ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಗುರುನಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಿಸುವ ಶಿಷ್ಯನು, ಗುರುದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಅನೇಕ ಅನುಭವಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಆ ಭಾಗ್ಯವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಲೋಕಗುರುವಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಸ್ವಾಮೀ, ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ವಾಸಿಸುವ ಮೂಲಕ, ನಿಮ್ಮಂತಹ ವಾಕ್ಸತ್ಯನಾದವರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏನು ಉಳಿದಿದೆ? ಎಲ್ಲವೂ ಪೂರೈಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ." ವೇದಶಬ್ದದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ, ಗುರುನಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು ಎಲ್ಲ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಗೌರವವಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಎರಡನೇ ಭಾಗದ 'ಶ್ರೀದಾಮನ ಕಥೆ' ಎಂಬ ಎಂಭತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ. ಶ್ರೀ ಶುಕಮುನಿಯವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಹರಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿಯುವವನು, ಹಾಸ್ಯವಾಡಿ ಅವನಿಗೆ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕೃಷ್ಣನು, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯ ನೋಟದಿಂದ ನೋಡಿದನು; ಆ ನಗುವಿನಲ್ಲೇ ಧರ್ಮಾತ್ಮರ ಗುರಿಯಿದೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಮನೆಗಳಿಂದ ನನಗೆ ಯಾವ ಭೇದವನ್ನು ತಂದಿದ್ದೀಯ? ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಂದಿರುವ ತೊಡಕು—even if it is small—ನಾನು ಅದನ್ನು ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆದರೆ ಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಕೊಡುವ ದೊಡ್ಡ ದಾನ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ." "ಯಾರು ನನಗೆ ಒಂದು ಎಲೆ, ಹೂವು, ಹಣ್ಣು ಅಥವಾ ನೀರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಾನು ಆ ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನ ಭಕ್ತರಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ." ಆದರೆ, ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದರೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶ್ರೀದೇವಿಯ ಪತಿಯ ಮುಂದೆ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಮುಡಿದ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸದೆ, ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು. ಆಗ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸाक्षಾತ್ಕಾರ ಮಾಡಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ಅವನ ಬರುವ ಕಾರಣವನ್ನು ಅರಿತು, 'ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ನನಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ,' ಎಂದು ತಿಳಿದನು. ಆದರೆ ಈಗ, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಮಾನವರಿಗೆ ಅಪರೂಪವಾದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆಯಿಂದ ಮುಡಿದ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, 'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿದನು. "ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ಈ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಂದಿರುವ ಅರ್ಪಣೆ ನನಗೆ ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಈ ಮುಡಿದ ಅಕ್ಕಿಯ ಕಣಗಳು ನನಗೂ ಹಾಗೂ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಕ್ಕೂ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡುತ್ತವೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಒಂದು ಹಸ್ತದ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ತಿಂದ ನಂತರ, ಎರಡನೇ ಹಸ್ತವನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಕೈ ಹತ್ತಿಸಿದಾಗ, ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಪರಮಪತಿಯ ಭಕ್ತೆಯಾದಳು, ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಳು: "ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಆತ್ಮನೇ, ಈ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಕು; ನಿಮ್ಮನ್ನು ತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೂ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತುಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆ ರಾತ್ರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅಚ್ಯುತನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ, ಪಾನ ಮಾಡಿ, ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ಭಾವಿಸಿದನು. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ, ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದನು. ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಅವನು ಸಂಪತ್ತು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ, ಅವನು ಸ್ವತಃ ಕೇಳಲೂ ಇಲ್ಲ; ಆದರೆ ಮಹಾನುಭಾವನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಅವನು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನೂ, ಲಜ್ಜೆಯನ್ನೂ ಪೂರೈಸಿಕೊಂಡನು. "ಅಯ್ಯೋ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆ; ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಬಡವನಾಗಿದ್ದರೂ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ ಅವನನ್ನು ಅಲಿಂಗಿಸಿದಳು," ಎಂದು ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದನು. "ನಾನು ಬಡ ಮತ್ತು ಪಾಪಾತ್ಮನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಕೃಷ್ಣನು ಎಲ್ಲ ಭಾಗ್ಯಗಳ ಆಧಾರ. ನಾನು ಕೇವಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಎಂಬ ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ ಇದ್ದರೂ, ಅವನು ತನ್ನ ಭುಜಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅಲಿಂಗಿಸಿದನು." "ನಾನು ಹಾಸಿಗೆ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನಿಂದ ತಮ್ಮನಂತೆ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆ; ರಾಣಿ, ಮಕ್ಕಳ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ನಗುವ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ನನಗೆ ವಾತ ನೀಡಿದಳು." "ಪಾದಸೇವೆಯಂತಹ ಅತ್ಯಂತ ಸೇವೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ದೇವತೆ, ನನ್ನನ್ನು ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಗೌರವಿಸಿದನು." "ಮಾನವರಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗ, ಮೋಕ್ಷ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪತ್ತು, ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳ ಮೂಲ, ಅವನ ಪಾದಪೂಜೆಯಲ್ಲಿದೆ." "ಈ ಬಡವನಿಗೆ ಹಣ ದೊರೆತಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಗರ್ವದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ." ಇಂತಹ ಚಿಂತನೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದಾಗ, ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ, ಚಂದ್ರರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಾಯುಮಂದಿರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದನು. ಅದು ಅದ್ಭುತವಾದ ತೋಟಗಳು, ಹೂವುಗಳ ಸಮೂಹ, ಹತ್ತಿರದ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲ, ನೀಲಕಮಲ, ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೂವುಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗಾನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿನ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು, ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದರು, ಮೃಗದೃಶಿ ಕಣ್ಣುಗಳು; ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, 'ಇದು ಯಾವ ಮನೆ? ಯಾರದು? ಹೇಗೆ ಇದು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ?' ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು, ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ಅವನ ಪತ್ನಿ, ಪತಿಯು ಬಂದಿರುವ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ, ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಂತೆ ತನ್ನ ಮನೆಯೊಳಗಿಂದ ಹೊರಬಂದಳು. ಭಕ್ತಿಪೂರ್ಣ ಪತ್ನಿ, ಪತಿಯನ್ನೇ ಕಂಡು, ಪ್ರೀತಿಯ ಮತ್ತು ಆಸೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಹೃದಯದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಲಿಂಗಿಸಿದಳು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು, ದಾಸಿಯರ ನಡುವೆ, ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ಹಾರಮಾಲೆ ಇಲ್ಲದವರ ಮಧ್ಯೆ, ಹಾರಮಾಲೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಸಾವಿರಾರು ರತ್ನದ ಕಂಬಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಇಂದ್ರನ ಮಂದಿರದಂತೆ ತೋರಿದ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಹಾಲಿನ ನುರಿತದಂತೆ ಮೃದು ಹಾಸಿಗೆಗಳು, ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರ, ಬಂಗಾರದ ತಿರುಗುಹಾಸಿಗೆಗಳು, ಯಕ್ತೈಲ್ ವಾತಗಳು ಇದ್ದವು. ಬಂಗಾರದ ಕುರ್ಚಿಗಳು, ಮೃದು ಕುಶನ್‌ಗಳು, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಚಾತ್ರಗಳು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಹಾಸಿಗೆಗಳು ಇದ್ದವು. ಸ್ಫಟಿಕದ ಗೋಡೆಗಳು, ಪಚ್ಚೆ ಕಲ್ಲಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು, ರತ್ನದ ದೀಪಗಳು, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಮಹಿಳೆಯರು ಇದ್ದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತಿನ ಆಧಿಕ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಾಂತವಾಗಿ ತನ್ನ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದನು; ಈ ಸಂಪತ್ತು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿದನು. "ನನ್ನಂತಹ ದುರ್ದೈವಿಯು, ಯಾವಾಗಲೂ ಬಡವನಾಗಿದ್ದರೂ, ಈ ಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಏನು? ಯಾದವರ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಹೊರತು, ಬೇರೆ ಕಾರಣವೇ ಇಲ್ಲ." "ಸ್ನೇಹಿತನಂತೆ, ರಾಜನು ಕೇಳದೆ ಇದ್ದರೂ, ದಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಮೋಡದಂತೆ ಅವನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ, ದಾಶಾರ್ಹರ ನಾಯಕ." "ಅವನಿಗೆ ಕೊಡುವುದು—even if it is small—ಸ್ನೇಹದಿಂದ; ಅವನು ದೊಡ್ಡ ದಾನಿ, ಆದರೆ ನನ್ನಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಮುಡಿದ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು." "ಜನ್ಮ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅವನ ಸ್ನೇಹ, ಸಂಗಾತಿ, ಸೇವೆಯನ್ನು ನನಗೆ ದೊರೆಯಲಿ; ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಸಂಗದಿಂದ, ಗುಣಗಳ ಆಧಾರವಾದ ಅವನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ.