ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಒಂದು ದಿನ, ನಾನು ನನ್ನ ಆತ್ಮೀಯ ಮಿತ್ರನೊಡನೆ ಸಹೋದರರಂತೆ ಆರಾಧಿತನಾಗಿ, ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ರಾಜಮಹಿಷಿ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಳಸುವ ಅಭಿಮಾನಿ ಹಿಡಿದು, ನನಗೆ ಹಗುರವಾಗಿ ವಾಯುವನ್ನು ಬೀಸುತ್ತಾ, ನನ್ನಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ದೇವತೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ತನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಮಸಾಜ್ ಮಾಡುವಂತಹ ಪರಮ ಸೇವೆಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಗೌರವಿಸಿದನು. ಮಾನವನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗ, ಮೋಕ್ಷ, ಭೂಮಿಯ ಐಶ್ವರ್ಯ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳ ಮೂಲವೇ ಅವನ ಪಾದಪೂಜೆ ಎಂಬುದು ನಿಜ. ನಾನು ಬಡವನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನು ನನಗೆ ಅಪಾರ ಧನವನ್ನು ನೀಡದಿದ್ದಾನೇಕೆಂದು ಚಿಂತಿಸುತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ದಯೆಯಿಂದ, “ಈ ಬಡವನು ಧನ ದೊರೆತರೆ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮರೆಯಬಹುದು” ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಇಂತಹ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ನಾನು, ನನ್ನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಮನೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಿಮಾನಮಂದಿರಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಅದು ಅದ್ಭುತವಾದ ತೋಟಗಳು, ಹೂವಿನ ಗಿಡಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳ ಹಾಡುಗಳು, ಮತ್ತು ಹೂವಿನ ಸರೋವರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಮೃಗನಯನರಾಗಿದ್ದು, ಆ ಭವ್ಯತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, “ಇದು ಯಾರ ಮನೆ? ಇದೊಂದು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು?” ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟುಕೊಂಡನು. ಆ ವೇಳೆ, ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾದ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು, ಹಾಡು-वाद್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ನನ್ನ ಪತಿಯು ಬಂದಿರುವ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ಪತ್ನಿ, ಆನಂದದಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಂತೆ ಮನೆಯೊಳಗಿಂದ ಹೊರಬಂದಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಆನುರಾಗದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಬಂದಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು, ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಅವನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದರು. ನಾನು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವಳು ದಾಸಿಯರ ನಡುವೆ ದೇವತೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾಗಿದ್ದಳು. ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗಿನ ಆನಂದದಲ್ಲಿ, ನಾನು ನನ್ನ ಭವ್ಯವಾದ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ, ಅದು ನೂರಾರು ಮುತ್ತಿನ ಕಂಬಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಹಾಲಿನ ನುರಿಗಿಂತ ಮೃದುವಾದ ಹಾಸಿಗೆಗಳು, ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿದ್ದ ಹಾಸಿಗೆಗಳು, ಯಕ್ಷಪೂಚ್ಛದ ಅಭಿಮಾನಿಗಳು, ಮೃದು ಕುರ್ಚಿಗಳು, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಛತ್ರಗಳು, ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಆವರಣಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಇದ್ದವು. ಸ್ಪಟಿಕದ ಗೋಡೆಗಳು, ಪಚ್ಚೆಮಣಿಯ ಮೇಜುಗಳು, ರತ್ನದ ದೀಪಗಳು, ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಿಳೆಯರು—all ಇವುಗಳೆಲ್ಲ ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತಗೊಳಿಸಿದವು. ಈ ಎಲ್ಲ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು, ನಾನು ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಈ ಐಶ್ವರ್ಯ ನನಗೆ ಹೇಗೆ ದೊರಕಿತು ಎಂದು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದೆ. “ನಾನಂತಾ ದುರದೃಷ್ಟವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಈ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಮೂಲವೇ ಶ್ರೀಯಾದವನ ದಯೆ. ಅವನು ಕೇಳದೆ ಇದ್ದರೂ, ಕೇಳಿದವರಿಗೆ ಮೋಡದಂತೆ ಧನವನ್ನು ಸುರಿಸುವನು. ನಾನು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನೀಡಿದ ಹತ್ತಿರದ ಭತ್ತವನ್ನು ಅವನು ಪರಿಗ್ರಹಿಸಿದನು,” ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಿದೆ. “ನಾನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ, ಸಹವಾಸ ಹಾಗೂ ಸೇವೆಯನ್ನು ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರ ಪಡೆಯಲಿ. ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ. ಭಕ್ತರಿಗೆ ಭಗವಂತನು ಅದ್ಭುತ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಅವನು ಅದನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಧನವು ಅವರ ಪತನಕ್ಕೂ, ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ,” ಎಂದು ನಾನು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಜನಾರ್ದನನ ಭಕ್ತನು, ಸುತ್ತಲೂ ಭೋಗಗಳಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾದ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಶಾಂತವಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದನು. ಯಜ್ಞಪತಿ ಹರಿಯು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವನು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಿಂತ ಎತ್ತರವಿರುವುದು ಇಲ್ಲ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿದ್ದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಅವನ ಭಕ್ತರ ಸೇವೆಯಿಂದಲೇ ಅಜಿತನಾದವನನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು. ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿತ್ತು. ಅಂತಿಮದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಪುಣ್ಯಮಾರ್ಗವಾದ ಭಗವಂತನ ಲೋಕವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪ್ರಿಯನಾದ ಭಗವಂತನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದವನು, ಅವನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾದರೆ, ಸಕಲ ಕರ್ಮಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇಂತಾಗಿ, ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಎರಡನೇ ಭಾಗದ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವಾದ "ಪೃಥುವಿನ ಕ್ರೋಧ ಕಥೆ" ಯಲ್ಲಿ, ಈ ಕಥೆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು. ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಶ್ರೀ ಶುಕಮುನಿ ಹೇಳಿದನು: ಒಮ್ಮೆ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರು ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಹಾದಿಗಂತದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವಂತಹ ಭಯಾನಕ ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣವು ಸಂಭವಿಸಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಜನರು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಸಮಂತಪಂಚಕ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಶುಭವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಂದು ಸೇರಿದರು. ರಾಮನು, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿದನು; ರಾಜರ ರಕ್ತದಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಸರೋವರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಭಗವಾನ್ ರಾಮನು ಸ್ವತಃ ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನಾದರೂ, ಪಾಪಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತವಂಶಜರು, ವೃಷ್ಣಿಗಳು, ಅಕ್ರೂರ, ವಸುದೇವ, ಅಹೂಕ ಮತ್ತು ಇತರರು ಕೂಡ ಬಂದರು. ಗದ, ಪ್ರದ್ಯೂಮ್ನ, ಸಾಮ್ಬ, ಸುಚಂದ್ರ, ಶುಕ, ಸಾರಣ ಮತ್ತು ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ಪಾಪಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದರು. ಅನಿರುದ್ಧನು ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಉಳಿದನು; ಕೃತವರ್ಮನೂ ನಾಯಕನಾಗಿ ಇದ್ದನು; ದೇವತೆಯ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿದ್ದ ರಥಗಳ ಮೇಲೆ, ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದರು. ಮೇಘಗಳಂತೆ ಘರ್ಜಿಸುವ ಆನೆಗಳು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ದೇವತೆಗಳು, ಬಂಗಾರದ ಹಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಪುರುಷರು—all ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದರು. ದೇವತೆಯ ಹಾರಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಕವಚಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಅವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಉಪವಾಸದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾದರು. ಅವರು ಗೋವುಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಹಾರಗಳು, ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನಮಾಡಿದರು. ನಂತರ ರಾಮನ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರವಾಗಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು. ತಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನು ದ್ವಿಜಾತಿಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, “ನಮಗೆ ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತಿ ದೊರಕಲಿ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಅವರ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ತಾವೂ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿದರು. ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ, ಸುಸಂಜಾತವಾದ ಮರಗಳ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಿಂತನಾಗಿ ಕುಳಿತರು. ಅಲ್ಲಿ, ಬಂದಿದ್ದ ರಾಜರು, ಬಂಧುಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನೋಡಿದರು. ಅವರು ಮತ್ಸ್ಯ, ಶೀನ, ಕೌಶಲ್ಯ, ವಿದರ್ಭ, ಕುರು, ಶ್ರೀಂಜಯ, ಕಾಂಬೋಜ, ಕೈಕೇಯ, ಮದ್ರ, ಕುಂತಿ, ಅನರ್ತ, ಕೇರಳ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ಕಂಡರು. ರಾಜನೇ, ಅವರ ಸ್ವಂತ ಬಂಧುಗಳು, ವಿರೋಧಿಗಳು, ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಗೋಪಾಲರು, ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಗೋಪಿಕೆಯರೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳು ಪವಿತ್ರ ಭಾವದಿಂದ ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತವೆ.