ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಒಂದು ದಿನ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮೃಗದೃಶಿಯಂತಹ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸೊಗಡಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡನು. "ಇದು ಯಾವ ಸ್ಥಳ? ಇದು ಯಾರ ಮನೆ? ಹೇಗೆ ಇದನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ?" ಎಂದು ಆತನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡನು. ಅವನಿಗೆ ಆ ರೀತಿಯ ಚಿಂತನೆಗಳು ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅಮರರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಗಾನ ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ಭಗ್ಯಶಾಲಿಯನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಪತಿಯು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅವನ ಪತ್ನಿ, ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿಯು ತನ್ನ ನಿವಾಸದಿಂದ ಹೊರಬರುವಂತೆ, ತಕ್ಷಣ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಳು. ಪತ್ನಿಯು, ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ತವಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಿದಳು; ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಹೃದಯ ಪೂರ್ಣ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಅವನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದಳು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಆ ದಾಸಿಯರ ನಡುವೆ ದಿವ್ಯ ದೇವಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಆಕೆಯು ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸದ ದಾಸಿಯರ ನಡುವೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವನಿಗೆ ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಪುಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಏಕತೆಯುಂಟಾಗಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಅರಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಆ ಅರಮನೆ ಅನೇಕ ರತ್ನದ ಕಂಬಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಇಂದ್ರನ ನಿವಾಸದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಲಿನ ನಗುಹಾರವನ್ನು ಹೋಲುವ ಹಾಸಿಗೆಗಳು, ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮೃದು ಹಾಸಿಗೆಗಳು, ಚಿನ್ನದ ರೇಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಕುರ್ಚಿಗಳು, ಯಕ್ಷಪೂಚೆಯಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಪಂಕಾ—allವು ಅಲ್ಲಿದ್ದವು. ಚಿನ್ನದ ಆಸನಗಳು, ಮೃದು ಕುಶನ್‌ಗಳು, ಮುತ್ತುಗಳ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಚತ್ರಗಳು, ಹೊಳೆಯುವ ಆವರಣಗಳು—allವು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಕ್ರಿಸ್ಟಲ್ ಗೋಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಮರಾಲ್ಡ್ ತಳಗಳ ಮೇಲೆ ರತ್ನದ ದೀಪಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅಲ್ಲಿದ್ದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಅಲ್ಲಿನ ಐಶ್ವರ್ಯದ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಬಂದಿರುವ ಈ ಶ್ರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದನು. "ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಬಡವನಾಗಿದ್ದರೂ, ಈ ಯದುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಈ ಸಂಪತ್ತಿನ ಕಾರಣ ಏನು? ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಆತನು ತಿಳಿದನು. "ಈ ದಾನಶೀಲ ರಾಜನು, ಕೇಳಿದವರಿಗೂ ಕೇಳದೆ ಇರುವವರಿಗೂ, ಮೋಡವು ಮಳೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೀಡುವಂತೆ, ದಯೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ, ದಶಾರ್ಹಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು," ಎಂದು ಆತನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಿದನು. "ಆತನಿಂದ ನಾನು ಪಡೆದದ್ದು ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ, ಆತನು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನೀಡಿದನು; ಆತನು ಮಹಾ ದಾನಶೀಲನಾಗಿದ್ದರೂ, ನಾನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟ ತೊರೆದ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು." ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹಾರೈಸಿದನು: "ಆ ಮಹಾತ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ, ಸಾಥಿ, ಸೇವೆ ನನ್ನಿಗೆ ಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಗಲಿ; ಆ ಗುಣನಿಧಿಯ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ." ಭಕ್ತರಿಗೆ ಭಗವಂತನು ಅದ್ಭುತ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ, ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಪತನವನ್ನು ನೋಡುತ್ತ, ಅವನು ಅದನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಸುತ್ತಲೂ ಭೋಗಗಳಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳಿಗೆ ಅತಿಯಾದ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಅನುಭವಿಸಿದನು. ಯಜ್ಞದ ದೇವತೆ ಹರಿಯು, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನ ಮೂಲ; ಅವರಿಗಿಂತ ಎತ್ತೆದ್ದದ್ದು ಇಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಭಗವಂತನ ಸ್ನೇಹಿತ, ತನ್ನ ಸೇವಕರಿಂದ ಅಜೇಯನಾದವನನ್ನು ಜಯಿಸಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಬಂಧಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಶೀಘ್ರವೇ ಪುಣ್ಯಮಾರ್ಗದ ಮೂಲಕ ಅವನ ಅಧಿಷ್ಠಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಈ ದೇವತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭಕ್ತನ ಕುರಿತು ಕೇಳಿದವನು, ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದರೆ, ಕರ್ಮಬಂಧದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, "ಪೃಥುವಿನ ಕೋಪದ ಕಥೆ" ಎಂಬ ಅಧ್ಯಾಯವು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಎರಡನೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಇದಾದ ನಂತರ, ಶ್ರೀ ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: "ಒಂದು ಬಾರಿ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕಾಲಪರ್ಯಂತದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಮಹಾ ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣ ಸಂಭವಿಸಿತು." ರಾಜನೇ, ಆ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ತಿಳಿದು, ಜನರು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಸಮಂತಪಂಚಕ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಶುಭವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಂದರು. ರಾಮನು, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿದನು; ರಾಜರ ರಕ್ತದಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಕೆರೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ, ಭಗವಾನ್ ರಾಮನು, ಕರ್ಮದಿಂದ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯನಾಗಿದ್ದರೂ, ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಇತರರು ಮಾಡುವಂತೆ, ಜನರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಭಾರತವಂಶದವರು, ವೃಷ್ಣಿಗಳು, ಅಕ್ರೂರ, ವಸುದೇವ, ಅಹೂಕ ಮತ್ತು ಇತರರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು. ಗದ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಸಾಮ್ಬ, ಸುಚಂದ್ರ, ಶುಕ, ಸಾರಣ ಮತ್ತು ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು. ಅನಿರುದ್ಧನು ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಉಳಿದನು; ಕೃತವರ್ಮನು ಕೂಡ ನಾಯಕನಾಗಿ ಇದ್ದನು. ಅವರು ದೇವತಾ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಥಗಳ ಮೇಲೆ, ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು. ಮೆಘದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುವ ಆನೆಗಳು, ವಿದ್ಯಾಧರರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬಂಗಾರದ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಪುರುಷರು ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ದಿವ್ಯ ಹಾರಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಕವಚಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದವರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಉಪವಾಸದಿಂದ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದರು. ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಸುಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಹಾರಗಳು, ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ದಾನ ನೀಡಿದರು; ನಂತರ, ರಾಮನ ಕೆರೆಗಳಲ್ಲಿ prescribed ವಿಧಿಯಂತೆ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಪುನಃ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು. ತಮಗೆ ಸಿಗುವ ಆಹಾರವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಿದರು—"ನಮಗೆ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಸಿಗಲಿ" ಎಂದು ಹಾರೈಸಿದರು; ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ನಂತರ, ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಾವೇ ಆಹಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿದ ನಂತರ, ಮೃದು ನೆರಳಿನ ಮರಗಳ ಕೆಳಗೆ, ತಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು; ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ರಾಜರು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಅವರು ನೋಡಿದರು. ಮತ್ಸ್ಯ, ಶೀನ, कौशल್ಯ, ವಿದರ್ಭ, ಕುರು, ಸೃಂಜಯ, ಕಾಮ್ಬೋಜ, ಕೈಕೇಯ, ಮದ್ರ, ಕುಂತಿ, ಅನರ್ತ, ಕೇರಳ—ಇಂತಹ ಅನೇಕ ರಾಜರು, ಬಂಧುಗಳು, ಪ್ರತಿದ್ವಂದ್ವಿಗಳು, ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಗೋವಾಳರು, ಮತ್ತು ಬಹು ಕಾಲದಿಂದ ತವಕದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಗೋಪಿಯರು—allವನ್ನೂ ನೋಡಿದರು. ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿದ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಹೃದಯಗಳು ಮತ್ತು ಮುಖಗಳು ಕಮಲದಂತೆ ಅರಳಿದವು; ಪರಸ್ಪರ ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಚರ್ಮದಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚನ, ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿತನ, ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ನಗುನಗುತ್ತ, ಶುದ್ಧ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಆಲಿಂಗಿಸಿದರು; ತಮ್ಮ ಬಾಯಿಲು ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ಕೈಗಳಿಂದ ಒತ್ತಿಕೊಂಡು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಆನಂದಿಸಿದರು. ಮಹಿಳೆಯರು ಹಿರಿಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕಿರಿಯವರು ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಪರಸ್ಪರ ಕುಶಲೋಪಚಾರ ಕೇಳಿದರು; ನಂತರ, ಪರಸ್ಪರ ಕೃಷ್ಣನ ಕುರಿತು ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಸಿದರು. ಪೃಥಾ, ತನ್ನ ಸಹೋದರರು, ಸಹೋದರಿಯರು, ಅವರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಪೋಷಕರನ್ನು, ಸಹೋದರರ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಮತ್ತು ಮುಕುಂದನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಂಭಾಷಣೆಯಿಂದ ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡಳು. ಕುಂತಿಯು ಹೇಳಿದಳು: "ಮಹಾನ್ನು, ನಾನು ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಏಕೆಂದರೆ, ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ನೀವು ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ." "ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬಂಧುಗಳು, ಮಕ್ಕಳು, ಸಹೋದರರು, ಪೋಷಕರು—ಯಾರಾದರೂ, ದುರ್ದೈವ ಬಂದಾಗ, ತಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ." ಈ ಕಥೆ ಹೀಗೆ ಸುಗಮವಾಗಿ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದ ಪವಿತ್ರ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ.