ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಹರಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ, ಆ ಶ್ರಾವಣವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಇತರ ಶ್ರೋತಾರನ್ನೆಲ್ಲರೂ ಗಾಢವಾದ ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪು ವರ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿದವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು; ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಪಿತಾಂಬರ ಧರಿಸಿದ್ದರು, ಅವರ ತಲೆಗೆ ಕಿರೀಟ, ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಕுண್ಡಲಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದವರು, ಕುದುರೆಗಾರರಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಅನ್ಯ ಜಾತಿಗಳಲ್ಲೋ ಹುಟ್ಟಿದವರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಗೋಕರಣನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ದೇವಚರ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಹರಿಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ, ಯೋಗಿಗಳು ಹೋಗುವ ಆ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳಕ್ಕೆ, ಆ ಗೋಪಾಲಕನು ಗೋಕರಣನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಗೋಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿದನು—ಅದು ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಸ್ಥಳ. ಭಕ್ತರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಕೇಳಿದ ಶ್ರೀಹರಿ, ಭಕ್ತರ ಪಾಲಿಗೆ ಸದಾ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸುವ ದೇವರು, ಸಂತೃಪ್ತನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು. ಹಿಂದೆ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ನಿವಾಸಿಗಳು ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಭಾವ ಹೊಂದಿದಂತೆ, ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಶ್ರೋತಾರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಗೋಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು—ಅದು ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಸಹ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗದ ಲೋಕ. ಆ ಲೋಕಕ್ಕೆ, ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು, ಚಂದ್ರನು, ಅಥವಾ ಸಿದ್ಧರು ಕೂಡ ತಲುಪಲಾಗದ ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ, ಅವರು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ತಲುಪಿದರು. ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸುತ್ತೇವೆ: ಏಳುದಿನ ಯಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಫಲ ದೊರಕುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಗೋಕರಣನ ಕಥೆಯ ಅಮೃತಾಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕಿವಿಯಿಂದ ಕುಡಿಯುವವರಿಗೆ, ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೂ ಪುನರ್ಜನ್ಮವೇ ಇಲ್ಲ. ವಾಯು, ನೀರು, ಎಲೆಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದ, ದೇಹವನ್ನು ಒಣಗಿಸುವ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಭಯಾನಕ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅಥವಾ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದಲೂ, ಏಳುದಿನದ ಭಾಗವತ ಶ್ರವಣದಿಂದ ದೊರಕುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಲಾಗದು. ಮಹರ್ಷಿ ಶಾಂಡಿಲ್ಯನು, ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಚಿತ್ರಕೂಟದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ, ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿ, ಈ ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪಠಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಭಾಗವತ ಕಥಾನಕವು ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದದು; ಇದನ್ನು ಒಂದೇ ಸಲ ಕೇಳಿದರೂ ಪಾಪಗಳ ಗುಚ್ಚವನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಪಠಿಸಿದರೆ ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ. ಇದೀಗ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಿಮೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಬವಾಗುತ್ತದೆ—ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಏಳುದಿನ ಶ್ರವಣ ವಿಧಾನ. ಕುಮಾರರು ಹೇಳಿದರು: ಈಗ ನಾವು ಏಳುದಿನ ಭಾಗವತ ಶ್ರವಣವಿಧಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇವೆ; ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಧನದೊಂದಿಗೆ ನೆರವಿನಿಂದ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ಮರಣೆಯಿದೆ. ಒಬ್ಬನು ಜ್ಯೋತಿಷಿಯನ್ನು ಕರೆಯಬೇಕು, ಶುಭ ಸಮಯವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಮದುವೆಸಮಾರಂಭದಂತೆ ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಭಸ, ಆಶ್ವಿನ, ಊರ್ಜ, ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಎಂಬ ತಿಂಗಳುಗಳು ಶುದ್ಧವಾಗಿವೆ, ಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಶ್ರವಣ ಪ್ರಾರಂಭಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದವು—ಈ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವತ ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷ ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಇತರ ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಡಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಇತರ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ನೇಮಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಇರಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಬೇಕು—ಇಲ್ಲಿ ಭಾಗವತ ಶ್ರವಣ ನಡೆಯಲಿದೆ, ಗೃಹಸ್ಥರು ಬಂದು ಸೇರಬೇಕು. ಕೆಲವು ಹರಿಕಥೆಗಳು ಹಾಗೂ ಅಚ್ಯುತನ ಸ್ತುತಿಗಳು ದೂರದಲ್ಲಿರಬಹುದು; ಮಹಿಳೆಯರು, ಶೂದ್ರರು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ, ವೈರಾಗ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ, ಕೀರ್ತನಾಭಿಮಾನಿ ವೈಷ್ಣವರು ಇದ್ದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಪತ್ರ ಕಳುಹಿಸಬೇಕು—ಅವರು ಬರಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಸಬೇಕು. ಸತ್ಪುರುಷರ ಸಂಗಮವು ಈ ಏಳು ರಾತ್ರಿ ನಡೆಯಲಿದೆ—ಅದು ಅಪರೂಪವಾದುದು; ಇಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಭಾಗವತ ಶ್ರವಣವು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ, ಅಪೂರ್ವವಾದ ಅನುಭವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಭಾಗವತಾಮೃತ ಕುಡಿಯಲು ಆಸಕ್ತರಾದ ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರೇಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂದು ಸೇರಬೇಕು. ಯಾವುದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೂ ಜಾಗವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಹಾಜರಾತಿಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಬೇಕು; ಇಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಅಪರೂಪವಾದದು. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಬಂದವರಿಗೆ ವಾಸಸ್ಥಾನ, ಆಹಾರ, ಎಲ್ಲವೂ ಒದಗಿಸಬೇಕು. ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮನೆದಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ, ಭಾಗವತ ಶ್ರವಣ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ; ಭೂಮಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿರುವ ಯಾವ ಸ್ಥಳವಾಗಿದ್ದರೂ, ಭಾಗವತ ಕಥಾನಕಕ್ಕೆ ಅದು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ. ಶುದ್ಧೀಕರಣ, ಭೂಮಿಯ ಸ್ವಚ್ಛತೆ, ಲೇಪನ, ಹಾಗೂ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಗೃಹೋಪಕರಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಮನೆಯ ಒಂದು ಮೂಲೆಗೆ ಇರಿಸಬೇಕು. ಐದು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮೊದಲು ಹಾಸಿರುವ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಎಲಚೆಯ ತೊಂಟಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಎತ್ತರದ ಪಾಂಡಾಲ್ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಆ ಪಾಂಡಾಲನ್ನು ಹಣ್ಣು, ಹೂವು, ಎಲೆಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಛತ್ರದಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು; ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ವಜಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿ, ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಮೇಲೆ ಏಳೂ ಲೋಕಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಬೇಕು; ಆ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವೈರಾಗ್ಯಶೀಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕುಳಿತಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಜಾಗೃತರಾಗಿರಬೇಕು. ಮೊದಲು, ಅವರ ಆಸನಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು; ಕಥಾಕಾರನಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾದ ದೈವಿಕ ಆಸನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ಕಥಾಕಾರನು ಉತ್ತರದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಶ್ರೋತಾರನು ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಬೇಕು; ಅಥವಾ ಕಥಾಕಾರನು ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಮುಖಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಶ್ರೋತಾರನು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬದಲಿ ನಿಯಮವಾಗಿ, ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕು ಪೂಜ್ಯ ಮತ್ತು ಪೂಜಕನ ನಡುವೆ ಇರಬೇಕು; ಶ್ರೋತರು ಬರುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಾಲ-ಸ್ಥಳ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಥಾಕಾರನು ವೈರಾಗ್ಯವಂತ, ವೈಷ್ಣವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿರಬೇಕು, ಉದಾಹರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಿರಬೇಕು, ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತನಾಗಿರಬೇಕು ಹಾಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಸಕ್ತಿರಹಿತನಾಗಿರಬೇಕು. ಅನೇಕ ಮತಗಳಿಂದ ಗೊಂದಲಗೊಂಡವರು, ಮಹಿಳೆಯರೊಡನೆ ಆಸಕ್ತರು, ಅಥವಾ ಪಾಕ್ಹಂಡವಾದಿಗಳಾದವರು—even if learned—ಶುಕದ ಗ್ರಂಥದ ಪಠಣದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ತೊಡಗಿಸಬಾರದು. ಕಥಾಕಾರನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪಂಡಿತನನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು; ಅವನು ಸಂಶಯ ನಿವಾರಣೆ ಮಾಡುವವನು ಮತ್ತು ಜನರ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಸದಾ ತೊಡಗಿರುವವನು ಆಗಿರಬೇಕು. ಕಥಾಕಾರನು ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮುನ್ನವೇ ತಲೆ ಕತ್ತರಿ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ಸೂರ್ಯೋದಯದ ನಂತರ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಹಾಗೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಪ್ರತಿದಿನವೂ, ಸ್ವಂತ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪೂರೈಸಿದ ನಂತರ, ಕಥಾನಕಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದಂತೆ ವಿಘ್ನನಾಶಕನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಬೇಕು; ಒಂದು ಮಂಡಲವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹರಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು. ಕೃಷ್ಣನ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ತಿರುಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪೂಜೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿ ಪಠಿಸಬೇಕು: "ದಯಾಮಯ ಸಮುದ್ರನೇ, ಸಂಸಾರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸು; ಕರ್ಮಮೋಹದಿಂದ ಬಂಧನಗೊಂಡಿರುವ ದೀನನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಭವಸಾಗರದಿಂದ ತೋಡಿಬಿಡು." ನಂತರ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ, ಪ್ರೀತಿ ಹಾಗೂ ಧೂಪದೀಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಆ ಬಳಿಕ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಹಿಡಿದು ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಭಾವದಿಂದ ಸ್ತುತಿ ಪಠಿಸಬೇಕು: "ಈ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವೆಂದರೆ ಕೃಷ್ಣನೇನು, ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವನು. ಭಗವನ್, ಸಂಸಾರಸಾಗರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿಯೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಹಿತಾಸೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೀನೇ ಪೂರೈಸಿರುವೆ. ಯಾವುದೇ ವಿಘ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಇದು ನಡೆಯಬೇಕು; ನಾನು ನಿನ್ನ ದಾಸನು, ಹೇ ಕೇಶವ!