ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಓ ಶ್ರದ್ಧಾವಂತರೆ, ಏಳು ದಿನಗಳ ಭಾಗವತ ಪಾರಾಯಣದ ಮಹಿಮೆ ಹಾಗೂ ವಿಧಾನವನ್ನು ಈಗ ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಗಾಳಿಯನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ನೀರು ಅಥವಾ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು, ದೇಹವನ್ನು ಒಣಗಿಸುವಂತಹ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸುಗಳು, ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಘೋರ ವ್ರತಗಳು, ಹಾಗೂ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಗಳೆಲ್ಲ—even ಇವುಗಳಿಂದಲೂ—ಭಾಗವತವನ್ನು ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರವಣ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಸಿಗುವ ಪರಮಾವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗದು. ಚಿತ್ರಕೂಟದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಾಂಡಿಲ್ಯನು ಕೂಡಾ, ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿ, ಈ ಪಾವನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ನಿರಂತರ ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಕಥಾನಕ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದದು; ಇದನ್ನು ಒಂದೇ ಸಲ ಕೇಳಿದರೂ ಪಾಪಗಳ ಗುಚ್ಚವನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶ್ರಾದ್ಧದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೆ ಪಿತೃಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಪಠಿಸಿದರೆ ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮವನ್ನೇ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗ ಕುಮಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ನಾವು ಈಗ ಭಾಗವತದ ಏಳು ದಿನಗಳ ಪಾರಾಯಣವಿಧಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತರು ಹಾಗೂ ಸಂಪತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಆಚರಿಸಬೇಕೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮೊದಲಿಗೆ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯನ್ನು ಕರೆಯಬೇಕು, ಶುಭ ಸಮಯವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಬೇಕು, ಹಾಗೂ ವಿವಾಹದಂತೆ ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಭಸ್, ಆಶ್ವಯುಜ, ಊರ್ಜ, ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳು ಪವಿತ್ರವಾದವು, ಈ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಾಯಣ ಆರಂಭಿಸುವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಈ ತಿಂಗಳುಗಳು ಶ್ರೋತೃಗಳಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಇತರ ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಾಯಣ ಮಾಡಬಾರದು. ಅಲ್ಲದೆ, ಶ್ರದ್ಧಾವಂತ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹರಡಬೇಕು—ಈ ಭಾಗವತ ಪಾರಾಯಣ ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಡೆಯಲಿದೆ, ಗೃಹಸ್ಥರು ಬನ್ನಿ ಎಂದು ಕರೆಬೇಕು. ಕೆಲವು ಹರಿಕಥೆಗಳು ಹಾಗೂ ಅಚ್ಯುತನ ಸ್ತುತಿಗಳು ದೂರದಲ್ಲಿರಬಹುದು; ಮಹಿಳೆಯರು, ಶೂದ್ರರು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಕೂಡಾ ಈ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲೂ, ವೈರಾಗ್ಯವಂತಾದ ವೈಷ್ಣವರು, ಕೀರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವವರಿಗೂ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ, ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಸಭೆ ಏಳು ರಾತ್ರಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ—ಅದು ಅಪರೂಪವಾದುದು; ಇಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಪಾರಾಯಣವು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ, ಅಪೂರ್ವವಾದ ರಸವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಭಾಗವತಾಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಆಸಕ್ತರಾದ ಎಲ್ಲರೂ, ಪ್ರೇಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶೀಘ್ರ ಬನ್ನಿ. ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಸ್ಥಳದ ಕೊರತೆ ಇದ್ದರೂ, ಒಂದು ದಿನವಾದರೂ ಭಾಗವಹಿಸಲೇಬೇಕು; ಇಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುವ ಕ್ಷಣವೂ ಅಪರೂಪವಾಗಿದೆ. ಇವರಿಗಾಗಿ ವಿನಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಎಲ್ಲ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ವಾಸಸ್ಥಾನ ಒದಗಿಸಬೇಕು. ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವಲ್ಲದೆ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ—even ಭೂಮಿಯು ವಿಶಾಲವಾದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ—ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ. ಭೂಮಿ ಶುದ್ಧೀಕರಣ, ಸ್ವಚ್ಛತೆ, ಲೇಪನ, ಹಾಗೂ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಮನೆಯ ಉಪಯುಕ್ತ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಒಂದು ಮೂಲೆಗೆ ಸರಿಸಬೇಕು. ಐದು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಶ್ರಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಹಾಸಿದ ಹಾಸುಗಳನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಎಲೆಗಿಡದ ತೊಗಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಎತ್ತರದ ಮಂಟಪ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಅದು ಹಣ್ಣುಗಳು, ಹೂವುಗಳು, ಎಲೆಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಮಂಟಪದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು; ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಧ್ವಜಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿ, ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿಸಬೇಕು. ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏಳು ಲೋಕಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ವೈರಾಗ್ಯವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕೂಳಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಜಾಗೃತಿಪಡಿಸಬೇಕು. ಮೊದಲಿಗೆ ಅವರ ಆಸನಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹಂಚಬೇಕು; ಪಾರಾಯಣದ ವಾಚಕರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ದೈವಿಕ ಆಸನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ವಾಚಕರು ಉತ್ತರಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಕೂಳಬೇಕು, ಶ್ರೋತೃಗಳು ಪೂರ್ವಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಇರಬೇಕು; ಅಥವಾ ವಾಚಕರು ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದರೆ, ಶ್ರೋತೃಗಳು ಉತ್ತರಾಭಿಮುಖರಾಗಿರಬೇಕು. ಪೂಜ್ಯ ಹಾಗೂ ಪೂಜಕನ ನಡುವೆ ಪೂರ್ವದಿಕವನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು; ಶ್ರೋತೃಗಳ ಆಗಮನಕ್ಕೆ ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕಾಲಸ್ಥಾನದ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ವಾಚಕರು ವೈರಾಗ್ಯವಂತ, ವೈಷ್ಣವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾಗಿರಬೇಕು; ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧರಾಗಿರಬೇಕು, ಉದಾಹರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತರಾಗಿರಬೇಕು, ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತರಾಗಿರಬೇಕು, ಇಚ್ಛೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿರಬೇಕು. ಬಹುಮತವಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಗೊಂಡವರು, ಸ್ತ್ರೀಸಂಗಕ್ಕೆ ಆಸಕ್ತರಾದವರು, ಅಥವಾ ಪಾಕ್ಹಂಡವಾದ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವವರು—even ವಿದ್ಯಾವಂತರಾದರೂ—ಶುಕಮುನಿಗಳ ಭಾಗವತ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ವಾಚಕರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪಾಂಡಿತನನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು; ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವವನೂ, ಜನರಿಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೀಡುವವನೂ ಆಗಿರಬೇಕು. ಪಾರಾಯಣದ ವ್ರತಕ್ಕಾಗಿ, ವಾಚಕರು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಕ್ಷೌರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಸೂರ್ಯೋದಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧೀಕರಣ, ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ, ಸ್ವಂತ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪೂರೈಸಿ, ಪಾರಾಯಣಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದಂತೆ ವಿಘ್ನೇಶ್ವರನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಪಿತೃಗಳ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡಿ, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಮಂಡಲವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಕೃಷ್ಣನ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ, ನಮಸ್ಕಾರಗಳ ನಂತರ, ಪೂಜೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿ ಪಠಿಸಬೇಕು: "ದಯಾಸಾಗರನೇ, ನಾನು ಸಂಸಾರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ದೀನನನ್ನು, ಕರ್ಮಮೋಹದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದ ನನ್ನನ್ನು, ಭವಸಾಗರದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸು." ನಂತರ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಗ್ರಂಥದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ, ವಿಧಿಪ್ರಕಾರವಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಧೂಪದೀಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಹಿಡಿದು ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಭಾವದಿಂದ ಸ್ತುತಿ ಪಠಿಸಬೇಕು: "ಈ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವೆಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಗ್ರಂಥವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕೃಷ್ಣನೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ಭವಸಾಗರದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದೇನೆ." "ನನ್ನ ಬಹುಕಾಲದ ಹಾರೈಕೆಯೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನಿಂದ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿದೆ; ಯಾವುದೇ ವಿಘ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಇದು ನಡೆಯಬೇಕು; ನಾನು ನಿನ್ನ ದಾಸನು, ಕೇಶವನೇ." ಇಂತಹ ವಿನಯಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳ ನಂತರ, ವಾಚಕರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಪೂಜೆಯ ನಂತರ ಅವರ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು: "ವರಾಹರೂಪಧಾರಿಯಾದ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನೇ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತರಾದ ವಾಚಕನೇ, ಈ ಕಥಾನಕವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡು." ನಂತರ, ಹರ್ಷಭಾವದಿಂದ ಸ್ವಯಂಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಏಳು ರಾತ್ರಿ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ಪಾರಾಯಣದ ವಿಘ್ನವಾಗದಂತೆ ಐದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಬೇಕು; ಅವರು ಹರಿ ಎಂಬ ಹನ್ನೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ವೈಷ್ಣವರು, ಕೀರ್ತನಕಾರರನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗೌರವ ನೀಡಿ, ಅವರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ನಂತರ ಸ್ವತಃ ಆಸನವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಧನ, ಸಂಪತ್ತು, ಮನೆ, ಮಕ್ಕಳ ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಭಾಗವತ ಕಥಾನಕದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಶುದ್ಧಚಿತ್ತದಿಂದ ಭಾಗವಹಿಸಿದರೆ ಪರಮ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿ, ಭಾಗವತ ಪಾರಾಯಣದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ವಿಧಾನವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ಮುಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗವು ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಜೀವನವು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ.