ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದ ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅದ್ಭುತ ಸ್ವಾಗತವನ್ನು ಕೃಪಯಿಂದ ವರ್ಣಿಸುವುದು ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹತ್ತಿರದ ಹತ್ತಿರದ ಹತ್ತಿರದ ವಾಸನೆಯ ನೀರಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು, ಆನೆಗಳಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಧ್ವಜಗಳು, ಚಮಚದ ಬಂಗಾರದ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಪೂರ್ಣ ಕುಂಭಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದವು. ಹೊಸ ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಹಾರಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜುಗೊಂಡ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು, ಅವರಿಂದ ಹರಡುವ ಸುಗಂಧದಿಂದ ನಗರ ನವ ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಕೃಷ್ಣನು ರಾಜಧಾನಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಮನೆಗಳು ತಮ್ಮ ಬಾಗಿಲುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದೀಪಗಳಿಂದ, ಸಮರ್ಪಣೆಯಿಂದ, ಸುಂದರ ಧ್ವಜಗಳಿಂದ, ಬಂಗಾರದ ಕುಂಭಗಳಿಂದ, ಬೆಳ್ಳಿ ಗೋಪುರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದವು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, “ಪುರುಷರ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡುವ ಪಾತ್ರ” ಆಗಿರುವ ರಾಜನು ಬಂದಿರುವ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ಯುವತಿಯರು, ತಮ್ಮ ಕೂದಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಿ, ಮನೆಯ ಕೆಲಸ, ಗಂಡನನ್ನು ಮಂಚದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು, ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೊರಟರು. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು, ಪಾದಾತಿಗಳು ತುಂಬಿದ್ದಾಗ, ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಂದ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅವನ ಪತ್ನಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಹೂಗಳು ಚಿಮ್ಮಿದರು; ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದರು; ಹಾಸ್ಯಭರಿತ ನೋಟಗಳಿಂದ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅವರು, ಮುಕುಂದನ ಪತ್ನಿಗಳನ್ನು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, “ಚಂದ್ರನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ, ಇವರಿಗೆ ಏನು ಕೊರತೆ? ಪುರುಷರ ಶಿರೋಮಣಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಅವನ ನಗೆಯಿಂದ, ಆಟದ ನೋಟಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷೋತ್ಸವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ,” ಎಂದು ಮಾತಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ, ನಾಗರಿಕರು ಶುಭ ಸಮರ್ಪಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಬಂದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಪಾಪಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಯಥಾಕ್ರಮ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಒಳಗೊಳಗಿನ ಮಹಿಳೆಯರು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಮುಕುಂದನಿಗೆ ಸ್ವಾಗತ ನೀಡಿದರು; ಕೃಷ್ಣನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ರಾಜಮಹಲಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಪ್ರಿತಾ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು—ತಾನು ತನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಮಗ ಮತ್ತು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಎಂದು ತಿಳಿದಳು—ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ತನ್ನ ಸೊಸೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಂಚದಿಂದ ಎದ್ದು ಅವನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದಳು. ರಾಜನು, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಹರ್ಷದಿಂದ ಮುದಗೊಂಡು, ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯಲಾರದೆ, ತಾಳ್ಮೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು. ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಪಿತಾಮಹಿ, ಮಾತಾಮಹಿ, ಗುರುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ರಾಜನು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹೋದರಿಯು ಕೂಡ ಅವನಿಗೆ ಅಭಿನಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ತಾಯಿಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅವನ ಪತ್ನಿಗಳು—ರುಕ್ಮಿಣಿ, ಸತ್ಯಾ, ಭದ್ರಾ, ಜಾಂಬವತಿ—ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು. ಅವರು ಕಾಲಿಂದಿ, ಮಿತ್ರವಿಂದಾ, ಶೈಬ್ಯಾ, ನಾಗ್ನಜಿತೀ ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಸಜ್ಜನ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ವಸ್ತ್ರ, ಹಾರ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದರು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಜನಾರ್ದನನನ್ನು, ಅವನ ಸೇನೆ, ಸೇವಕರು, ಪತ್ನಿಯರು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪುನ: ಪುನ: ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಖಾಂಡವವನದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಫಾಲ್ಗುನನೊಂದಿಗೆ ಮಾಯನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ಅವನು ರಾಜನಿಗೆ ದಿವ್ಯ ಸಭಾಭವನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಟ್ಟನು. ಕೃಷ್ಣನು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು, ಫಾಲ್ಗುನನೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಯೋಧರೊಂದಿಗೆ ಹಲವಾರು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿ ತಂಗಿದ್ದನು. ಇಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥ ಪ್ರವಾಸ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡಿತು. ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಒಮ್ಮೆ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಋಷಿಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಸಹೋದರರು ಸುತ್ತಲು ಕೂತಿದ್ದರು. ವಂಶದ ಹಿರಿಯರು, ಗುರುಗಳು, ಸಂಬಂಧಿಗಳು, ಬಂಧುಗಳು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಗೋವಿಂದಾ, ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞದ ಮೂಲಕ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಭಗವಾನ್, ದಯವಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡು. ಸದಾ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು, ನಿನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವರು, ಪವಿತ್ರರು, ನಿನ್ನ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಪಾಡುವವರು, ಅವಿಶಿಷ್ಟತೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವರು—ಅವರು ಲೋಕದ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆಶೀರ್ವಾದ ಬೇಕಾದರೆ, ಭಗವಾನ್, ಅದನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದ ಬೇಡಲಿ; ಬೇರೆ ಯಾರಿಂದಲೂ ಸಿಗದು. ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಯ ಪಾದಸೇವೆಯಿಂದ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಕಾಣಲಿ. ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು, ಪೂಜಿಸದವರು, ಇಬ್ಬರೂ—ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯುವ, ಕುರು ಮತ್ತು ಶೃಂಜಯರ ನಿಜ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸು. ನೀನು ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮ, ಸಮಭಾವನೆ ಹೊಂದಿರುವವನು; ಸ್ವಯಂ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನು; ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದಂತೆ, ಸೇವೆಯ ಪ್ರಕಾರ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.” ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: “ರಾಜಾ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಶುಭಯಶಸ್ಸು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗಲಿದೆ. ಈ ಮಹಾ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು—even ನಾವು—ಎಲ್ಲರೂ ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಲೋಕವನ್ನು ನಿನ್ನ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ತಂದ ನಂತರ, ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಮಹಾ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು. ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರು ಲೋಕಗಳ ರಕ್ಷಕರ ಅಂಶಗಳಿಂದ ಜನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನೀನು ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣ ಹೊಂದಿರುವವನು, ನಾನಿನ್ನಿಂದ ಗೆದ್ದಿದ್ದೇನೆ; ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣ ಇಲ್ಲದವರು ನನ್ನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಾರರು. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಮೀರಿಸುವವರು ಇಲ್ಲ—ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ಅಲ್ಲ, ಭೂಮಿಯ ರಾಜರು ಹೇಳುವುದೇ ಬೇಡ.” ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುಖವು ಅರಳಿದಂತೆ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಜ್ಜುಗೊಂಡ ತನ್ನ ಸಹೋದರರನ್ನು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಸಹದೇವನು ಶೃಂಜಯರೊಂದಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ, ನಕುಲನು ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ, ಅರ್ಜುನನು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ, ಭೀಮನು ಮಾದ್ರ, ಮತ್ಸ್ಯ, ಕೇಕಯರೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಹೊರಡಿದರು. ಆ ಯೋಧರು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜರನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಯಜ್ಞ ನೆರವೇರಿಸಲು ಅಗಾಧ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅಜಾತಶತ್ರುವಿಗೆ ತಂದರು. ಜರಾಸಂಧನು ಅಜೇಯನೆಂದು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಚಿಂತಿಸಿದಾಗ, ಹರಿ, ಉದ್ದವನು ಹೇಳಿದ ವಿಧಾನವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು. ಭೀಮ, ಅರ್ಜುನ, ಕೃಷ್ಣ—ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಗುರುತು ಧರಿಸಿದ ಮೂವರು—ಗಿರಿವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಬೃಹದ್ರಥನ ಮಗನ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು. ಅತಿಥಿಗಳ ಆಗಮನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಗೃಹಸ್ಥನ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದರು. “ರಾಜಾ, ದೂರದಿಂದ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗಳು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ. ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯೇ, ನಾವು ಏನು ಬಯಸುತ್ತೇವೋ, ಅದನ್ನು ನೀಡು.” “ಸಹನಶೀಲರಿಗೆ ಏನು ಅಸಹ್ಯ? ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟರಿಗೆ ಏನು ಅನೌಚಿತ್ಯ? ದಾನಶೀಲರಿಗೆ ಏನು ಕೊಡಲಾಗದು? ಸಮಭಾವನೆ ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೆ ಯಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠ?” “ಯಾರು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ದೇಹದಿಂದ, ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೂ, ಶಾಶ್ವತ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರರು, ಅವನು ನಿಜವಾಗಿ ದಯನೀಯ.” “ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ, ರಂತಿದೇವ, ಶಿಬಿ, ಬಲಿ, ಬೇಟಗಾರ, ಪಾರಿವಾಳ—ಬಹುಜನರು ತಾತ್ಕಾಲಿಕದಿಂದ ಶಾಶ್ವತವನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.” ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಅವರ ಧ್ವನಿ, ರೂಪ, ಧನುರ್ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಬರುವ ಕೈಯ ಮೇಲಿನ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಜರಾಸಂಧನು ಅವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದನು; ಆತನು ಯೋಚಿಸಿದನು: “ಈ ರಾಜವಂಶದ ಬಂಧುಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಗುರುತು ಧರಿಸಿದ್ದಾರೆ; ನಾನು ನನ್ನ ಜೀವವನ್ನೂ ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಇದು ಬಿಡಲು ಕಷ್ಟವಾದುದು.” “ಬಲಿಯ ಶುದ್ಧ, ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಕೀರ್ತಿ, ಅವನು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ, ವಿಷ್ಣುವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಿತು ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.” ಇಂತಿ, ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥ ಪ್ರವಾಸ, ಯುದ್ಧ, ಯಜ್ಞದ ಸನ್ನಾಹ, ಜರಾಸಂಧನ ಎದುರಿನ ತಯಾರಿ—all ಶಾಸ್ತ್ರದ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ಭಾವಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ.