ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಭದ್ರಾ ದೇವಿಯು ತನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ನನ್ನ ತಂದೆ, ನನ್ನ ಮಾವನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು. ಆ ಕಾಳಗನ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಆತ್ಮನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿತ್ತು. ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸೇನೆ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಕೂಡಾ ಕೊಟ್ಟು, ನನ್ನನ್ನು ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನೀಡಿದರು. ನನ್ನ ಪ್ರತಿ ಜನ್ಮದಲ್ಲೂ ಆತನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶವಾಗಲಿ ಎಂದು ನಾನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ; ಏಕೆಂದರೆ, ಆ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ಕರ್ಮದ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುವ ಜೀವಾತ್ಮನು ಪರಮಮಂಗಳವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.” ಲಕ್ಷ್ಮಣಾ ದೇವಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ನಾರದಮುನಿಯಿಂದ ರಾಜನ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಕೃತ್ಯಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಕೇಳಿದಾಗ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮುಕುಂದನಿಗೆ, ಆ ಕಮಲಹಸ್ತನಿಗೆ, ಆಕರ್ಷಿತವಾಗಿತ್ತು. ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕರನ್ನು ಕೂಡ ನಾನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಆತನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದೆ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿತ ನನ್ನ ತಂದೆ ಬೃಹತ್ಸೇನನು, ನನ್ನ ವಿವಾಹಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಯುಕ್ತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು. ಪಾಂಡವರ ಆಸೆಗೆ ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ಮೀನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾದಂತೆ, ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಒಂದು ಮೀನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಡಿಲಾಗಿ, ಹೊರಗಡೆ ಮರೆಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ರಾಜರು, ಎಲ್ಲಾ ಆಯುಧಗಳ ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರಭುಗಳು, ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ನನ್ನ ತಂದೆ ಅವರ ಶಕ್ತಿಗೆ ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಗೌರವಿಸಿದರು. ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದವರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿದರು. ಕೆಲವರು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿ ಬೆನ್ನು ಬಿಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು ಆದರೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಕೆಲವರು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿ ಎದೆಯವರೆಗೆ ಬಿಗಿಸಿದಾಗ, ಅದರ ಬಲದಿಂದ ಆಘಾತಗೊಂಡು ಬಿದ್ದರು. ಮತ್ತೊಬ್ಬರು, ಮಾಗಧ, ಅಂಬಷ್ಟ, ಚೇದಿ ರಾಜರು, ಭೀಮ, ದುರ್ಮದ, ಕರ್ಣ—ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬಿಗಿಸಲು ಯಶಸ್ವಿಯಾದರೂ, ನಿಜವಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅರ್ಜುನನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೀನು ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತು, ತನ್ನ ಬಾಣವನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಹಾರಿಸಿದರು; ಬಾಣವು ಮೀನುವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಸ್ಪರ್ಶಮಾಡಿತು. ರಾಜರು ತಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಹಿಂತಿರುಗಿದಾಗ, ಶ್ರೀಮಹಾಪ್ರಭು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಬಿಗಿಸಿದರು. ಅವನು ತನ್ನ ಬಾಣವನ್ನು ಗುರಿಗೆ ತೊಡಗಿಸಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೀನು ಒಂದೇ ಸಲ ನೋಡಿದಂತೆ, ಬಾಣದಿಂದ ಅದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದರು; ಆಗ ಸೂರ್ಯನ ಅಭಿಜಿತ್ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ. ನಾನು ಹೊಸ ರೇಷ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಬಂಗಾರದ ಹಾರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಪಾದದ ಗಜಗಳು ಮೃದುವಾಗಿ ಜಗಜಗಿಸುತ್ತ, ತಮಗೊಳಗಾದ ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಹೂಮಾಲೆ ತಲೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಸಭೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ. ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ದೊಡ್ಡ ಕಿವೋಲಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಗಂಡು ರಾಜರ ಕಡೆಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಗುವ ನೋಟಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮುರಾರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ನನ್ನ ಹಾರವನ್ನು ಆತನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಡಿದೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಡೋಲು, ನಗೆ, ಶಂಖ, ತುರಿ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ವಾದ್ಯಗಳು ಘೋಷಿಸಿದರು; ನೃತ್ಯಗಾರರು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು, ಗಾಯಕರು ಹಾಡಿದರು. ನಾನು ಆ ಮಹಾಪ್ರಭುವನ್ನು ಆಯ್ದಾಗ, ರಾಜರು, ದ್ರೌಪದಿಯ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನೂ ಸಹಿಸದಂತೆ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದರು. ಆತನ ಚಾರಿಯತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕು ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಜೂಡಿಸಿ, ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ನಾಲ್ಕು ಭುಜಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ನಿಂತರು. ದಾರುಕನು ಚಾರಿಯತ್ತನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಿದರು; ಚಾರಿಯತ್ತವು ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು. ರಾಜರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಸಿಂಹನು ತನ್ನ ಬಲಿಯಿಂದ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವಂತೆ, ಕೃಷ್ಣನು ನನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದರು. ಕೆಲವರು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದು, ಹಾರಿಯಂತೆ ಆತನನ್ನು ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರ ಕೈ, ಕಾಲು, ಕುತ್ತಿಗೆಗಳು ಕಡಿದು, ಕೆಲವರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರು; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿದರು. ನಂತರ ಯಾದವರಾಧಿಪತಿ, ಸೂರ್ಯರಕ್ಷಿತ ಧ್ವಜಗಳು, ಚಿತ್ರಿತ ದ್ವಾರಗಳು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಹಡಗು ತನ್ನ ಬಂದರು ತಲುಪಿದಂತೆ. ನನ್ನ ತಂದೆ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬಂಧುಗಳು, ಆಪ್ತರುಗಳಿಗೆ ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಆಭರಣಗಳು, ಹಾಸಿಗೆಗಳು, ಆಸನಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ದಾಸಿಯರು, ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಸಂಪತ್ತು, ಸೇನೆ, ಚಾರಿಯತ್ತಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಅಮೂಲ್ಯ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು. ನಾವು, ಆತನ ಗೃಹದ ದಾಸಿಯರು, ಶುದ್ಧ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿರಾಗದಿಂದ, ಆತ್ಮತೃಪ್ತನಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಅವನಿಗೆ ಭೌಮ ಮತ್ತು ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತಮಾಡಿ, ನಮ್ಮನ್ನು—ಆತನಿಂದ ಗೆದ್ದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯರನ್ನು—ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದರು. ಆತನ ಕಮಲಪಾದಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ ಆತನನ್ನು ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಲೋಕಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದರು. ನಾವು ರಾಜ್ಯ, ಅಧಿಪತ್ಯ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪರಮ ಸ್ಥಾನ, ಅಥವಾ ಹರಿಯ ಅನಂತ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಕೇವಲ ಆತನ ಪಾದಧೂಳಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸುವುದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ; ಅದು ಆತನ ಪತ್ನಿಯ ಕುಂಗುಮದ ವಾಸನೆ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಗದಾಧಾರಿಯ ಪಾದಗಳು. ವ್ರಜದ ಗೋಪಿಯರು, ಪುಲಿಂದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಹುಲ್ಲು-ಹೆರ್ಬ್, ಹಸುಗಳು, ಗೋಪಬಾಲಕರು—ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಆತನು ಹಸುಗಳನ್ನು ಕಾಯುವಾಗ ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ. ಶುಕಮುನಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಕುಂತಿ, ಸುಭದ್ರಾ, ದ್ರೌಪದಿ, ಮಾಧವಿ, ರಾಜಪತ್ನಿಯರು ಮತ್ತು ಅವರ ಗೋಪಿಯರು—all—ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ಪರಮಾತ್ಮ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ಕಣ್ಣು ತುಂಬು ನೀರಿನಿಂದ, ತೋಡಿದರು. ಮಹಿಳೆಯರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಪುರುಷರು ಪುರುಷರೊಂದಿಗೆ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದರು. ವ್ಯಾಸ, ನಾರದ, ಚ್ಯವನ, ದೇವಲ, ಅಸಿತ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ಶತಾನಂದ, ಭರದ್ವಾಜ, ಗೌತಮ—ಇವರು ಬಂದರು. ರಾಮನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ, ವಸಿಷ್ಠ, ಗಾಲವ, ಭೃಗು, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಕಶ್ಯಪ, ಅತ್ರಿ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ—ಇವರೂ ಆಗಮಿಸಿದರು. ದ್ವಿತ, ತೃತ, ಏಕತ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರರು, ಅಂಗಿರ, ಅಗಸ್ತ್ಯ, ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯ, ವಾಮದೇವ—ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು ಬಂದರು. ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜರು, ಪಾಂಡವರು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮ, ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರು; ರಾಮ ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತನು ಮಾತು, ಆಸನ, ಕಾಲಿಗೆ ನೀರು, ಉಡುಗೊರೆ, ಹಾರ, ಧೂಪ, ಕುಂಗುಮದಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದರು. ಧರ್ಮದ ಸ್ವರೂಪನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಆರಾಮವಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ, ಸಭೆಯು ಮೌನದಿಂದ ಆತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಅಹ್! ನಾವು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕೂಡ ದೊರೆಯದ ಮಹಾ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ—ಯೋಗಾಧಿಪತಿಗಳ ದರ್ಶನ. ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದವರು ಕೂಡ, ಇಂತಹ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ನೋಡಲು, ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲು, ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು, ಪಾದಕ್ಕೆ ನಮಿಸುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳು, ಮಣ್ಣಿನ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನ ದೇವತೆಗಳು, ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಪವಿತ್ರತೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ; ಮಹಾತ್ಮರು, ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರತೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಆಕಾಶ, ವಾಯು, ವಾಕ್ಯ, ಮನಸ್ಸು—ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೂ—ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಸೇವೆಯಿಂದ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಪಾಪವು ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ.” ಇಂತಹ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪವಿತ್ರ ಮಾತುಗಳು, ಮಹರ್ಷಿಗಳ ದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಆತನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಪತ್ನಿಯರು—ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವು.