ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲಾದ ಈ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ, ರಾಜರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ: "ಹೇ ಕೃಷ್ಣಾ, ನಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತುಗಳು ನಿನ್ನ ಆಳವಾದ, ಅಪ್ರತಿಹತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಕಾಲದಿಂದ, ನಿನ್ನ ರೂಪದಿಂದ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ದಯೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದೆ. ನಾವು ಈಗ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತೇವೆ." ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, "ನಾವು ಈಗ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅದು ಮರೀಚಿಕೆಯಂತೆ, ನಮ್ಮ ದೇಹವು ಸದಾ ಕ್ಷಯ ಮತ್ತು ನೋವಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ. ಹೇ ಪ್ರಭು, ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ; ಆ ಸೇವೆಯ ಫಲಗಳು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರವಣಕ್ಕೆ ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ." ರಾಜರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ: "ನಾವು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದರೂ, ನಿನ್ನ ಪದ್ಮಪಾದಗಳ ಸ್ಮರಣೆ ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಮಗೆ ಉಪದೇಶಿಸು." ಅವರು ಪುನಃ ಪುನಃ ವಸುದೇವನ ಪುತ್ರ ಕೃಷ್ಣ, ಹರಿ, ಗೋವಿಂದನು, ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶುಕಮುನಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ ರಾಜರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ವಿಶ್ವದ ಆಶ್ರಯವಾದ, ಕರුණಾಮಯ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅವರಿಗೆ ಮೃದುವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಈ ದಿನದಿಂದ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದೃಢವಾದ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ನೀವು ಹಾರೈಸಿದಂತೆ, ನಾನು ಸ್ವಯಂ, ಎಲ್ಲರ ಪ್ರಭು, ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತೇನೆ." ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: "ನಿಮ್ಮದು ಸದುದ್ಧೇಶ, ನೀವು ಸತ್ಯವಾಗಿ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ. ಸಂಪತ್ತಿನ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಅಹಂಕಾರ ಹೇಗೆ ಮಾನವರನ್ನು ಮದದಿಂದ ತುಂಬಿಸುತ್ತದೆ ನೋಡಿ; ಹೈಹಯ, ನಹುಷ, ವೇನ, ರಾವಣ, ನರಕ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವರುಗಳು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಮಾನವರು—all of them—ಸಂಪತ್ತಿನ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು." "ಈಗ ತಿಳಿಯಿರಿ, ದೇಹ ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲವು ನಾಶವಾಗುವವು. ನಾನನ್ನು ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂಜಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಧರ್ಮದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಜನರನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ, ಸಂತೋಷ-ದುಃಖ, ಜನನ-ಮರಣವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ನಿಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿ. ದೇಹ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳಿಂದ ವಿಚ್ಛಿನ್ನರಾಗಿರಿ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿ, ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ." ಶುಕಮುನಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಈ ರೀತಿ ರಾಜರಿಗೆ ಉಪದೇಶ ಮಾಡಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ಅವರ ಪತ್ನಿಯರ ಸ್ನಾನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೇವಕರನ್ನು ನೇಮಿಸಿದನು. ಸಹದೇವನ ಮೂಲಕ ರಾಜರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಹಾರ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿಸಿದನು. ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಅಲಂಕಾರಗೊಂಡ ರಾಜರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಆಹಾರ, ವಿವಿಧ ಆನಂದಗಳು, ಪಾನ್ ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಜರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಮುಕುಂದನಿಂದ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸತ್ಕೃತರಾದ ರಾಜರು, ತಮ್ಮ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಂಡು, ಮಳೆಯ ನಂತರ ಹೊರಬರುವ ಗ್ರಹಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ರತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ರಥಗಳನ್ನು ಸುಂದರ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ರಾಜರಿಗೆ ಸೌಮ್ಯವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಅಂತಹ ಮಹೋನ್ನತ ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ದುಃಖದಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾದ ರಾಜರು, ಅವನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಮಹಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೊರಡಿದರು. ಜನರು ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಮಹತ್ವದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತ, ಅವನು ಹೇಳಿದಂತೆ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ಭೀಮಸೇನನು ಸಂಹರಿಸಿದ ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನು ಸಹದೇವನಿಂದ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಪೃಥೆಯ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು. ಖಂಡವಪ್ರಸ್ಥವನ್ನು ತಲುಪಿದ ವಿಜಯಶಾಲಿ ವೀರರು ತಮ್ಮ ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿ, ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ದುಃಖ ತಂದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು; ಅವರು ಮಗಧದ ರಾಜನು ಸೋತಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ರಾಜನ ಆಶಯ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಂಬಿದರು. ಭೀಮ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಜನಾರ್ಧನನು, ರಾಜನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರು ಸಾಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಯुधಿಷ್ಠಿರನು, ಕೃಷ್ಣನ ದಯೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಹರ್ಷಭರದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಸಿದರು; ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಮಾತು ಹೇಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಅಧ್ಯಾಯದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ, "ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಎರಡನೇ ಭಾಗದ 'ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಇತರರ ಆಗಮನ' ಎಂಬ ಅಧ್ಯಾಯವು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯವನ್ನು ಕಂಡಿತು." ಮುಂದೆ ಶುಕಮುನಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ: "ಈ ರೀತಿ ಯुधಿಷ್ಠಿರನು, ಜರಾಸಂಧನ ಸಂಹಾರದ ಕುರಿತು, ಕೃಷ್ಣನ ಮಹಾ ಕಾರ್ಯಗಳ ಕುರಿತು ಕೇಳಿದನು, ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಗುರುಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಮಹಾ ಸ್ವಾಮಿಗಳು, ಅಸುಲಭವಾದದ್ದು ಗಳಿಸಿದರೂ, ಉಪದೇಶವನ್ನು ತಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೇ ಪದ್ಮನಯನ, ದುಃಖಿತರಲ್ಲಿ ತಾವು ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಎಂದು ಭಾವಿಸುವವರನ್ನು ನೀನು ಆಳುತ್ತಾ ಇರುವೆ; ಇದು ಮಹಾ ರಹಸ್ಯವಾಗಿದೆ.' 'ಒಬ್ಬ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ, ಅವನು ಒಂದೇ ಇರುವವನು, ಅವನ ಮಹಿಮೆಗೆ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಏರಿಕೆ ಅಥವಾ ಇಳಿಕೆ ಇಲ್ಲ; ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಅವನು ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇ ಅಜೇಯ ಮಾಧವ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ 'ನನ್ನದು', 'ನಿನ್ನದು' ಎಂಬ ಭೇದವಿಲ್ಲ; ಇಂತಹ ಭೇದಗಳು ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಂತೆ.' ಶುಕಮುನಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಈ ಮಾತುಗಳ ನಂತರ, ಯಜ್ಞದ ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಮತಿಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಿಷ್ಠಿರನು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದನು—ವ್ಯಾಸ, ಭರದ್ವಾಜ, ಸುಮಂತು, ಗೌತಮ, ಅಸಿತ, ವಸಿಷ್ಠ, ಚ್ಯವನ, ಕನ್ವ, ಮೈತ್ರೇಯ, ಕವಷ, ತೃತ; ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ವಾಮದೇವ, ಸುಮತಿ, ಜೈಮಿನಿ, ಕ್ರತು, ಪೈಲ, ಪರಾಶರ, ಗರ್ಗ, ವೈಶಂಪಾಯನ; ಅಥರ್ವಾ, ಕಶ್ಯಪ, ಧೌಮ್ಯ, ಭಾರ್ಗವ ರಾಮ, ಆಸುರಿ, ವೀತಿಹೋತ್ರ, ಮಧುಚ್ಛಂದ, ವೀರಸೇನ, ಅಕೃತವ್ರಣ. ಇತರರು ಕೂಡ ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು—ದ್ರೋಣ, ಭೀಷ್ಮ, ಕೃಪ ಮತ್ತು ಇತರರು; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ತನ್ನ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಬಂದು, ವಿವೇಕಿ ವಿದುರನು ಕೂಡ ಬಂದನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ, ಶೂದ್ರ—ಎಲ್ಲರೂ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದು, ಎಲ್ಲ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಅವರ ಪ್ರಜೆಗಳು ಕೂಡ ಬಂದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಚಿನ್ನದ ಹಲಗಿನಿಂದ ಯಜ್ಞಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ರಾಜನನ್ನು ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ದೀಕ್ಷಿತನಾಗಿಸಿದರು. ಯಜ್ಞದ ಉಪಕರಣಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು, ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವರুণನಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿದಂತೆ. ಇಂದ್ರನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ ಮತ್ತು ಲೋಕಪಾಲರು ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಿದ್ಧರು, ಗಂಧರ್ವರು, ವಿದ್ಯಾಧರು, ಮಹಾ ನಾಗಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಕಿನ್ನರು, ಚಾರಣ—all came with their retinues. ರಾಜರು ಮತ್ತು ಅವರ ರಾಜಮಹಾರಾಣಿಯರು ಪಾಂಡು ಪುತ್ರನ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನ ಭಕ್ತನಿಗೆ ಇದು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. ದೇವದೀಪ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪುರೋಹಿತರು, ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಚೇತಸನಿಗೆ ಮಾಡಿದಂತೆ, ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದರು. ಈ ರೀತಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದಯೆಯಿಂದ, ಪಾಂಡವರು, ರಾಜರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ದೇವತೆಗಳು—all gathered, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದರು; ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಧರ್ಮಪಾಲನೆಯಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು.