ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಮಾಧವನು ಸುತ್ತನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವನು ಎದ್ದಿಲ್ಲ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಗೌರವವನ್ನೂ ಸಲ್ಲಿಸಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲದೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕೂಡಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಂತೆ, ಅವನು ಕೂಡಾ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಮಾಧವನು ಕೋಪದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದನು. “ಈ ಕುಲಹೀನನು ಧರ್ಮದ ರಕ್ಷಕರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಿಂತ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮಿಗಿಂತ ಮೇಲಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ; ಈ ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನಿಗೆ ಮರಣವೇ ಯೋಗ್ಯ,” ಎಂದು ಮಾಧವನು ಹೇಳಿದನು. ಅವನಿಗೆ ದಿವ್ಯ ಋಷಿಯ ಶಿಷ್ಯತ್ವ ದೊರಕಿದರೂ, ಅನೇಕ ಇತಿಹಾಸಗಳು, ಪುರಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರೂ, ಸಂಯಮವಿಲ್ಲದ, ನಿಯಮವಿಲ್ಲದ, ತಾನು ಪಂಡಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಭಾವಿಸುವವನಿಗೆ ಆ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಫಲವೂ ಇಲ್ಲ, ಅದು ಆತ್ಮಸಂಯಮವಿಲ್ಲದ ನಟನಿಗೆ ಜ್ಞಾನವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿರುವಂತೆ. “ಧರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ಪಾಪಿಗಳಾಗಿರುವವರ ಸಂಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ,” ಎಂದು ಮಾಧವನು ಘೋಷಿಸಿದನು. ಅವನು ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ದುಷ್ಟರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದನ್ನು ತೊರೆದನು; ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕುಶದ ಬ್ಲೇಡ್‌ನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳು ದುಃಖದಿಂದ, “ಸಂಕರ್ಷಣ, ನೀನು ತಪ್ಪು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದೀಯ!” ಎಂದು ಅಳಿದರು. “ಯದು ವಂಶಜ, ನಾವು ಅವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಸನ, ಯಜ್ಞದ ಅವಧಿಗೆ ಜೀವ ಮತ್ತು ಶ್ರಮರಹಿತತೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೆವು,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. “ಯೋಗೇಶ್ವರ, ನೀನು ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದೆಯೆ; ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಕೂಡಾ ಧರ್ಮದ ನಿಯಮದಿಂದ ಹೊರತಾಗಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು. “ಈ ಪಾಪವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೀನು ಸ್ವತಃ ಮಾಡಬೇಕು, ಲೋಕಗಳ ಶುದ್ಧಿಕರ್ತನಾದ ನೀನು,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: “ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಮೊದಲ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ನಿಯಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ.” “ಅವನಿಗೆ ದೀರ್ಘಾಯು, ಬಲ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ನೀಡಲಾಗಿದೆ; ನೀವು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: “ರಾಮಾ, ನಿನ್ನ ಮಾತು, ನಿನ್ನ ಆಯುಧದ ಶಕ್ತಿ, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮರಣ—all true ಆಗಲಿ.” ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: “ಆತ್ಮನು ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ ಎಂದು ವೇದ ಹೇಳುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನ ಮಗನು ಜೀವ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಬಲ ಹೊಂದಿದ ವಕ್ತಾರನಾಗಲಿ.” “ಋಷಿಗಳೆ, ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆ ಏನು? ಹೇಳಿ, ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಅನಾಯಾಸದ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಯಾವ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಬೇಕು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಹೇಳಿ,” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: “ಇಲ್ಲವಳನ ಮಗನಾದ ಬಲ್ವಲ ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ರಾಕ್ಷಸನು ಇದೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಉತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಕಲಂಕಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.” “ದಶಾರ್ಹ ವಂಶಜ, ಆ ದುಷ್ಟನನ್ನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಸಂಹರಿಸು—that is our highest wish. ಅವನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪಸ, ರಕ್ತ, ಮಲ, ಮೂತ್ರ, ಮದ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾಂಸವನ್ನು ಸುರಿಯುತ್ತಾನೆ.” “ಭಾರತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳು ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ತಿರುಗಿ, ನೀನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದು ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು. ಇದಾದ ನಂತರ, ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: “ಪೂಜ್ಯವಂತನೆ, ಮುಕುಂದನ ಮತ್ತೊಂದು ಶೌರ್ಯಮಯ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವನು ಮಹಾತ್ಮ, ಅವನ ಶಕ್ತಿ ಅನಂತವಾಗಿದೆ.” “ಏ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಯಾರು ಒಮ್ಮೆ ಭಗವಂತನ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ, ಅವನ್ನು ಕೇಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ? ಕಾಮಬಾಣಗಳಿಂದ ಹಿಂಸಿತನಾಗಿರುವವರು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯದವರು ಮಾತ್ರ.” “ಅವನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಗಳುವ ಮಾತು, ಅವನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಕೈಗಳು, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನೆನಪಿಸುವ ಮನಸ್ಸು, ಅವನ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಕಿವಿಗಳು—ಇವುಗಳೇ ನಿಜವಾದ ಮಾತು, ಕೈ, ಮನಸ್ಸು, ಕಿವಿಗಳು.” “ಅವನಿಗೆ ನಮನ ಮಾಡುವ ತಲೆ, ಅವನನ್ನು ನೋಡುವ ಕಣ್ಣುಗಳು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅಥವಾ ಅವನ ಭಕ್ತರ ಪಾದ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಅಂಗಗಳು—ಇವುಗಳೇ ನಿಜವಾದ ತಲೆ, ಕಣ್ಣುಗಳು, ಅಂಗಗಳು.” ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: “ವಿಷ್ಣುರಾತನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ, ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಮುಳುಗಿಸಿರುವ ಬದಾರಾಯಣ ಪುತ್ರನು ಉತ್ತರ ನೀಡಿದರು.” ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: “ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸ್ನೇಹಿತ ಇದ್ದನು; ಅವನು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತ, ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದ, ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ, ಆತ್ಮಸಂಯಮಿಯು.” ಅವನು ಗೃಹಸ್ಥನಾಗಿ, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಬಂದ ಆಹಾರದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವನ ಪತ್ನಿ ಕೂಡಾ ಅವನಂತೆ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ದುರ್ಬಲ, ಹರಿದುಹೋಗಿರುವ ಬಟ್ಟೆ ತೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆ ಭಕ್ತೆಯಾದ ಪತ್ನಿ, ಬಿಳಿಯಾದ ಮುಖದಿಂದ, ತನ್ನ ಬಡವ, ದುಃಖಿತ ಗಂಡನ ಬಳಿಗೆ ನಡುಗುತ್ತಾ ಬಂದು ಮಾತನಾಡಿದಳು. “ಏ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಶ್ರೀದೇವಿಯ ಪತಿ, ಭಗವಂತನಿಗೆ ನೀನು ಸ್ನೇಹಿತನಲ್ಲವೇ? ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭಕ್ತ, ಎಲ್ಲರ ಆಶ್ರಯ, ಸಾತ್ವತಗಳ ಮಹಾಶ್ರಯ.” “ಏ ಭಾಗ್ಯವಂತ, ಧರ್ಮಾತ್ಮರ ಪರಮಾಶ್ರಯನಾದ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು. ಅವನು ನಿರಾತಂಕ ಗೃಹಸ್ಥನಾದ ನಿನಗೆ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.” “ಅವನು ಈಗ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಭೋಜ, ವೃಷ್ಣಿ, ಅಂಧಕ ವಂಶದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸ್ವಯಂ ತಾನೇ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಲೋಕಗುರುವಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವರಿಗೆ ಬೇಕಾದದು—even those not sought—ನೀಡದೆ ಇರುವನು?” ಪತ್ನಿಯು ಹಗುರವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಂತೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು “ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಜೀವನದ ಪರಮ ಲಾಭ” ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದನು. “ಹೀಗಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮನೆಯಲ್ಲೇನಾದರೂ ಕೊಡುಗೆ ಇದೆಯೇ, ಸುಧಾರಿತೆ? ಏನಾದರೂ ಕೊಡಬೇಕು,” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅವಳಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಮುಷ್ಟಿ ಅವಲakki (ಹುರಿದು ಅಕ್ಕಿ) ಬೇಡಿಸಿ, ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಗಂಡನಿಗೆ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದಳು. ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಆರಂಭಿಸಿದನು, “ಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಹೇಗೆ ಸಿಗಬಹುದು?” ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ. ಅವನು ಮೂರು ಬಲೆಯನ್ನೂ, ಮೂರು ಪ್ರಾಂಗಣಗಳನ್ನೂ ದಾಟಿ, ಅಂಧಕ ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅವರು ಭಗವಂತನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನು ಹರಿಯವರ ೧೬,೦೦೦ ರಾಣಿಯರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ದಿವ್ಯಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದನು. ಅವನನ್ನು ದೂರದಿಂದ ನೋಡಿದ ಅಚ್ಯುತನು, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರೂ, ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಕೃಷ್ಣನು, ಎರಡು ಜನ್ಮದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಯಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕಂಡು, ಕಮಲನಯನ ಭಗವಂತನು, ಆನಂದದಿಂದ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬಿಟ್ಟನು. ಅವನನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿಸಿ, ಭಗವಂತನು ಸ್ವತಃ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದನು; ನೀರನ್ನು ತಂದನು, ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದನು. ರಾಜನೇ, ಲೋಕಗಳ ಶುದ್ಧಿಕರ್ತನಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ಆ ಪಾದತೀರ್ಥವನ್ನು ತನ್ನ ತಲೆಗೆ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡನು, ಸಾಂಡಲ, ಅಗರು, ಕೇಸರದ ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಆತಿಥ್ಯ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ಸುಗಂಧ ದೀಪಗಳು, ದೀಪಗಳ ಸಾಲುಗಳಿಂದ ಹರ್ಷದಿಂದ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು; ಪಾನಸುಪಾರಿ ಕೊಟ್ಟನು; ಹಸು ನೀಡಿದನು; ಆತಿಥ್ಯಪೂರ್ಣವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆಯು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸ್ನೇಹಿತನ ಆತಿಥ್ಯ, ಋಷಿಗಳ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಪರಿಪಾಲನೆಯು ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ.