ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅನಿರುದ್ಧನು ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಕೃತವರ್ಮ ಕೂಡಾ ನಾಯಕನಾಗಿ ಇದ್ದನು; ಅವರು ದೇವತಾ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ರಥಗಳ ಮೇಲೆ, ವೇಗವಂತ ಹಸುಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು. ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಮೇಘಗಳಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುವ ಆನೆಗಳು, ವಿದ್ಯಾಧರರು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಪುರುಷರೊಂದಿಗೆ, ಚಿತ್ತಾಕರ್ಷಕ ಚทองದ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಗೊಂಡು, ಅದ್ಭುತ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಮಿಂಚಿದರು. ಅವರು ದಿವ್ಯ ಹಾರಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಕವಚಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲೆ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಗೋವುಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಹಾರಗಳು, ಚทองದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನಮಾಡಿದರು; ನಂತರ, ರಾಮನ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ವಿಧಿಯಂತೆ ಪುನಃ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಿದರು—"ನಮಗೆ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಸಿಗಲಿ" ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ—ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಸ್ವತಃ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದರು. ಭೋಜನದ ನಂತರ, ಅವರು ಹಸಿರು ಮರಗಳ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು; ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ರಾಜರು, ಬಂಧುಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಅವರು ಮತ್ಸ್ಯ, ಶೀನ, कौಶಲ್ಯ, ವಿದ್ಯರ್ಭ, ಕುರು, ಸೃಂಜಯ, ಕಾಮ್ಬೋಜ, ಕೈಕೇಯ, ಮದ್ರ, ಕುಂತಿ, ಅನರ್ತ, ಮತ್ತು ಕೇರಳ ರಾಜರನ್ನು ನೋಡಿದರು. ರಾಜನೇ, ಅವರದೇಗೂ ಅಲ್ಲದ ಸಹಾಯಿಗಳು, ಶತ್ರುಗಳು, ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಗೋಪರು, ಗೋಪಿಯರು—ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದವರು—ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ನೋಡಿದ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಮುಖಗಳು ಕಮಲದಂತೆ ಅರಳಿದವು; ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಸುರಿದು, ಚರ್ಮದಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚನ, ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿತನ, ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಮಹಿಳೆಯರು, ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ ನೋಟದಿಂದ, ನಗುತ್ತಾ, ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು; ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಲೇಪಿತವಾದ ವಕ್ಷಸ್ಥಳವನ್ನು ಒತ್ತಿಕೊಂಡು, ಕೈಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡರು. ನಂತರ, ಹಿರಿಯರಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಚಿಕ್ಕವರು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಪರಸ್ಪರ ಹಿತವಚನ, ಆರೋಗ್ಯ ವಿಚಾರಣೆ, ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಕುರಿತು ಸಂವಾದ ನಡೆಸಿದರು. ಪೃಥಾ, ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣ-ತಂಗಿ, ಅವರ ಮಕ್ಕಳು, ಪೋಷಕರು, ಅಣ್ಣಗಳ ಪತ್ನಿಯರು, ಮತ್ತು ಮುಕುಂದನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಸಂಭಾಷಣೆಯಿಂದ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು. ಕುಂತಿ ಹೇಳಿದರು: "ಮಹಾನ್ನೋ, ನಾನು ಭಾಗ್ಯವಂತಳಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಏಕೆಂದರೆ, ಸಂಕಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ನೀವು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ." ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬಂಧುಗಳು, ಮಕ್ಕಳು, ಅಣ್ಣ-ತಂಗಿಗಳು, ಪೋಷಕರು—ಯಾರಾದರೂ, ದುಃಖ ಬಂದಾಗ ತಮ್ಮವರನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀ ವಸುದೇವನು ಹೇಳಿದರು: "ಅಮ್ಮಾ, ಈ ಪುರುಷರ ಮೇಲೆ ಅಸಹ್ಯವನ್ನು ಇಡಬೇಡಿ; ಅವರು ವಿಧಿಯ ಆಟದ ಗೊಂಬೆಗಳು. ಜಗತ್ತು ದೇವರ ವಶದಲ್ಲಿದೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ." ನಮ್ಮೆಲ್ಲರೂ ಕಂಸನ ಕಾಟದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚದುರಿದಿದ್ದೆವು; ಆದರೆ ಈಗ, ಅಕ್ಕಾ, ವಿಧಿಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿದೆ. ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: ವಸುದೇವ, ಉಗ್ರಸೇನ, ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಗೌರವಿಸಿದ ರಾಜರು, ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ಕಂಡು ಪರಮ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದರು. ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಅಂಬಿಕಾದ ಪುತ್ರ, ಗಾಂಧಾರಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಕ್ಕಳು, ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಅವರ ಪತ್ನಿಯರು, ಕುಂತಿ, ಸಂಜಯ, ವಿದ್ಯುರ, ಮತ್ತು ಕೃಪ—ಕುಂತಿಭೋಜ, ವಿರಾಟ, ಭೀಷ್ಮಕ, ಮಹಾನ್ ನಾಗ್ನಜಿತ್, ಪುರುಜಿತ್, ದ್ರುಪದ, ಶಲ್ಯ, ಧೃಷ್ಟಕೇತು, ಮತ್ತು ಕಾಶಿರಾಜ—ದಮಘೋಷ, ವಿಶಾಲಾಕ್ಷ, ಮಿಥಿಲಾರಾಜ, ಮದ್ರ ಮತ್ತು ಕೈಕೇಯ ರಾಜರು, ಯುಧಾಮನ್ಯು, ಸುಶರ್ಮಾ, ಬಹ್ಲಿಕ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಇತರರು—ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಭಕ್ತರಾದ ಎಲ್ಲ ರಾಜರು, ಶೌರಿಯ ಶ್ರೀಯುತ ರೂಪವನ್ನು, ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ, ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು. ನಂತರ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ವೃಷ್ಣಿಗಳು—ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು—ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದರು: "ಅಯ್ಯಾ, ಭೋಜರಾಜ, ನೀನು ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಭಾಗ್ಯವಂತನು; ಯೋಗಿಗಳು ಕೂಡಾ ಕಾಣಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೀನು ಪುನಃ ಪುನಃ ನೋಡುತ್ತೀ." ಅವನ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ವೇದಗಳು ಹಾಡುತ್ತವೆ; ಅವನ ಪವಿತ್ರ ಕೀರ್ತಿ ಶುದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತದೆ; ಅವನ ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಳನ, ವಾಕ್ಯ, ಉಪದೇಶಗಳೆಲ್ಲಾ ಶುದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತವೆ; ಈ ಭೂಮಿಯು—even though deprived of fortune by time—ಅವನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅವನನ್ನು ನೋಡುವುದು, ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದು, ಅವನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು, ಸಂಭಾಷಣೆ, ಹಾಸಿಗೆ, ಆಸನ, ಭೋಜನ, ಬಂಧುತೆ—ನರಕದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ—ವಿಷ್ಣುವೇ, ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವನು, ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: ನಂದನು, ಯದುಗಳು ಕೃಷ್ಣನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಗೋಪರೊಂದಿಗೆ, ಕಾಣಲು ಬಯಸಿ, ಸೂಕ್ತವಾದ ಉಡುಗೊಡಿಗಳನ್ನು ತಂದರು. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ, ಜೀವಗಳು ದೇಹಕ್ಕೆ ಮರಳಿದಂತೆ, ಬಹು ವರ್ಷಗಳ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ನಂತರ, ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ವಸುದೇವನು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಕಂಸನ caused hardships ಮತ್ತು ಗೋಕೂಲದಲ್ಲಿ ಮಗನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮ ತಮ್ಮ ಪೋಷಕರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಕಂಠ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ, ಮಾತು ಹೇಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿಸಿ, ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಯಶೋದಾ ಮತ್ತು ಅವರ ಪತಿ, ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು. ರೋಹಿಣಿ ಮತ್ತು ದೇವಕಿ, ವ್ರಜದ ರಾಣಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು; ಅವಳ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಕಂಠ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ, ಮಾತನಾಡಿದರು: "ವ್ರಜದ ರಾಣಿ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಿರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಯಾರೂ ಮರೆಯಲಾಗದು; ಇಂದ್ರನ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೂ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಫಲವಿಲ್ಲ." "ನಾನು ನೋಡಿದ್ದು ಇಷ್ಟೇ: ನಿಮ್ಮ ಪೋಷಕರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಪೋಷಿಸಿ, ರಕ್ಷಿಸಿ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಿವಿಗಳು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಂತೆ, ಧರ್ಮವಂತರಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ; ಸ್ವರ್ಗವೇ ಗುರಿಯಲ್ಲ." ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: ಗೋಪಿಯರು, ಪ್ರಿಯ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕಂಡು, ತಮ್ಮ ಕಿವಿಗೋಳನ್ನು ಶಪಿಸಿದರು—ಅವು ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತವೆ ಎಂದು. ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಆಳಿಸಿಕೊಂಡರು; ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು—ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಒಂದಾಗಿರುವವರಿಗೂ ಅಪರೂಪವಾದ ಭಕ್ತಿ. ಭಗವಂತನು, ಆಕೆಯರ ಬಳಿಗೆ ಸೊಗಸಾಗಿ ಬಂದು, ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಆರೋಗ್ಯ ವಿಚಾರಿಸಿ, ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು: "ನಿಮಗೆ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹ ನೆನಪಿದೆಯೆ? ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಪೂರೈಸಲು, ಶತ್ರುದಳವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು, ಬಹು ದಿನ ದೂರವಿದ್ದೆವು." "ನೀವು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅಸಹ್ಯವನ್ನು ಇಟ್ಟಿರಬಹುದು, ಕೃತಘ್ನತೆ ಎಂದು ಶಂಕಿಸಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಭಗವಂತನೇ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ." "ಗಾಳಿ ಮೇಘ, ಹುಲ್ಲು, ಹತ್ತಿ, ಧೂಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಚದುರಿಸುವಂತೆ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ." "ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಅಮೃತವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯು ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಉಂಟಾಗಿದೆ; ಎಲ್ಲ ಅಡಚಣೆಯನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದೆ." "ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆರಂಭ, ಅಂತ್ಯ, ಒಳ, ಹೊರ, ಸತ್ವ; ಜಲ, ಭೂಮಿ, ಗಾಳಿ, ಬೆಳಕು, ಆಕಾಶವು ಭೌತಿಕ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಗೆ ಇರುವಂತೆ, ನಾನು ಎಲ್ಲರ ಆಂತರ್ಯ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ." ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ವೃಷ್ಣಿಗಳು, ಯದುಗಳು, ಪಾಂಡವರು, ರಾಜರು, ಗೋಪರು, ಗೋಪಿಯರು—all Krishna's devotees—ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ, ಭಕ್ತಿ, ಸಂಭಾಷಣೆ, ಅಪ್ಪುಗೆ, ಕಣ್ಣೀರು, ಹರ್ಷದಿಂದ, ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು.