ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಮಹಾನುಭಾವರಾದ ಕೃಷ್ಣರು, ಆನಂದಭರಿತರಾಗಿ ಅಂತರಂಗದ ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ ಹರ್ಷಭರಿತ ಸ್ವಾಗತವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯೂ, ಪ್ರೀತಿಯೂ ಅರಳಿದವು. ಕೃಷ್ಣನು ರಾಜಮಹಲ್‌ಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ತನ್ನ ತಮ್ಮನ ಮಗನೂ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಾಧಿಪತಿಯೂ ಆದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಪ್ರಿತಾ ದೇವಿ ಹೃದಯಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು, ತನ್ನ ಸೊಸೆಯರೊಂದಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದರು. ರಾಜನು ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದನು. ಆ ಅಪಾರ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ, ಆತನು ಕೃಷ್ಣನ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಏನು ಬಾಕಿಯಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾರದೆ ಹರ್ಷಭರಿತನಾದನು. ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಪಿತಾಮಹಿ, ಮಾತಾಮಹಿ ಮತ್ತು ಗುರುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಹೀಗೆಯೇ ಕೃಷ್ಣನೂ, ಅವನ ಸಹೋದರಿಯೂ ಅವನಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಮತ್ತೆ, ತನ್ನ ಅತ್ತೆಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ದ್ರೌಪದಿಯೂ ಹಾಗೂ ಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿಯರೂ ರುಕ್ಮಿಣಿ, ಸತ್ಯಾ, ಭದ್ರಾ ಮತ್ತು ಜಾಂಬವತಿಯವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು. ಅವರು ಕಾಲಿಂದಿ, ಮಿತ್ರವಿಂದಾ, ಶೈಬ್ಯಾ, ನಾಗ್ನಜಿತೀ ಮತ್ತು ಬಂದಿದ್ದ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನೂ ವಸ್ತ್ರ, ಹೂಮಾಲೆ, ಆಭರಣ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿದರು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮಹಾರಾಜನು ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಹಾಗೂ ಅವನ ಸೇನೆ, ಪರಿಚಾರಕರು, ಪತ್ನಿಯರು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದನು. ಪುನಃ ಪುನಃ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನೊದಗಿಸಿದನು. ಪಾಂಡವರು ಫಾಲ್ಗುನಾ (ಅರ್ಜುನ)ನೊಂದಿಗೆ ಖಾಂಡವವನವನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಯ ಮಯನನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದ್ದರು. ಆ ಮಯನೇ ರಾಜನಿಗಾಗಿ ದಿವ್ಯ ಸಭಾಭವನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಆ ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನು ಹಲವು ತಿಂಗಳುಗಳು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದು, ಫಾಲ್ಗುನನೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ, ಯೋಧರೊಂದಿಗೆ ವಿಹರಿಸಿದನು. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಂನ ದಶಮ ಸ್ಕಂಧದ ಎರಡನೆ ಭಾಗದ 'ಕೃಷ್ಣನ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥ ಪ್ರವಾಸ' ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಶುಕಮುನಿಯವರು ಹೇಳಿದರು: ಒಮ್ಮೆ, ಮಹಾ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಸುತ್ತಲೂ ಋಷಿಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರು ಇರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗುರುಗಳು, ವಂಶದ ಹಿರಿಯರು, ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿಕರು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಗೋವಿಂದಾ, ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞದ ಮೂಲಕ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಭಗವಂತಾ, ಇದನ್ನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ನೆರವளಿಸು.' ನೀನು ಯಾರನ್ನು ಶರಣಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೀಯೋ, ಯಾರು ನಿನ್ನ ಪಾದಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ತೊಡಗಿರುವರೋ, ಯಾರು ನಿನ್ನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವರೋ, ಅವ್ಯಾಜರು, ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವವರೋ, ಅವರಿಗೇ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅವರು ವರಗಳನ್ನು ಬೇಡುವುದಾದರೆ, ನೀನೇ ಅದನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲೆ. ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ. 'ಭಗವಂತಾ, ನಿನ್ನ ಪಾದಸೇವೆಯ ಫಲವನ್ನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಣಲಿ. ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರಿಗೂ, ಪೂಜಿಸದವರಿಗೂ, ಎರಡೂ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕುರುಗಳು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಂಜಯರ ನಿಜವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸು. ನೀನು ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿ, ಸಮದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನು; ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ವ ಮತ್ತು ಪರ ಭಾವವಿಲ್ಲ. ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದಂತೆ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹ ಸೇವೆಯ ಪ್ರಕಾರ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.' ಆಗ ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: 'ರಾಜಾ, ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಇದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಶುಭಯಶಸ್ಸು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗಲಿದೆ. ಈ ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ನಾವು ಸಹ, ಎಲ್ಲರೂ ಬಯಸಿದ್ದಾರೆ. ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಭೂಮಂಡಲವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಗತ್ಯವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು. ನಿನ್ನ ಈ ಸಹೋದರರು ಲೋಕಪಾಲಕರ ಅಂಶದಿಂದ ಜನಿಸಿದ್ದವರು. ನೀನು ಸ್ವಯಂವಶನಾದವನು; ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು ಜಯಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಸ್ವಯಂವಶರಲ್ಲದವರಿಂದ ನಾನು ಜಯಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ, ಯಶಸ್ಸು, ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ದೇವತೆಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ಭೂಮಿಯ ರಾಜರೆಂತಲೂ ಅಲ್ಲ.' ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು. ಶುಕನು ಮುಂದುವರೆಸಿದನು: ಭಗವಂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುಗುಳುನಗಿದ ಮುಖದಿಂದ ತನ್ನ ಸಹೋದರರನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಸಹದೇವನನ್ನು ಶ್ರೀಂಜಯರೊಂದಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ, ನಕುಲನನ್ನು ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ, ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ, ಭೀಮನನ್ನು ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಜೊತೆಗೆ ಮತ್ಸ್ಯ, ಕೇಕಯ, ಮದ್ರ ದೇಶದವರನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾಪುರುಷರು ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳ ರಾಜರನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಬಳಿಗೆ ತಂದರು. ಆದರೆ ಜರಾಸಂಧನು ಮಾತ್ರ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಚಿಂತಿಸಿದಾಗ, ಹರಿ (ಕೃಷ್ಣ)ನು ಉದ್ಧವನು ಹಿಂದಿನಲ್ಲೇ ಹೇಳಿದ್ದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ಭೀಮಸೇನ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ—ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಾವು ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡು, ಗಿರಿವ್ರಜ ನಗರಕ್ಕೆ, ಬೃಹದ್ರಥನ ಪುತ್ರನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು. ಅತಿಥಿಗಳಾಗಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಂತೆ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿದರು. 'ರಾಜಾ, ದೂರದಿಂದ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗಳು ಬಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ. ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯೇ, ನಾವು ಬಯಸಿದುದನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಅನುಗ್ರಹಿಸು,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. 'ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳಿಗೆ ಅಸಹ್ಯವಾದದ್ದು ಏನು? ಅಧರ್ಮಿಗಳಿಗೆ ಅನೂಚಿತವಾದದ್ದು ಏನು? ದಾನಶೀಲರಿಗೆ ಕೊಡಲಾಗದದ್ದು ಏನು? ಸಮದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಮೇಲು ಯಾರು?' ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. 'ಯಾರು ತಮ್ಮ ಶರೀರದಿಂದ ಸದ್ಗುಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರಿಗೆ ಜೀವಿಸುವುದೇ ವ್ಯರ್ಥ,' ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ, ರಂತಿದೇವ, ಶಿಬಿ, ಬಲಿ, ವನ್ಯಜೀವಿ, ಪಾರಿವಾಳ—ಇವರುಗಳು ಕ್ಷಣಿಕವಾದ ದೇಹದಿಂದ ಶಾಶ್ವತವನ್ನು ಗಳಿಸಿದರು. ಶುಕನು ಮುಂದುವರೆಸಿದನು: ಅವರ ಧ್ವನಿ, ರೂಪ, ಧನುರ್ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಬಂದ ಗುರುತುಗಳಿಂದ, ಜರಾಸಂಧನು ಆ ಅತಿಥಿಗಳು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದನು. 'ಇವರು ರಾಜವಂಶದ ಬಂಧುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನೂ ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ,' ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. 'ಬಲಿರಾಜನ ಶುದ್ಧ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕೀರ್ತಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿತ್ತು. ವಿಷ್ಣು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅವನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡರೂ, ಅವನ ಕೀರ್ತಿ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಇಂದ್ರನ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಬಯಸಿ ವಿಷ್ಣು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಬಂದು, ಬಲಿರಾಜನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟನು,' ಎಂದು ಜರಾಸಂಧನು ಚಿಂತಿಸಿದನು. 'ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ದೇಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಇದ್ದರೆ, ಅದು ಇಲ್ಲದೆ ಹೋದರೂ ಮಹಾಕೀರ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ,' ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಕೃಷ್ಣ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಭೀಮಸೇನರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ನೀವು ಬಯಸುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾನು ನನ್ನ ತಲೆಯನ್ನೂ ಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೇನೆ.' ಆಗ ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: 'ರಾಜಾ, ಎರಡು ತಂಡಗಳಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ನೀನು ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ನಮಗೆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡು. ನಾವು ರಾಜವಂಶದವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ, ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ಬಯಸದಿದ್ದೇವೆ.' 'ಇವರು ಭೀಮಸೇನ, ಇವರ ಸಹೋದರ ಅರ್ಜುನ, ನಾನು ಅವರ ಮಾವ, ನಿನ್ನ ಶತ್ರು ಕೃಷ್ಣ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಇದು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಗಧರಾಜನು ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ, ಕೋಪದಿಂದ 'ಮೂಢರೇ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ,' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.