ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಹಿಂದೆ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ರಾಜರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಪ್ರಭುವೇ, ಹಿಂದೆ ನಾವು ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಮದುಮತ್ತರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಜಯಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಒಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಒಬ್ಬರು ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆಸುತ್ತಾ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನೇ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಮ್ಮ ಮುಂದೆಯೇ ಮರಣ ನಿಂತಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಅದನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ದುರಾಸೆಗೆ ಬಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ, ಕೃಷ್ಣನೇ, ಆ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿಮ್ಮ ಅನಿರ್ವಚನೀಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಕಾಲರೂಪದಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ದಯೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನೂ ಸಹ ನಾಶಮಾಡಿದೆ. ಈಗ ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ದೇಹವು ಯಾವಾಗಲೂ ಕ್ಷಯವಾಗುವದು, ದುಃಖಪಡುವದು, ರಾಜ್ಯವು ಮೃಗಮಾರ್ಗದಂತೆ ಅಸ್ಥಿರವಾದುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ನಮಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಆಸೆಯಿಲ್ಲ. ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಇಂತಹ ಸೇವೆಯಿಂದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಸುಖಕರವಾದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದರೂ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಸ್ಮರಣೆಯು ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಾಗದಂತೆ ಮಾಡುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಮಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿರಿ. ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ವಸುದೇವನ ಪುತ್ರನಿಗೆ, ಹರಿಗೆ, ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ, ಗೋವಿಂದನಿಗೆ—ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನು. ಆ ರಾಜರು ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಾಗ, ಶುಕಮುನಿಯವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ ಆ ರಾಜರನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ಎಲ್ಲರ ಆಶ್ರಯವಾದ ದಯಾಮಯನು, ಮೃದುವಾದ ವಚನಗಳಿಂದ ಉದ್ದೇಶಿಸಿದನು. ಭಗವಾನ್ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ರಾಜರೆ, ಇಂದು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದೃಢವಾದ ಭಕ್ತಿ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ. ನೀವು ಹೀಗೆ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬಯಸಿರುವುದರಿಂದ ಅದು ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ, ರಾಜರೆ, ನೀವು ಸರಿಯಾದ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದ ಹೆಮ್ಮೆ ಮಾನವನನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿಕೃತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆಯೆಂದು ನೋಡಿ. ಹೈಹಯ, ನಹುಷ, ವೇನ, ರಾವಣ, ನರಕ ಮತ್ತು ಇತರರು—ದೇವತೆ, ದಾನವ, ಮಾನವನಾದ ರಾಜರು—ಐಶ್ವರ್ಯದ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ದೇಹಾದಿಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುವದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಧರ್ಮದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಜೆಯ ಜೀವನಸೂತ್ರವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಸುಖದುಃಖ, ಜನನಮರಣಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಬರುವುದನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಿರಿ. ದೇಹಾದಿಗಳಿಂದ ವಿಚ್ಛಿನ್ನರಾದರೂ, ಆತ್ಮಾನಂದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾ, ವ್ರತದಲ್ಲಿ ದೃಢರಾಗುತ್ತಾ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗುವಿರಿ.” ಈ ರೀತಿ ಕೃಷ್ಣನು ರಾಜರಿಗೆ ಉಪದೇಶಮಾಡಿದನು. ನಂತರ, ಆ ಪ್ರಭು ರಾಜರ ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ಸ್ನಾನಾದಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವಳಿಸಲು ಸೇವಕರನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದನು. ಸಹದೇವನಿಂದ ರಾಜೋಚಿತವಾದ ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಹಾರ, ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಪೌರಾಣಿಕ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿಸಿದನು. ನಂತರ, ರಾಜರನ್ನು ಸ್ನಾನಮಾಡಿಸಿ, ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಿ, ಉತ್ತಮ ಭೋಜನ, ವಿವಿಧ ಭೋಗ, ಹಾಗೂ ಪಾನಸಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಮುಕುಂದನಿಂದ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸತ್ಕೃತರಾದ ಆ ರಾಜರು, ಕಿವಿಯಲ್ಲು ಮಿನುಗುವ ಕுண್ಡಲಗಳೊಡನೆ, ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಮಳೆಗಾಲದ ನಂತರ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಗ್ರಹಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು. ರತ್ನ ಹಾಗೂ ಹಳದಿ ಬಂಗಾರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ರಥಗಳನ್ನು ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಜೋಡಿಸಿ, ಸೌಮ್ಯವಾದ ವಚನಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಅವರ ಸ್ವದೇಶಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಅದ್ವಿತೀಯ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಈ ರೀತಿ ಮಹಾ ಸಂಕಟದಿಂದ ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ರಾಜರು ಅವನ ಚಿಂತನೆ ಹಾಗೂ ಅವನು ಮಾಡಿದ ಮಹಾಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಹೋದರು. ಜನರು ಪರಮಾತ್ಮನ ಚರಿತ್ರೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದಂತೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಿದರು. ಜರಾಸಂಧನು ಭೀಮಸೇನನಿಂದ ವಧೆಯಾದ ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನು ಸಹದೇವನಿಂದ ಸತ್ಕೃತನಾಗಿ, ಪೃಥೆಯ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರೊಡನೆ ಹೊರಟನು. ಖಾಂಡವಪ್ರಸ್ಥವನ್ನು ತಲುಪಿದ ವಿಜಯಿಗಳಾದ ಪಾಂಡವರು ತಮ್ಮ ಶಂಖಗಳನ್ನು ಬಾರಿಸಿದರು; ಇದರಿಂದ ಸ್ನೇಹಿತರು ಹರ್ಷಗೊಂಡರು, ಶತ್ರುಗಳು ದುಃಖಿತರಾದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದಗೊಂಡರು. ಮಾಘದರಾಜನು ಸೋತನು, ತಮ್ಮ ರಾಜನ ಆಶಯ ಪೂರೈಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. ನಂತರ ಭೀಮ, ಅರ್ಜುನ, ಜನಾರ್ದನರು ರಾಜನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ತಾವು ಸಾಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಯುದ್ಧಿಷ್ಠಿರನು, ಕೃಷ್ಣನ ದಯೆಯನ್ನು ಮನಗಂಡು, ಆನಂದಭಾಷ್ಪದಿಂದ ಮಾತಾಡಲಾಗದೆ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮೌನವಾಗಿ ನಿಂತನು. ಇಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಎರಡನೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿನ ‘ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಾದಿ ಆಗಮನ’ ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ, ಶುಕಮುನಿಯವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಜರಾಸಂಧನ ವಧೆಯ ವಿಚಾರವನ್ನು, ಕೃಷ್ಣನ ಅದ್ಭುತ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಯುದ್ಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಗುರುಗಳಾದ ಮಹಾತ್ಮರು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಸ್ವಾಮಿಗಳಾದವರು, ಅಪರೂಪವಾದುದನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಿದರೂ ಸಹ, ಉಪದೇಶವನ್ನು ತಮ್ಮ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕಮಲನಯನನೇ, ದುಃಖಿತರಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಭುವೆಂದು ಭಾವಿಸುವವರಿಗೂ ನೀನು ಅಧಿಪತಿಯಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತೀಯಲ್ಲ, ಇದರಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರವಾದ ರಹಸ್ಯವಿದೆ. ಏಕಮಾತ್ರ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ, ಅವನು ಏಕೈಕ, ಅವನ ಕೀರ್ತಿ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಹೆಚ್ಚಳವಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ—ಹಾಗೆ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವೂ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಜೇಯ ಮಾಧವ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ‘ನನ್ನದು-ನಿನ್ನದು’ ಎಂಬ ಬೇಧವಿಲ್ಲ; ಆ ಭಾವನೆಗಳು ಪಶುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಭೇದದಂತಹವು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಯುದ್ಧಿಷ್ಠಿರನು, ಯಜ್ಞದ ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ವೇದಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದನು. ವ್ಯಾಸ, ಭರದ್ವಾಜ, ಸುಮಂತು, ಗೌತಮ, ಅಸಿತ, ವಸಿಷ್ಠ, ಚ್ಯವನ, ಕಣ್ವ, ವೈಶಂಪಾಯನ, ಮೈತ್ರೇಯ, ಕವಷ, ತೃತ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ವಾಮದೇವ, ಸುಮತಿ, ಜೈಮಿನಿ, ಕ್ರತು, ಪೈಲ, ಪರಾಶರ, ಗರ್ಗ, ಅಥರ್ವ, ಕಶ್ಯಪ, ಧೌಮ್ಯ, ಭಾರ್ಗವರಾಮ, ಆಸುರಿ, ವೀತಿಹೋತ್ರ, ಮಧ್ಯುಚ್ಛಂದ, ವೀರಸೇನ, ಅಕೃತವ್ರಣ ಇತರರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು. ಇನ್ನೂ, ದ್ರೋಣ, ಭೀಷ್ಮ, ಕೃಪ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ತನ್ನ ಪುತ್ರರೊಡನೆ, ಹಾಗೂ ವಿದ್ಯಾವಂತನಾದ ವಿದುರನು ಬಂದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ, ಶೂದ್ರ—ಯಾರ yardು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆ ಇದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲ ರಾಜರು ಹಾಗೂ ಪ್ರಜೆಯರು ಕೂಡಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು. ನಂತರ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಬಂಗಾರದ ಹಾಲಿನಿಂದ ಯಜ್ಞವಾಟಿಕೆ ತಯಾರಿಸಿ, ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ರಾಜನಿಗೆ ದೀಕ್ಷೆ ನೀಡಿದರು. ಯಜ್ಞದ ಉಪಕರಣಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪುರಾತನ ಕಾಲದಂತೆ ಬಂಗಾರದದಿಂದ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಲೋಕಪಾಲಕರು, ಇಂದ್ರನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವನೊಡನೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಿದ್ಧ, ಗಂಧರ್ವ, ವಿದ್ಯಾಧರ, ಮಹಾನಾಗ, ಋಷಿ, ಯಕ್ಷ, ರಾಕ್ಷಸ, ಪಕ್ಷಿ, ಕಿನ್ನರ, ಚಾರಣರು ಕೂಡಾ ಬಂದು ಹಾಜರಾದರು. ಎಲ್ಲ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಅವರ ಪತ್ನಿಯರೂ ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ರಾಜಸೂಯಯಾಗಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿತರಾಗಿ ಬಂದರು.