರಾಜರು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಅದು ಸಿಂಹವು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಬಲಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಕೆಲವು ರಾಜರು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದು, ಹತ್ತಿರ ಬರುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಶಾರಂಗದಿಂದ ಬಂದ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಅವರ ಕೈ, ಕಾಲು, ಕುತ್ತಿಗೆಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕಿದವು; ಕೆಲವರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಹೋದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಪರಾಜಿತರಾಗಿ ಓಡಿಹೋದರು. ನಂತರ ಯಾದವರಾಧಿಪತಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸೂರ್ಯ ಛಾಯೆ, ಧ್ವಜಪಟಗಳು, ಸುಂದರವಾದ ಗೋಪುರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಆ ನಗರವು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾಗಿತ್ತು; ಅದು ತಾನು ಬಂದ ಹಡಗು ತನ್ನ ಬಂದರಿಗೆ ತಲುಪಿದಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ನನ್ನ ತಂದೆ ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಸಂಬಂಧಿಗಳಿಗೆ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಹಾಸಿಗೆ, ಆಸನ, ಮತ್ತು ಇತರ ಬಹುಮಾನಗಳನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ನೀಡಿದನು. ದಾಸಿಯರು, ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಧನ, ಯೋಧರು, ರಥ, ಕುದುರೆಗಳು, ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯವಂತವಾದ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ನಾವು, ಅವನ ಮನೆತನದ ದಾಸಿಯರು, ನಿಜವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ, ಆತ್ಮತೃಪ್ತನಾದ ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ. ರಾಣಿಯರು ಹೇಳಿದರು: ಭೌಮಾಸುರನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಂದು, ನಮ್ಮನ್ನು—ಅವನಿಂದ ಜಯಿಸಲಾದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯರನ್ನು—ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ, ಅವನ ಕಮಲಪಾದಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನಾದ ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಲೋಕಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗೊದಿಸಿದನು. ನಾವು ರಾಜ್ಯ, ಅಧಿಪತ್ಯ, ಪರಮಾಧಿಕಾರ, ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಾನವೂ, ಅಥವಾ ಹರಿಯ ಅನಂತ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಅವನು ಧರಿಸುವ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವವನ ಪಾದಧೂಳಿಯನ್ನು, ಅವನ ಪತ್ನಿಯ ಅಲಂಕಾರ ವಾಸನೆಯೊಂದಿಗೆ, ನಮ್ಮ ತಲೆಗೆ ಧರಿಸುವುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ವ್ರಜದ ಗೋಪಿಕೆಯರು, ಪುಲಿಂದಸ್ತ್ರೀಯರು, ಹುಲ್ಲು, ಔಷಧಿಗಳು, ಹಸುಗಳು, ಗೋಪಬಾಲಕರು—ಎಲ್ಲರೂ ಅವನು ಹಸುವನ್ನು ಮೇಯಿಸುವಾಗ ಅವನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಕುಂತಿ, ಸುಭದ್ರಾ, ದ್ರೌಪದಿ, ಮಾಧವಿ, ರಾಜಪತ್ನಿಯರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ವಂತ ಗೋಪಿಕೆಯರು—all ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪರಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಮಹಿಳೆಯರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಪುರುಷರು ಪುರುಷರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮರನ್ನು ನೋಡಲು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು. ವ್ಯಾಸ, ನಾರದ, ಚ್ಯವನ, ದೇವಲ, ಅಸಿತ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ಶತಾನಂದ, ಭರದ್ವಾಜ, ಗೌತಮರು ಬಂದರು. ರಾಮನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ, ವಸಿಷ್ಠ, ಗಾಲವ, ಭೃಗು, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಕಶ್ಯಪ, ಅತ್ರಿ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ—all ಆಗಮಿಸಿದರು. ದ್ವಿತ, ತೃತ, ಏಕತ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರರು, ಅಂಗಿರ, ಅಗಸ್ತ್ಯ, ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯ, ವಾಮದೇವ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸಹ ಬಂದರು. ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಮೊದಲೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ ರಾಜರು, ಪಾಂಡವರು, ಕೃಷ್ಣ, ಬಲರಾಮರು ಕೂಡ, ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯರಾದ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿದರು; ರಾಮ ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತನು ಆತ್ಮೀಯ ಪದಗಳಿಂದ, ಆಸನ, ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಳನ, ಅರ್ಘ್ಯ, ಹಾರ, ಧೂಪ, ಲೇಪನಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದರು. ಧರ್ಮರೂಪಿಯಾದ ಭಗವಂತನು, ಅವರು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಾಗ, ಶಾಂತ assemblyಯಲ್ಲಿ, ತಾಳಮೇಳದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಿದರು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು: ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನಾವು, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಫಲವಾದ ಯೋಗೇಶ್ವರರ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ. ದೇವತೆಗಳ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿಯೂ, ಯಾರು ಸ್ವಲ್ಪ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೂ, ಲೋಕದ ಕಣ್ಣುಗಳಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ನೋಡಲು, ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲು, ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು, ಪಾದಪರಿಚಾರ್ಯ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕೆ? ಪವಿತ್ರವಾದ ನೀರುಗಳು, ಮಣ್ಣು, ಕಲ್ಲಿನ ದೇವತೆಗಳು, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮರ ದರ್ಶನದಂತೆ ಶುದ್ಧಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ಪಾಪವನ್ನೂ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ನಕ್ಷತ್ರ, ಭೂಮಿ, ಜಲ, ಆಕಾಶ, ವಾಯು, ವಾಣಿ, ಮನಸ್ಸು—ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೂ ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಸೇವೆಯಿಂದ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಪಾಪವು ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾರು ತಾನು ಮೂರು ದೇಹಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಸ್ವಂತವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ತೀರ್ಥವೆಂದು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಿಲ್ಲ—ಅವನು ಹಸುವಿಗಿಂತಲೂ, ಕತ್ತೆಯಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲು ಅಲ್ಲ. ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣನ ಈ ಅಪ್ರಮೇಯ ಜ್ಞಾನಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮೌನವಾಗಿದ್ದರು; ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಆಳವಾದ ಮಾತಿನಿಂದ ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿದ್ದಿತು. ಬಹು ಸಮಯ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ವಿಶ್ವನಾಥನಿಗೆ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಅವನ ಅಧಿಪತ್ಯ ಜನರನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ. ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ—even ನಾವು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರಲ್ಲಿಯೂ—ಗೊಂದಲ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ನಿನ್ನ ವೈಭವ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಎಷ್ಟು ಅದ್ಭುತ! ನೀನು ಯಾವ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಪಾಲಿಸಿ, ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಆದರೂ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಬಂಧನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಭೂಮಿ ಅನೇಕ ರೂಪ ಹಾಗೂ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಅವಳು ಯಥಾಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಇರುವಂತೆ, ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಎಷ್ಟು ಅದ್ಭುತ! ಯಾವಾಗಲೂ, ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಜನರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ, ದುಷ್ಟರ ಶಮನಕ್ಕೆ, ನಿನ್ನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ವೇದಗಳ ಸನಾತನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೀಯೆ, ವರ್ನಾಶ್ರಮದ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಪರಮಾತ್ಮನೆ. ಬ್ರಹ್ಮನ್, ನಿನ್ನ ಹೃದಯ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ; ತಪಸ್ಸು, ಅಧ್ಯಯನ, ದಮದಿಂದ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾದ್ದು; ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ, ಅಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಗೂ ಅತೀತವಾದ ತತ್ತ್ವಗಳು ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಆದುದರಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮನ್, ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಅದು ವೇದಗಳ ಮೂಲವೂ, ನಿನ್ನ ಮೂಲವೂ ಆಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಜನ್ಮ, ವಿದ್ಯೆ, ತಪಸ್ಸು, ದೃಷ್ಟಿ—all ಫಲಪ್ರದವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ, ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದ, ಪರಮ ಗಮ್ಯನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡು, ಪರಮಮಂಗಳವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ.