ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಭಗವಂತನು ರಾಜದೂತನಿಗೆ ಹರ್ಷಭರಿತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ಅವನಿಗೆ ಆಶ್ವಾಸನೆ ನೀಡಿ, "ಭಯಪಡಬೇಡ, ಓ ದೂತನೇ; ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ನಾನು ಮಗಧನನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು. ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೂತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ರಾಜರಿಗೆ ಈ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ಆ ರಾಜರು ಕೂಡ, ಶೌರಿ ಎಂಬುವವರ ದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವರ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಾರೈಸಿದರು. ನಂತರ ಹರಿ, ಆನರ್ತ, ಸೌವೀರ, ಮರು ಮತ್ತು ವಿನಾಶನ ಎಂಬ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಪರ್ವತಗಳು, ನದಿಗಳು, ಪಟ್ಟಣಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗಳು, ಮತ್ತು ಗೋಶಾಲೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಗಿದರು. ಮುಕುಂದನು ದ್ರಿಶದ್ವತಿ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಪಂಚಾಲ, ಮತ್ಸ್ಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಗೆ ಶಕ್ರಪ್ರಸ್ಥ ತಲುಪಿದರು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಆಗಮನವನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜನು, ಎಲ್ಲರ ಪ್ರಿಯವಾದವರು ಹಾಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಾಣಲಾಗದವರು, ತನ್ನ ಗುರುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ಸುತ್ತುವರೆದಂತೆ, ಆನಂದದಿಂದ ಹೊರ ಬಂದರು. ಸಂಗೀತ, ವಾದ್ಯಗಳ ಧ್ವನಿ ಹಾಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಜಪದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಶಬ್ದಗಳ ಮಧ್ಯೆ, ಅವರು ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಆತ್ಮಶ್ವಾಸವು ಜೀವಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಿದರು. ಪಾಂಡವನು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವನು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಣದ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಎದೆಗಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಆಲಿಂಗಿಸಿದರು. ರಾಜನು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಆಲಯವಾದ ಮುಕುಂದನ ದೇಹವನ್ನು ಎರಡು ಭುಜಗಳಿಂದ ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಪರಮ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು; ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿತು, ದೇಹವು ರೋಮಾಂಚಿತವಾಯಿತು, ಜಗತ್ತಿನ ವ್ಯಾಕುಲತೆಗಳನ್ನು ಮರೆಯಿತು. ಭೀಮನು, ತನ್ನ ಮಾವನ ಮಗನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ನಗುತ್ತಾ ಹರ್ಷಭರಿತನಾದನು; ತಂಗಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಕುಮಾರ ಕೂಡ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದರು, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಹರಿದುಬಂದಿತು. ಅರ್ಜುನನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದಾಗ, ತಂಗಿಗಳು ಶುಭಾಶಯ ಹೇಳಿದರು; ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗೌರವದಿಂದ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದನು. ಅವರು ಗರ್ವಿತ ಕುರುಗಳು, ಶೃಂಜಯರು, ಕೈಕೇಯರು, ರಥಸಾರಥಿಗಳು, ಗಾಯಕರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಂಗೀತಗಾರರು ಮತ್ತು ಸಲಹೆಗಾರರಿಗೆ ಗೌರವ ನೀಡಿದರು. ತಮಟೆ, ಶಂಖ, ನಗಾರಿ, ವೀಣೆ, ಬಾಸೂರಿ ಮತ್ತು ಗೋಮೂತ್ರದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕಮಲನಯನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿ, ಹಾಡಿದರು. ಹೀಗಾಗಿ, ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ಸುತ್ತುವರೆದ, ಪ್ರಸಿದ್ಧರಲ್ಲಿ ಮುತ್ತು, ಎಲ್ಲರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಭಗವಂತನು ಅಲಂಕೃತ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಾದ ಹಾತಿಗಳಿಂದ ಸಿಂಪಲ್ಪಟ್ಟ ಸುಗಂಧದ ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆದಿದ್ದರು; ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಧ್ವಜಗಳು, ಚಿನ್ನದ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಪೂರ್ಣಕಲಶಗಳು, ಹೊಸ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಆಭರಣಗಳು, ಹಾರಗಳು, ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಸುಗಂಧದಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬಿಸಿದ್ದರು, ನಗರವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ರಾಜನಗರವನ್ನು ನೋಡಿದರು; ಮನೆಗಳು, ಬಾಗಿಲುಗಳು ಬೆಳಕು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಬಲಿಪೀಠಗಳು, ಸುಂದರ ಧ್ವಜಗಳು, ಚಿನ್ನದ ಕಲಶಗಳು, ಬೆಳ್ಳಿ ಗೋಪುರಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಬಂದಿರುವ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, ಯುವತಿಯರು, ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಕೂದಲನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು, ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಡಿಲ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಮನೆಯ ಕೆಲಸ, ಪತಿಯನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೊರಟರು. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಹಾತಿಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಪಾದಾಟಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ, ಮಹಿಳೆಯರು, ತಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅವರ ಪತ್ನಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರು; ಹೂವುಗಳನ್ನು ಚಿಮ್ಮಿದರು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ನಗುತ್ತಾ ಹರ್ಷಭರಿತ ಸ್ವಾಗತ ನೀಡಿದರು. ಮಹಿಳೆಯರು, ಮುಕುಂದನ ಪತ್ನಿಗಳನ್ನು ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಾ, "ಚಂದ್ರನ ಸುತ್ತಲೂ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿರುವಂತೆ, ಇವರಿಗೆ ಏನು ಕೊರತೆ? ಅವರ ಕಣ್ಣು, ನಗುವು, ಕ್ರೀಡಾಮಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಸಂತೋಷದ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅಲ್ಲಿ, ನಾಗರಿಕರು ಶುಭವಾದ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳಿಕೊಂಡು ಬಂದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರು. ಮುಕುಂದನು, ಅಂತರಂಗದ ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ ಹರ್ಷಭರಿತವಾಗಿ ಸ್ವಾಗತವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯ ಹೂವುಗಳು ಅರಳಿದಂತೆ, ರಾಜಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಪೃಥಾ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು, ತನ್ನ ತಮ್ಮನ ಮಗನನ್ನು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಕುರ್ಚಿಯಿಂದ ಎದ್ದು, ತನ್ನ ಸೊಸೆಯರೊಂದಿಗೆ ಆಲಿಂಗಿಸಿದರು. ರಾಜನು, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗೌರವದಿಂದ ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕರ್ತವ್ಯ ಉಳಿದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಪಿತಾಮಹಿ, ಮಾತಾಮಹಿ ಮತ್ತು ಗುರುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದನು; ಅವನು ಸ್ವತಃ ರಾಜಕುಮಾರ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರಿಯಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಪೃಥಾ ಅವರ ತಾಯಿ ಸೂಚನೆಯಂತೆ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅವರ ಪತ್ನಿಗಳು ರುಕ್ಮಿಣಿ, ಸತ್ಯಾ, ಭದ್ರಾ ಮತ್ತು ಜಾಂಬವತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು. ಅವರು ಕಾಲಿಂದಿ, ಮಿತ್ರವಿಂದಾ, ಶೈಬ್ಯಾ, ನಾಗ್ನಜಿತಿ ಮತ್ತು ಬರುವ ಸತ್ಕಾರ್ಯವಂತ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೂ ವಸ್ತ್ರ, ಹಾರ, ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಯುದ್ಧಿಷ್ಠಿರನು ಜನಾರ್ಧನನನ್ನು, ಅವನ ಸೇನೆ, ಸಹಾಯಕರೊಂದಿಗೆ, ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಿ, ಸುಖಕರವಾಗಿ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದರು. ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಖಾಂಡವ ವನದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಫಾಲ್ಗುನನೊಂದಿಗೆ, ಮಾಯನನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ, ಅವನು ರಾಜನಿಗೆ ದಿವ್ಯ ಸಭಾಭವನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ, ರಾಜನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು, ಫಾಲ್ಗುನನೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ, ಯೋಧರಿಂದ ಸುತ್ತುವರೆದಂತೆ, ವಾಸಮಾಡಿದರು. ಇಂತಾಗಿ, "ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಯಾಣ" ಎಂಬ ಅಧ್ಯಾಯವು, ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಂ ಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಎರಡನೇ ಭಾಗದ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದುನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡಿತು. ಶುಕ ಮಹರ್ಷಿಯು ಹೇಳಿದರು: ಒಂದು ದಿನ, ಯುದ್ಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸುತ್ತಲೂ ಋಷಿಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಗುರುಗಳು, ವಂಶದ ಹಿರಿಯರು, ಸಂಬಂಧಿಕರು, ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ಯುದ್ಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು: "ಓ ಗೋವಿಂದಾ, ರಾಜ್ಯಯಾಗ—ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞದ ಮೂಲಕ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಭಗವಂತಾ, ದಯವಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡು." "ಯಾರು ಸದಾ ನಿನ್ನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವನು ಅಶುಭವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಓ ಕಮಲನಾಭಾ, ಅವರು ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ಬೇಕಾದರೆ, ಭಗವಂತಾ, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ಯಾರಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ." "ಓ ದೇವಾಧಿದೇವಾ, ನಿನ್ನ ಪಾದಸೇವೆಯಿಂದ ಈ ಲೋಕವು ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಲಿ. ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಪೂಜಿಸದವರಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿಯೂ, ಓ ಮಹಾಬಲ, ಕುರುಗಳು ಮತ್ತು ಶೃಂಜಯರ ನಿಜವಾದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸು." "ನಿನ್ನಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮವಾದ ನೀನು, ಸ್ವ-ಪರ ಭಾವನೆ ಇಲ್ಲ; ನೀನು ನಿನ್ನ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವೆ. ಇಚ್ಛಾಪೂರಕ ವೃಕ್ಷದಂತೆ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹ ಸೇವೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ." ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು: "ಓ ರಾಜಾ, ಶತ್ರುಗಳ ನಾಶಕ, ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪವು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ; ಇದರ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನ ಶುಭಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ." "ಓ ಸ್ವಾಮಿ, ಈ ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು—even ನಾವು—ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ." "ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಲೋಕವನ್ನು ನಿನ್ನ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ತಂದ ಮೇಲೆ, ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು." "ಓ ರಾಜಾ, ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರು ಲೋಕಪಾಲರ ಅಂಶದಿಂದ ಜನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನೀನು ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಿತನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ನಾನು ಅಜೇಯನಾಗಿದ್ದೇನೆ." "ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ, ಕೀರ್ತಿ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಸೌಲಭ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ನನ್ನನ್ನು ಮೀರಿಸಲಾರೆ—even ದೇವತೆಗಳು ಅಲ್ಲ, ಭೂಮಿಯ ರಾಜರು ಎಂದೂ ಅಲ್ಲ." ಹೀಗೆ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು, ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದರು.