ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ದಂತವಕ್ರನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, "ನೀನು ನಮ್ಮ ಮಾವನಾಗಿದ್ದರೂ, ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿದ್ದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ, ಕೃಷ್ಣಾ! ನೀನು ಮೂರ್ಖನು. ಆದುದರಿಂದ ನಾನು ನನ್ನ ವಜ್ರದಂತೆ ಕಠಿಣವಾದ ಗದೆಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಕೋಪದಿಂದ ಹೇಳಿದನು. "ನಿನ್ನಂತ ಶತ್ರುವನ್ನು, ಸಂಬಂಧಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು ದ್ವೇಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವನನ್ನು ಕೊಂದರೆ, ನಾನು ನನ್ನ ಋಣವನ್ನು ತೀರಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಶರೀರದೊಳಗಿನ ರೋಗವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಂತೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಅವನು ಜಗ್ಗದ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹಿಗ್ಗಿಸಿ, ಆನೆಯನ್ನು ಚುಚ್ಚುವಂತೆ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿ, ಗದೆಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದನು. ಅವನು ಸಿಂಹದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಯದುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಗದಾ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕದಲಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕೌಮೊದಕಿ ಗದೆಯಿಂದ ಅವನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು. ಆ ಪ್ರಹಾರದ ಪರಿಣಾಮ ದಂತವಕ್ರನ ಹೃದಯ ಚೂರುಚೂರಾಗಿ, ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ರಕ್ತ ಹರಿದುಬಂದಿತು. ಅವನು ಕೂದಲು, ಕೈ, ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ, ಪ್ರಾಣರಹಿತನಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು. ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ಆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಪ್ರಕಾಶವು, ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಯಿತು. ಇದೇ ರೀತಿ ಶಿಶುಪಾಲನನ್ನು ಕೊಂದಾಗ ಕೂಡ ಸಂಭವಿಸಿತ್ತು, ರಾಜನೇ. ದಂತವಕ್ರನ ಅಣ್ಣನಾದ ವಿದೂರಥನು, ತಮ್ಮನ ಮರಣದಿಂದ ದುಃಖಭರಿತನಾಗಿ, Schwerದ ಮತ್ತು ಕವಚವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಉಸಿರಾಡುತ್ತಾ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಮುಂದಾಗಿದನು. ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ಎದುರಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಚಕ್ರದಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನೇ—not ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಕರ್ಣಕುಂಡಲಗಳೊಡನೆ—ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ಈ ರೀತಿ ಕೃಷ್ಣನು ಶಾಲ್ವ, ಸೌಭ, ದಂತವಕ್ರ ಮತ್ತು ಅವನ ಅಣ್ಣನಾದ ವಿದೂರಥನನ್ನು—ಇತರರಿಗೆ ಭಯಾನಕವಾದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು—ಹುಡುಕಿಹೊಡಿದು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿತನಾದನು. ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಗಂಧರ್ವರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಮಹಾನಾಗರು, ಅಪ್ಸರಸರು, ಪಿತೃಗಣಗಳು, ಯಕ್ಷರು, ಕಿನ್ನರರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರು—all ಅವನ ಜಯವನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಿದರು; ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿದರು. ವೃಷ್ಣಿವೀರರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಲಂಕೃತ ನಗರಕ್ಕೆ ಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಈ ರೀತಿ, ಯೋಗೇಶ್ವರನಾದ, ಭಗವಂತನಾದ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು, ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವರು ಜಯ ಅಥವಾ ಪರಾಜಯ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ವೇಳೆ, ಕುರುಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಬಲರಾಮನು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನಿರಪೇಕ್ಷನಾಗಿ ಹೊರಟನು. ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ತೃಪ್ತಿ ಪಡಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಸರಸ್ವತೀ ನದಿಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಪ್ರಥೂದಕ, ಬಿಂದುಸರ, ತೃತಕುಪ, ಸುದರ್ಶನ, ವಿಶಾಲ, ಬ್ರಹ್ಮತೀರ್ಥ, ಚಕ್ರ, ಪೂರ್ವ ಸರಸ್ವತಿ—ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೂ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದನು. ನಂತರ ಯಮುನಾ ಮತ್ತು ನಂತರ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಭರತಕುಲದವರೇ, ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು. ಅವನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಆ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಋಷಿಗಳು, ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಎದ್ದುನಿಂತು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗೌರವಿಸಿದರು. ಬಲರಾಮನು ಮತ್ತು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಬಂದವರಿಗೂ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಆಸನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಕುಳಿತನು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಹರ್ಷಿಯ ಶಿಷ್ಯನಾದ ರೋಮಹರ್ಷಣನನ್ನು ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು. ಆ ಸೂತನು ಎದ್ದುಕೊಳ್ಳದೆ, ಕೈಮುಗಿದು ಗೌರವಿಸದೆ, ಅಲ್ಲಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಂತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಈ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಮಾಧವನು (ಬಲರಾಮ) ಕೋಪಗೊಂಡನು. "ಈ ಕೆಳಜನ್ಮದವನು ಧರ್ಮರಕ್ಷಕರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಿಂತಲೂ, ನಮ್ಮಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ. ದುಷ್ಟಚಿತ್ತನಾದ ಈವನಿಗೆ ಮರಣ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ. ಈವನು ದೈವಿಕ ಋಷಿಯ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ, ಅನೇಕ ಇತಿಹಾಸ, ಪುರಾಣ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದರೂ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹವಿಲ್ಲದೆ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ತಾನೇ ಪಂಡಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ಆ ವಿದ್ಯೆಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಇಲ್ಲ. ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದ ನಟನಿಗೆ ಕಲಿತಿರುವುದು ವ್ಯರ್ಥವಾದಂತೆ," ಎಂದು ಬಲರಾಮನು ತಿಳಿಸಿದನು. "ನಾನು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವುದೇ ಧರ್ಮದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅತಿಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು," ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವನು ಕೊಲ್ಲುವ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದರೂ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕುಶದ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಮಹರ್ಷಿಗಳು ದುಃಖದಿಂದ, "ಸಂಕರ್ಷಣಾ, ನೀನು ಅಯೋಗ್ಯವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ!" ಎಂದು ಆಕ್ರಂದಿಸಿದರು. "ಯದುಕುಲೋದ್ಭವಾ, ಅವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಸನ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಯಜ್ಞಾವಧಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಇಲ್ಲದ ಜೀವಿತವನ್ನು ನಾವು ನೀಡಿದ್ದೆವು. ನೀನು ತಿಳಿಯದೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದೆ, ಯೋಗಪತೇ, ನೀನೂ ಧರ್ಮದಿಂದ ಹೊರತುಪಡಿಸಲ್ಪಡುವವನಲ್ಲ." "ಈ ಪಾಪದಿಂದ ಪವಿತ್ರನಾಗಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೀನೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು, ಲೋಕಶುದ್ಧಿಕೋರನಾದ ನೀನು, prompting ಇಲ್ಲದೆ," ಎಂದು ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: "ನಾನು ಲೋಕಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಿಯಮಿತ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಮೊದಲ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದಂತೆ ಇಲ್ಲಿಯೂ ನಡೆಯಲಿ. ಅವನಿಗೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಬಲ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ನಾನೂ ನೀಡುತ್ತೇನೆ, ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ನನಗೆ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ." ಮಹರ್ಷಿಗಳು: "ಹೌದು ರಾಮಾ, ನಿನ್ನ ಮಾತು, ನಿನ್ನ ಆಯುಧದ ಶಕ್ತಿ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಣದ ಸತ್ಯ—all ಕೂಡಲೇ ಪೂರೈಸಲಾಗಲಿ." ಭಗವಂತನು: "ವ್ಯಾಸವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ, ಆತ್ಮವೇ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನ ಪುತ್ರನೇ ಪಾಠಕನಾಗಲಿ; ಅವನಿಗೆ ಆಯುಷ್ಯ, ಬಲ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಇರಲಿ." "ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ನಿಮಗೆ ಇನ್ನೇನು ಇಚ್ಛೆ ಇದೆ? ಹೇಳಿ, ನಾನು ನೆರವளಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ತಿಳಿಯದೆ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿ ತಿಳಿಸಿ." ಋಷಿಗಳು: "ಇಲ್ಲವಳನ ಮಗನಾದ ಬಲ್ವಲ ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ದಾನವನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯಜ್ಞ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಬಂದು ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಭಂಗಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಪಾಯು, ರಕ್ತ, ಮಲ, ಮೂತ್ರ, ಮದ್ಯ, ಮಾಂಸಗಳನ್ನು ಸುರಿಯುತ್ತಾನೆ. ದಶಾರ್ಹಕುಲೋದ್ಭವಾ, ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸು. ಅದೇ ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆ." "ನೀನು ಭರತಖಂಡವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಿ, ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶುದ್ಧನಾಗು," ಎಂದು ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು. *** ಇಷ್ಟರಲ್ಲೇ ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: "ಮಹಾತ್ಮನೆ, ಮುಕುಂದನಾದ ಅನಂತಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಭಗವಂತನ ಇನ್ನಿತರೆ ವೀರ್ಯಮಯ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ." "ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಭಗವಂತನ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಕೇಳಿದವನು, ಅವರ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪಾಡುವ ಮಾತನ್ನು, ಅವರ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಕೈಗಳನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ಇರುವ ಅವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ಮನಸ್ಸನ್ನು, ಅವನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಕಿವಿಗಳನ್ನು—ಇವುಗಳೇ ನಿಜವಾದ ಮಾತು, ಕೈ, ಮನಸ್ಸು, ಕಿವಿಗಳು. ಅವನಿಗೆ ನಮಿಸುವ ತಲೆ, ಅವನನ್ನು ನೋಡುವ ಕಣ್ಣುಗಳು, ವಿಷ್ಣು ಅಥವಾ ಅವನ ಭಕ್ತರ ಪಾದತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಅಂಗಗಳು ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾದವು," ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.