ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಮೊದಲಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹೂಮಾಲೆ, ತಾಂಬೂಲ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ವಿನಯದಿಂದ ವಿತರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ, ಸೇವಕರಿಗೆ, ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ಸಹ ಅದನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೊಟ್ಟು ತರುವಾಯ ಸ್ವತಃ ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಸೂತನು ಅದ್ಭುತವಾದ ರಥವನ್ನು, ಸುಗ್ರೀವ ಮತ್ತು ಇತರರಂತೆ ವೇಗವಂತವಾದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಜೂತ ಹಾಕಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮುಂದೆ ನಮನ ಮಾಡಿ ತಂದನು. ಕೃಷ್ಣನು ಸೂತನ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ಸತ್ಯಕಿ ಮತ್ತು ಉದ್ಧವನು ಜೊತೆಗೆ ಆ ರಥದ ಮೇಲೆ ಏರಿದನು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನು ಪೂರ್ವ ಪರ್ವತದಿಂದ ಉದಯವಾಗುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅವನನ್ನು ಅರಮನೆಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಲಜ್ಜೆಯುತವಾದ, ಪ್ರೇಮಪೂರ್ಣವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಿದರು. ಅವರ ಹೃದಯವನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಷ್ಟೊಂದು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಅವರಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಪಡೆದು, ಕೃಷ್ಣನು ನಗುತ್ತಾ ಹೊರಟನು. ಯಾದವ ವಂಶದ ವೀರರು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಕೃಷ್ಣನು ಸುದರ್ಮ assembly hallಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವರು ಆರು ವಿಧದ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅತಿ ಉನ್ನತ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನಗೊಳಿಸಿದನು. ಯದು ವೀರರು ಸುತ್ತುವರಿದಾಗ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿನ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಅವನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅಲ್ಲಿ, ರಾಜಸಭೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕರು ಮತ್ತು ನೃತ್ಯಗುರುಗಳು ವಿವಿಧ ಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದರು. ನೃತ್ಯಗಾರರು ವಿಭಿನ್ನ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು. ಮೃದಂಗ, ವೀಣಾ, ಮುರಜ, ಬಾಸರಿ, ತಾಳಗಳ ಕಲರವದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹಾಡಿದರು, ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು, ಮತ್ತು ಪ್ರಶಂಸೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ಸೂತ, ಮಾಗಧ, ಮತ್ತು ಬಂಡಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ತುತಿಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ವೇದಾಂತದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರು, ಪುರಾತನ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ರಾಜರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದರು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ರಾಜನಿಗಿಂತ ಎಂದಿಗೂ ಕಾಣದಂತಹ ವೇಷಧಾರಿಯೊಬ್ಬನು ಬಾಗಿಲಿಗಾರರಿಂದ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಭಗವಂತನ ಸಮ್ಮುಖಕ್ಕೆ ಕರೆತರಲಾಯಿತು. ಅವನೋ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಜರಾಸಂಧನ ಬಂಧನದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿರುವ ರಾಜರ ದುಃಖವನ್ನು ಸಭೆಗೆ ವಿವರಿಸಿದನು. ಜರಾಸಂಧನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ಬಾರದ ರಾಜರನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿದ್ದನು; ಹತ್ತಾರು ಸಾವಿರದ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಗಿರಿವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿದ್ದನು. ಆ ಬಂಧಿತ ರಾಜರು, “ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಅಪಾರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪ, ಶರಣಾಗತರ ಭಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವ, ನಾವು ಲೋಕದ ಭೀತಿಯಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನರಾಗಿದ್ದು, ನಿನ್ನ ಶರಣಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ,” ಎಂದು ಮೊರೆಯಿಟ್ಟರು. “ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದೆ, ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರೇ ಹೆಚ್ಚು. ಆದರೂ, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಈ ಕಾರ್ಯವು ನಿನ್ನ ಪೂಜಾರ್ಥವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೇ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ನಿದ್ರಾಹೀನನ ಜೀವನದ ಆಶೆಯನ್ನು ಹಠಾತ್ ಕತ್ತರಿಸುವವನು ಯಾರು? ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀನು ಧರ್ಮರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ, ಅಧರ್ಮದ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ್ದೀಯ. ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ನಡೆಯುವವನು ಯಾರು? ಅಥವಾ ತನ್ನ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವವನು ಯಾರು? ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದು. ರಾಜರ ಸಂತೋಷವು ಕನಸಿನಂತಿದೆ, ಪರನಿರ್ಭರವಾಗಿದೆ; ಸದಾ ಭಯದಿಂದ ಬಾಧಿತರಾಗಿರುವ ನಾವು, ಜೀವಂತ ಶವಗಳಂತೆ ಬಾಳುತ್ತೇವೆ. ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಸುಲಭವಾಗಿ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುವ ಆತ್ಮಾನುಭವದ ಸುಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮಹಾ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾದ ನಾವು ಎಷ್ಟು ದಯನೀಯರು! ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳು ಶರಣಾಗತರ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತವೆ; ನಾವು ಜರಾಸಂಧನ ಪಾಶದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡು. ನೀನೇ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಗಜ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು; ರಾಜನನ್ನು, ಅವನು ಸಿಂಹದಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದ್ದಾಗ, ನೀನೇ ಅವನನ್ನು ತಡೆದವನು. ಅವನಿಗೆ ಬಲದ ಹೆಮ್ಮೆಯೂ, ಲೋಕ ವಿಜಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದವೂ, ಆಗಿದ್ದರೂ ನೀನು ಅವನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಬಾರಿ ಮುರಿದು ಅವನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ್ದೆ. ಈಗ ಅವನು ನಿನ್ನ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಅಜಿತನಾದ ನೀನು, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೋ.” ಅನಂತರ, ದೂತನು ಹೇಳಿದನು: “ಮಗಧರಾಜನಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿ, ನಿನ್ನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಆ ರಾಜರು ನಿನ್ನ ಪಾದಾರವಿಂದವನ್ನು ಶರಣಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪೀಡಿತರ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ನೀನು ಅನುಗ್ರಹಿಸು.” ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ರಾಜದೂತನು ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ, ಕಪಿಲ ಜಟಾಧಾರಿಯ ನಾರದಮುನಿ ಅಚಾನಕ್ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಅವನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಲೋಕಾಧೀನನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಸಭಾ ಸದಸ್ಯರು ಮತ್ತು ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಎದ್ದು, ಆನಂದದಿಂದ ಶಿರಸ್ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದನು. ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸತ್ಕಾರ ನೀಡಿ, ಆಸನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಾರದನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು. “ಇಂದು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇಮವಿದೆಯೆ? ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಧರ್ಮವಿದೆಯೆ? ನೀನು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವುದರಿಂದ ಧರ್ಮವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ,” ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಕೇಳಿದನು. “ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ವಿಷಯವೂ ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಪಾಂಡವರು ಏನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳು,” ಎಂದು ವಿನಂತಿಸಿದನು. ನಾರದನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ಪ್ರಭು, ನೀನಿರುವ ಮಾಯೆಯನ್ನು ನಾನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಅದು ದುರ್ಲಘ್ಯ. ನೀನು ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಚರಿಸುವಾಗ, ನಿನ್ನ ವೈಭವವು ಮರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ; ಮರಗಲ್ಲಿನೊಳಗಿನ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯಾರು ನಿನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬಲ್ಲರು? ನೀನೇ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯ. ಕಾಣುವ ಎಲ್ಲವೂ ಬುದ್ಧಿಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಮಾತ್ರ. ಎಲ್ಲ ಭೇದಗಳಿಗೂ ಅತೀತನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವವನು, ದೇಹದ ಪೀಡೆ ತಿಳಿಯದವನು, ಲೀಲಾವತಾರಗಳಿಂದ ತನ್ನ ವೈಭವವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವವನು, ತಮಸ್ಸನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ. ಆದರೂ, ಬ್ರಹ್ಮನ್, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತನಾದ ರಾಜನು—ನಿನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಮಗನು—ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪಾಂಡುಪುತ್ರನು ಬ್ರಹ್ಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗದ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ನೀನು ಅದರಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸು. ಆ ಮಹಾಯಾಗದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಮಹಾರಾಜರು ಕೂಡ, ನಿನ್ನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಸಮಾವೇಶಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಪಾರಾಯಣ, ಕೀರ್ತನೆ, ಧ್ಯಾನದಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ಸಮೀಪವಾಸಿಗಳು ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ; ನಿನ್ನ ದರ್ಶನ ಅಥವಾ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯ. ನಿನ್ನ ಪಾದದ ಮಹಿಮೆ ಸ್ವರ್ಗ, ಭೂಮಿ, ಪಾತಾಳಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಆ ಪಾದದಿಂದ ಹರಿದು ಬರುವ ನೀರು—ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಂದಾಕಿನಿ, ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಭೋಗವತಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ—ಸಕಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಪವಿತ್ರ ಗಂಗೆಯು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮಂಗಳವನ್ನು ತರಲಿ.” ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ನಾರದಮುನಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬಳಿಕ, ವಿಜಯದಾಸೆಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾದ ತನ್ನವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೇಶವನು ನಗುತ್ತಾ, ಸಿಹಿ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಉದ್ಧವನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: “ನೀನು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಾಗಿರುವ, ನಿಜವಾದ ಮಿತ್ರನು; ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸಲಹೆಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವವನು. ನೀನು ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳು; ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟು ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.” ಸ್ವಾಮಿಯ ಆದೇಶವನ್ನು ಪಡೆದ ಉದ್ಧವನು, ಯದಾಗಿಯೂ ಸರ್ವಜ್ಞನಾಗಿದ್ದರೂ, ವಿನಯದಿಂದ ಶಿರವನಮಿಸಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಇಲ್ಲಿ ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಕ್ತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಂದೆ, ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ನಾರದಮುನಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸಭೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನೂ, ಕೃಷ್ಣನ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಿದ ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಉದ್ಧವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ಪ್ರಭು, ನಾರದನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ನೀನು ಆ ಯಜ್ಞದ ಸಲಹೆಗಾರನಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು; ನಿನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಮಗನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು; ಶರಣಾಗತರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕು. ನೀನು ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ಜರಾಸಂಧನ ಜಯದಿಂದ ಎರಡೂ ಕಾರ್ಯಗಳೂ ಪೂರೈಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇದರಿಂದ ಮಹಾ ಲಾಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಬಂಧಿತ ರಾಜರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ, ಗೋವಿಂದಾ!” ಇಂತೆ, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಯಾದವರು, ರಾಜರು, ಮತ್ತು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಕಾರ್ಯದ ನಿರ್ಧಾರವು ತಾಳಮೇಳವಾಗಿ ನಡೆಯಿತು.