ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶಾಲ್ವನ ದುಷ್ಟನನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳಿಸಿ, ಸೌಭ ನಗರವನ್ನು ಗದೆಯಿಂದ ನಾಶಮಾಡಿದ ಕ್ಷಣ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ತಂಡಗಳು ಡಮರುಗಳನ್ನು ಬಾರಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದಂತವಕ್ರನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ಪ್ರತಿಕಾರ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮುಂದೆ ಬಂತು. ಇಂತು, ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಎರಡನೆಯ ಭಾಗದ ಶಾಲ್ವ ವಧ ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಗಿದು, ಮುಂದಿನ ಕಥೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ದಂತವಕ್ರ ಮತ್ತು ವಿದುರಥನ ವಧ, ಬಲರಾಮನಿಂದ ಸೂತನು ಶಿರಚ್ಛೇದನವಾದುದು, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಶಿಶುಪಾಲ, ಶಾಲ್ವ, ಪೌಂಡ್ರಕ ಮತ್ತು ಇತರ ದುಷ್ಟರು ಲೋಕದಿಂದ ತೊಡಗಿದ ಬಳಿಕವೂ, ಕೃಷ್ಣನು ಅವರಿಗೆ ಪರಮ ಮಿತ್ರತ್ವದಿಂದ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದನು. ಆಗ, ಒಬ್ಬ ಪಾದಾತಿ, ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ಮುಂದೆ ಬರುವುದನ್ನು ರಾಜನೇ, ನೀನು ನೋಡಿದೆಯೆಂದು ಶುಕಮುನಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬಂದು, ಕೃಷ್ಣನು ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಿದನು; ಇದು ಸಮುದ್ರವು ಕರೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವಂತೆ. ಆ ಗದಾಧಾರಿ ದಂತವಕ್ರನು, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಗದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಮುಕುಂದನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಬಾಗ್ಯದಿಂದ, ದೊಡ್ಡ ಬಾಗ್ಯದಿಂದ, ನಿನ್ನನ್ನು ಇಂದು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ನಮ್ಮ ಮಾವನು, ಕೃಷ್ಣಾ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನೂ ಸಹಾಯಕರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮೂಢಾ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಗದೆಯಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತೇನೆ, ಅದು ವಜ್ರದಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ." "ನಾನು ನನ್ನ ಋಣವನ್ನು ಮುಗಿಸುವೆ, ಸ್ನೇಹಿತನ ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ಶತ್ರುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದರಿಂದ, ಅವನು ಸಂಬಂಧಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇರುವ ರೋಗವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ." ಈ ರೀತಿ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ದುಃಖಕರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ದಂತವಕ್ರನು ಗದೆಯಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದು, ಸಿಂಹದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದನು. ಆದರೆ, ಯದುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಅಚ್ಚುಮೆಳವಾಗದೆ, ತನ್ನ ಕೌಮೊದಕಿ ಗದೆಯಿಂದ ಅವನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹೊಡೆಯುವನು. ಗದೆಯ ಹೊಡೆತದಿಂದ ದಂತವಕ್ರನ ಹೃದಯ ಪುಡಿಪುಡಿಯಾಗಿ, ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ರಕ್ತ ಹರಿದು, ಕೂದಲು, ಕೈಗಳು, ಕಾಲುಗಳು ಚಾಚಿಕೊಂಡು, ಅವನು ಭೂಮಿಗೆ ಜೀವವಿಲ್ಲದೆ ಬಿದ್ದನು. ಆಗ, ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ, ವಿಶಿಷ್ಟ ಪ್ರಕಾಶವು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಯಿತು; ಎಲ್ಲರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಇದು ಶಿಶುಪಾಲ ವಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯಂತೆ. ಅವನ ಸಹೋದರ ವಿದೂರಥನು, ಅತಿಯಾದ ದುಃಖದಿಂದ, ತೀವ್ರ ಉಸಿರಾಟದಿಂದ, ತಲವಾರು ಮತ್ತು ಕವಚವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಮುಂದೆ ಬಂದನು. ಅವನು ದೌಡಾಯಿಸಿದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಚಕ್ರವನ್ನು, ರೇಜರ್‌ನಂತಹ ತುದಿಯೊಂದಿಗೆ, ಅವನ ತಲೆ—ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಕುಂಡಲಗಳೊಂದಿಗೆ—ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ಈ ರೀತಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಶಾಲ್ವ, ಸೌಭ, ದಂತವಕ್ರ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹೋದರ ವಿದೂರಥ—ಇತರರಿಗೆ ಸಹಿಸುವಂತಿರದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ವಧಿಸಿದನು. ದೇವತೆಗಳು, ಮಾನವರು, ಋಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಗಂಧರ್ವರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಮಹಾನಾಗಗಳು, ಅಪ್ಸರಸರು, ಪಿತೃಗಳು, ಯಕ್ಷರು, ಕಿನ್ನರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರು—all praise him. ಅವರಿಂದ ವಿಜಯಗಾನ ಮಾಡಲಾಯಿತು, ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಆಗಿತು; ವೃಷ್ಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೊಂದಿಗೆ, ಕೃಷ್ಣನು ಅಲಂಕೃತ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಯೋಗೇಶ್ವರ, ಭಗವಂತ, ವಿಶ್ವನಾಥನಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಜಯ ಅಥವಾ ಪರಾಜಯ ಹೊಂದಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕುರು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು ನಡುವೆ ಯುದ್ಧದ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, ಬಲರಾಮನು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ, ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತವಾಗಿ, ಹೊರಟನು. ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಸರಸ್ವತೀ ನದಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿನ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದನು. ಪ್ರಥುದಕ, ಬಿಂದುಸರಸ್, ತೃತಕುಪ, ಸುದರ್ಶನ, ವಿಶಾಲ, ಬ್ರಹ್ಮತೀರ್ಥ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಸರಸ್ವತೀ—ಇವೆಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದನು. ಯಮುನಾ ಮತ್ತು ಗಂಗೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಅಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ಋಷಿಗಳು, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ, ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಬಂದು, ಎದ್ದು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗೌರವಿಸಿದರು. ಬಲರಾಮನು, ತನ್ನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಸನ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮರ ಶಿಷ್ಯ ರೋಮಹರ್ಷಣನನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಆ ಸೂತನು, ಬಲರಾಮನನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲದೆ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸದೆ, ಕುಳಿತಿದ್ದನು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಸಹ ಹಾಗೆ ಇದ್ದರು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಾಧವನು ಕ್ರೋಧಗೊಂಡನು. "ಈborn, ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಕರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಿಂತ, ನಮ್ಮಿಗಿಂತಲೂ, ಈ ನಿಂದು ಕುಳಿತಿರುವ ನೀಚನು, ಪಾಪಮತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವನು; ಅವನು ಮರಣ ಯೋಗ್ಯನು," ಎಂದು ಬಲರಾಮನು ಹೇಳಿದನು. "ದೈವೀಋಷಿಯ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ, ಅನೇಕ ಇತಿಹಾಸ, ಪುರಾಣ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರೂ, ಆತನು ಸ್ವಯಂ ಶಿಸ್ತು ಇಲ್ಲದೆ, ನಿರಂಕುಶವಾಗಿ ತಾನು ಜ್ಞಾನಿಯಾಗೆಂದು ಭಾವಿಸುವವನು; ಈ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಗತಿ ಇಲ್ಲ, ನಟನು ತಾನೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸದಂತೆ." "ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ: ಧರ್ಮದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ಪಾಪಿಗಳಾದವರನ್ನು ನಾನು ವಧಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ." ಇಂತು ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತನು ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾ, ಕುಶದ ಗಿಡದ ತುದಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ರೋಮಹರ್ಷಣನನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಋಷಿಗಳು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಷಾದದಿಂದ, "ಸಂಕರ್ಷಣ, ನೀನು ತಪ್ಪು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ!" ಎಂದು ಕೂಗಿದರು. "ಯದುಕುಲದವರೇ, ನಾವು ಅವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಸನ, ಯಜ್ಞದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವನ, ಶ್ರಮರಹಿತತ್ವವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೆವು." "ಅಪರಾಧದಿಂದ, ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದೆಯೆ, ಯೋಗೇಶ್ವರನೇ; ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಕೂಡ ನಿಯಮದಿಂದ ಹೊರಗು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ." "ಈ ಪಾಪವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲು, ಲೋಕಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ, ನೀನು ತಾನೇ expiation ಮಾಡಬೇಕು, ಬೇರೆ ಯಾರಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗದೆ." ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: "ನಾನು prescribed expiation ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಮೊದಲ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ನಿಯಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸೋಣ." "ದೀರ್ಘಾಯು, ಶಕ್ತಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು; ನೀವು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ." ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: "ಹೌದು ರಾಮಾ, ನಿನ್ನ ಮಾತು, ನಿನ್ನ ಆಯುಧದ ಶಕ್ತಿ, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಪುರಾಣದ ಸತ್ಯ—all remain true." ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: "ಆತ್ಮನೇ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ ಎಂದು ವೇದ ಹೇಳುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವನ ಪುತ್ರನು ವಾಚಕನಾಗಲಿ, ಜೀವನ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಶಕ್ತಿ—all be bestowed." "ಋಷಿಗಳೇ, ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆ ಏನು? ಹೇಳಿರಿ, ನಾನು ಮಾಡುವೆ. ನೀವು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಿ, ನನ್ನ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ expiation ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿರಿ." ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: "ಇಲ್ವಲನ ಮಗ ಬಲ್ವಲ ಎಂಬ ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸನು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಉತ್ಸವದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ." ಇಂತು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನ ದಿವ್ಯ ಕೃತ್ಯಗಳು, ಅವರ ಧರ್ಮದ ರಕ್ಷಣೆ, ಋಷಿಗಳ ಗೌರವ, ಮತ್ತು ಲೋಕಶುದ್ಧಿಗೆ ಅವರ ತ್ಯಾಗ—all vividly unfolded in the ಪವಿತ್ರ ಭಾಗವತ ಕಥನ.